OK, teveel om op te antwoorden, en teveel fouten om allemaal te verbeteren (al is dadash heel goed bezig met net dat te doen, dus kom ik hem maar wat versterken), daarom focus ik ook maar op de onderwerpen van de laatste 2 pagina's. Op de bullshit van de holocaustontkenners ga ik zelfs niet reageren.
We zullen beginnen met Noord-Afrika:
Sunreezr zei:
Even over de oorlog in Afrika. Welk doel had Hitler daar eigenlijk?
Want ginder hebben ze toch ook enorm op hun doos gekregen, denk maar aan de slag om El Alamein.
[SMURF]Lolsmurf;12663661 zei:
Hij wilde vanuit Noord Afrika naar het Midden Oosten zo een verbinding maken met de troepen uit het Noorden in Rusland, zo kreeg hij de olievelden in bezit.
Natuurlijk was dit teveel van het goede want de Britten en de Russen bleken sterker dan verwacht.
Hij ging er ook zijn goede vriend Mussolini helpen die het was aan het verpesten daar en nog steeds droomde van een Italiaans rijk rond de Middellandse zee
Conradus zei:
Mussollini had hulp nodig. Hij droomde nog altijd van een nieuwe Mare Nostrum, maar zijn leger kon die verwachtingen nooit waarmaken. De Britten hadden het merendeel van Italiaans Noord-Afrika al veroverd vooraleer Rommel met zijn kleine leger hen tot El Alamein kon terugdringen.
Mussolini had inderdaad dringend hulp nodig. Hitler en het OKW vermoedden wel dat, als Italië door de Britten uit Libië werd geschopt, Italië zich uit de oorlog zou terugtrekken, wat de hele Duitse zuidflank zou openleggen.
Het Deutsches Afrika Korps (DAK) werd dan ook naar Noord-Afrika gezonden om Libië in Italiaanse handen te houden.
Rommel had vrij strikte orders om de Britten niet voorbij Cyrenaica te laten komen. Hij was ook aangeraden om geen diepgaande offensieven uit te voeren, aangezien versterkingen niet verzekerd konden worden, de Italiaanse infrastructuur in Libië ondermaats was, en Duitsland niet te diep in de oorlog in Noord-Afrika betrokken wilde worden. Rommel was enkel daar om de Italianen zo lang mogelijk in Libië, en dus de oorlog te houden.
Rommel lapte die 'suggesties' echter vrij snel aan zijn laars (Rommel was nooit erg sterk in logistiek), en rukte op tot halverwege Egypte.
Omwille van de erbarmelijke slechte staat van het transportnetwerk in Italiaans Libië (1 zanderige kustweg), en de kleine capaciteit van de Italiaanse havens, stak Rommel zijn eigen bevoorradingslinies vrij snel voorbij, waardoor zijn troepen uitgeput bij El Alamein aankwamen.
Nadat de Britten genoeg troepen verzameld hadden om een grootschalig tegenoffensief in te zetten, deden ze dat ook, en samen met een Amerikaans/Britse landing in Noordwest-Afrika (Operation Torch), dreven ze Panzer Armee Afrika terug tot in Tunesië, waar ze begin 1943 tot overgave gedwongen werden.
Make no mistake about it, er was nooit enige kans dat de Duitsers de Perzische olievelden in handen zouden krijgen. Zelfs het Suez-kanaal bereiken was al zo onwaarschijnlijk dat het quasi onmogelijk was.
denkimi zei:
ik ben er persoonlijk van overtuigd dat moest hitler alles geconcentreerd hebben op engeland, hij zeker in staat was geweest om het te veroveren. ze hebben het eigenlijk nooit geprobeerd nadat ze door hun eigen geklungel de Battle of Britain verloren hadden.
maar het blijven natuurlijk allemaal speculaties, we zullen het nooit weten.
Ai, hier komt het. Dadash heeft gelukkig al vrij duidelijk gemaakt dat een invasie van GB zowat onmogelijk is, maar ik denk niet dat het doorgedrongen is tot bij sommigen.
Laat ik het dus nog eens stellen: EEN DUITSE INVASIE VAN GROOT-BRITANNIË IS ONMOGELIJK!!!
Waarom? Verschillende factoren, teveel om op te noemen zelfs. Suffice it to say dat ontelbare militaire historici een manier hebben proberen te vinden, alsook professionele militairen, en geen van hen hebben ooit een mogelijk gevonden om zo'n invasie waar te maken.
In Sandhurst wordt nog ieder jaar een Sealion-scenario uitgespeeld, en in het beste geval kunnen de Duitsers een kleine legermacht landen, die zich bij gebrek aan bevoorrading of zware wapens vrij snel moet overgeven.
Avondland zei:
Operatie Seelöwe zou misschien wel gelukt zijn indien de Luftwaffe de kleine Royal Air Force was blijven bombarderen in plaats van wraakacties te plannen tegen de Engelse steden.
Niet echt veel gevaar, zelfs dan.
Ten eerste produceerde die 'kleine' RAF meer vliegtuigen dan Duitsland, en trainde ze sneller en meer piloten.
Ten tweede, zoals dadash al aanhaalde, konden de Britten zich, bij te zware Duitse bombardementen op Zuid-Engeland terugtrekken tot Noord-Engeland. Van daaruit konden Britse jagers nog altijd het kanaal en Zuid-Engeland bereiken (al werd Frankrijk moeilijk, maar dat maakte niet veel uit), maar Duitse jagers konden de bommenwerpers niet tot daar escorteren. Dus, veilige basissen, een iets langere reactietijd, maar over het algemeen nog altijd genoeg slagkracht om ten minste "air parity" te behouden, en een Duitse landing ook in de lucht te contesteren.
De inferieure zeemacht van de Duitsers kon dan misschien gecompenseerd worden door een luchtoverwicht. Want de Engelsen hadden dan wel vliegdekschepen, de vliegtuigen die daarop stonden waren niet meteen de modernste vliegtuigen (bij de Bismarckcampagne waren dat gedateerde Swordfish-torpedobommenwerpers). Tenzij iemand iets anders kan beweren?
Ik beweer zeer zeker iets anders.
Ten eerste doet de uitrusting van de FAA (Fleet Air Arm) niet ter zake. Duitse schepen zouden bij een invasie binnen het bereik van de RAF en haar "land-based" vliegtuigen moeten komen.
Ten tweede zou Duits luchtoverwicht niet zoveel kunnen uitrichten tegen de Royal Navy. Bij Duinkerken liet de Luftwaffe al zien dat ze compleet incapabel was om een anti-scheepscampagne te voeren.
De Duitsers hadden noch piloten die getraind waren in dergelijke missies, noch AP (Armor-Piercing) bommen die nodig waren om zwaardere oorlogsschepen (zware kruisers en hoger) te beschadigen.
Een ander probleem was natuurlijk de onwaardigheid van de middelen om het Duitse leger over het kanaal te brengen. Bovendien denk ik dat het onder de knoet houden van Engeland wel eens een moeilijke zaak zou zijn. Maar aan de andere kant ... het verzet in Frankrijk was pas echt storend wanneer de geallieerden geland waren.
Niet vergeten dat nadat de troepen geland zijn, ze ook continu bevoorraad moeten worden, wat onmogelijk is als de vijand de zee controleert.
Sealion is de codenaam van het plan om Engeland binnen te vallen.