Perdedor83 zei:
Da's een leuk verhaaltje, maar je argument was: "De overheid regelt al een beetje het dierenwelzijn, dus je mag niet klagen over het dierenwelzijn, omdat het veel erger kon".
Niet dus, ik mag wel klagen over het dierenwelzijn. Het is niet omdat het nòg erger kon, dat ik het nu goed vind. Dus ik heb nog altijd dezelfde poot om op te staan, je herhaalt je argument gewoon.
Ik probeer jou alleen maar wat realisme bij te brengen. Als wij het beste dierenwelzijn ter wereld hebben en het beste dierenwelzijn in de geschiedenis van de mensheid dan is de roep "maar wij willen NOG MEER dierenwelzijn!" heel erg irrealistisch. Mits goede argumentatie kan die roep inderdaad misschien gegrond zijn, maar dat ontbreekt. Zie de puntjes hieronder.
Komt daar nog eens bij dat jij als buitenstaander geen poot moet uitsteken om aan uw oproep tegemoet te komen en daar bovendien geen cent voor moet betalen en het wordt alleen maar nog irrealistischer.
Komt daar nog eens bij dat jullie compleet voorbij gaan aan de economische realiteit. Dierenwelzijn kost geld, wie zal dat betalen?
Komt daar nog eens bij dat de publieke opinie helemaal nog niet klaar is voor een verplichting van meer dierenwelzijn. De publieke opinie is nu al erg kritisch over de vele Europese subsidies die richting landbouwsector gaan en dat zal er niet op verbeteren als de Europese boeren opnieuw en nog meer benadeeld worden t.o.v. hun overzeese collega's. De concurrentievervalsing waarover ik sprak. Wie zal de publieke opinie overtuigen?
Komt daar nog eens bij dat jullie zelf niet weten waar de grens moet getrokken worden (welke dieren moeten hoe behandeld worden en waarom) waardoor je niet eens weet waarvoor je pleit. En ik kan jullie dat niet kwalijk nemen want er is quasi geen enkele wetenschappelijke grond voor. Welke dieren bezitten enige vorm van cognitiviteit en in welke mate volgen ze niet gewoon hun instinct? En welk dierenwelzijn moet daar aan gekoppeld worden? Het feit dat veel dieren hun eigen spiegelbeeld nog niet herkennen, alleen maar zaken doen die hun instinct hen ingeeft, ... pleiten niet in hun voordeel.
Deze redenen maken van jullie een ongeloofwaardige "partner" in het debat. Iedereen is voorstander van een wereld waar zowel mens en dier nooit meer afzien, waar geen vervuiling is en waar alle levende wezens volledig in harmonie met elkaar leven. Echter als je daar een publiek debat wil over voeren of je wil daarin participeren dan moet je rekening houden met de realiteit. Bovenstaande 5 puntjes zijn zaken waar jullie op geen enkel moment rekening mee houden. Pas als je daar een antwoord op hebt kun je met concrete voorstellen afkomen en kan daarover gediscussieerd worden. Tot dat moment aangebroken is kunnen we jullie alleen maar wijzen op het feit dat mooie ideeën niet altijd realiseerbaar zijn.
Perdedor83 zei:
Hier wordt het helemaal fijn... Jouw initiële argument was: "Overheidsinmening gebeurt om onze boeren te redden". Want dat dierenwelzijn zou Europese boeren "bakken geld" kosten, en dan wordt het niet werkbaar zonder subsidies. Maar een paar posts geleden zei je dat boeren sowieso de grootste dierenliefhebbers zijn, omdat ze met meer gezonde beesten meer winst zouden maken... Welke van de twee is het nu ? Kost het veel geld om te kijken naar dierenwelzijn, of doen ze het sowieso al ?
Kom niet af met zever dat het win/win is wanneer dieren niet lijden. Oké, niet vroegtijdig sterven. Maar dat is een heel andere zaak. Ik kan een beest net niet doen doodgaan, maar heeft het daarom goed geleefd ? Nah. En weer moet ik op beide oren slapen door een wet die voor mij niet ver genoeg gaat.
We kunnen het inderdaad opsplitsen:
1) De basis
Het is in eerste instantie een win/win-situatie. Dieren die geen eten krijgen, dieren die ziek worden, dieren die verwaarloosd worden, laat staan dieren die doodgaan brengen veel minder of geen vlees op. Als de dieren bovendien stress hebben zal het vlees taaier worden.
Als bovenstaande zaken allemaal in orde zijn, dan kunnen we het erover eens zijn dat het belangrijkste aspect qua dierenwelzijn al voldaan is. Laat over die win/win-situatie dus geen twijfel bestaan, dat is quasi volledig zelfregulerend.
2) Extra
Echter door groene jongens zoals jullie was dit nog niet voldoende. Jullie eisten bovenop deze basis om een "goed" leven te hebben ook nog wat extra comfort. Een minimum aan ruimte voor de dieren, minimumvoorwaarden wat betreft het transport, enzovoort.
Bovendien, en nog belangrijker qua meerkost bij Europese bedrijven, is de hygiënewetgeving en transparantie enorm verregaand. Ik wil u gerust wat voorbeelden geven als je dat nodig acht maar wil het hier niet te lang maken.
Die "extra's" zijn inderdaad niet meer zelfregulerend en niet meer op basis van een win/win-situatie. Deze worden dan ook opgelegd door de overheid en nauwlettend gecontroleerd.
Het zijn deze extra's die ons dierenwelzijn en onze vleeskwaliteit superieur maken aan dat van de meeste andere werelddelen, maar ook superieur qua prijs. Toch wordt het vlees op dezelfde markt gegooid. Oneerlijke concurrentie dus.
Perdedor83 zei:
Waar zit die link tussen wereldwijd dierenwelzijn en wereldwijde armoede ?! Waarom moet onvermijdelijk het vlees voor een Afrikaan duurder worden als dat van ons ? En denk je dat het échte probleem van honger in Afrika zit bij onze dure vleesprijzen ? Ik ga niet de hele wereld ineens afhelpen van alle problemen, maar we kunnen wel beginnen waar het al gaat. En dat is bij dierenwelzijn, zonder dat daarvoor 1 Afrikaan meer honger moet hebben.
Zo, dat waren ze alle drie. Blijft toch niet zo veel van over als je wel dacht.
Nogmaals...
De honger in Afrika heeft niets met dierenwelzijn te maken maar met corruptie, burgeroorlogen, gebrek aan know-how, extreem klimaat, ... Zolang echter die honger bestaat kunnen we slechts 2 zaken doen. Onszelf uit de markt concurreren door het dierenwelzijn alleen in onze eigen contreien op te krikken terwijl de rest van de wereld rustig zijn gangetje gaat, dit wordt gecompenseerd met subsidies. Ofwel dierenwelzijn wereldwijd aanpakken maar dan stijgen de voedselprijzen wereldwijd, en daar zullen de armste landen het eerste slachtoffer van worden.
Momenteel zijn we bezig aan optie 1. Niet toevallig omdat de meerderheid van ons, mensen, nog steeds een mensenleven belangrijker vindt dan een dierenleven. Optie 1 heeft echter zijn grenzen qua publieke opinie, qua kostprijs, en alle andere zaken die ik hierboven aangehaald heb.
De vraag naar nog meer dierenwelzijn komt dus neer op het oplossen van bovenstaande puntjes. Pas als daar een antwoord op gevonden is kan gesproken worden over een verdere opkrikking van dierenwelzijn, eventueel wereldwijd.