Silmarunya zei:
Lees eens de encycliek die Franciscus onlangs heeft laten verschijnen. Lees wat aartsbischoppen en kardinalen als Dolan zeggen. Franciscus is een betere PR-man dan Benedictus, geen meer progressief persoon. Hij zegt fundamenteel hetzelfde (homo's verdienen respect zolang ze celibatair blijven en zeker geen rechten zoals het burgerlijk huwelijk opeisen), maar verpakt het in veel zachter klinkende zinnen.
Dat vind ik zo mogelijk nog gevaarlijker dan de directe toon van Ratzinger, want nu zouden slecht geïnformeerde gelovigen (de meeste dus) wel eens de indruk kunnen krijgen dat er iets wezenlijks verandert in de Kerk.
Lumen fidei? Ik vind daarin niks terug over homoseksualiteit als een stoornis, enkel een re-affirmatie van het heteroseksueel huwelijk. Ik vind het opvallend dat er zo weinig aandacht aan wordt gegeven. Daar is natuurlijk ook wat over te zeggen. En inderdaad, zo ontzegt hij homoseksuelen het recht op een huwelijk.
Of bedoel je een ander document?
frisenfruitig zei:
Wat valt daar nu niet aan te begrijpen. Hij zegt gewoon dat -wat de kerk of eender welke religie ook denkt over homo's etc.- de kern van elk geloof bestaat uit mythes en fabels, nonsens dus. Ik hoop de dag nog mee te maken dat elke religie even belachelijk is in ieders ogen als bijvoorbeeld de jehova's. Waarom hebben mensen deze dag nog nood aan religie? Je morele waarden moet je er alleszins niet alleszins niet uit halen. Is dat voor het groepsgevoel, of weten ze nu eenmaal niet beter? Ik begrijp wel dat het leuker is om te geloven dat er een god is die over je waakt, en dat er een hemel is om naartoe te gaan en whatnot. Dat wilt jammer genoeg niet zeggen dat er ook maar iets van waarheid in zit. De wereld zou veel mooier zijn zonder al die hocus pocus imo.
1) Mythes, fabels en legendes worden doorverteld omdat er altijd een zekere moraal in zit. Die verhalen dienen slechts als voorbeeld bij de moraal. Dat die moraal soms achterloopt, ga ik niet betwisten. En ja, Lord of the Rings, Harry Potter en Star Wars kunnen evengoed de plaats van de religieuze boeken innemen (hoewel de aanhang van drie genoemde voorbeelden religieuze proporties kan aannemen).
Trouwens 5 van de tien geboden gaan niet over godsdienst en vinden we terug in zowat elk wetboek op deze planeet (niet stelen (2 keer zelfs), doden, valse getuigenissen, respect voor ouders). Zijn deze waarden en normen dan nutteloos?
2) Ik heb enkele weken geleden eens gepraat met een getuige van Jehova en ik moet zeggen dat mijn respect voor die mensen is toegenomen. Akkoord sommige leerpunten zijn wereldvreemd, maar ze doen er niemand mee kwaad. Dat kan men zeggen van elke religie. Het doopsel is maar wat water over iemands hoofd gieten, bidden is een vorm van mediteren, zoveel rituelen zijn belachelijk als je als buitenstaander bekijkt. Misschien belachelijk voor u, maar zinvol voor zij die godsdienst beleven. En daar draait het om als men over religie spreekt: de persoonlijke beleving. Zolang die beleving niet in strijd is met de wet of de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, zie ik er geen problemen in.
3) Nood is volgens mij een verkeerd woord. Een betere vraag lijkt mij "waarom geloven mensen nog steeds?" Sociologen poneerden dat naargelang de samenleving moderniseert de bevolking meer en meer zal seculariseren. Deze stelling klopt niet. Kijk maar naar 2 tot 3 miljoen jongeren op de Wereldjongerendagen!
Religie is iets typisch menselijk en zal er altijd zijn. De mens stelt vanuit zijn eigen natuur al de vraag naar de mogelijkheid van het transcendente. Sommigen beantwoorden deze vraag positief, andere negatief. Het gaat over een persoonlijke mening, maakt niet uit wat het waarheidsgehalte is van die mening. Voor de ene is het antwoord absolute waarheid, voor de andere is het nonsens.
4) Ik denk niet dat u helemaal begrijpt wat geloven is. Het gaat niet over een "wetenschappelijk" absolute waarheid dat God zonder twijfel bestaat ("hocus pocus" zoals u zegt), het gaat niet over nood of geruststelling (toch niet voor de meeste). Voor mij, en voor de meeste gelovigen, is het een manier van denken, een kijk op het leven. In die kijk zitten bepaalde visies vervat die botsen met andere visies (bijvoorbeeld: het wel of niet bestaan van God).
Religieuzen zijn niet per definitie dommer of slimmer, het zijn mensen die een bepaald antwoord hebben gevonden op levensvragen. Nogmaals het gaat over een persoonlijke mening, zingeving en beleving.