spliffrider zei:
Het zal meestal wel lukken, maar op 500 nucleaire lanceringen zal er wel minstens eentje tussenzitten die ontploft bij lancering en de ganse atmosfeer contamineert
Zodra wij het echt nodig vinden 500 lanceringen van kernafval te moeten doen naar de ruimte maakt het niet meer uit of daar eentje van mislukt. Onze atmosfeer is dan toch al als dusdanig verdoezeld. Dan zijn we niet goed bezig, en zijn we onszelf kapot aan het maken.
We moeten eerder kijken naar evolutie op gebied van kernfissie. Reactoren en splijtstoffen die minder of helemaal geen afval produceren. Dit is een realistische oplossing voor een tijdskritisch probleem.
Fissie is de huidige technologie die gecommercialiseerd is. Kernsplitsing, -fissie, is dat. Kernfusie is een alternatief in ontwikkeling.
Spiegels in de ruimte is de fabeltjeskrant meets harry potter.
Ja, maar daar zit wel een waarheid in vind ik.
Darkseid zei:
Dat beweer ik toch nergens? Het gaat erom dat er hier mensen zijn die beweren dat Fukushima de "ergste kernramp ooit" is. Daar vroeg ik dan bewijs voor aangezien Fuku nog niet in de buurt van Tsjernobyl komt met de info die ik heb, en die info heeft wél een degelijke bron. Dus ik vraag enkel om deftige redenen waarom fuku dan de ergste kernramp ooit zou zijn..
Maakt niet uit of Fuku de ernstigste kernramp tot nu toe is of ooit. Het feit is dat we uit welk falen dan ook lessen moeten trekken. Die enorme vloedgolf daar heeft, denk ik, tot nu toe meer schade veroorzaakt dan die kernramp en aardbeving samen. Ik denk ook niet dat dat beetje radioactiviteit daar meteen het einde van de mensheid daar zal betekenen. Vergeet niet dat de ruimte eindeloos meer geweldadig is, en een invloed op ons heeft meer dan we kunnen denken. Enorme rampen hebben in de geschiedenis altijd geleid tot rijke folklore.
Alleszins energie lijkt niet onbeperkt. Daar moeten we tot beter weten in vanuit gaan. Energie komt uit materie, en willen we energie tot ons nemen dan moeten we materie daarvoor opofferen. Om nu vooruit te kunnen gaan en te groeien als mensheid hebben we energie nodig. We kunnen allemaal gaan leven als smurfen in huizegrote paddestoelen, en daarmee tevreden zijn tot het einde. Dat is die situatie als stabiel of als ultiem geluk aannemen. Maar om nu tot iets anders of daartoe te komen hebben we energie nodig. Dan komt het erop aan energie zo te gebruiken dat we het verlies pas bewust zijn als het einde daar komt. Wij zijn ook eindig, dat is zeker. Wij kunnen nooit totaal efficient zijn. Wat voor staat bereiken we dan?
Echt van deze planeet kunnen komen maar nog steeds die in stand houden betekent dat we energie moeten vinden die niet van deze planeet komt. De maan is een grote rots in onze nabije baan en dat is onze eerste halte extra energie te vinden, denk ik. Wij hebben ons zonnestelsel, maar als je uit het zonnestelsel wil komen en die in stand houden dan moet je eerst... en zo verder.
- Dat is mijn grote kritiek aan zij de politiek maken ook. Alle partijen hebben een punt, maar niet een partij die het allemaal weet te vatten tot een positief verhaal. Ze praten allemaal over wat ze verkeerd vinden, en wat ze beter denken te kunnen, maar niet tot waartoe dat uiteindelijk leidt. Ik kan nergens een echte visie lezen, alleen simpele propaganda uitgedrukt alleen hen en hun sponsors te bevoordelen. Alleen beperkingen... -
Uiteindelijk komt alles goed, natuurlijk, en met het bericht vandaag dat er weer een hint bij is die water en mogelijk organisch materiaal op Mars bevestigd, moeten we toch eindelijk bewust worden dat leven universeel is, en zich niet beperkt tot de Aarde. Leven is groeien, en om te komen tot wat echt waar is. Geloven dat leven alleen op Aarde voorkomt is pretentie.
Relatief gesproken... Streven naar geluk en weten is al wat er is. Blijf gewoon nadenken en u uitdrukken en dan komt alles goed. Blijf een invloed, dat is het uiteindelijke nut. Je kan nooit alles weten, behalve ooit.