Archief - Algemene loopthread - Deel 3

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

kimme1975

Legacy Member
M_N_M zei:
Ik kon er jammer genoeg niet bijzijn en dat was bij mijn weten de laatste wedstrijd (dit jaar) in de buurt :( (enkel midwinternachtrun in Gent nog, die ga ik wrsch wel meedoen)

Ben je diep moeten gaan? Ik veronderstel dat je - gezien je herstelperiode - niet all-in gegaan bent? Indien toch behoorlijk diep, dan is er toch nog veel herstel nodig, 45 : xx of 51 : xx is toch stevig tempoverschil.

De eerste 5km ben ik vrij rustig gestart maar nadien wel even getest en nog vrij diep geweest. Had wel voor eerste keer het gevoel dat ik terug "loper" aant worden ben ;-).. Nu verder opbouwen richting mijn oude conditie.. 4min40 pace ongeveer.. En nadien intervals om snelheid te verhogen, maar stap voor stap uiteraard. Ik heb tijd..

gillesaugustus

Legacy Member
Zijn er hier veel die halve of volle marathons lopen?
Of trails?

superiscch

Legacy Member
Ik loop regelmatig halve marathons als training en wedstrijd. Ik heb 2 marathons in de benen en hoop er volgend jaar 2 bij te doen.

Trails zou ik wel graag lopen maar die zijn altijd zo ver voor mij en trainen gaat ook moeilijker wegens ontbreken van bossen en trails.

Tva92

Legacy Member
gillesaugustus zei:
Zijn er hier veel die halve of volle marathons lopen?
Of trails?

Je hebt mijn interesse gewekt! :) Ben laatste tijd meer en meer aangetrokken tot de langere afstanden: heb al 2 halve marathons, enkele trails en een Wings for Life.
Maar zoals bij ndpix, heb ik voor die trails niet echt een ondergrond om op te trainen.
(ik was al even aan het twijfelen om hier een account aan te maken, maar bij deze (eindelijk) gedaan).

gillesaugustus

Legacy Member
Hoe grappig, heb er ook 2 in de benen & wil er volgend jaar ook 2 bijdoen.
Misschien moeten we eens samen toertje doen in Oostende?

gillesaugustus

Legacy Member
Tva92 zei:
Je hebt mijn interesse gewekt! :) Ben laatste tijd meer en meer aangetrokken tot de langere afstanden: heb al 2 halve marathons, enkele trails en een Wings for Life.
Maar zoals bij ndpix, heb ik voor die trails niet echt een ondergrond om op te trainen.
(ik was al even aan het twijfelen om hier een account aan te maken, maar bij deze (eindelijk) gedaan).

Je kan dan uiteraard ook meegaan :)

JamuellAble

Legacy Member
Hoe zijn jullie ooit begonnen met lopen? En hoe was de snelheid in het begin?

MrKend54l

Legacy Member
JamuellAble zei:
Hoe zijn jullie ooit begonnen met lopen? En hoe was de snelheid in het begin?
De snelheid zal in 99% van de gevallen te hoog geweest zijn. Verstand komt met de jaren. Al duurt het bij sommige enkele maanden en bij sommige enkele jaren.

M_N_M

Legacy Member
JamuellAble zei:
Hoe zijn jullie ooit begonnen met lopen? En hoe was de snelheid in het begin?
op een bepaald moment gewoon uit verveling mn schoenen eens aangedaan en vertrokken, niet echt specifiek de 'start' voorbereid maar met oog op verbeteren conditie vertrokken (ik deed toen met vrienden wekelijks minivoetbal en conditie kon vééél beter). Dat was toen met gewone sportschoenen en totaal onvoorbereid..

Echt goed ging het niet (wat (vriendschappelijk) rondlopen op een minivoetbal pleintje of kilometers maken op de baan bleken heel wat anders te zijn), waarschijnlijk ook omdat ik véél te snel liep.
Na een tijdje begonnen met start to run (de eerste lessen wel niet gedaan, die waren wat te eenvoudig maar ergens tussenin ingepikt) en toen ging het iets beter (hoewel ik nog veel te snel liep - de restmomenten tussendoor hielpen enkel voor wat op adem te komen)

Mijn snelheid was in het begin telkens rond de 10-10.5km/u (de 10km/u was wat de 'mentale' grens, daar 'moest' je boven blijven)

Pas als ik mijn rem gevonden had (en dat was niet na enkele trainingen maar pas na bijna een jaar door het lezen van boeken, fora, ...) heb ik écht van lopen leren genieten (dat was toen 'lopen' tegen 8-8.5km/u (!))

Vroeger was hardlopen gewoon lopen zo snel je kon zodat je tong op de grond hing tegen dat je aankwam :D
Ik heb ook het gevoel dat mijn conditie pas écht gebeterd is door traag te gaan lopen en snelheid volgt vanzelf dan wel (nu loop ik die 10km/u vrij relax, als ik nu wil dat mijn tong op de grond hangt, kan ik richting 13.5-14km/u gaan maar dat doe ik enkel nog op georganiseerde loopjes)

JamuellAble

Legacy Member
M_N_M zei:
op een bepaald moment gewoon uit verveling mn schoenen eens aangedaan en vertrokken, niet echt specifiek de 'start' voorbereid maar met oog op verbeteren conditie vertrokken (ik deed toen met vrienden wekelijks minivoetbal en conditie kon vééél beter). Dat was toen met gewone sportschoenen en totaal onvoorbereid..

Echt goed ging het niet (wat (vriendschappelijk) rondlopen op een minivoetbal pleintje of kilometers maken op de baan bleken heel wat anders te zijn), waarschijnlijk ook omdat ik véél te snel liep.
Na een tijdje begonnen met start to run (de eerste lessen wel niet gedaan, die waren wat te eenvoudig maar ergens tussenin ingepikt) en toen ging het iets beter (hoewel ik nog veel te snel liep - de restmomenten tussendoor hielpen enkel voor wat op adem te komen)

Mijn snelheid was in het begin telkens rond de 10-10.5km/u (de 10km/u was wat de 'mentale' grens, daar 'moest' je boven blijven)

Pas als ik mijn rem gevonden had (en dat was niet na enkele trainingen maar pas na bijna een jaar door het lezen van boeken, fora, ...) heb ik écht van lopen leren genieten (dat was toen 'lopen' tegen 8-8.5km/u (!))

Vroeger was hardlopen gewoon lopen zo snel je kon zodat je tong op de grond hing tegen dat je aankwam :D
Ik heb ook het gevoel dat mijn conditie pas écht gebeterd is door traag te gaan lopen en snelheid volgt vanzelf dan wel (nu loop ik die 10km/u vrij relax, als ik nu wil dat mijn tong op de grond hangt, kan ik richting 13.5-14km/u gaan maar dat doe ik enkel nog op georganiseerde loopjes)

MrKend54l zei:
De snelheid zal in 99% van de gevallen te hoog geweest zijn. Verstand komt met de jaren. Al duurt het bij sommige enkele maanden en bij sommige enkele jaren.

Ik begon dus te snel.. Gevolg, ik kon 1,5 week nauwelijks staan :)

Nu is t koud buiten.. Maar ik fitness ook dus beschikking tot de loopband.

Op stand 7,5 gaat het tot nu toe wel goed..

Maar snelheid komt dus vanzelf?

bamstar

Legacy Member
Start 2 run is wel een goede manier om te starten. Zet je ego opzij en hou je aan dat schema.
En strava downloaden en 9lives joinen
emoji38.png

M_N_M

Legacy Member
JamuellAble zei:
Ik begon dus te snel.. Gevolg, ik kon 1,5 week nauwelijks staan :)

Nu is t koud buiten.. Maar ik fitness ook dus beschikking tot de loopband.

Op stand 7,5 gaat het tot nu toe wel goed..

Maar snelheid komt dus vanzelf?
Beter opbouwen in afstand (10km lopen op traag tempo) ipv 5km op snelheid.
Snelheid volgt vanzelf wel :)

Ik loop ook vaak in de fitness maar loop toch veel liever buiten, in de fitness slaat de verveling snel toe :P

squalleke123

Legacy Member
M_N_M zei:
Beter opbouwen in afstand (10km lopen op traag tempo) ipv 5km op snelheid.
Snelheid volgt vanzelf wel :)

Ik loop ook vaak in de fitness maar loop toch veel liever buiten, in de fitness slaat de verveling snel toe :P

Bon, kga nie akkoord eigenlijk. Snelheid komt helemaal niet vanzelf, daar moet je degelijke intervals voor trainen. Uw lichaam past zich aan aan wat je doet, en als al je trainingen lange duurlopen zijn dan bot je snelheid serieus af. Ik heb zelf twee jaar enkel lange duurlopen gedaan en mijn 200m is van 23" naar 26" gegaan. En niet alleen sprintsnelheid maar ook mijn comfortabel wedstrijdtempo is erop achteruit gegaan. van 18' over 5k op de weg naar 20'

lange duurlopen hebben zeker hun nut in de opbouw, maar met traag lopen alleen kom je er niet: "If speed is the name of the game, never move too far away from it" - Peter Coe

Soit, als je geen competitie wil doen kan ik me wel inbeelden dat je de trage vooruitgang door LSD te doen genoeg vindt. Maar het is inefficient en van te veel kilometers te doen krijg je ook blessures, ongeacht hoe traag je ze doet

M_N_M

Legacy Member
van intervals word je idd sneller maar als je geen basisconditie hebt, lijkt het me niet verstandig om intervals te doen. Ik heb lange tijd gewoon snel (was dan wel gewoon snel en niet interval) gelopen en telkens pompaf en buiten adem toen ik aankwam na amper 5km. Veel vooruitgang heb ik daar niet mee gemaakt. Pas begin dit jaar ben ik traag beginnen lopen en heb ik mijn afstand stelselmatig opgetrokken en pas vanaf dan heb ik echt vooruitgang gevoeld (ook kwa hartslag zit ik nu stukken lager dan begin dit jaar op dezelfde snelheid)

Ik heb mijn eerste wedstrijd dit jaar in mei gelopen en toen had ik 46 : xx mins (zonder veel snel te hebben gelopen); geen toptijd maar zeker niet slecht voor mezelf.

Daarna heb ik een lactaattest laten doen en met specifiek schema (incl intervals, tempotrainingen, LSD) heb ik verder getraind om zo eind september mijn 10km tijd te verbeteren naar 44 : xx.
Dus mijn mening (ik ben zéker geen expert): een beginner wordt vanzelf sneller door rustig te trainen. Daarna doe je interval en word je (nog) sneller :)

DigitalOverdose

Legacy Member
JamuellAble zei:
Hoe zijn jullie ooit begonnen met lopen? En hoe was de snelheid in het begin?

Een kleine 4 jaar geleden. Ik was een paar jaar gestopt met roken maar kwam tot de conclusie dat, hoewel ik me in't algemeen een pak beter voelde, ik eigenlijk nog steeds geen conditie had. Trappen op lopen op het werk of ravotten met de kinderen en ik was nog steeds bekaf... Al kan het er ook mee te maken hebben gehad dat ik toen ook de 90 kilo aan tikte. Toen ik da getalleke op de weegschaal zag staan had ik iets van 'die 100 gaat er nu ook snel komen als ik nu niks doe'. Tegelijkertijd begon ik toen halverwege mijn 30'er jaren te komen. Ik had het idee dat ik stilaan al een groot deel van mijn beste jaren op gesoupeerd had zonder er echt iets mee te doen voor mezelf. Ik had alles tot dan toe grotendeels letterlijk op gerookt. Als ik er op sportief vlak nog iets van wou maken, dan was het toen stilaan wel echt de moment om daarmee te beginnen om er nog enige jaren goed van te kunnen genieten vond ik (ni dat ge op latere leeftijd niet meer kunt beginnen sporten maar ik denk dat dat moeilijker wordt naarmate het ouder worden). Een laatste factor die heeft mee gespeeld is mijnen beste maat van vroeger en momenteel schoonbroer. Ik wist dat die al ff bezig was met wat lopen maar dacht altijd dat dat ni al te serieus was. Tot op een gegeven moment hij aan't vertellen was hoe ver hij al raakte tegen welk tempo en ook hij kampte met beginnend overgewicht maar was dat allemaal kwijt geraakt dankzij dat lopen (en wa op z'n eten letten natuurlijk). Ik dacht dat als hij dat kan, dan moest ik dat ook kunnen ;-)

Ik heb vrij snel nen hartslagmeter gekocht maar weet nog dat dat in't begin zeer frustrerend kon zijn. Op tinternet vindt ge mooie waarden waar hij op zou moeten liggen bij diverse snelheden maar dat ging bij mij van geen kanten. Ik kon bijna weinig anders dan wandelen moest ik mezelf daar aan gehouden hebben. Ik weet ook da'k hem praktisch ni konstant kon houden toen. Dus ja, nen tijd te snel gelopen met hartslag dik boven de 170 bij snelheden onder de 10km/u... Het was er bij wijlen ook wel goed aan te voelen ook. De keren dat ik met halveling pijnlijke benen heb rond gelopen, ni te tellen. Ondertussen ook het nodige gesukkel gehad met ne keer verkeerde schoenen kopen (ondanks bij een speciaalzaak!) en maanden bezig geweest met een eerste blessure.
Maar toch blijven volhouden, over de lange lijn zag ik dat desondanks mijn prestaties wel verbeterden. In 2013 begon ik zo'n 10km in een uurtje te lopen. Dat was echt een mijlpaal voor mij. Toen ook begonnen met m'n eerste wedstrijden. Nu ja, dingen zoals de Spartacusrun. Tot dan toe hield ik me weinig bezig met m'n snelheid maar na een paar van die evenementen kreeg ik er helemaal de smaak van te pakken en begon ik wat intensiever. Nu ja, voor mijn doen tot dan toe toch. Ipv telkens aan constante snelheid te lopen met m'n hartslag 5 à 10 slagen onder m'n omslagpunt, begon ik intervals met duurlopen af te wisselen. Echt opbouwen om beter te doen. Het resultaat was er ook naar: ipv bij de middenmoot eindigde ik vorig jaar op de Race against Nature bij de eerste 200 (van 5000 deelnemers). Extra motivatie dus! De training dat jaar ging dan ook supergoed, weliswaar na begin van't jaar weer met wat pijn gesukkeld te hebben en een paar maanden amper te hebben gelopen.

Eind zomer vorig jaar kwam dan het idee om ook eens een marathon te doen. Ook weer mede door m'n schoonbroer die er intussen al een paar in de benen had. Het zou de Antwerp marathon worden van dit jaar. In't begin was het wat zoeken met de training maar gaandeweg leek het goed te vlotten. Zo goed dat het doel werd om hem net onder de 4u te lopen (3:59:59.99 was al goed). Na nieuwjaar begon het echt opbouwen van de afstand en de 20km werd vlot gehaald. Ook qua snelheid zat ik mooi op schema. Maar ik was bijna de woorden van m'n schoonbroer vergeten ('vanaf 20km wordt het pas echt hard, dan wordt het kaf van het koren gescheiden') of het ging einde februari mis: illiotibiale band onsteking. Ook wel bekend als ITB of de beruchte 'lopers knie'. Gedaan met trainen... Maanden nog geprobeerd maar zonder resultaat. Momenten da'k het lopen vaarwel wou zeggen zelfs. Het ene moment nog vlot over de 25km kunnen lopen aan een deftige snelheid en zonder last te hebben, en de dag nadien amper nog een paar km recuperatieloop kunnen doen vooraleer te moeten stoppen met stekende pijn... Het was en complete ontnuchtering die ik totaal ni zag aankomen. Ik voelde het ook totaal ni aankomen, plots was het daar. Ik wens die blessure geen enkele loper toe.

Maar sinds deze zomer gaat het eindelijk stilaan weer beter. Ik ben halverwege augustus weer 'serieus' begonnen maar het blijft tot op heden voorzichtig terug opbouwen...Enkel begin oktober weer de Race against Nature mee gedaan en en daar had ik iets van 'Fuck it, ik wil één succes dit jaar'. Het leverde me een plaatsje bij de eerste 100 op. En gelukkig geen herval ;-)

Ziedaar het verhaal van mijn loopgeschiedenis. Na nieuwjaar hoop ik weer helemaal te staan waar ik stond voor het marathon avontuur en ga ik me weer concentreren op wat ik echt graag doe: obstacle runs. Maar m'n marathon ambitie helemaal opgeven? Nee, ik wil er echt een voor m'n 40ste gedaan hebben. Dus ik mik weer op de Antwerp marathon... 2017. Het plan is nu om komend jaar niet te intensief op te bouwen naar een afstand van 25km duurloop tegen het einde van de zomer, met mogelijk eens een piekje naar 30km. Ik hoop die afstand (25km) tegen dan vlot te kunnen lopen en het tempo maakt me weinig uit. En vanaf oktober er terug volop voor gaan...

Edit: en door dat geleuter hier kan ik mijn loopke van vandaag in de regen gaan doen :-(

makila

Legacy Member
JamuellAble zei:
Hoe zijn jullie ooit begonnen met lopen? En hoe was de snelheid in het begin?
Ik was in mijn jeugd altijd een panlat en ik woog +-60kg. Op mijn laagtepunt zelfs maar 58kg. (voor 1m84,5)
Toen ik ouder werd kwam er razendsnel plots +-40kg bij en bij het minste lag ik te hijgen gelijk ne otter omdat ik niks conditie meer had en ik veel te zwaar was.

Bovendien kreeg mijn vader een longziekte + kanker en hij is letterlijk (dood) gestikt omdat zijn longen kapot waren en door de chemo was hij te zwak voor een transplantatie.

Ik wilde dat zelf nooit meemaken - dus ik ben beginnen lopen.

MrKend54l zei:
De snelheid zal in 99% van de gevallen te hoog geweest zijn. Verstand komt met de jaren. Al duurt het bij sommige enkele maanden en bij sommige enkele jaren.
Bij mij was het enkele jaren ;)

makila

Legacy Member
Gisteren verschrikkelijk veel wind. Na 3km kreeg ik ineens wind in de rug tegen 100km/u. Ik liep even 13km/u aan HR rond 140.
Helaas kreeg ik van km 4 tot en met km 12 bijna continue wind op kop. Toen liep ik nog ter nauwernood 10.5km/u aan HR rond 150 (Zone 2 = 135 tot 155).
Het is echt niet normaal dat ik -wind mee- sneller liep EN aan een lagere HR dan 10km/u -wind tegen-. De wind had gisteren een enorme impact. :)

In totaal 15,4km gedaan aan tempo 10,4km/u (Gemiddeld) . Conditioneel voelde ik me nog heel goed (Ik liep ook gewoon in zone 2), echter mijn benen deden verschrikkelijk veel pijn! Tegen de wind inboksen is nu eenmaal belastend :)

M_N_M zei:
Snelheid volgt vanzelf wel :)
Niet 100% correct. Wil je echt veel sneller kunnen lopen dan ga je daarop WEL moeten trainen. Je kan tot 90% van je max gaan in je leven als je enkel trage loopjes doet. Maar die extra 10% is gewoon intervallen en op snelheid trainen.

Exorikos

Legacy Member
Nieuwe loopschoenen besteld: Brooks Ravenna 7.

Ik kom van Asics GT2150, maar ze hebben die in latere versies veel te soft gemaakt waardoor zelfs mijn versleten schoenen beter presteren dan de nieuwe die in de plaats gekomen zijn.

JamuellAble

Legacy Member
Mijn hartslag ligt rond de 150 als ik op een rustig tempo loop.

Gaat het falen van de benen ook minderen door t opbouwen van conditie? Zodat sneller wel wilt..

Nick1908

Legacy Member
Hallo iedereen
Sinds enkele maanden ga ik terug 2-3x per week joggen na het werk, hiervoor ongever een half jaar aan het lopen 1x per week.
Dit vooral om wat meer beweging te hebben omdat ik zittend werk heb.
Nu zit ik met het probleem dat ik bijna steeds tijdens het joggen last krijg in mijn beide kuiten.
Mijn ademhaling blijft perfect onder controle maar moet vaak stoppen omdat ik last krijg aan beide kuiten.
Ik denk dus niet dat ik specifiek iets mis heb aan mijn kuiten (lijkt me nogal toevallig identieke pijn aan beide kuiten), dus naar de dokter gaan lijkt me overbodig :)
Ik krijg meestal last na 3km te joggen en ga maximum tot 6km.
Wanneer ik geen last heb kan ik makkelijk verder maar dit doe ik dan niet om mezelf niet te forceren.
Nu vroeg me af of dit een voorkomend probleem is, ben echt een amateur op dit vlak.
Is stretching zo belangrijk, voor & na ? en hoelang doen jullie dit, ik doe dit max 1 minuut.
Mijn schoeisel is redelijk standaard, Nike loopschoenen van decathlon rond de 60 €.
http://c12010671.r71.cf2.rackcdn.com/35af1b30-aeeb-417e-b99e-d480781c72e7__L.jpg
Bij mijn techniek sta ik niet stil of er hier iets fout bij is. Heb 10 jaar basketbal gespeeld en nooit een commentaar gehad van : 'jij loopt raar' :D
Moet ik misschien uitgebreider stretchen of opwarmen omdat ik toch een hele dag stilzit op het werk.
Het is vooral een gevoel dat mijn 'kuitspieren' te kort zijn, heb al geprobeerd door deze 'pijn' te lopen maar dan zit ik de dag erna met de gebakken peren.
Indien jullie nog algemene starttips hebben zijn deze ook welkom, ik heb namelijk het gevoel dat ik niet echt vordering maak qua uithouding afstand.
Wel merk ik dat met dit koude meer ik vele makkelijk loop dan met iets warmere temperaturen. Heb schrik voor een terugval als het ooit nog een warm wordt :)
Alvast bedankt
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan