Ketelbuik zei:
Waarom bestaat het dan nog niet? En recht is niet zo simpel zwart-wit zoals jij het voorstelt
Inderdaad. Moest alles zo simpel zwart-wit zijn, dan was het allemaal al lang ingevoerd.
Voor elke misdaad is er een minimum en maximum straf, en meestal liggen die nogal heel ver uit elkaar. Moest het allemaal zwart/wit met regeltjes te bepalen zijn, waren er geen rechters, waren er geen gradaties in straffen etc. Dan was er een regel: Moord en dit en dit en dit: 10 jaar, moord en dit en dat: 11 jaar etc.
Ik denk dat velen hier de mogelijkheden van automatisatie onderschatten. "Human needs not apply" is een populaire video die kort vertelt wat ons te wachten staan. Bijna alle jobs kunnen vervangen worden door robots. Hoe simpele jobs zoals conducteurs, verkopers, magazijniers, chauffeurs, fabrieksarbeiders en horecapersoneel vervangen worden kunnen we ons makkelijk voorstellen. Maar ook jobs zoals advocaten, boekhouders, administratieve bediendes, huisartsen en journalisten kunnen vervangen worden.
Ik wil niet bediend worden op restaurant door een robot, ik wil niet naar een robot ipv een dokter gaan. Alsof de consument zit te wachten op een robot die zijn eten maakt. Wat is het volgende? Lekker alleen op cafe, een blik bier uit de muur halen en tegen een robot lullen? Daar is toch helemaal geen vraag naar. Jobs met humane interactie gaan niet allemaal geautomatiseerd worden, zolang er 1 iemand in de wereld dat niet wil, is er vraag naar de humane versie. Vb ook journalistiek. Alsof iedereen zit te wachten op inhoudsloze Belga Telexen die door een robot achter elkaar geplakt worden. Ik lees liever een opiniestuk wat literair deftig in elkaar zit, dat zal een robot nooit kunnen. Wat is het volgende? Kunst, films, muziek etc automatiseren? Het zou er op trekken.
Gelieve niet te 'hard' te zijn en de human touch uit het oog te verliezen. Alles waar een mening, persoonlijke touch etc bij komt, zal nooit geautomatiseerd worden. Een tv in elkaar steken, dat wel, een brood bakken ook, een boek schrijven niet.
Dus de vraag is niet, basisinkomen ja of nee, maar wanneer. Hoe langer we wachten hoe sneller de economische cyclus volledig in elkaar stort. De cyclus zit zo in elkaar dat werkende mensen consumeren wat dan weer winst oplevert voor bedrijven die hun werkers betalen. Als bedrijven steeds meer automatiseren en dus minder werkers betalen, en als ook de eigenaars van deze bedrijven m.a.w. de rijke vermogens hun geld nog eens oppotten en niet consumeren dan zijn er steeds minder mensen die het systeem recht houden. Stijgende (technologische) werkloosheid in combinatie + rijken die steeds rijker worden en armen armer. Wat is het alternatief als er geen oplossing komt in de vorm van basisinkomen of 20urenweek? Een revolutie? Het zou wel eens sneller kunnen komen dan je denkt.
Je redenering is flawed. Er is geen nood aan automatisering en de kosten van productie verlagen als er geen loon naar werknemers stroomt (op macro niveau dan). Wie zou er de extra goederen kunnen 'afnemen' als consument? Automatisering zal leiden tot een shift van arbeid ipv een afschaffing van arbeid. Als ik gewoon in mijn eigen bedrijf kijk, zie ik hetzelfde gebeuren. We hebben a) veel te weinig volk b) gigantisch veel projecten on hold. Wij automatiseren, niet om volk buiten te kunnen shotten, neen, om meer te kunnen doen met minder volk. Gevolg, efficientere productie, hogere marges, hogere lonen, macro stijgt de consumptie vraag van de werknemers.
In jouw redenering is de 'end-game' een bedrijf met 0 werknemers en volledig geautomatiseerd en werkgevers die inkomsten oppotten. Maar van waar zou hun inkomen komen als ze niemand tewerkstellen en niemand er geld verdient? Met minder werken los je niks op, dat is een fabel die maar de wereld niet uit raakt. Kijk maar hoe goed het gaat in het land met de kortste werkweek van Europa (nvdr: Frankrijk). Slechtste leerling van de klas.
BTW zal moeten blijven bestaan in een systeem met een basisinkomen. Maar eigenlijk geef je mensen keuze wat ze doen met die 1500 euro. Essentieel is dat een voldoende hoog opleidingsniveau bereikt wordt. Vandaar dat zwitserland bijvoorbeeld al een kans maakt. En een gemeenschapsgevoel: mens als individu met vrije keuzes, maar keuzes hebben gevolgen. Als je met je 1500 euro geen eten koopt maar brol, dan is er geen instantie om je te redden. Als je je afval op straat gooit, dan kies je om meer werk te creeeren voor iemand die iets verdient met het op te ruimen... Keuzes, Keuzes, Keuzes en hun gevolgen worden essentieel.
Ik denk dat je serieus de 'achterlijkheid' van de maatschappij onderschat. In de utopische situatie dat mensen verstandig zijn en gevolgen dragen voor hun beslissingen, dan lukt dat. Jammer genoeg draait de wereld niet zo...
Ik ken een alcoholieker van 25 jaar, al 2x in rehab gezeten. Altijd hervallen, altijd achterlijke keuzes maken. Zulke mensen zou jij dus afschrijven, want keuze = gevolgen dragen? Of je veronderstelt dat ze beter af zouden zijn met 1500 unconditional en veronderstellen dat ze zich beter gaan gedragen en verstandigere keuzes gaan maken? Vind ik een vreemde definitie van 'gelijkheid' en 'sociale maatschappij'. Ooit in een instelling voor kinderen met slechte thuis situatie rondgelopen of een rehab instelling? Als je keuze = gevolg invoert, kun je beter een grote put graven en al die dutsen daarin smijten, want als je die de vrije keuze laat maken, gaan die keer op keer op keer op keer tegen de lamp lopen, en die 1500 zal er niet veel beter aan doen.
Om het cru te stellen, veel van die sociale gevallen zitten al in de 1500 situatie ongeveer. OCMW of andere uitkeringen, wat doen ze er mee? Niet veel verstandig in een groot deel van de gevallen. Daar zal niks aan veranderen als je zegt dat er geen opvangnet is als ze het verbrassen, ze denken namelijk maar 1 dag vooruit. Mijn ma geeft les in een school voor sociale gevallen... Ik kan je een bloemlezing geven aan verhalen waardoor je met een andere bril naar 'keuzes maken' kijkt.
De veronderstelling van voldoende hoog opleidingsniveau is bijgevolg niet voldaan en kun je niet 'enforcen'. Er zijn nu eenmaal mensen die niet op te leiden vallen wegens a) geen interesse b) persoonlijke problemen c) gewoon fysiek niet capabel. De 'op voorwaarde dat', gaat dus niet op. Het is een utopische veronderstelling, bijgevolg is de rest van de redenering ook utopisch.
Het is gelijkaardig aan de redenering van mensen die hard drugs willen legaliseren, gekoppeld aan efficiente scholing in de hoop dat er geen misbruik zal zijn. Wederom verwijs ik naar de school van waar mijn moeder werkt. Er zijn daar 6 jarigen die elke dag met een jupiler in de boekentas naar school komen als middagdrankje... (i shit you not). Ik weet niet welke scholing dergelijke fundamentele problemen kan oplossen. Niet iedereen is te redden en sommige gevallen zijn redelijk hopeloos, maar niet allemaal. Sommigen kunnen nog gered worden, maar ze hebben een beetje hulp nodig van extern. De redenering keuze=gevolg, is in dat geval te hard. Je bootje met wie aan boord blijft, zal niet voller raken, integendeel.
