JasperCLA zei:
Dat zijn inderdaad de feiten in die hypothese van automatisering. Ik zie niet in hoe u dit als contra-argument aanvoert.
Het is net een van de wenselijke neveneffecten is van een basisinkomen. Minder werk om te verdelen zorgt voor kleinere werkweken, meer vrije tijd, niet perse tot een klasse met werk en een klasse zonder. Dat blijft een vrije keuze. Als er uiteindelijk bijna niets overblijft van werkgelegenheid, moet men gewoon betere herverdelingsmechanismen introduceren. Volgens mij is het gewoon een foute redenering om in dit verhaal in termen van 'vacatures' te kijken.
Soit, ik heb nog maar weinig alternatieven gelezen so far. We kunnen iedereen ook met prikkers naar de bermen van de autostrades sturen, of patattenmesjes geven en ze de stoepstenen laten afkrabben om de populatie enige bezigheidstherapie te verschaffen. Of zoals nu reeds bezig is, een log overheidsapparaat dat de mensen op stang jaagt om ze aan te zetten tot zoeken van werk dat er niet is. Maar eerlijk, wie wilt nu zoiets?
Bedankt om inhoudelijk te reageren.
Het argument dat mensen met een basisloon er een job kunnen bijnemen die ze wél graag doen wordt vaak door de pro-zijde gebruikt. Volgens mij klopt dit inderdaad enkel voor onbetaald werk.
Kleinere werkweken is nog zo'n half/half oplossing. Waarom zou je hier als werkgever vrijwillig voor kiezen? De overhead kosten voor een FTE maken een werknemer nog wat duurder als ze over een kleiner aantal gepresteerde uren verdeeld worden.
Ik ben het helemaal met je eens dat het overheidsapparaat een stuk leaner kan maar dat impliceert ook een hoop mensen die op straat gezet kunnen worden.
Maar mensen op stang jagen tot het zoeken van werk? Zijn we nu niet een klein beetje te zwaar aan het fixeren op de VDAB? Uiteindelijk gaan de meeste mensen tot nu toe nooit in hun leven met die dienst te maken gehad hebben, laat staan erdoor op stang gejaagd worden. Hoeveel is de doorsnee werknemer (echt) werkloos in zijn actieve leven? 0,5 % ofzo? (zonder de beroepsdoppers die het gemiddelde omhoog trekken)
Wat de alternatieven betreft, ik vermoed dat de meeste mensen er de eerste 10-tallen jaren nog niet al te veel problemen zien in het huidige systeem en ook zolang dat het slechts een minderheid is die zich erdoor benadeeld voelt ook geen aspiraties heeft om het te veranderen. Zo redeneer ik zelf ook. Wie weet waar we binnen 20,30,40 jaar staan? Het kan snel gaan, maar het kan ook geen haar veranderd zijn (qua tewerkstelling, werkloosheid,...)
Die bezigheidstherapie vind ik een goed idee voor mensen die op dit moment steuntrekken om het maatschappelijk verantwoord te houden. In een basisloon-omgeving heeft dit uiteraard geen nut, ze hebben dan evenzeer onvoorwaardelijk recht op dat bedrag.