Er bestaan zelfverklaarde elitaire studenten, er bestaan geen zelfverklaarde minderwaardige richtingen.
De status die een richting heeft is gebaseerd op de moeilijkheidsgraad en het carrière-perspectief.
Als dat zo was dan zou de term "vuilbak van de unief" niet eens bestaan...
Of komt het doordat er gewoon maar een beperkte vraag naar is?
Zoals ik al zei, omdat het besef nog moet groeien.
Natuurlijk heeft een bedrijf een goede communicatie nodig maar moet je daarvoor communicatiekunde hebben gestudeerd?
Ja.
Volgens mij is het leren communiceren bij communicatiekunde ongeveer zoiets als het ontwikkelen van mensenkennis bij psychologie.
Je kan wat truucjes aanleren om beter te communiceren, deze truucjes stellen je in staat om je boodschap helderder en aantrekkelijker te verpakken. Uiteindelijk moet je er echter toch gewoon talent voor hebben en volstaat een korte cursus om deze truucjes te leren.
Ook bij veel andere richtingen wordt er veel aandacht besteed aan communicatie: geneeskunde, burgelijk ingenieur (P&O) en industrieel ingenieur bijvoorbeeld. Ofdat het zinvol is is weer een geheel andere kwestie.
Bedenk verder dat een bedrijf ook extra kosten moet maken voor extra deskundigheid en maar moet afwegen ofdat de kosten het waard zijn.
Net zoals bij psychologie veel aandacht wordt besteed aan neurologische processen en dergelijke, wordt er bij pol en soc veel aandacht besteed aan sociale processen. Het verschil is, zoals ik al zei, dat iedereen er wel over kan meespreken en omdat iedereen er zich heel gemakkelijk in kan inleven, zal zo'n kennis worden afgedaan als minderwaardig van zodra iemand niet akkoord gaat (en dat gebeurt heel snel, aangezien een sociale theorie bijvoorbeeld iedereen, dus ook de afwijkende waarden, probeert te integreren). Als ik argumenteer over het wat en waarom wel van de cultivatietheorie, dan zullen er altijd mensen zeggen "dat is niet waar, want bij mij is dat niet zo". Vandaar dat ik vind dat buitenstaanders geen goed oordeel daarover kunnen hebben, net zoals ik niet ga zeggen hoe ge een gebouw moet bouwen of hoe iemand genezen moet worden.
Je zegt het zelf: bij psychologie gaat het niet om mensenkennis te verwerven, net zoals het bij communicatie niet gaat om pakweg leren duidelijk spreken. Iedereen kan communiceren als het gaat om praten, gesprekken voeren, soms zelfs weten wat je wel of niet kan zeggen, maar daar gaat het helemaal niet om in de richting communicatiewetenschappen.
1. Waar baseer je op dat de sociale studierichtingen in de USA meer zijn ontwikkeld?
2. Indien dit het geval is, wat wil dat dan zeggen??
1. Véél meer wetenschappelijke literatuur.
Politieke marketing was bijvoorbeeld een bijna volledig Angelsaksisch gerichte reader.
2. Dat daar wel al het besef is waarvoor sociale wetenschappers nodig zijn.
Bullshit zoals dat de werkgelegenheid slechter is en dat de banen vaak minder aansluiten bij de studierichting?
Er zijn veel mensen die een totaal andere richting uitgaan dan wat "bedoeld" is, na de richting, maar dat zijn meestal de mensen die het zijn gaan doen om toch maar een universitair diploma te halen. En omdat er in een grote richting veel mensen afstuderen, wordt het landschap daardoor nog wat complexer.
Het lijkt me nogal relevant.
Ik ga hier niet zo ver in als Poky, in die zin dat ik vind dat de studierichting je wel degelijk moet interesseren (het vergt m.i. een bepaald karakter om met desinteresse te kunnen studeren, een die ik in ieder geval niet heb) en dat ik er van overtuigd ben dat iedereen tussen die studierichtingen wel iets interessants kan kiezen indien hij het niveau aankan, maar ik ben het zeker met hem eens dat het dwaas is om geen rekening te houden met de werkgelegenheid, het te verwachten soort baan en het salaris.
Wanneer je nog jong bent dan is het gemakkelijk om te stellen dat je dat niet belangrijk vindt, zogauw je een vrouw en kinderen hebt of in je eentje die hypotheek moet betalen wordt dat heel wat moeilijker.
Natuurlijk moet je daar rekening mee houden, maar dat kan je net zo goed bij het begin van het solliciteren. Doorgroeimogelijkheden zijn ook van belang...
Ik zie een groot probleem voor de studierichting politicologie: buiten de politiek is er weinig nood aan politicologen en binnen de politiek is de nood hieraan beperkt aangezien je juist in de politiek mensen met een geheel verschillende achtergrond wil: mensen die verstand hebben van recht, geneeskunde, techniek, wetenschap, het onderwijs, de landbouw, de economie, transport...
Politicologen kunnen voornamelijk bij de Europese Unie terecht of in andere supranationale instellingen. Met een politicologie-achtergrond word je ook niet per se politicus, net zoals je met psychologie geen mensenkenner wordt, enz... Je werkt meer achter politici of zoals ik zei in zulke instellingen.
Vraagje: zou jij een voorstander zijn van een toelatingsexamen voor deze richtingen (polisoc en communicatiekunde in ieder geval)?
Het kaf wordt van het koren gescheiden en de beschikbare middelen kunnen optimaal worden aangewend.
Ja, maar ik ben voorstander voor een toelatings- en of oriënteringsexamen voor elke studierichting. Ik heb zelf eerst een jaar informatica gedaan, en met zo'n proef had ik me dat jaar kunnen besparen, ondanks dat ik me uitvoerig geïnformeerd heb, daar ben ik van overtuigd. Noem communicatiekunde trouwens gerust -wetenschappen, want het zijn wel degelijk wetenschappen, of je het nu graag hebt of niet 
