China heeft export van alle geraffineerde olieproducten verboden. Australië, Vietnam, de Filipijnen enz. importeren allen voor een groot deel hun kerosine uit China. Er zijn daar geen grote voorraden van omdat kerosine een beperkte houdbaarheid heeft.
In Vietnam zijn er al protesten vanwege dure brandstof en verwachten ze een hoop vluchten te moeten schrappen vanwege gebrek aan kerosine. In de Filipijnen zijn vandaag en morgen protesten gepland. In Thailand gaf ik vorige week aan in een post hier dat in hartje Bangkok tekorten aan benzine en diesel waren. In tussentijd zijn er minder taxi’s beschikbaar bij de internationale luchthavens wegens de tekorten.
In Maleisië, waar ik woon, wordt benzine gesubsidieerd door de overheid en verwacht men dat de subsidiekost zal oplopen van een 150mio naar een 700+mio euro dit jaar (tenzij men de prijs laat stijgen). De niet gesubsidieerde benzine is van 0.70 eurocent/L naar 1.12 gestegen.
In Singapore krijgen we links en rechts extra fuel charges aangerekend op wegtransporten. En ga zo maar door.
Behalve al bovenstaande zijn er dus ook nog eens problemen met productieketens in de regio, wat we op een bepaald moment gaan voelen over heel de wereld gezien dat om exportproducten gaat.
De reden dat het hier in Azië zo snel voelbaar is dat het meerendeel van olie in het Midden Oosten deze kant opkomt. In tegenstelling tot Europa waarbij de impact op kortere termijn vooral de prijsstijgingen zijn.
Neem daar nog bij dat ook meststoffen zoals Urea met meer dan 40% zijn gestegen, waarvan een aanzienlijk deel vastzit in het midden-oosten en waarvan de productie afhankelijk is van gas, en we zullen de komende maanden ook op vlak van voedselproductie de impact zien.
Ik ben net toegekomen in Bangkok, en op dit ogenblik zijn hier geen problemen.
Heb hier zelf een wagen, daarstraks gaan tanken, geen rijen en geen limieten, ook geen hoarding.
In het binnenland is het wel wat een ander verhaal, ook al omdat daar bijna 90% van de voertuigen op diesel bolt.
Pick-ups zijn daar het meest gebruikte privé voertuig en die rijden samen met bussen en vrachtverkeer allemaal op diesel.
Daar is eigenlijk het grootste probleem hoarding geweest, waar plots iedereen in een paniek was geschoten en massaal diesel is beginnen inkopen. Daar pompten ze in het begin van die chemicaliën tanks van 1000 liter vanacht op een pick-up tjokvol, dan gaan de benzinestations snel door hun voorraad!
In Bangkok is het een heel andere mix met een véél groter aandeel voertuigen dat gewoon op benzien rijdt (gasohol 91, 95 of E10, een ethanol mix).
Ook niet vergeten dat hier veel voertuigen op CNG rijden (vrachtwagens), en dat is een product dat Thailand zelf kan oppompen in de Golf van Thailand.
Ook hun elektriciteitsproductie komt voor een groot stuk (60%) uit gascentrales.
Productie was wel op een redelijk laag pitje omdat ze goedkoper via pijplijnen via Myanmar konden importeren en ze hun eigen voorraad niet te snel willen uitputten, maar kan snel (tijdelijk) opgeschaald worden indien nodig.
Thailand kan dus indien nodig veel minder afhankelijk zijn van LNG import.
Minder taxi's misschien op de internationale luchthaves, maar dan vooral omdat er nog steeds een héél pak minder binnenkomende (en vetrekkende) vluchten uit/richting Europa zijn, met al de populaire maatschappijen uit het midden-oosten zoals Emirates, Qatart airways en Etihad die niet of zéér weinig vliegen op dit ogenblik.