Ik bedoel het volgende niet slecht en ik hoop dus dat je het niet slecht opvat, maar mensen met een anti-theïstische houding (waar ik op zich veel begrip voor heb en waar zeker in het geval van de Kerk als instituut veel over te zeggen valt) zijn vaak bijzonder slecht geplaatst om ten gronde te discussiëren over wat religie is of hoe religie werkt. Het bekendste voorbeeld is wellicht Richard Dawkins.
Je kan tegen een doctrine zijn, tegen een instituut, tegen 'religieuze' motiveringen voor wat puur geldelijk, politiek, etc... van aard is. Je kan wijzen op wetenschappelijke onjuistheden in religieuze teksten, je kan ze vergelijken met moderne fictie of oude sprookjes, en je kan dit alles gebruiken om ten aanval te trekken, maar de simpele waarheid is dat niemand met kennis van zaken, en dat hoeft zelfs geen gelovige te zijn, zich aangesproken zou moeten voelen daardoor. Je voert op dat moment een totaal ander, en voor de kern van de zaak behoorlijk onbelangrijk, gesprek.
De meeste gelovigen, en alle serieuze Bijbelwetenschappers, wéten heus wel dat er niet écht een pratende slang was. Die zitten niet op jou te wachten om "gotcha" te zeggen en je begrijpt het heus niet beter dan hen door daarop te wijzen. Als je niet verder geraakt dan dat, of de zever van Dawkins, is een zinvol gesprek niet mogelijk.