Financiële onafhankelijkheid

Kijk, je moet kiezen he:
- Ofwel maak je er een sukkel verhaaltje om-ter-treurigst waarbij je de grootste uitzonderingen aanhaalt als voorbeelden van mensen voor wie het inderdaad heel moeilijk is om uit een financiële put te kruipen.
- Ofwel ga je uit van min om meer doorsnee situaties en eveneens doorsnee externe factoren die voor vele alleenstaanden weldegelijk het duwtje in de rug kan zijn om uit de miserie te geraken.

In een land als België valt niet hard te maken dat we hier een gigantisch maatschappelijk probleem zouden zitten dat voor het grootste gedeelte van de bevolking verhindert om mits zelfontplooiing tot een bepaalde mate van financiële zelfstandigheid te komen. Cijfermatig klopt dit niet, en kan de doorsnee Belg genieten van een vrij luxueus middenklasse bestaan.

Belgen zijn historisch gezien dan ook helden in het oppotten van spaargeld. En ook de recente rapporten (overschot van 600.000 woningen lol) wijzen erop dat tieglijk veel inwoners beschikken over een tweede verblijf of opbrengstwoning. Er zijn meer mensen dan je denkt die buiten hun loon, ergens wel een bijkomend extra inkomen uit halen. En laten we ook niet vergeten dat Belgen , naar Europese normen, relatief op zeer jonge leeftijd op pensioen gaan.
Je spreekt hier enkel over gemiddelden natuurlijk, en ik ga ook niet akkoord met het idee dat al die 'have nots" de uitzondering zijn.

En zoals zarathustra al aanhaalt, een koppel dat op hun 60-65 de schaapjes wat op het droge heeft en een appartement verhuurt (of meer dan 1, al dan niet na een erfenis) is niet waar deze thread over gaat hé, die zijn niet op hun 40-45 gestopt met werken. Waarschijnlijk hebben ze dan de hypotheek van hun eigen woning afbetaald, als ze rap waren.
 
Klopt niet, want dat zou willen zeggen dat je nooit drang voelt om iets te kopen.
Het is niet omdat je nog nooit met een Porsche gereden hebt, dat je er niet 1 zou willen hebben...

Of een vaker voorkomend voorbeeld: ik neem aan dat jij een smartphone hebt? Waarom heb je die gekocht, je had er daarvoor toch geen?
Mijn aankopen vullen een nood in, geen onnodige luxe. Je haalt dure merken met een bepaalde status door elkaar met de items op zich. Een auto heb ik nodig om mij efficient te kunnen verplaatsen, een Porsche niet. Een smartphone heb ik in mijn pubertijd gekocht omdat mijn spiekbriefjes te klein werden. Nu heb ik die nodig om efficient te kunnen reageren op emails en mijn agenda te kunnen managen, maar dat hoeft geen iPhone te zijn. Als ik iets koop, moet het nuttig zijn en mijn efficientie verhogen. Een soort "basisluxe" wil iedereen wel, maar een Porsche of iPhone zijn eerder statussymbolen en luxe-artikelen.

Om op het eerdere voorbeeld terug te komen: vliegen is geen keuze als je bijvoorbeeld naar de US wil, maar eersteklas vliegen wel. Als ik kan bereiken wat ik wil met een vlucht in tweedeklasse, zal ik een vlucht in eersteklasse dus niet missen.
 
Laatst bewerkt:
Mijn aankopen vullen een nood in, geen onnodige luxe. Je haalt dure merken met een bepaalde status door elkaar met de items op zich. Een auto heb ik nodig om mij efficient te kunnen verplaatsen, een Porsche niet. Een smartphone heb ik in mijn pubertijd gekocht omdat mijn spiekbriefjes te klein werden. Nu heb ik die nodig om efficient te kunnen reageren op emails en mijn agenda te kunnen managen, maar dat hoeft geen iPhone te zijn. Als ik iets koop, moet het nuttig zijn en mijn efficientie verhogen. Een soort "basisluxe" wil iedereen wel, maar een Porsche of iPhone zijn eerder statussymbolen en luxe-artikelen.

Om op mijn voorbeeld terug te komen: vliegen is geen keuze als je bijvoorbeeld naar de US wil, maar eersteklas vliegen wel. Als ik kan bereiken wat ik wil met een vlucht in tweedeklasse, zal ik een vlucht in eersteklasse dus niet missen.
Maar dat vliegen in eerste klasse heb je bvb nodig om uitgerust aan te komen en zo minder tijd kwijt te spelen aan jetlag of het bekomen van de vlucht. Je zou bijvoorbeeld ook ipv dat vliegtuig te nemen, kunnen meevaren met een vrachtschip. Dat zal wel goedkoper zijn, en je komt uiteindelijk ook aan.

Uw definitie van "nuttig" is gewoon wat jij nu beschouwt als nuttig. Eens je meer geld hebt, schuift die definitie op. "Zo'n vakantiehuis, dat is toch nuttig. Dan moet ge niet altijd uw valies inpakken en ge moet geen hotel reserveren".
 
Die berekening moogt ge mij toch eens maken hoe ge van 642 euro kunt wonen, eten en leven...
Dat is hier 1 van de bedragen die in de thread naar boven kwam als maandelijkse onkosten.
Je moet daar niet van wonen he, aangezien je met die 1200€ een appartement kan kopen... Dus dat is 600€ aan vaste kosten voor 1 persoon. Dat is nog wel een haalbaar bedrag.
 
Een gemiddeld netto-inkomen is 1842€/maand.
Als je heel zuinig leeft, kan je daar zo'n 1200€ voor gebruiken om te investeren. Daar kan je met de huidige rentevoet iets kopen van 260000€.
Met dat budget kan je hier juist een 1-slaapkamerappartementje kopen, maar dan schiet er de eerste 20 jaar dus nog 0€ over om te beleggen. Dat wil dan in praktijk zeggen dat je dus tegen uw 40 kan beginnen aan sparen voor uw FI te halen. 40-45 is al de leeftijd die hier wordt aangehaald om te kunnen stoppen met werken..., die persoon met het gemiddeld netto-inkomen heeft dan exact 0€ opzij gezet.
Het is heel makkelijk om jezelf in dit soort discussie gelijk te rekenen door eerst te vertrekken van een gemiddeld inkomen (waar volgens mij niet-belastbare vormen van inkomen niet mee in verwerkt zitten) en vervolgens over te gaan naar premium prijzen voor appartementen.
Dat is per definitie niet zuinig.
De kostprijs voor een appartement is hier al eens gekost en ligt bijlange niet zo hoog. De mediaanprijs van appartementen in Vlaanderen lag in 2019 op 195.000 euro. Een 1-slaapkamerappartementje is dan nog wat nog goedkoper.

Wie zuinig leeft en ervoor kiest om een appartement te kopen dat onder het gemiddelde valt, zal eerder uitkomen op 800€/maand iplv. 1200€/maand aan hypothecaire lening. En die zal waarschijnlijk ook met minder dan 600€/maand aan onkosten toekomen. Daardoor hou je zeker 400€/maand over om te beleggen. En dan heb je nog aangroei van loon door anciënniteit, etc ...

Los uit het hoofd levert 5000€/jaar dat je belegt met een gemiddeld jaarrendement van 7%, je na 20 jaar, 173k. En ik heb het dan niet eens gehad over rendement uit rendement.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Mijn aankopen vullen een nood in, geen onnodige luxe. Je haalt dure merken met een bepaalde status door elkaar met de items op zich. Een auto heb ik nodig om mij efficient te kunnen verplaatsen, een Porsche niet. Een smartphone heb ik in mijn pubertijd gekocht omdat mijn spiekbriefjes te klein werden. Nu heb ik die nodig om efficient te kunnen reageren op emails en mijn agenda te kunnen managen, maar dat hoeft geen iPhone te zijn. Als ik iets koop, moet het nuttig zijn en mijn efficientie verhogen. Een soort "basisluxe" wil iedereen wel, maar een Porsche of iPhone zijn eerder statussymbolen en luxe-artikelen.

Om op het eerdere voorbeeld terug te komen: vliegen is geen keuze als je bijvoorbeeld naar de US wil, maar eersteklas vliegen wel. Als ik kan bereiken wat ik wil met een vlucht in tweedeklasse, zal ik een vlucht in eersteklasse dus niet missen.
Ergens along the way gaan heel veel mensen die "onnodige luxe" als zeer aangenaam ervaren. Mocht mijn levensstijl dezelfde zijn als toen ik 23 was zou ik wellicht kunnen stoppen met werken. Een chalet/bescheiden woning voldoet prima maar wat meer ruimte/betere locatie is net wat leuker, die kip is lekker maar zo eens een stukje gerijpt rundvlees, ... en veel van die dingen zijn zaken die snel wennen.

Dat streven naar efficiëntie, optimalisatie ken ikzelf maar al te goed maar op een gegeven moment kunnen velen dat model niet langer handhaven en geef je gewoon toe aan de verleiding. Eens gaan eten is belachelijk duur, compleet overbodig maar soms zo makkelijk of gewoon gezellig.
 
Het is heel makkelijk om jezelf in dit soort discussie gelijk te rekenen door eerst te vertrekken van een gemiddeld inkomen (waar volgens mij niet-belastbare vormen van inkomen niet mee in verwerkt zitten) en vervolgens over te gaan naar premium prijzen voor appartementen.
Dat is per definitie niet zuinig.
De kostprijs voor een appartement is hier al eens gekost en ligt bijlange niet zo hoog. De mediaanprijs van appartementen in Vlaanderen lag in 2019 op 195.000 euro. Een 1-slaapkamerappartementje is dan nog wat nog goedkoper.

Wie zuinig leeft en ervoor kiest om een appartement te kopen dat onder het gemiddelde valt, zal eerder uitkomen op 800€/maand iplv. 1200€/maand aan hypothecaire lening. En die zal waarschijnlijk ook met minder dan 600€/maand aan onkosten toekomen. Daardoor hou je zeker 400€/maand over om te beleggen. En dan heb je nog aangroei van loon door anciënniteit, etc ...
Ik heb letterlijk hier in de gemeente (welke relatief goedkoop is) gezocht op alle appartementen van maximum 260000€.
Het goedkoopste appartement kost 230000€. Met kosten bij is dat 250000€. Dat is dus het allergoeikoopste appartement in heel de gemeente.
 
Ik heb letterlijk hier in de gemeente (welke relatief goedkoop is) gezocht op alle appartementen van maximum 260000€.
Het goedkoopste appartement kost 230000€. Met kosten bij is dat 250000€. Dat is dus het allergoeikoopste appartement in heel de gemeente.
Als het goedkoopste appartement dat je in jouw gemeente kan vinden 230k is, dan is je gemeente statistisch gezien relatief duur en/of niet-representatief of heb je geen rekening gehouden met de koopprijs (=/= vraagprijs).

Zie edit vorige post. In principe kan je jezelf daarmee na 20 jaar voor 50% FI maken.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Ik heb letterlijk hier in de gemeente (welke relatief goedkoop is) gezocht op alle appartementen van maximum 260000€.
Het goedkoopste appartement kost 230000€. Met kosten bij is dat 250000€. Dat is dus het allergoeikoopste appartement in heel de gemeente.
ofwel is je gemeente genre Herstappe (om het even extreem te trekken) en is het aanbod héél klein. Ofwel woon je écht wel in een duurdere gemeente dan je denkt.
 
Heist-op-den-Berg (1 van de grootste dorpen van Vlaanderen...):
https://www.immoweb.be/nl/zoeken/ap...221,BE-2220&maxPrice=250000&orderBy=relevance

Nu komt er ook 1 boven van 210k€ (deelgemeente die ik daarnet vergeten was (die met lagere prijzen zijn nieuwbouw en dus BTW-stelsel).
uit Statbel:

Code:
     lokaliteit     jaar   periode  #trans. mediaan prijs(€)   eerste kwartiel prijs(€)   derde kwartiel prijs(€)
HEIST-OP-DEN-BERG   2018   Q1        17      € 202.000             € 170.000               € 234.000
HEIST-OP-DEN-BERG   2018   Q4        19      € 200.000             € 164.000               € 239.000
HEIST-OP-DEN-BERG   2019   Q2        17      € 205.500             € 170.000               € 255.000
HEIST-OP-DEN-BERG   2019   Q4        36      € 257.000             € 220.000               € 280.000
HEIST-OP-DEN-BERG   2020   Q2        20      € 218.000             € 199.707               € 267.000
HEIST-OP-DEN-BERG   2020   Q3        27      € 256.350             € 202.000               € 290.783
HEIST-OP-DEN-BERG   2020   Q4        34      € 245.000             € 220.000               € 275.000
élk jaar is er dus 25% van de appartementen die minder dan 220000 euro kosten.
 
Iets waar ik zelden over lees in het kader van financiële onafhankelijkheid, is de mogelijkheid om je hypotheeklening opnieuw op te nemen en dat geld in je aandelenportefeuille te steken. Met het gemiddelde rendement op je aandelenportefeuille betaal je dan de hypotheeklening opnieuw af.

Als je bank het niet toestaat om rechtstreeks te lenen om te beleggen, koop je gewoon een nieuw huis (of appartement) met een hypotheeklening (+- 1% rente) en verkoop je het oude. De opbrengst van het oude huis steek je dan in je aandelenportefeuille (+- 7% gemiddelde opbrengst), die vervolgens de lening van het nieuwe huis afbetaalt.

Mijn schoonouders hebben dit principe al 2 keer toegepast, waardoor ze op jonggepensioneerde leeftijd een hoge maandelijkse afbetaling combineren met een omvangrijke, gediversifieerde aandelenportefeuille. Ik geloof dat hun maandelijkse aflossing hoger is dan hun wettelijk pensioen! :laugh:
Zeer interessant idee.


Momenteel is mijn mindset nog altijd om geen huis/appartement te kopen omdat het gewoon te duur is en dat geld veel beter kan renderen in aandelen.
Soms denk ik er wel aan om te lenen en mijn geld in aandelen te laten staan. Maar het idee van een lening die ik zou moeten afbetalen met een vast salaris lijkt onaangenaam.

Ik hou mijn niet echt bezig met het FIRE gedoe, maar ik leef wel zeer frugaal en heb een sterk spaarritme (sinds ik terug werk ~1700€/maand sparen).
Ben niet zeker wat nu eigenlijk te doen naar de toekomst toe op vlak van wonen of sparen.
Een optie is een beetje doorsparen met zicht op een lening voor vastgoed, andere optie is periodiek toch mijn spaargeld in aandelen te blijven beleggen.
 
Het valt mij op dat er hier een paar tegenstanders -met riante lonen- zijn die hun verkwistingen vergoelijken door YOLO in plaats van FIRE.

Awel hier het tegendeel. Mijn moeder is overleden op haar 36ste en heeft zich als verpleegster altijd uit de naad gewerkt. In die tijd was er nog een quasi volwaardig weduwepensioen. Hierdoor kon mijn vader heel veel tijd en energie steken in het huishouden en onze opvoeding. Nu is dat inmiddels allemaal veranderd en door besparingen is de minimumleeftijd om daar recht op te hebben binnenkort 50 jaar.

Stel dat wij nu leven zoals die enkelen hier, en wij hebben maar een doorsnee loontje, hoe zou de overlevende partner er dan voorstaan?

Ik heb vaak het idee dat alle filosofie en "inspanningen" rond FIRE slechts een matige bijdrage leveren aan het doel.

Die matige bijdrage is net wat ik als verkwisting zie bij leeftijdsgenoten en net wel het verschil maken.
  • 2 à 3 reizen per jaar voor de foto's op Instagram
  • Bruiloften van 30k om het chiquer te doen dan de collega's
  • Autoleasing van 400e de maand om een warm gat te hebben
Aan zulke dingen hebben wij totaal geen behoefte maar zorgen er wel voor dat wij een financiële buffer hebben en vrije tijd kopen. Alle begrip voor mensen die hun carrière willen uitbouwen maar spijtig dat sommige niet weten wat te doen zonder. Werken om te leven, niet leven om te werken. Wij kijken neer op de zuiderse landen want hun zijn lui en niet productief genoeg. Al vraag ik mij af wie nu effectief gelukkiger is...
 
Het valt mij op dat er hier een paar tegenstanders -met riante lonen- zijn die hun verkwistingen vergoelijken door YOLO in plaats van FIRE.

Awel hier het tegendeel. Mijn moeder is overleden op haar 36ste en heeft zich als verpleegster altijd uit de naad gewerkt. In die tijd was er nog een quasi volwaardig weduwepensioen. Hierdoor kon mijn vader heel veel tijd en energie steken in het huishouden en onze opvoeding. Nu is dat inmiddels allemaal veranderd en door besparingen is de minimumleeftijd om daar recht op te hebben binnenkort 50 jaar.

Stel dat wij nu leven zoals die enkelen hier, en wij hebben maar een doorsnee loontje, hoe zou de overlevende partner er dan voorstaan?



Die matige bijdrage is net wat ik als verkwisting zie bij leeftijdsgenoten en net wel het verschil maken.
  • 2 à 3 reizen per jaar voor de foto's op Instagram
  • Bruiloften van 30k om het chiquer te doen dan de collega's
  • Autoleasing van 400e de maand om een warm gat te hebben
Aan zulke dingen hebben wij totaal geen behoefte maar zorgen er wel voor dat wij een financiële buffer hebben en vrije tijd kopen. Alle begrip voor mensen die hun carrière willen uitbouwen maar spijtig dat sommige niet weten wat te doen zonder. Werken om te leven, niet leven om te werken. Wij kijken neer op de zuiderse landen want hun zijn lui en niet productief genoeg. Al vraag ik mij af wie nu effectief gelukkiger is...
Aan uw post te zien, zeker en vast de armere mensen in zuiderse landen 😀
Wat doe jij dan hele dagen in uw gekochte vrije tijd?
 
Het valt mij op dat er hier een paar tegenstanders -met riante lonen- zijn die hun verkwistingen vergoelijken door YOLO in plaats van FIRE.
Daar zitten nu wel een hoop grijswaarden tussen hé. Ik werk ook om te leven, maar FI zoals ik het (hier) zie lijkt me meer werken om later te leven.
 
Daar zitten nu wel een hoop grijswaarden tussen hé. Ik werk ook om te leven, maar FI zoals ik het (hier) zie lijkt me meer werken om later te leven.
Nee inderdaad maar dat is langs beide kanten. Figuren als @fear of god doen alsof ik moet staan bedelen langs de straat.

Hoe hij aan zijn vermogen is geraakt laat ik nog buiten beschouwing maar die attitude is veelzeggend :sarcastic:
 
Nee inderdaad maar dat is langs beide kanten. Figuren als @fear of god doen alsof ik moet staan bedelen langs de straat.

Hoe hij aan zijn vermogen is geraakt laat ik nog buiten beschouwing maar die attitude is veelzeggend :sarcastic:
Gohja, ik heb in de thread waar deze discussie verkeerdelijk is begonnen al eens naar zijn inzichten gevraagd en die bleven ook uit.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan