Financiële onafhankelijkheid

Probleem dat ik met FIRE heb is dat je - volgens de strikte leer- eigenlijk je beste (=jonge) jaren zeer spaarzaam leeft...
Dit vooral he, je kan wel heel veel sparen om vroeg te stoppen met werken. Maar op uw 45 zijn een deel dingen die je nu vanzelfsprekend vindt ook al niet meer zo normaal. Jongeren denken dan vaak dat ze met een sportwagen gaan kunnen rijden, en avontuurlijke reizen doen. In praktijk rij je dan met een gezinswagens omdat je lastig in die sportwagen past, en is uw reis naar 1 of ander resort is Turkije...
Ik ben heel blij dat wij de "grote" reizen die we wilden doen al gedaan hebben voor er kinderen waren, en die sportwagen zal er ook wel komen (een stuk) voor mijn 45. Ik blijf die 600k toch een laag bedrag vinden. In praktijk zou dat willen zeggen dat mijn dochter rond haar 30 FIRE is, want de erfenis van de grootouders zal wel in die grootteorde liggen. En idem voor haar kinderen later, want ons vermogen zal ook daar een heel stuk boven zitten.
 
Dit vooral he, je kan wel heel veel sparen om vroeg te stoppen met werken. Maar op uw 45 zijn een deel dingen die je nu vanzelfsprekend vindt ook al niet meer zo normaal. Jongeren denken dan vaak dat ze met een sportwagen gaan kunnen rijden, en avontuurlijke reizen doen. In praktijk rij je dan met een gezinswagens omdat je lastig in die sportwagen past, en is uw reis naar 1 of ander resort is Turkije...
Ik ben heel blij dat wij de "grote" reizen die we wilden doen al gedaan hebben voor er kinderen waren, en die sportwagen zal er ook wel komen (een stuk) voor mijn 45. Ik blijf die 600k toch een laag bedrag vinden. In praktijk zou dat willen zeggen dat mijn dochter rond haar 30 FIRE is, want de erfenis van de grootouders zal wel in die grootteorde liggen. En idem voor haar kinderen later, want ons vermogen zal ook daar een heel stuk boven zitten.
:rofl:Man man man...
 
Genoeg mensen op die leeftijd uit hun i8 zien klauteren of hun wagens zien wegdoen wegens rugproblemen hoor.
En die reizen, hoeveel 50'ers ken jij die nog een maand ergens gaan rondtrekken zonder comfort?
Daar gaat het toch ook helemaal niet over. Gaat erover om je geen zorgen meer te moeten maken en vrij te zijn om te doen wat je wil. Of dit nu een reis met rugzak is of niet is helemaal niet relevant.
 
Ik begrijp niet goed waar het idee vandaan komt dat je niet ten volle kan leven wanneer je jong bent als je aan FIRE meedoet. Verre reizen maken bijvoorbeeld kan perfect. Vliegtickets, hotels en een huurauto kosten geen drol als je buiten het seizoen reist (nadat iederen gevaccineerd is tegen covid valt het uiteraard nog af te wachten). Ik heb alle werelddelen (behalve Antartica) al gezien nu ik bijna 30 ben, maar die reizen hebben mij echt niet veel gekost. Ik denk dat ik al meer gezien heb dan een groot deel van de 30-jarigen. Het doet veel als je niet zomaar blindelings tickets en hotels boekt, maar een beetje research doet vooraf.
 
Alles na mijn 40-45 is hobby, die planning heb ik op mijn 18 al gemaakt. Daar heb ik nu met een glimlach 12 uurtjes arbeid per dag voor over.
En dan is nog steeds met een mooie auto op de oprit, en echt te genieten zonder de potefeuille dicht te houden.
Men zou in school jongeren veel beter moeten voorbereiden op hun financien later.

Wat versta je onder 'voorbereiden'? Ik volg je in de stelling dat men op school te weinig aandacht besteedt aan 'verstandig' met geld omgaan. Maar een definitie op 'verstandig' kleven is niet zo makkelijk.
Ik vind de mentaliteit om 12 uur per dag te werken om dan op je 45e te kunnen uitbollen evenmin verstandig. Als je in je naaste omgeving geconfronteerd wordt met iemand die eind van de 40 is, maar nooit de 50 zal halen, ben ik zeer blij dat die persoon niet de gezonde jaren heeft gespendeerd aan werken alleen.
 
Het is makkelijker om 12 uur hard te werken als jonge gast dan als 40’er (die eens een tegenslag gehad heeft en van moeten werkt)
Lang en hard werken doe je ook alleen maar als je gepassioneerd met een job bezig bent.

Fire betekend voor mij geenzins zuinig aan doen. Ik heb bijv 10K uitgegeven aan een reis naar de USA van 1 maand.
wij bestellen 2X per week eten bij een restaurant/brasserie.

Ik denk wel steeds na over uitspattingen. En probeer mijn inkomsten te maximaliseren.
Je hebt geen blad vol berekeningen nodig om te weten wat het leukste is, Huur ontvangen of huur betalen.
 
Ik begrijp niet goed waar het idee vandaan komt dat je niet ten volle kan leven wanneer je jong bent als je aan FIRE meedoet. Verre reizen maken bijvoorbeeld kan perfect. Vliegtickets, hotels en een huurauto kosten geen drol als je buiten het seizoen reist (nadat iederen gevaccineerd is tegen covid valt het uiteraard nog af te wachten). Ik heb alle werelddelen (behalve Antartica) al gezien nu ik bijna 30 ben, maar die reizen hebben mij echt niet veel gekost. Ik denk dat ik al meer gezien heb dan een groot deel van de 30-jarigen. Het doet veel als je niet zomaar blindelings tickets en hotels boekt, maar een beetje research doet vooraf.
Low budget reizen impliceert natuurlijk dat je op bepaalde vlakken aan comfort inboet (langere vluchttijden, ongunstigere tijdstippen van de vlucht, slechtere hotels op een slechtere locatie, goedkoper eten etc etc) . Met andere woorden : je maakt opofferingen in je mooie jaren om later vroeger te kunnen stoppen met werken. Dan kan je weliswaar zeggen dat je de helft van de wereld hebt gezien, maar misschien niet op een manier dat je het had gedaan indien je niet op een € had gekeken.
Overigens, dat reizen goedkoop is geldt ook niet voor alle bestemmingen. Bepaalde regio's ( Noord-Amerika, Scandinavië, de mooiste landen in Afrika) zijn nu eenmaal gewoon duur om te reizen, zelfs wanneer je dat op budget doet en zelfs wanneer je voldoende research doet.
Buiten het seizoen reizen is iets anders natuurlijk, dat is gewoon een no-brainer zolang je geen kinderen hebt. Wij gaan in juni op huwelijksreis naar Santorini. Wel in juli en augustus kost datzelfde hotel gewoon het dubbele....
 
Het is makkelijker om 12 uur hard te werken als jonge gast dan als 40’er (die eens een tegenslag gehad heeft en van moeten werkt)
Lang en hard werken doe je ook alleen maar als je gepassioneerd met een job bezig bent.

Fire betekend voor mij geenzins zuinig aan doen. Ik heb bijv 10K uitgegeven aan een reis naar de USA van 1 maand.
wij bestellen 2X per week eten bij een restaurant/brasserie.

Ik denk wel steeds na over uitspattingen. En probeer mijn inkomsten te maximaliseren.
Je hebt geen blad vol berekeningen nodig om te weten wat het leukste is, Huur ontvangen of huur betalen.
Ik denk niet dat een dergelijke levensstijl overeenkomt met waar FIRE voor staat:p
Tenzij die reis een once in a lifetime uitspatting was natuurlijk en het voor de rest van de vakanties op de Hollandse camping te doen is:p

Ik weet niet hoe oud je bent, maar als jij nog steeds FIRE kan nastreven met dergelijke uitgaven (en dan bedoel ik dus niet de FIRE-versie van den Aldi van Vierkant, waarbij je denkt dat je genoeg hebt aan 500-600k op je 40e), dan zal je wel geen gewoon profiel hebben (bovengemiddeld inkomen, passieve inkomsten, een behoorlijk startkapitaal via schenking, heel veel geluk met een vastgoedinvestering, veel zelf kunnen doen,...).

Wat mij soms in het algemeen wat "stoort" aan de FIRE adepten is dat ze het doen klinken alsof het voor iedereen weggelegd is, zolang je maar aan alle (theoretische) concepten houdt: minimale uitgaven, maximale inkomsten .
Wat ze er vergeten bij te vermelden is dat ze (vaak, niet altijd) bovengemiddeld goed verdienen, financieel geletterd zijn, van goede komaf zijn (en dus reeds een duwtje in de rug hebben gekregen dat hen heeft toegelaten om op jonge leeftijd reeds vastgoed te verwerven dat naderhand wordt verhuurd).
Het is ook gemakkelijker om 100% invested te zijn als je weet dat wat je ook doet, je altijd nog kan rekenen op je ouders voor financiële steun indien het fout zou gaan ( en je dus nog steeds FIRE zal zijn na de erfenis), dat je nog steeds een zeer mooi inkomen uit arbeid vergaart, dat je geen (of een beperkt) hypothecair krediet hebt lopen of een passief inkomen genereert...

Dat zijn gewoon allemaal zeer belangrijke premisses om ooit FIRE te kunnen worden. Als je jong bent, geen hoger diploma geen enkele financiële steun van thuis hebt en een loon van 1800-2000 € en daarvan iedere maand 500-600 € huur moet betalen, mag je nog zo spaarzaam leven als je wil, je zal nooit FIRE worden...

Voor alle duidelijkheid: ik viseer hiermee niemand op het forum. Integendeel, iemand als coldvinc bvb. is in zijn blog zeer volledig en transparant.
 
Je punt is zeker geldig. Ik heb hier al twee maal iets over geschreven:
Het stoort mij soms ook dat er (op twitter bv.) profetisch wordt gedaan over FIRE. Komt mss ook omdat het origineel uit de VS komt.

En over het laten van dingen. Goh. Ik zie het als nadenken over mijn uitgaven om te zien wat ik echt belangrijk vind en daar tijd (en dus geld) in te steken en niet in dingen die me eigenlijk niets geven.
In mijn geval was het bv. een roadtrip door het Noord-Oosten van de VS een paar jaar terug, business class gevlogen, dikke wagen gehuurd, maar hotels zeiden me niets dus heb ik AirBnb genomen wat me dan weer uitstekend beviel want ik ontmoete verschillende Amerikanen. En kon soms in kasten van huizen verblijven voor peanuts. Twee jaar geleden ben ik naar India geweest om de trouw van een collega bij te wonen. Ook weer gewoon business class gevlogen. Wat deed ik dan doorheen het jaar thuis? Wat ik graag deed, sporten en gamen.
 
Laatst bewerkt:
Low budget reizen impliceert natuurlijk dat je op bepaalde vlakken aan comfort inboet (langere vluchttijden, ongunstigere tijdstippen van de vlucht, slechtere hotels op een slechtere locatie, goedkoper eten etc etc) . Met andere woorden : je maakt opofferingen in je mooie jaren om later vroeger te kunnen stoppen met werken. Dan kan je weliswaar zeggen dat je de helft van de wereld hebt gezien, maar misschien niet op een manier dat je het had gedaan indien je niet op een € had gekeken.
Overigens, dat reizen goedkoop is geldt ook niet voor alle bestemmingen. Bepaalde regio's ( Noord-Amerika, Scandinavië, de mooiste landen in Afrika) zijn nu eenmaal gewoon duur om te reizen, zelfs wanneer je dat op budget doet en zelfs wanneer je voldoende research doet.
Buiten het seizoen reizen is iets anders natuurlijk, dat is gewoon een no-brainer zolang je geen kinderen hebt. Wij gaan in juni op huwelijksreis naar Santorini. Wel in juli en augustus kost datzelfde hotel gewoon het dubbele....
En zelfs buiten het seizoen zijn de "grote reizen" nog altijd duur. Wij zijn buiten het seizoen bvb naar Z-Afrika en roadtrip in USA gedaan. Dat zijn beide reizen die toch boven de 10k€ uitkomen voor 2 personen.

Ik denk niet dat een dergelijke levensstijl overeenkomt met waar FIRE voor staat:p
Tenzij die reis een once in a lifetime uitspatting was natuurlijk en het voor de rest van de vakanties op de Hollandse camping te doen is:p

Ik weet niet hoe oud je bent, maar als jij nog steeds FIRE kan nastreven met dergelijke uitgaven (en dan bedoel ik dus niet de FIRE-versie van den Aldi van Vierkant, waarbij je denkt dat je genoeg hebt aan 500-600k op je 40e), dan zal je wel geen gewoon profiel hebben (bovengemiddeld inkomen, passieve inkomsten, een behoorlijk startkapitaal via schenking, heel veel geluk met een vastgoedinvestering, veel zelf kunnen doen,...).

Wat mij soms in het algemeen wat "stoort" aan de FIRE adepten is dat ze het doen klinken alsof het voor iedereen weggelegd is, zolang je maar aan alle (theoretische) concepten houdt: minimale uitgaven, maximale inkomsten .
Wat ze er vergeten bij te vermelden is dat ze (vaak, niet altijd) bovengemiddeld goed verdienen, financieel geletterd zijn, van goede komaf zijn (en dus reeds een duwtje in de rug hebben gekregen dat hen heeft toegelaten om op jonge leeftijd reeds vastgoed te verwerven dat naderhand wordt verhuurd).
Het is ook gemakkelijker om 100% invested te zijn als je weet dat wat je ook doet, je altijd nog kan rekenen op je ouders voor financiële steun indien het fout zou gaan ( en je dus nog steeds FIRE zal zijn na de erfenis), dat je nog steeds een zeer mooi inkomen uit arbeid vergaart, dat je geen (of een beperkt) hypothecair krediet hebt lopen of een passief inkomen genereert...

Dat zijn gewoon allemaal zeer belangrijke premisses om ooit FIRE te kunnen worden. Als je jong bent, geen hoger diploma geen enkele financiële steun van thuis hebt en een loon van 1800-2000 € en daarvan iedere maand 500-600 € huur moet betalen, mag je nog zo spaarzaam leven als je wil, je zal nooit FIRE worden...

Voor alle duidelijkheid: ik viseer hiermee niemand op het forum. Integendeel, iemand als coldvinc bvb. is in zijn blog zeer volledig en transparant.
Enerzijds klopt dat, anderzijds vind ik dat er hier heel veel zitten die aan FIRE denken met een "beperkt" inkomen imo. Met een gezinsinkomen van 4000€ netto (wat binnen België al wel oké is) en zonder hulp van thuis uit, moet je toch al serieus uw levensstijl gaan inperken. Ik heb zelf daar vroeger ook nooit aan gedacht dat ik mogelijks zou kunnen rentenieren (want face it, we noemen dat nu FIRE, maar dat bestaat al 100 jaar alleen noemden ze dat toen anders). Enkel door serieuze steun bij onze bouw en de nodige financiële duwtjes kom je in de situatie terecht dat je zonder al te veel risico zelfstandige kan worden waardoor uw inkomsten omhoog schieten waardoor dat allemaal haalbaar is. Maar zonder die financiële steun had ik waarschijnlijk langer getwijfeld om zelfstandige te worden waardoor je uw "startpunt" maar verder en verder achteruit schuift.
Ook vrij stomme dingen, maar ik heb op het laatste half jaar meer verdiend aan crypto dan ik vroeger op een jaar kon sparen. Dat komt er ook enkel omdat je een veel groter bedrag zou kunnen missen, moest het fout lopen...
 
Wat mij soms in het algemeen wat "stoort" aan de FIRE adepten is dat ze het doen klinken alsof het voor iedereen weggelegd is, zolang je maar aan alle (theoretische) concepten houdt: minimale uitgaven, maximale inkomsten .
Wat ze er vergeten bij te vermelden is dat ze (vaak, niet altijd) bovengemiddeld goed verdienen, financieel geletterd zijn, van goede komaf zijn (en dus reeds een duwtje in de rug hebben gekregen dat hen heeft toegelaten om op jonge leeftijd reeds vastgoed te verwerven dat naderhand wordt verhuurd).
Het is ook gemakkelijker om 100% invested te zijn als je weet dat wat je ook doet, je altijd nog kan rekenen op je ouders voor financiële steun indien het fout zou gaan ( en je dus nog steeds FIRE zal zijn na de erfenis), dat je nog steeds een zeer mooi inkomen uit arbeid vergaart, dat je geen (of een beperkt) hypothecair krediet hebt lopen of een passief inkomen genereert...
Lijkt mij vanzelfsprekend, maar ik kan mij inbeelden dat zo'n nuances al eens vergeten worden op het wereldwijde web.
 
Probleem dat ik met FIRE heb is dat je - volgens de strikte leer- eigenlijk je beste (=jonge) jaren zeer spaarzaam leeft...
Als leven van 600k je streefdoel is, gaat het niet alleen over je jonge jaren. Dan is die spaarzaamheid een levensstijl voor het leven.

Wat versta je onder 'voorbereiden'? Ik volg je in de stelling dat men op school te weinig aandacht besteedt aan 'verstandig' met geld omgaan. Maar een definitie op 'verstandig' kleven is niet zo makkelijk.
Ik vind de mentaliteit om 12 uur per dag te werken om dan op je 45e te kunnen uitbollen evenmin verstandig. Als je in je naaste omgeving geconfronteerd wordt met iemand die eind van de 40 is, maar nooit de 50 zal halen, ben ik zeer blij dat die persoon niet de gezonde jaren heeft gespendeerd aan werken alleen.
Zo moeilijk lijkt mij dat nu ook niet om te definiëren. Verstandig omgaan met geld betekent dat jongeren:
- zich bewust zijn van de impact van de financiële keuzes die ze maken
- een overzicht hebben van alle keuzes die er bestaan (buiten consumeren)
- een realistische beeld kunnen vormen over de kostprijs van het leven (huisvestiging, kinderen, etc ...) zodat ze daarvoor ook een plan kunnen vooropstellen in plaats van louter impulsief consumeren

En 12 uur per week werken is nu ook niet zo overdreven. Dat is 60 uur per week.
 
Zoiets lijkt mij ook heel persoonlijk

1: FIRE is mss wel haalbaar maar zal niet de vrijheden geven die ik ervan verwacht omdat het onbereikbaar is

Financiële onafhankelijkheid definieer ik anders dan de meeste leden op het forum: geld wordt geen factor meer om mee rekening te houden - dus als ik op reis wil gaan boek ik gewoon die reis, zonder te kijken of ik nu te veel/te weinig betaal, ik boek gewoon wat aan mijn wensen voldoet. Als ik zin heb om in New York te gaan dineren vlieg ik gewoon even op en af. Dat is financieel onbereikbaar voor me.

2: Doelstellingen, verwachtingspatroon,... op langere termijn zijn onzeker en kunnen sterk wijzigen

Je kan ook gewoon graag werken, wie weet wil je gewoon steeds meer en meer en wordt je gelukkig door geld te tellen, hoe zit het met je gezondheid, je partner en/of kinderen, wat is de impact op je sociale leven/vriendenkring, ...

3: In welke mate is geld / rentenieren / FIRE echt belangrijk

Niettegenstaande mijn persoonlijke financiële situatie wellicht iets beter is dan gemiddeld merk ik dat ik heel veel voldoening en plezier haal uit zaken die eigenlijk haaks staan op punt 1. Gewoon met wat vrienden een spelletje spelen/sport of een terras leggen, wat drinken en eten, de lokale jeugdbeweging een handje toesteken met update elektriciteit, eens lachen/roddelen/zeveren op het werk, succesvol voltooien van een werkopdracht, home made stoofvlees met frietjes, ... Zo eens een uitspatting is leuk maar ook heel relatief vind ikzelf. Niets te kort komen is in dat opzicht vele malen belangrijker.

4: Wat als je eenmaal FIRE bent

Iedereen kent wel mensen die op pensioen zijn of naderen of daar actief mee bezig zijn, ik zie dan niet zelden een situatie ontstaan dat mensen een paar miljoen hebben verzameld maar daar eigenlijk niets mee doen of extra mee doen, ze behouden gewoon de levensstijl die ze gewend zijn en dat is ook gewoon menselijk. Uiteraard ben je niet verplicht effectief te stoppen. In mijn straat wonen best een aantal miljonairs en daar zijn onderling heel grote contrasten - een aantal hebben een levensstijl die tot de verbeelding spreekt (reizen a rato 25K/week/persoon, gaan jagen in de uithoeken van de wereld, de oppas voor de kinderen is verplicht deze in 4 talen op te voeden, outfit voor communie van 20K ...) maar anderen gaan gewoon wandelen in het bos, doen hun boodschappen voornamelijk in de Aldi of werken 10 uur per dag. En dan is er nog de manier waarop men tot op dat punt is gekomen: welstellende familie, selfmade, investeringen, verkavelingen, .... al deze zaken hebben een grote impact op de uitbouw van je sociale contacten en de levensstijl die je aanhoud (of die men verwacht dat je aanhoud).

FIRE zou dan ook nooit een doelstelling op zich kunnen zijn voor mezelf als ik daar extra compromissen zou moeten voor sluiten - het kan een extra zijn maar niet meer dan dat.
 
Ik denk niet dat mensen als oxbow weekends nemen.

nu goed, alle studies tonen aan dat 8 uur, laat staan 12 uur productief zijn niet mogelijk is voor de overgrote meerderheid. Dan spreken we nog niet eens over 12 uur “hard” werken. 12 uur aanwezig zijn of beschikbaar zijn, ja. 12 uur concentratie en produceren? Dat is voor de 0,01%
 
Je zou nog kunnen verschieten hoe dit niet zo vanzelfsprekend is.
Gohja maar dat is toch met alles zo? Ik blijf weg van crypto's omdat ik er mij niet in heb verdiept, ik heb al gehoord van mensen die geen idee hebben van hoe een aandeel of eender wel financieel instrument werkt, maar die hebben ergens "crypto's=goed" gehoord en die zijn overtuigd.

Ik kan mij inbeelden dat die door zo'n zaken ook overtuigd worden, zonder dat eens vanop een afstand te bekijken.
 
Wat mij soms in het algemeen wat "stoort" aan de FIRE adepten is dat ze het doen klinken alsof het voor iedereen weggelegd is, zolang je maar aan alle (theoretische) concepten houdt: minimale uitgaven, maximale inkomsten .
Wat ze er vergeten bij te vermelden is dat ze (vaak, niet altijd) bovengemiddeld goed verdienen, financieel geletterd zijn, van goede komaf zijn (en dus reeds een duwtje in de rug hebben gekregen dat hen heeft toegelaten om op jonge leeftijd reeds vastgoed te verwerven dat naderhand wordt verhuurd).
Het is ook gemakkelijker om 100% invested te zijn als je weet dat wat je ook doet, je altijd nog kan rekenen op je ouders voor financiële steun indien het fout zou gaan ( en je dus nog steeds FIRE zal zijn na de erfenis), dat je nog steeds een zeer mooi inkomen uit arbeid vergaart, dat je geen (of een beperkt) hypothecair krediet hebt lopen of een passief inkomen genereert...

Dat zijn gewoon allemaal zeer belangrijke premisses om ooit FIRE te kunnen worden. Als je jong bent, geen hoger diploma geen enkele financiële steun van thuis hebt en een loon van 1800-2000 € en daarvan iedere maand 500-600 € huur moet betalen, mag je nog zo spaarzaam leven als je wil, je zal nooit FIRE worden...
Ik denk dat wel duidelijk is dat FIRE daarom in de eerste plaats een leerproces is voor mensen die dit willen nastreven. Een job vinden die bovengemiddeld betaalt, overige inkomsten zoeken en financiële geletterdheid zijn, net zoals spaarzaamheid, verwerfbare zaken.

Zelfs al haal je het gewenste streefdoel niet of wil je liever blijven werken tot je 65ste, het idee dat je in bepaalde mate financieel op je eigen benen kan staan, is iets dat het leven zeker aangenamer zal maken.
Als je in een job zit waarmee je nipt break-even draait om de hypothecaire lening voor je huis te kunnen aflossen, dan kan ik me voorstellen dat hiermee veel financiële stress door onzekerheid gepaard zal gaan. Want ontslagen worden, zal voor veel mensen in hun hoofd figuurlijk gesproken gelijk staan aan sterven. Het haalt heel je leven overhoop. Je relatie, gezinssituatie, huis, .... alles is afhankelijk van dat ene maandloon.

Als je daarintegen zorgt voor een serieuze spaarbuffer en een passief inkomen van 1500€ per maand, dan ga je automatisch ook met veel meer plezier werken gaan. Alleen al de geruststelling dat er een foutenmarge bestaat zal al een positieve impact zal hebben op je prestaties op het werk.
 
Ik denk dat wel duidelijk is dat FIRE daarom in de eerste plaats een leerproces is voor mensen die dit willen nastreven. Een job vinden die bovengemiddeld betaalt, overige inkomsten zoeken en financiële geletterdheid zijn, net zoals spaarzaamheid, verwerfbare zaken.

Zelfs al haal je het gewenste streefdoel niet of wil je liever blijven werken tot je 65ste, het idee dat je in bepaalde mate financieel op je eigen benen kan staan, is iets dat het leven zeker aangenamer zal maken.
Als je in een job zit waarmee je nipt break-even draait om de hypothecaire lening voor je huis te kunnen aflossen, dan kan ik me voorstellen dat hiermee veel financiële stress door onzekerheid gepaard zal gaan. Want ontslagen worden, zal voor veel mensen in hun hoofd figuurlijk gesproken gelijk staan aan sterven. Het haalt heel je leven overhoop. Je relatie, gezinssituatie, huis, .... alles is afhankelijk van dat ene maandloon.

Als je daarintegen zorgt voor een serieuze spaarbuffer en een passief inkomen van 1500€ per maand, dan ga je automatisch ook met veel meer plezier werken gaan. Alleen al de geruststelling dat er een foutenmarge bestaat zal al een positieve impact zal hebben op je prestaties op het werk.
Ik denk dat de meeste mensen die "lijden" aan wat in het vet staat nu wel net de mensen zijn die nooit kunnen zorgen voor dat passief inkomen en al die andere FI zaken.
 
Terug
Bovenaan