Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Dat is mij dus volledig vreemd. Ooit anderhalf jaar gebokst, ik genoot wel van de cardio etc, maar eens het sparren begon, kon ik er mij echt niet overzetten dat er gewoon op mij geslagen werd. Ik kon dat niet sportief interpreteren, ik werd daar kwaad van. Ik ben er zelfs mee gestopt om die redenAlleen tijdens de kickbox, dat doet bizar genoeg wel deugd om een pak rammel te krijgen en het te doorstaan.
Amen brother. Een sparring domineren geeft een fijn gevoel, maar de rush van gedomineerd te worden en achteraf gehavend met 2 ice packs in de zetel te zitten geeft een zalig gevoel die de dag erop nog steeds voelbaar is. Maar de grens tussen wat gehavend zijn en een echte blessure oplopen ligt soms heel dicht.Alleen tijdens de kickbox, dat doet bizar genoeg wel deugd om een pak rammel te krijgen en het te doorstaan.
Ik kan u alvast zeggen dat wanneer je het niet gewoon bent en de adrenalinerush het overneemt je heel snel (echt heel snel) buiten adem zal zijn in een straatgevecht.Nog altijd niet in een gevecht geraakt, maar ik ben wel "benieuwd" welke reserves ik ga aanspreken als ik geen andere keuze heb. Is het een adrenalinerush waar ik mezelf ontketen of is het helemaal iets anders en probeer ik zo snel mogelijk weg te lopen ...
Wat ik wel een tijdlang heb gedaan is met tweehandige zwaarden (HEMA) vechten. Dat was wel plezant.
Je moet natuurlijk de juiste sparringspartner hebben ook. Mensen die voor de eerste keer sparren zouden elkaar enkel mogen tikken en vooral heel technisch sparren, waar de meer ervaren persoon voldoende ruimte laat om de beginner ook te laten proberen om openingen te zoeken.Dat is mij dus volledig vreemd. Ooit anderhalf jaar gebokst, ik genoot wel van de cardio etc, maar eens het sparren begon, kon ik er mij echt niet overzetten dat er gewoon op mij geslagen werd. Ik kon dat niet sportief interpreteren, ik werd daar kwaad van. Ik ben er zelfs mee gestopt om die reden
Ik heb enkele jaren geschermd en bij het sparren viel me dat ook op. Een ernstig gevecht is heel intensief, omdat je instinctief zo snel mogelijk je tegenstander wil uitschakelen.Ik kan u alvast zeggen dat wanneer je het niet gewoon bent en de adrenalinerush het overneemt je heel snel (echt heel snel) buiten adem zal zijn in een straatgevecht.
Conditie en ademhaling zijn één van de belangrijkste factoren.
Dat ging over een sparring onder gecontroleerde omstandigheden, geen straatgevecht. Groot verschil hé kameraad.Ik denk ook niet dat als ik in mekaar geslagen zou worden dat ik dan de volgende dag zou nagenieten van het gevoel gedomineerd te zijn zoals ik hierboven lees. Ik zou eerder het gevoel hebben dat ik die mens moet traceren en ergens ‘s nachts met een auto overhoop moet rijden.
Dan heb ge al bij al ook nog vrij veel geluk gehad met het aantal blessures. De enige die altijd ongeschonden blijft is onze StevenIn totaal zeker 40+ keren gevochten, de laatste keer is ondertussen 11 jaar geleden. Een stuk of 2-3 keer op 't spoed beland waarvan 1 keer dat ik er erg aan toe was
Met zware blessures inderdaad. Wel heel veel blauwe ogen, serieuze bulten, gebroken neus, enz.Dan heb ge al bij al ook nog vrij veel geluk gehad met het aantal blessures.
Dat zijn exact de straatregels die je beschrijft.daarmee bedoel ik bijten, ogen uitsteken, in ballen slaan, wapens grijpen wat er te grijpen valt… ik denk niet dat ik me zou houden aan de “straatregels” van het vechten.
Er is toch een verschil tussen uw tegenstander een lesje willen leren en uw tegenstander willen vermoorden I guess. De aanvallers hebben altijd hun limieten terwijl degene die zich verdedigt dat niet heeft.Dat zijn exact de straatregels die je beschrijft.
Hoe mensen 40 keer kunnen vechten is beyond me. Heb je zelf een verklaring voor?In totaal zeker 40+ keren gevochten, de laatste keer is ondertussen 11 jaar geleden. Een stuk of 2-3 keer op 't spoed beland waarvan 1 keer dat ik er erg aan toe was.