Hebben jullie al vaak gevochten?

Als puber in de late nineties, af en toe wel eens, maar dan ter verdediging, nooit zelf begonnen. Maar eens volgroeid, na mijn 17-18j. heeft er niemand meer ruzie tegen mij gezocht :cool: (en ik zoek er zelf ook geen).
 
Nog altijd niet in een gevecht geraakt, maar ik ben wel "benieuwd" welke reserves ik ga aanspreken als ik geen andere keuze heb. Is het een adrenalinerush waar ik mezelf ontketen of is het helemaal iets anders en probeer ik zo snel mogelijk weg te lopen ...

Wat ik wel een tijdlang heb gedaan is met tweehandige zwaarden (HEMA) vechten. Dat was wel plezant.
 
Alleen tijdens de kickbox, dat doet bizar genoeg wel deugd om een pak rammel te krijgen en het te doorstaan.
Dat is mij dus volledig vreemd. Ooit anderhalf jaar gebokst, ik genoot wel van de cardio etc, maar eens het sparren begon, kon ik er mij echt niet overzetten dat er gewoon op mij geslagen werd. Ik kon dat niet sportief interpreteren, ik werd daar kwaad van. Ik ben er zelfs mee gestopt om die reden
 
Alleen tijdens de kickbox, dat doet bizar genoeg wel deugd om een pak rammel te krijgen en het te doorstaan.
Amen brother. Een sparring domineren geeft een fijn gevoel, maar de rush van gedomineerd te worden en achteraf gehavend met 2 ice packs in de zetel te zitten geeft een zalig gevoel die de dag erop nog steeds voelbaar is. Maar de grens tussen wat gehavend zijn en een echte blessure oplopen ligt soms heel dicht.

Nog altijd niet in een gevecht geraakt, maar ik ben wel "benieuwd" welke reserves ik ga aanspreken als ik geen andere keuze heb. Is het een adrenalinerush waar ik mezelf ontketen of is het helemaal iets anders en probeer ik zo snel mogelijk weg te lopen ...

Wat ik wel een tijdlang heb gedaan is met tweehandige zwaarden (HEMA) vechten. Dat was wel plezant.
Ik kan u alvast zeggen dat wanneer je het niet gewoon bent en de adrenalinerush het overneemt je heel snel (echt heel snel) buiten adem zal zijn in een straatgevecht.

Conditie en ademhaling zijn één van de belangrijkste factoren.

Dat is mij dus volledig vreemd. Ooit anderhalf jaar gebokst, ik genoot wel van de cardio etc, maar eens het sparren begon, kon ik er mij echt niet overzetten dat er gewoon op mij geslagen werd. Ik kon dat niet sportief interpreteren, ik werd daar kwaad van. Ik ben er zelfs mee gestopt om die reden
Je moet natuurlijk de juiste sparringspartner hebben ook. Mensen die voor de eerste keer sparren zouden elkaar enkel mogen tikken en vooral heel technisch sparren, waar de meer ervaren persoon voldoende ruimte laat om de beginner ook te laten proberen om openingen te zoeken.
 
Ik kan u alvast zeggen dat wanneer je het niet gewoon bent en de adrenalinerush het overneemt je heel snel (echt heel snel) buiten adem zal zijn in een straatgevecht.

Conditie en ademhaling zijn één van de belangrijkste factoren.
Ik heb enkele jaren geschermd en bij het sparren viel me dat ook op. Een ernstig gevecht is heel intensief, omdat je instinctief zo snel mogelijk je tegenstander wil uitschakelen.
 
Ze hebben me ooit aangevallen in het station van Vilvoorde. Adrenaline gierde door heel het lichaam waardoor ik de vele trappen op mijn benen amper voelde (mijn benen waren nadien helemaal bont en blauw). Door jaren thaibox te hebben gedaan had ik wel ne stemmetje in mijn hoofd die me zei om zo kalm mogelijk te blijven (easier said than done) ondanks de lichte paniek en adrenaline. Het resultaat was dat 1 van die 3 zijn neus zo goed als plat gemept werd (bloed spoot eruit) en ik geen enkele keer op mijn hoofd werd geraakt. Kmoest uiteindelijk wel gaan lopen want er kwamen nog anderen helden toegesneld om hulp te bieden, ik deed ook aan duurloop dus na ne km of 2 hebben ze me moeten lossen. Khad veel geluk gehad
 
Ik heb nog nooit gevochten maar ik denk als ik me echt bedreigd voel en geen kant meer op kan en men geweld pleegt op mij dat ik geen limieten zal hebben in hoe mij te verdedigen daarmee bedoel ik bijten, ogen uitsteken, in ballen slaan, wapens grijpen wat er te grijpen valt… ik denk niet dat ik me zou houden aan de “straatregels” van het vechten.

Ik denk ook niet dat als ik in mekaar geslagen zou worden dat ik dan de volgende dag zou nagenieten van het gevoel gedomineerd te zijn zoals ik hierboven lees. Ik zou eerder het gevoel hebben dat ik die mens moet traceren en ergens ‘s nachts met een auto overhoop moet rijden.

Gelukkig nooit iets voorgehad.
 
Ik denk ook niet dat als ik in mekaar geslagen zou worden dat ik dan de volgende dag zou nagenieten van het gevoel gedomineerd te zijn zoals ik hierboven lees. Ik zou eerder het gevoel hebben dat ik die mens moet traceren en ergens ‘s nachts met een auto overhoop moet rijden.
Dat ging over een sparring onder gecontroleerde omstandigheden, geen straatgevecht. Groot verschil hé kameraad.

Ik heb de zotste toestanden gezien destijds.

Ooit een buitenwipper vanboven op een wegrijdende wagen zien springen om de chauffeur via het dakraam K.O. te kloppen om dan de rest uit de wagen te sleuren.

Of mijn kameraad die buitenwipper is een stuk of 5 Tsjetsjenen zien afweren terwijl er barkrukken door de lucht vlogen. Nadat ze op de vlucht sloegen en de rust terugkeerde pas gezien dat er een klein vlindermes in z'n been stak.

In totaal zeker 40+ keren gevochten, de laatste keer is ondertussen 11 jaar geleden. Een stuk of 2-3 keer op 't spoed beland waarvan 1 keer dat ik er erg aan toe was.
 
Zelf nog nooit gevochten of uitgedaagd geweest, wel gevechten gezien in de stad tijdens uitgaan. Ik ga mij er niet mee bemoeien, zijn de gevolgen allemaal niet waard. Moest het een noodsituatie zijn uiteraard ander verhaal, geen idee hoe ik instinctief zou reageren, er giert wel altijd een adrenalinerush door mij als ik geweld zie...
 
daarmee bedoel ik bijten, ogen uitsteken, in ballen slaan, wapens grijpen wat er te grijpen valt… ik denk niet dat ik me zou houden aan de “straatregels” van het vechten.
Dat zijn exact de straatregels die je beschrijft.
Met kata's uit te oefenen ga je niet ver komen in een straatgevecht.
Meestal wel valsspelers met messen, boksbeugels, etc. en dat maakt het altijd tricky zelfs al ben je intrinsiek sterker.
 
Dat zijn exact de straatregels die je beschrijft.
Er is toch een verschil tussen uw tegenstander een lesje willen leren en uw tegenstander willen vermoorden I guess. De aanvallers hebben altijd hun limieten terwijl degene die zich verdedigt dat niet heeft.
 
Een paar keren gevochten. Ik ben wel 1.96 groot en niet bepaald slank.
Lang geleden op een oudejaarsavond, was er een gast dit telkens tijdens het dansen mijn schoonzus een duw gaf, na 3 keer ben ik hem gaan zeggen dat het mocht stoppen, want anders ging hij een probleem hebben. 5 minuten laten terug een duw tegen mijn schoonzus. Hem toen een 2 lappen gegeven en hij is toen zijn "vrienden" gaan halen om te helpen. Wat staan dreigend staan kijken naar mij ,maar na een tijdje zijn ze weggegaan.
Een paar jaar geleden reed in s'morgens naar mijn werk en bij een afrit word ik plots de weg afgesneden waarop ik vol in de remmen moet gaan. Ik pink dan met mijn groot lichten en dan hebben ze men heel de tijd voor mij gereden, dan hard in de remmen gaan, mij proberen van de baan te rijden en zovoort. Bij het volgende rode licht stap één van de kerels uit de wagen en doet mij deur open en begint te roepen. Ik geef aan dat als hij aan mij komt hij een probleem ging hebben. Hierop neemt hij mij bij mijn arm om mij uit de wagen te trekken en hierop heb ik hem een slag op ziin neus gegeven, waarop hij is beginnen bloeden als een rund. Is in zijn auto gestapt en weggereden. Tot ik op een dag bij de politie moest komen, want er was een klacht tegen mij ingediend wegens slagen en verwondingen. Gelukkig ben ik via via te weten gekomen dat aan dat kruispunt een bedrijf was die camera's hadden en ik had gelukt dat het gefilmd was en dit was mijn redding.
 
Lagere wel s wat stampen moeten uitdelen maar die waren echt verdiend. In het het middelbaar ben k s klemgereden door ene die wou vechten maar heb k kunnen ontlopen. Bleek achteraf regelrechte psychopaat te zijn die nie veel later ene verkracht had en daarna int ziekenhuis geslagen
 
Nooit echt gevochten voor zover ik me kan herinneren. Wel al eens een paar keer ambetante/agressieve zatten een duw of een ellenboog (moeten) geven.
 
In het lager wel eens 'gevochten' in de zin van eens een schop of stamp uitgedeeld of gekregen van iemand. Ik denk dat iedereen dat wel eens doet bij het opgroeien zeker? Maar nooit gevochten met de bedoeling iemand te verwonden of in de kliniek te meppen ofzo.
Sinds het middelbaar nooit gevochten voor zover ik mij herinner.
 
38 jaar en nog nooit gevochten sinds mijn jeugd. 2x op een haar na kunnen ontvluchten of de lont uit het kruitvat kunnen halen. 2x door dezelfde type gasten die gewoon boel zochten voor boel te zoeken in bende.
Bang ben ik niet en ik heb wel altijd een gevoel gehad dat ik mij goed zou kunnen verdedigen maar door op sociale media nu meer en meer van die filmpjes te zien van gasten op straat die met bepaalde skills de tegenstander in 1 klap kunnen uitschakelen ben ik wel redelijk nuchter dat ik weinig kans zou maken met mijn 0 ervaring.
 
Vanaf een bepaalde leeftijd moet je toch stoppen met vechten. Je kan er niets mee winnen en sommigen hebben er zelfs heel veel mee te verliezen. Als je iemand permanente schade toebrengt mag je er jaren voor betalen. Met een deftige job is toegetakeld toekomen op het werk ook not done.
 
Terug
Bovenaan