Het verzuchting en beklag topic.

Eens je carrière, huis, relatie en gezin hebt is tijd toch een schaars goed geworden. De tijd vliegt als nooit tevoren en dan maakt mijn vrouw de opmerking dat ik toch wel veel grijs haar begint te krijgen. De 40 lonkt binnen twee jaar en dat is bij momenten toch allemaal ... beangstigend. Alsof ik nu goed en wel besef dat mijn jeugdige jaren voorgoed gedaan zijn.
De tijd lijkt gewoon sneller te gaan omdat je ouder bent (en zoals hierboven ergens al gezegd is )uw prioriteiten verschuiven .
Je gaat terug meer aan uzelf denken en minder aan de rest en dan kom je gewoon tijd te kort . ;)
T’is niet dat uw leven gedaan is op uw 40 jaar héé en dat ge in een stoeltje voor uwe gevel moet gaan zitten …doe de dingen waar je zelf plezier van hebt eventueel samen met de familie en trek u niet teveel aan van wat anderen over u zouden denken . ;)

Simpel gezegd probeer plezier te hebben in wat rest van uw leven .
Net zoals met die slee…wat belet er u om die slee te nemen en zelf eens in de winter om van die heuvel te gaan glijden (buiten uw gewicht misschien . ;) )samen met de kinderen eventueel met vrienden (die evenzo zijn en ook gewoon van het leven genieten ) .

Ben zelf 56 op weg naar 57 en ja den tijd vliegt soms . ;)
 
Ik weet eigenlijk niet goed of dit een ergernis is of een beklag... beetje tussen de twee denk ik. Wat het zeker is, is een rant.

Ik woon in een sociaal appartement, maar het gebouw waar ik in woon is erg oud en tot op de draad versleten. De huurmaatschappij heeft daarom besloten een zeer grondige renovatie uit te voeren, maar daarvoor moeten alle bewoners inclusief ik naar een ander gebouw verhuizen, 1 km verderop. Het is een volledig nieuw gebouw, bouwwerken zijn nog maar net afgerond. Ik ben vorige week mogen kijken.

We mogen zelf een appartement selecteren, op basis van hoelang je al in het huidig gebouw gewoond heb. We zijn 20 bewoners in totaal, ik was nummer 7. Dat wil zeggen dat er 6 andere bewoners zijn die nog langer dan ik gewoond hebben in het huidig gebouw, dus er wordt eerst naar hun selecties gekeken.

Naast het nummeren van appartementen in het nieuwe gebouw (je kiest in welk appartement je het liefst wil, dan blijf je zo door nummeren) moesten we ook aanduiden of we terug wilden keren naar het huidige gebouw als de renovatiewerken voorbij zijn. Maar als je wilt terugkeren, dan is het naar je huidig appartement, je kan geen andere kiezen.

En daar zit mijn probleem. Dit is een erg belangrijke keuze want het zal bepalen waar ik voor de rest van mijn leven zal verblijven. Ik vind het erg vervelend dat ik deze keuze nu al moet maken, want ik heb nog niet ervaren hoe het is om in het nieuwe gebouw te wonen, en hoe mijn huidig appartement eruit zal zien als het gerenoveerd is. Ik kan alleen maar vergelijken op de info dat ik nu al heb, wat het niet gemakkelijk maakt.

Ik dacht mezelf het makkelijker te maken door te vragen of ik "Ja ik wil terugkeren" kan aanduiden maar erbij zet: "tenzij ik mijn eerste keuze krijg". Dat vonden ze prima. Ik vond mijn eerste keuze nog de beste appartement van allemaal, maar dat zullen de andere bewoners vast ook vinden. En de rest van de appartementen vond ik maar "meh". Dan zou ik zeker willen terugkeren en daar vast niet over piekeren. Kreeg ik deze week toch wel een mail dat ik mijn eerste keuze toegewezen kreeg en nu pieker ik me rot.

Zowel huidig als nieuw gebouw hebben hun voor- en nadelen en heel wat vragen die onbeantwoord blijven voor een tijd, wat veel onzekerheid met zich meebrengt.

Ik vind het spijtig dat ik die keuze nu al moet maken, en niet pas als de renovatie al reeds gedaan is. Het verhuis is gepland in juli, mocht ik bv. begin volgend jaar dan die keuze maken, zou dat al iets gemakkelijker zijn. Ik woon dan al een half jaar in het nieuwe gebouw. Het nieuwe gebouw is een reflectie van hoe het huidig gebouw na renovatie zou kunnen uitzien, wat veelbelovend is. De renovatie gaat ook zeker minstens 3 jaar duren.

Ah en de reden waarom dit zo moeilijk kiezen is voor mij is omdat ik autisme heb, en dilemma's zoals deze zijn echt een helse nachtmerrie voor mij. :(
 
Ik weet eigenlijk niet goed of dit een ergernis is of een beklag... beetje tussen de twee denk ik. Wat het zeker is, is een rant.

Ik woon in een sociaal appartement, maar het gebouw waar ik in woon is erg oud en tot op de draad versleten. De huurmaatschappij heeft daarom besloten een zeer grondige renovatie uit te voeren, maar daarvoor moeten alle bewoners inclusief ik naar een ander gebouw verhuizen, 1 km verderop. Het is een volledig nieuw gebouw, bouwwerken zijn nog maar net afgerond. Ik ben vorige week mogen kijken.

We mogen zelf een appartement selecteren, op basis van hoelang je al in het huidig gebouw gewoond heb. We zijn 20 bewoners in totaal, ik was nummer 7. Dat wil zeggen dat er 6 andere bewoners zijn die nog langer dan ik gewoond hebben in het huidig gebouw, dus er wordt eerst naar hun selecties gekeken.

Naast het nummeren van appartementen in het nieuwe gebouw (je kiest in welk appartement je het liefst wil, dan blijf je zo door nummeren) moesten we ook aanduiden of we terug wilden keren naar het huidige gebouw als de renovatiewerken voorbij zijn. Maar als je wilt terugkeren, dan is het naar je huidig appartement, je kan geen andere kiezen.

En daar zit mijn probleem. Dit is een erg belangrijke keuze want het zal bepalen waar ik voor de rest van mijn leven zal verblijven. Ik vind het erg vervelend dat ik deze keuze nu al moet maken, want ik heb nog niet ervaren hoe het is om in het nieuwe gebouw te wonen, en hoe mijn huidig appartement eruit zal zien als het gerenoveerd is. Ik kan alleen maar vergelijken op de info dat ik nu al heb, wat het niet gemakkelijk maakt.

Ik dacht mezelf het makkelijker te maken door te vragen of ik "Ja ik wil terugkeren" kan aanduiden maar erbij zet: "tenzij ik mijn eerste keuze krijg". Dat vonden ze prima. Ik vond mijn eerste keuze nog de beste appartement van allemaal, maar dat zullen de andere bewoners vast ook vinden. En de rest van de appartementen vond ik maar "meh". Dan zou ik zeker willen terugkeren en daar vast niet over piekeren. Kreeg ik deze week toch wel een mail dat ik mijn eerste keuze toegewezen kreeg en nu pieker ik me rot.

Zowel huidig als nieuw gebouw hebben hun voor- en nadelen en heel wat vragen die onbeantwoord blijven voor een tijd, wat veel onzekerheid met zich meebrengt.

Ik vind het spijtig dat ik die keuze nu al moet maken, en niet pas als de renovatie al reeds gedaan is. Het verhuis is gepland in juli, mocht ik bv. begin volgend jaar dan die keuze maken, zou dat al iets gemakkelijker zijn. Ik woon dan al een half jaar in het nieuwe gebouw. Het nieuwe gebouw is een reflectie van hoe het huidig gebouw na renovatie zou kunnen uitzien, wat veelbelovend is. De renovatie gaat ook zeker minstens 3 jaar duren.

Ah en de reden waarom dit zo moeilijk kiezen is voor mij is omdat ik autisme heb, en dilemma's zoals deze zijn echt een helse nachtmerrie voor mij. :(
Persoonlijk zou ik een nieuw gebouw toch verkiezen boven een oud gebouw dat ze gaan “vernieuwen”.
 
Ik ben best trots om al mijn verwezelijkingen in het leven. Het jammerlijke? Ik doe al 50+ jaar mijn best. Maar ik krijg zo goed als nooit echt te horen: Goed bezig Makila. Oprecht: Nobody else gives a ****.

Het tegendeel is waar. Of te wel is het radiostilte of te wel is het altijd die vergelijking en opscheppen hé :D Op alle vlakken ben ik beter af dan jij Makila. En Makila ivm uw verwezelijkingen? *Cynisch lachje* b*llsh*t Makila, je hebt just niks verwezenlijkt. Kijk eens naar mij (ik bepaal dat zelf wel voor mijzelf se)

Ik ben vooral die ratrace beu. Eigenlijk kan je alleen maar rekenen op uzelf en blijft het gewoon akelig stil of is het altijd stank voor dank. Dat is wat ik geleerd heb uit het leven. Begrijp me niet verkeerd: Verbitterd ben ik niet, het is gewoon de realiteit.
En als ge dan iets hebt bereikt dan ist "ah ja maar die heeft x gehad, of x voorsprong,."
 
Ik weet eigenlijk niet goed of dit een ergernis is of een beklag... beetje tussen de twee denk ik. Wat het zeker is, is een rant.

Ik woon in een sociaal appartement, maar het gebouw waar ik in woon is erg oud en tot op de draad versleten. De huurmaatschappij heeft daarom besloten een zeer grondige renovatie uit te voeren, maar daarvoor moeten alle bewoners inclusief ik naar een ander gebouw verhuizen, 1 km verderop. Het is een volledig nieuw gebouw, bouwwerken zijn nog maar net afgerond. Ik ben vorige week mogen kijken.

We mogen zelf een appartement selecteren, op basis van hoelang je al in het huidig gebouw gewoond heb. We zijn 20 bewoners in totaal, ik was nummer 7. Dat wil zeggen dat er 6 andere bewoners zijn die nog langer dan ik gewoond hebben in het huidig gebouw, dus er wordt eerst naar hun selecties gekeken.

Naast het nummeren van appartementen in het nieuwe gebouw (je kiest in welk appartement je het liefst wil, dan blijf je zo door nummeren) moesten we ook aanduiden of we terug wilden keren naar het huidige gebouw als de renovatiewerken voorbij zijn. Maar als je wilt terugkeren, dan is het naar je huidig appartement, je kan geen andere kiezen.

En daar zit mijn probleem. Dit is een erg belangrijke keuze want het zal bepalen waar ik voor de rest van mijn leven zal verblijven. Ik vind het erg vervelend dat ik deze keuze nu al moet maken, want ik heb nog niet ervaren hoe het is om in het nieuwe gebouw te wonen, en hoe mijn huidig appartement eruit zal zien als het gerenoveerd is. Ik kan alleen maar vergelijken op de info dat ik nu al heb, wat het niet gemakkelijk maakt.

Ik dacht mezelf het makkelijker te maken door te vragen of ik "Ja ik wil terugkeren" kan aanduiden maar erbij zet: "tenzij ik mijn eerste keuze krijg". Dat vonden ze prima. Ik vond mijn eerste keuze nog de beste appartement van allemaal, maar dat zullen de andere bewoners vast ook vinden. En de rest van de appartementen vond ik maar "meh". Dan zou ik zeker willen terugkeren en daar vast niet over piekeren. Kreeg ik deze week toch wel een mail dat ik mijn eerste keuze toegewezen kreeg en nu pieker ik me rot.

Zowel huidig als nieuw gebouw hebben hun voor- en nadelen en heel wat vragen die onbeantwoord blijven voor een tijd, wat veel onzekerheid met zich meebrengt.

Ik vind het spijtig dat ik die keuze nu al moet maken, en niet pas als de renovatie al reeds gedaan is. Het verhuis is gepland in juli, mocht ik bv. begin volgend jaar dan die keuze maken, zou dat al iets gemakkelijker zijn. Ik woon dan al een half jaar in het nieuwe gebouw. Het nieuwe gebouw is een reflectie van hoe het huidig gebouw na renovatie zou kunnen uitzien, wat veelbelovend is. De renovatie gaat ook zeker minstens 3 jaar duren.

Ah en de reden waarom dit zo moeilijk kiezen is voor mij is omdat ik autisme heb, en dilemma's zoals deze zijn echt een helse nachtmerrie voor mij. :(

Ik zou los voor het nieuwe kiezen. Een nieuwbouw lijkt me meestal wel beter dan een gerenoveerd oud appartement. Zeker qua (geluids)isolatie, structuur, liften,...

Verandering is idd verschrikkelijk als je autisme hebt.
Maar bekijk het zo, als je zou beslissen om terug naar het oude te gaan na de renovatie. Dan ga je de komende 3 jaar daarmee in je hoofd zitten. Je constant afvragen hoe het daar opschiet, zenuwachtig zijn over of het al dan niet naar uw zin gaat zijn. En hoe langer je in het nieuwe gaat wonen, hoe meer je dat gewoon gaat geraken. Om dan terug te moeten verhuizen, en terug die stress moeten meemaken.
Als je naar het nieuwe appartement gaat, zeker nu je je eerste keuze hebt, is het nu 1x verhuizen en ben je "er van af".

Heb je mensen dichtbij je die je (mentaal ook) kunnen bijstaan om die verandering door te komen?
 
Ik zou los voor het nieuwe kiezen. Een nieuwbouw lijkt me meestal wel beter dan een gerenoveerd oud appartement. Zeker qua (geluids)isolatie, structuur, liften,...

Verandering is idd verschrikkelijk als je autisme hebt.
Maar bekijk het zo, als je zou beslissen om terug naar het oude te gaan na de renovatie. Dan ga je de komende 3 jaar daarmee in je hoofd zitten. Je constant afvragen hoe het daar opschiet, zenuwachtig zijn over of het al dan niet naar uw zin gaat zijn. En hoe langer je in het nieuwe gaat wonen, hoe meer je dat gewoon gaat geraken. Om dan terug te moeten verhuizen, en terug die stress moeten meemaken.
Als je naar het nieuwe appartement gaat, zeker nu je je eerste keuze hebt, is het nu 1x verhuizen en ben je "er van af".

Heb je mensen dichtbij je die je (mentaal ook) kunnen bijstaan om die verandering door te komen?

Goh, ik zou er niet mee in zitten hoor als ik terug keer. Huurmaatschappij zei al dat de nieuwe appartementsgebouw een reflectie zal zijn van hoe het huidig gebouw na renovatie gaat uitzien. Ze doen zeker hun best om aan hun woord te houden. Ze hebben al andere gebouwen gerenoveerd, mn moeder heeft 1 ervan gezien en ze was positief onder de indruk.

Terug naar daar verhuizen is idd extra kosten. Het verhuis naar nieuw gebouw wordt door de maatschappij zelf betaald (ik krijg zelfs een vergoeding erbovenop) maar als ik terug wil is dat uit eigen portemonnee. Wat ik niet erg vind, 3 jaar is genoeg om bijeen te sparen, ik kan heel zuinig omspringen met mijn centen. Ik verwacht ook minder stress, want ik keer terug naar een plek waar ik al 15 jaar gewoond heb.

Heb gelukkig ook genoeg mensen om me heen om mij bij te staan voor het moment (ze zijn allemaal op pensioenleeftijd dus als ik zelf die leeftijd benader ga ik niemand meer hebben, daar zit ik ook dikwijls mee in). Ben zo net terug van mijn moeder waar ik elke zondag ga eten en ze stelde voor dat ik een mail stuur om te vragen of ik echt niet meer bedenktijd mag krijgen. Als ik bv. in december mijn keuze moet doorgeven zou dat al een stuk makkelijker zijn, want dan zal ik al enkele maanden gewoond hebben in het nieuw gebouw. Kan het maar proberen.

Ik heb de nieuwe buurt ook vergeleken met de oude buurt. In een tabelleke:

Huidig appartementsgebouwNieuw appartementsgebouw
In doodlopende straatIn een straat waar een lagere school is 3 huizen verderop, living kijkt uit op parkeerplaats van die school
Zeer rustig, redelijk wat groenIets meer groen, maar ook iets drukker (dichter naar de snelweg toe ook)
Heeft (voorlopig) garageboxen, al kan het zijn dat die weg moeten voor de renovatieEnkel autostaanplaatsen
Trappenhal en gemeenschappelijke gang in gebouw zelf (dus beschut van weer en wind), heeft ook een liftTrappenhal en gemeenschappelijke gang aan de buitenkant, niet zo plezant als het erg koud is of regent (wel lift aanwezig)
Uitzicht: ander identiek apartementsgebouw schuin tegenover de mijne (maar ik ben daar eigenlijk al aan gewend)Uitzicht: naast parkeerplaats veel groen, 1 slaapkamer heeft raam met zicht op bomen (maar da's ook al wat je kan zien uit dat raam)
Groter oppervlakte van appartement (ook na renovatie)Kleiner, voorlopig lijkt het erop dat de indeling van de living niet ideaal is voor hoe ik het ingericht wil hebben

Zoiets maakt dit voor mij echt een ellendig dilemma. :(
 
Allez ik heb een beetje goed nieuws gekregen.

Ik had gisteren gemaild met de vraag of ik niet meer bedenktijd zou mogen krijgen. Mocht ik bv. tijdens de herfst de beslissing nemen, dan heb ik al enkele maandjes ervaring met wonen op de nieuwe locatie, dat kan al veel helpen met het maken van de juiste keuze. En de renovatiewerken gaan waarschijnlijk toch pas volgende lente starten.

Ik kreeg een antwoord dat ze de opties vermoedelijk onduidelijk uitgelegd hebben, dus kreeg ik de uitleg zeer uitgebreid. Er zijn 2 opties en de 2de optie was dat het huidig appartement in mijn contract blijft staan + extra huurlasten voor het wonen in het nieuw appartement (maar dit zal niet de prijs zijn alsof ik 2 appartementen bezit), de beslissing om terug te keren of niet kan dan uitgesteld worden tot de renovatie gedaan is. Dit is natuurlijk wel iets duurder, maar tis maar voor 3 jaar ofzo. En momenteel neig ik toch naar terugkeren dus is het sowieso deze optie.

Ben dan voor optie 2 gegaan, zo kan ik zeker de beste beslissing nemen ten koste van een iets duurdere huurprijs. Het is nog altijd sociaal wonen, dus het zal vast wel meevallen.

Ik kan al weer een beetje beter slapen. :D
 
Allez ik heb een beetje goed nieuws gekregen.

Ik had gisteren gemaild met de vraag of ik niet meer bedenktijd zou mogen krijgen. Mocht ik bv. tijdens de herfst de beslissing nemen, dan heb ik al enkele maandjes ervaring met wonen op de nieuwe locatie, dat kan al veel helpen met het maken van de juiste keuze. En de renovatiewerken gaan waarschijnlijk toch pas volgende lente starten.

Ik kreeg een antwoord dat ze de opties vermoedelijk onduidelijk uitgelegd hebben, dus kreeg ik de uitleg zeer uitgebreid. Er zijn 2 opties en de 2de optie was dat het huidig appartement in mijn contract blijft staan + extra huurlasten voor het wonen in het nieuw appartement (maar dit zal niet de prijs zijn alsof ik 2 appartementen bezit), de beslissing om terug te keren of niet kan dan uitgesteld worden tot de renovatie gedaan is. Dit is natuurlijk wel iets duurder, maar tis maar voor 3 jaar ofzo. En momenteel neig ik toch naar terugkeren dus is het sowieso deze optie.

Ben dan voor optie 2 gegaan, zo kan ik zeker de beste beslissing nemen ten koste van een iets duurdere huurprijs. Het is nog altijd sociaal wonen, dus het zal vast wel meevallen.

Ik kan al weer een beetje beter slapen. :D
wat bedoelen ze met de extra huurlasten. Gaat het dan enkel over de gemeenschappelijke nutsvoorzieningen en jaar afrekening die je dan dubbel moet betalen? En dan de huur?
 
wat bedoelen ze met de extra huurlasten. Gaat het dan enkel over de gemeenschappelijke nutsvoorzieningen en jaar afrekening die je dan dubbel moet betalen? En dan de huur?
Iets van huurprijs die berekend blijft op mijn huidig appartement + huurlasten van nieuw appartement + autostaanplaats.
 
Iets van huurprijs die berekend blijft op mijn huidig appartement + huurlasten van nieuw appartement + autostaanplaats.
mijn oude belangenbehartiger voor huurder reflex wordt getriggerd:

Dus je moet eigenlijk niets meer betalen voor het oude appartement van huurlasten? Waar gaat dan voor u de meerkost inzitten?

Is de maximale huurprijs van uw nieuw appartement lager dan het huidige appartement? Het is logisch dat je de huurlasten van het nieuwe appartement aangerekend krijgt, aangezien je ze daar ook verbruikt. Ik neem aan dat de autostaanplaats ook bij het nieuwe appartement is en niet bij het huidige?

Maar het is niet zo dat je ook nog huurlasten moet betalen voor het huidige appartement eens je verhuisd bent?
 
Ik ben niet erg thuis op vlak van huren en de regels daaromtrent, dus ik kan maar beperkt antwoorden op je vragen. Weet wel, dit gaat om sociale woningen, de huurprijzen zijn lager dan de gewone appartementen maar het is ook enkel bedoeld voor mensen die het moeilijker hebben, zoals oudere mensen, mensen met een handicap, etc. Ik heb een dubbele handicap.

Ik weet niet precies wat huurlasten bevat, maar ik ga er idd van uit dat ik niks van huurlasten moet betalen voor het oude appartement gezien er na verhuis daar niemand meer gaat zijn, ik zal na verhuis de sleutels ook moeten afgeven. Alles wordt gestript en gerenoveerd, zelfs bepaalde muren gaan eruit en andere muren aangepast.

Ik weet wel nog van de informatievergadering dat de huurprijzen voor het nieuwe gebouw iets hoger zullen zijn omdat het om een nieuw gebouw gaat en er meer komt bij te kijken zoals bv. de zonnepanelen en ik vermoed dat er ook een warmtepomp aanwezig is. Maar daartegenover staat dat de energiekosten waarschijnlijk zullen zakken. Ik heb een sociaal tarief, dus energiekosten zijn voor mij geen bezorgdheid. Gelukkig, heb al genoeg aan mijn hoofd.

Autostaanplaats is idd bij het huidige appartement. Elke huurder krijgt er 1 toegewezen en de parkeerplaats zal nog een slagboom krijgen.
 
De laatste maanden ben ik me enorm aan het ergeren aan de gsm-gebruikers.
In auto's; op fietsen; zelfs en vnl, de voetgangers.
Het helpt ook niet dat ik bijna twee keer werd aangereden door een tegenligger met de fiets (op z'n gsm) en de voetgangers, die niet gewaar zijn dat ze afwijken van hun lijn en ik even een klikgeluid maak dat ze uit mijn lijn moeten gaan.
Het is gelukkig (nog) niet iedereen, maar het wordt meer en meer. Jong en oud. De bejaarde medemensen gelukkig niet.
Om de een of andere reden kan ik zelfs het zicht ervan niet verdragen. Is te vergelijken met nagelbijtende mensen :crazy:.
En ja, ik durf mezelf superieur of in dat genre, te noemen tegenover hen. Ik ben tenminste gewaar van mijn omgeving.

Komt erbij dat je toch enorm gemakkelijk, die gsm kan stelen als je slechte bedoelingen hebt?
Of zelfs je kind kan laten stelen zonder je het doorhebt om het in zijn belachelijke te trekken, want mama of papa focust zich op de gsm.
Ouder onwaardig imo.
Met de hond gaan wandelen? Neen, het is 'de hond gaat met u wandelen. Jij volgt, de hond leidt en ineens sta je twee km van huis.'
Wat doen die mensen daarop? Zitten die constant mensen te stalken op sociale media? Krijgen die zoveel sms'jes? Of betalen die hun rekeningen met al die cijfers uit hun hoofd geleerd?
Het telefoneren stoort me niet, want dan kijk je tenminste nog vooruit. Op zeer luide mensen (in stilstaande auto's) na.
Het is hemeltergend, die smartphones. Ja, het is van deze tijden, maar technologische vooruitgang wil niet zeggen dat het meteen goed is.
Geef me één wens en ik trek ons terug naar de tijden voor de mobiele telefoons of nog beter, een jaar geen internet :evil:.
 
De laatste maanden ben ik me enorm aan het ergeren aan de gsm-gebruikers.
[...]
Het is gelukkig (nog) niet iedereen, maar het wordt meer en meer. Jong en oud. De bejaarde medemensen gelukkig niet.
Om de een of andere reden kan ik zelfs het zicht ervan niet verdragen. Is te vergelijken met nagelbijtende mensen :crazy:.
[...]
Het is hemeltergend, die smartphones. Ja, het is van deze tijden, maar technologische vooruitgang wil niet zeggen dat het meteen goed is.
Geef me één wens en ik trek ons terug naar de tijden voor de mobiele telefoons of nog beter, een jaar geen internet :evil:.

Het neemt indd. voorwaar epidemische proporties aan :crazy:
Ik erger me ook te pletter aan dit Tijdperk van De Gebogen Mens: het is alsof amper iemand nog kan verdragen om (ook al is het maar heel even) niets om handen te hebben. De publieke ruimte gevuld met enkel nog maar kruinen van mensen.

En het lijkt me nu al wel vast te staan dat de brokkelbreinisering van de mens bepaald niet tot gestegen geluksgevoelens & meer welbevinden leidt, dus ik vraag me echt af waar dit alles onze samenleving gezondheidsgewijs heen gaat leiden.
 
Laatst bewerkt:
Jarenlang weinig bewegen en koolhydraatrijk, vezelarm voedsel eten, verhoogt de kans op een buikje

Ach. Ik ben sportief sinds mijn 4de dus al 46 jaar lang non stop. Ik eet heel veel vezels en een gemiddeld aantal koolhydraten.
En toch heb ik gewoon een buikje. Ik zit niet onder de 94 cm (wat aanzien wordt als de grens)
Das omdat ge intensief loopt.
Wordt dikwijls als te intensief gezien kwa etp demand dus uw lichaam wordt wa catabool en gaat uw spieren gebruiken als brandstof.

Je hebt wellicht een slank lichaam maar een hoog vet% en weinig vet vrije massa.

Liever sprintjes.
 
Goh, ik merk dat bij ieder formeel feestje - genre doopsel, communie, 1jarig feestje, housewarming- ik gigantisch achterloop tov leeftijdsgenoten.

Ben er nu 31 en heb noch een eigen huis, noch een vriendin en helemaal evenmin kinderen. Buiten 1 relatie waarvan ik heb afgezien als een geslagen hond na de breuk ben ik toch maar een sukkel in de liefde. Vaak hoor ik dat ik toch een gezellige pee ben en dat ze het raar vinden dat ik nu weer 5 jaar alleen ben. Op dating apps lukt het ook niet echt gezien ik volgens mij de ongeschreven date etiquette niet ken.

Ik weiger terug te vallen in foetushouding jankend van zelfmedelijden al Ben&Jerry's etend ijs, maar ja het speelt altijd wel een paar dagen in mijn hoofd.

Het zien van m'n petekindje heeft me veranderd als mens dat ik merk dat ik wél kinderen wil en zelfs alleenstaande vader zou willen zijn via adoptie, maar qua loon kan ik een kind niet hetzelfde leven geven als mijn ouders.
 
Goh, ik merk dat bij ieder formeel feestje - genre doopsel, communie, 1jarig feestje, housewarming- ik gigantisch achterloop tov leeftijdsgenoten.
Trek u daar niet te veel van aan. Behoefte hebben aan een relatie, kinderen willen, ... Dat zijn idd lastige punten als het er nog niet van komt. Maar dingen zoals een eigen huis? Niks van aantrekken. Ik ben in de 40 en heb nog wel wat verbouwingen voor de boeg terwijl ik 25-jarigen ken die hun totaalverbouwing achter de rug hebben, whatever, ze doen maar. (en ze hebben dan een loodzware lening, met handen en voeten gebonden aan job en een partner waar het niet goed mee loopt want financieel lukt het anders niet) Ik heb daar na mijn scheiding ook een tijd over gestresst en mijzelf niks gegund want "centen oppotten", maar wat voor leven is dat dan? Het komt ooit wel in orde hier en fuckt it wat anderen daarover denken of hoe ver zij al in hun leven staan.
Minder vergelijken met anderen en uw eigen ding binnen uw eigen mogelijkheden doen.
 
Ik zit momenteel weer even in een negatieve gedachtegang.
Het is meer dan een ergernis, wel even kaderen:
Tien jaar geleden zwaar verkeersongeval gehad waardoor ik de rest van mijn leven in een rolstoel ben beland.
Ik trek vrij goed mijn plan en ga nog voltijds werken waar ik best trots over ben.
Heb familie en vrienden die me helpen/meenemen waar kan. Dus vrij eenzaam ben ik ook niet.
Maar toch, sinds kort terug het gevoel dat mij overvalt van “is dit het? Voor de rest van mijn leven “.
Ik zie iedereen rond mij iets maken van zijn leven wat vrij normaal is, maar voor mij blijft mijn leven precies op pauze staan.
Ik fantaseer terug hoe mijn leven er zou uitzien zonder ongeluk en weegt op mijn gemoed.
Er is weinig ruimte voor spontaan dingen te doen want alles kost een hoop energie en tijd terwijl ik vrij impulsief aangelegd ben.

Ik ben vrees ik ook bang om uiteindelijk alleen over te blijven wanneer ik oud ben.
Ik wilde het even van mij afschrijven.
 
Terug
Bovenaan