Naar welke muziek luister je nu?

Iron Maiden - Iron Maiden (album)
De titeltrack blijft geweldig! :cool::fingerguns_r:

P205 - P205 (album) :love:
Ik zou zo graag eens lyrics vinden, maar helaas... daarvoor is dit album veel te obscuur... :headshake:

OM - At Giza :drool:

John Kay & The Sparrow - Collector's Item
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Heavy Load - Heavy Metal Angels
Heavy Load - Might For Right
Heavy Load - Bleeding Streets
Heavy Load - Daybreak Ecstacy
(De toppers van dat album 😎:love2:)

Angel Witch - Angel Witch
Angel Witch - Atlantis

80's Heavy Metal :love2:
 
Saint Vitus - Saint Vitus (album)

Past goed bij het - voorlopig nog - mistige weer...
 

Van alles dat de post-punk revival en indie rock scene heeft voortgebracht, is dit wellicht inderdaad mijn favoriete plaat. Deze plaat wat uit het oog verloren, maar ik nu het opnieuw opleg bevestigt het toch wel sterk, met een prachtig openingsnummer die meteen de toon zet.

Ik heb het een tijd niet geluisterd, deels ook omdat binnen het genre er veel me gewoon niet ligt of het compleet doet, en daardoor dit wat uit het oog verloren. Dus ik had wat schrik van dat ik dit misschien wat overschat had toen ik het 2-3 jaar geleden redelijk wat luisterde, maar dat is gelukkig niet het geval. Het is zelfs beter dan het in mijn herinnering ingeprent was. Ik weet niet of er elektronische instrumenten gebruikt worden, maar het voelt soms wel met momenten elektronisch aan, wat ook de reden is waarom het klikte indertijd. Wat ik nu ook erg goed vind zijn de meer rustige nummers die erg diepgelaagd zijn met oog voor melodie, en goed zijn in het neerzetten van een dromerige sfeer. Van Stella wist ik al dat dit het geval, maar bijvoorbeeld een NYC moet daar echt niet voor onderdoen. Nog niet een ander album of veel anders van Interpol geluisterd, dat zal ik eens moeten doen, maar op RYM neemt de gemiddelde rating album na album snel af.

Untitled, NYC, Obstacle 2, Stella, Roland en Leif Erikson zijn voor mij de beste nummers, al is er niet eens een echt minder nummer op te sporen.
Ik ben biased, maar ik vind dat hun eerste 4 albums allemaal heel degelijk zijn, ook al is de interesse van Pitchfork en consorten na Bright Lights snel gedaald. Heb ze ook al een paar keer live gezien en dat waren altijd heel mooi opgebouwde sets. Veel sfeer.

Ik ben minder bekend met hun laatste paar albums. Afgaand op de samples zijn die wel minder, ook omdat ze daar expliciet terug wouden keren naar de "sound van het begin". Zelden een goed teken als een band die communicatie begint te voeren..
 
Welk album van Pink Floyd heb jij eigenlijk het liefst na The Wall?
- The Final Cut vind ik niet heel slecht maar daar heb ik het gevoel dat Waters hetzelfde trucje blijft herhalen.
- A Momentary Lapse Of Reason vind ik middelmatig. De songs zijn niet super en de 80's productie stoort me bij momenten.
- The Division Bell is dan wel een verbetering op vlak van de songs maar er zit ook wel wat filler tussen. Had gerust een kwartiertje korter mogen zijn.
- The Endless River: een leuk experiment en goed geproduceerd maar ook niet meer.

Als ik toch moet kiezen dan The Division Bell al is het maar voor High Hopes.
 
Welk album van Pink Floyd heb jij eigenlijk het liefst na The Wall?
- The Final Cut vind ik niet heel slecht maar daar heb ik het gevoel dat Waters hetzelfde trucje blijft herhalen.
- A Momentary Lapse Of Reason vind ik middelmatig. De songs zijn niet super en de 80's productie stoort me bij momenten.
- The Division Bell is dan wel een verbetering op vlak van de songs maar er zit ook wel wat filler tussen. Had gerust een kwartiertje korter mogen zijn.
- The Endless River: een leuk experiment en goed geproduceerd maar ook niet meer.

Als ik toch moet kiezen dan The Division Bell al is het maar voor High Hopes.
Tgoh,

ik heb Pink Floyd eigenlijk maar leren kennen doordat een klasgenoot die cd van The Division Bell mee had op schoolreis en die in onze kamer afspeelde. Dat was liefde op het eerste gehoor.
Maar op zich ben ik niet zo'n lijstjesman van dat nummer op nr. 1 en die op 2. Bij mij is dat meestal ofwel is het slecht, ofwel oke, ofwel goed ofwel super. Ik hou het simpel :p

Ik vind RW zijn albums super vanwege de aanklacht tegen de wereld/oorlog, dat is die man zijn trauma en ik voel daarin mee. (Alhoewel ik nu wel vind dat hij een verbitterde oude vent is geworden, terwijl DG mij een zachtere mens lijkt, die gewoon nog geniet van zijn muziek.)
The Final Cut vind ik daarom echt wel een super album. Dat is gewoon een RW album, met 100% zijn invloed.

A momentary Lapse of Reason vind ik ook super. De teksten zijn zalig om te volgen. (learning to fly, The Dogs of War :love: )
Ik moet eerlijk bekennen: ik hou enorm van muziek. Das echt een levenslijn voor mij, maar ik heb niet zo'n goede oren dat ik veel merk tussen 'dit had wat beter gekunnen', dit is wat plat geproducet, of dergelijke.
Of het moet echt heel slecht zijn... Maar dat is hier dus niet.

Algemeen zou ik zeggen:
- de eerste albums van PF (de meer psychedelische waar ze eieren staan te bakken enzo) kunnen me niet echt bekoren, alhoewel ik ze op een zeldzaam moment ook wel durf opzetten.
- Vanaf Meddle stijgt mijn appreciatie enorm (voor sommige nummers).
- RW albums- solo en waar hij bij PF het meeste invloed had: any day (behalve op mijn depressieve dagen), gewoon vanwege het gebruik van al die geluidseffecten, samples en de lyrics en natuurlijk ook algemene sound en compositie
- DG: zelfs zijn oude solo albums heb ik en die vind ik redelijk. The Endless River deed me niets en Rattle The Lock denk ik zelf nog nooit beluisterd te hebben. On an Island is wel nog een mooi album vind ik, net zoals The Division Bells meer poëtisch, waarschijnlijk dankzij Polly Samson.
Maar de PF albums met DG zijn voor mij wel meer dan goed (dus super).

TLDR alles tussen The Dark Side of The Moon en The Division Bell (uitgezonderd Animals) staat heel regelmatig op en klasseer ik onder super
 
Laatst bewerkt:
Amai, voor mij is dat totaal het omgekeerde. Vanaf The Wall zakt die band volledig in elkaar. :unsure: Smaken verschillen. :D
 
Terug
Bovenaan