In mijn volle enthousiasme heb ik mij als gastreviewer kandidaat gesteld om 9 R.I.P. te reviewen. Ik ben een grote liefhebber van Japanse games. Elke Yakuza heb ik gespeeld, en na het bekijken van de trailer had ik onmiddellijk een enorm Persona-gevoel, dus waarom niet. Had ik me wat beter geïnformeerd, dan had ik moeten zien dat 9 R.I.P. eigenlijk iets anders is dan wat ik voor ogen had. 9 R.I.P. is namelijk een Otome-game. Wil je weten wat een Otome-game is en ben je benieuwd of het iets voor jou is, dan zal ik het hieronder uitgebreid beschrijven.
Een Otome-game is een visual novel met Japanse voice acting gericht op vrouwen en tienermeisjes. Er is een vrouwelijk hoofdpersonage en er zijn verschillende mannelijke personages waarbij de focus ligt in het beleven van verschillende romances. Hier zit dus een man van 41 jaar een game te spelen voor tienermeisjes. Een gigantische sprong in het duister dus. Ik heb het ook thuis goed moeten uitleggen, want ik kreeg enkele vreemde blikken toegeworpen. Alle personages hebben een Japanse voice-over, behalve het hoofdpersonage. Bij het uitbrengen in het Westen werd er niet geopteerd voor Engelse voice-overs. Enerzijds begrijpelijk om het Japans gevoel te bewaren, maar anderzijds ben je nu wel verplicht om echt alles te lezen. Bereid je dus voor op het lezen van zeer veel Engelstalige dialogen.
9 R.I.P. is zoals de meeste Japanse games van een uitmuntende kwaliteit. De anime visuals zijn zeer mooi ontworpen, de personages zijn uitstekend uitgewerkt en hebben prachtige kleuren, maar met telkens een donkere, griezelige toon. Dit alles wordt vergezeld met passende muziek en geluidseffecten. Het complete plaatje qua muziek en visuals doet wat denken aan Persona. De Japanse stemmen zijn uitgevoerd door ervaren stemacteurs. Voor een anime-liefhebber is dit absoluut verplichte kost. Het doel van 9 R.I.P. is om tijdens het verloop van het verhaal “Event CG’s” of specifieke foto’s of fragmenten te verzamelen. Die kan je dan achteraf herbekijken. Om alle Event CG’s vrij te spelen moet je de verschillende verhalen meerdere malen herspelen.
Mijn beschrijving hierboven heeft misschien al iets duidelijk gemaakt. Ondanks de uitstekende kwaliteit en het boeiend verhaal, neemt naar verloop van tijd de verveling toe. Doordat je de voice actors niet begrijpt (tenzij je opleiding Japanologie volgt) moet je niet alleen je eigen dialogen lezen maar ook alle andere teksten. Dit zorgt ervoor dat de vermoeidheid bij mij al snel toeslaat. Ik kan 9 R.I.P. dan ook enkel aanraden voor de diehardfans van anime en visual novels met een romantisch kantje. Hadden ze geopteerd voor Engelse voice-overs, dan zou je veel minder moeten lezen en dit zou voor mij een groot verschil gemaakt hebben.
Een Otome-game is een visual novel met Japanse voice acting gericht op vrouwen en tienermeisjes. Er is een vrouwelijk hoofdpersonage en er zijn verschillende mannelijke personages waarbij de focus ligt in het beleven van verschillende romances. Hier zit dus een man van 41 jaar een game te spelen voor tienermeisjes. Een gigantische sprong in het duister dus. Ik heb het ook thuis goed moeten uitleggen, want ik kreeg enkele vreemde blikken toegeworpen. Alle personages hebben een Japanse voice-over, behalve het hoofdpersonage. Bij het uitbrengen in het Westen werd er niet geopteerd voor Engelse voice-overs. Enerzijds begrijpelijk om het Japans gevoel te bewaren, maar anderzijds ben je nu wel verplicht om echt alles te lezen. Bereid je dus voor op het lezen van zeer veel Engelstalige dialogen.
Romantische zieltjes
In 9 R.I.P. volgen we hoofdpersonage Misa die twijfelt aan haar toekomst. Ze moet een keuze maken welke universiteit ze zal volgen. De moeder van Misa heeft hoge verwachtingen en wil dat Misa dokter wordt, maar zelf weet Misa nog niet echt wat ze wil. Ondertussen hoort ze griezelige stemmen en krijgt ze visioenen die haar volledig in de war brengen. Het verhaal is een zoektocht naar het maken van juiste keuzes en is doorspekt met ghost stories en urban legend-verhalen. Er zijn in totaal vier verhalen/werelden die gevolgd worden, waarbij je naarmate het verhaal vordert nieuwe personages leert kennen. Hier komt de romantiek naar boven. Bij elk personage kan je een relatie opbouwen door de juiste keuzes te maken. Spoilergewijs zal ik verder niets vertellen over het verhaal. Wel is het een soms vreemde combinatie van griezelige spanning en romantische interacties. Het verhaal is uitstekend geschreven, al kan het wel na verloop van tijd langdradig aanvoelen.9 R.I.P. laat je uren- en urenlang lezen.
9 R.I.P. is zoals de meeste Japanse games van een uitmuntende kwaliteit. De anime visuals zijn zeer mooi ontworpen, de personages zijn uitstekend uitgewerkt en hebben prachtige kleuren, maar met telkens een donkere, griezelige toon. Dit alles wordt vergezeld met passende muziek en geluidseffecten. Het complete plaatje qua muziek en visuals doet wat denken aan Persona. De Japanse stemmen zijn uitgevoerd door ervaren stemacteurs. Voor een anime-liefhebber is dit absoluut verplichte kost. Het doel van 9 R.I.P. is om tijdens het verloop van het verhaal “Event CG’s” of specifieke foto’s of fragmenten te verzamelen. Die kan je dan achteraf herbekijken. Om alle Event CG’s vrij te spelen moet je de verschillende verhalen meerdere malen herspelen.
Boeiend verhaal met veel eindes
9 R.I.P. is een zoals reeds gezegd een visual novel. Je zal dus heel veel, zelfs urenlang, moeten lezen. Er werd niet gekozen voor Engelse voice-overs, enkel Engelse tekst. Er is daarnaast weinig interactie. Je bestuurt bijvoorbeeld geen personages. Alles speelt zich dus tekstueel af. Je hebt trouwens de optie om de tekst automatisch te laten lopen, zodat je niet na elke zin moet bevestigen. Af en toe moet je een beslissing nemen die onmiddellijk gevolg heeft voor het verhaal. Deze beslissing kan de relatie met de andere personage beïnvloeden, maar sommige beslissingen hebben ook een invloed op je eigen geestelijke gezondheid. De keuzes die je maakt, leiden tot één van de vele mogelijke goede of slechte eindes van elk verhaal. Dit maakt het interessant om de verhalen te herspelen.Mijn beschrijving hierboven heeft misschien al iets duidelijk gemaakt. Ondanks de uitstekende kwaliteit en het boeiend verhaal, neemt naar verloop van tijd de verveling toe. Doordat je de voice actors niet begrijpt (tenzij je opleiding Japanologie volgt) moet je niet alleen je eigen dialogen lezen maar ook alle andere teksten. Dit zorgt ervoor dat de vermoeidheid bij mij al snel toeslaat. Ik kan 9 R.I.P. dan ook enkel aanraden voor de diehardfans van anime en visual novels met een romantisch kantje. Hadden ze geopteerd voor Engelse voice-overs, dan zou je veel minder moeten lezen en dit zou voor mij een groot verschil gemaakt hebben.
Conclusie
Als je een fan bent van Japanse visual novels en het schrikt je niet af om urenlang Engelstalige dialogen te lezen, dan kan ik 9 R.I.P. zeker aanraden. Het verhaal is boeiend en het griezelige aspect is aanwezig, maar de interactie tussen de verschillende personages blijft de hoofdzaak. De visuals en de muziek zijn van hoge kwaliteit en het verhaal heeft verschillende eindes, dus herspeelbaarheid is verzekerd. In het genre van Japanse visual novels is dit een topper dus verdient 9 R.I.P. een hoge score. Heb je geen zin in lezen en zoek je wat meer actie, dan laat je deze maar best aan je voorbijgaan.
Pro
- Mooie visuals en geluidseffecten
- Herspeelbaarheid met verschillende eindes
- Boeiend verhaal met donkere toon
- Een feest voor liefhebbers van anime en Japanse visual novels …
Con
- … maar niet geschikt voor de doorsnee gamer
- Geen Engelse voice-over
8
Over
Beschikbaar vanaf
15 oktober 2024
Gespeeld op
- Nintendo Switch
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
Genre
- Visual novel
Ontwikkelaar
- Idea Factory
Uitgever
- Idea Factory International
