Zwaarbeladen thema's worden het liefst genegeerd. Toch hebben mensen er graag een mening over waardoor de lading ervan verloren gaat in een eindeloze molen van onbetrokkenheid. Precies in dat spanningsveld beweegt het werk van Michel Franco, een regisseur die niet snel terugdeinst voor de ongemakkelijkheid binnen een sociaal debat.
In Dreams opent hij met een ogenschijnlijk eenvoudige maar veelzeggende scène: een vrachtwagen staat langs de snelweg, terwijl auto na auto voorbijraast zonder ook maar een moment te vertragen. Het beeld van collectieve onverschilligheid zet meteen de toon. Wanneer de laadbak wordt geopend, wordt snel duidelijk welk maatschappelijk struikelblok Franco met Dreams onder de loep neemt. In Dreams verkent Franco de complexiteit van menselijke relaties. Hij toont hoe mensen met elkaar omgaan vanuit verschillende achtergronden, gedreven door persoonlijk gewin en de behoefte aan voldoening.
De relatie tussen Jennifer en Fernando symboliseert die tussen de Verenigde Staten en Mexico, twee culturen met idealen en dromen die haaks op elkaar staan. De ene cultuur laat de andere nauwelijks toe. Beide personages ontdekken dit gaandeweg, waardoor er uiteindelijk alleen nog ruimte overblijft voor haat en wreedheid.
Isaac Hernández, die Fernando vertolkt, blijft iets vlakker in zijn spel. Zijn acteerstijl suggereert meer potentieel dan wat uiteindelijk op het scherm verschijnt. Ook Rupert Friend maakt zijn passage als Jake McCarthy, de broer van Jessica. Hoewel hij overtuigend overkomt, lijkt dit personage hem, net zoals Hernández, te weinig groeikansen te bieden om werkelijk te kunnen verrassen.
De culturele spanningslijn blijft een constante leidraad doorheen de film. Franco is hier zeer bot in zijn vertelstijl, waardoor er te veel shockeffect ontstaat en te weinig plotontwikkeling. Hoewel er enkele twists plaatsvinden, verdwijnt de verrassing in een knagend gevoel van afkeer tegenover beide personages. Als kijker verafschuw je hun gedrag en verwacht je dat het beter wordt. Het resulteert uiteindelijk in een kijkervaring met een beschaamd gevoel achteraf. Het jammere is dat de personages verder geen persoonlijke eigenschappen tonen dan die eigen zijn aan de situatie waarin ze zich bevinden.
In Dreams opent hij met een ogenschijnlijk eenvoudige maar veelzeggende scène: een vrachtwagen staat langs de snelweg, terwijl auto na auto voorbijraast zonder ook maar een moment te vertragen. Het beeld van collectieve onverschilligheid zet meteen de toon. Wanneer de laadbak wordt geopend, wordt snel duidelijk welk maatschappelijk struikelblok Franco met Dreams onder de loep neemt. In Dreams verkent Franco de complexiteit van menselijke relaties. Hij toont hoe mensen met elkaar omgaan vanuit verschillende achtergronden, gedreven door persoonlijk gewin en de behoefte aan voldoening.
Opportunisme en verlangens
De Amerikaanse filantrope Jennifer (Jessica Chastain) zet haar imago op het spel door een geheime affaire aan te gaan met Fernando (Isaac Hernández), een beloftevolle balletdanser wiens ontwikkeling de foundation van Jennifer steunt. Ze behandelt Fernando als een soort huisdier, volledig ten behoeve van haar eigen genot en behoefte aan affectie en spanning. Fernando ziet de relatie daarentegen als een weg naar de Amerikaanse droom. Door haar passioneel te benaderen, probeert hij zijn plek te veroveren in het Amerikaanse leven en zijn droom als professionele balletdanser waar te maken. Met deze relatie maakt Franco een scherpe uithaal naar het moderne ego, verpakt in een sociaal-politieke agenda.I just don't want to be hiding all the time. Please, let me be.
De relatie tussen Jennifer en Fernando symboliseert die tussen de Verenigde Staten en Mexico, twee culturen met idealen en dromen die haaks op elkaar staan. De ene cultuur laat de andere nauwelijks toe. Beide personages ontdekken dit gaandeweg, waardoor er uiteindelijk alleen nog ruimte overblijft voor haat en wreedheid.
Carrousel van privileges en onmacht
Hoewel Jennifer het nobele doel uitdraagt een foundation te leiden en kunst dichter bij de mensen te brengen, blijken haar motieven minder altruïstisch dan ze op het eerste gezicht lijken. In haar affaire met Fernando lijkt ze uiteindelijk vooral haar eigen verlangens te voeden, terwijl ze hem tegelijk om de tuin leidt. Franco geeft met Dreams opvallend veel ruimte aan Jessica Chastain om een emotioneel en fysiek veeleisende rol te verkennen. Ook wanneer de dialoog tussen de twee soms onderdoet in vergelijking met de emotionele intensiteit die de film nastreeft, weet Chastain te imponeren met haar toewijding en aanwezigheid.Isaac Hernández, die Fernando vertolkt, blijft iets vlakker in zijn spel. Zijn acteerstijl suggereert meer potentieel dan wat uiteindelijk op het scherm verschijnt. Ook Rupert Friend maakt zijn passage als Jake McCarthy, de broer van Jessica. Hoewel hij overtuigend overkomt, lijkt dit personage hem, net zoals Hernández, te weinig groeikansen te bieden om werkelijk te kunnen verrassen.
De culturele spanningslijn blijft een constante leidraad doorheen de film. Franco is hier zeer bot in zijn vertelstijl, waardoor er te veel shockeffect ontstaat en te weinig plotontwikkeling. Hoewel er enkele twists plaatsvinden, verdwijnt de verrassing in een knagend gevoel van afkeer tegenover beide personages. Als kijker verafschuw je hun gedrag en verwacht je dat het beter wordt. Het resulteert uiteindelijk in een kijkervaring met een beschaamd gevoel achteraf. Het jammere is dat de personages verder geen persoonlijke eigenschappen tonen dan die eigen zijn aan de situatie waarin ze zich bevinden.
Conclusie
Franco's Dreams verkent de ego-samenleving van vandaag als een soort meditatie over grootschalige problemen die enkel verergeren wanneer ze individueel worden benaderd. Ieder speelt voor zichzelf met een persoonlijke agenda. Het is een sterke en gedurfde thematiek, maar de ongefilterde aanpak roept eerder een ongemakkelijk, netelig gevoel op dan dat het doet nadenken. Omdat de film volledig steunt op de connectie tussen de personages, blijft deze ergens ongedefinieerd zweven. Tegen het einde raakt het plot verdwaald in een punt van wrede hysterie, wat een gevoel van ongenoegen durft achterlaten.
Pro
- Relevante thematiek
- Maatschappelijk symbolisme
- Toegewijde acteerprestatie
Con
- Vlakke plotstructuur
- Cinematografisch niet verrassend
- Botte vertelstijl
- Gebrek aan personagediepgang
5.5
Over deze film
Beschikbaar vanaf
11 maart 2026
Genre
- Drama
- Erotiek
- Romantiek
- Thriller
Speelduur
98 minuten
Regie
Michel Franco
Cast
Jessica Chastain, Isaac Hernández, Rupert Friend, ...
Uitgever
Paradiso Films
