Op 27 maart staat de release gepland van KARMA: The Dark World, een first-person psychologische thrillergame ontwikkeld door Pollard Studio en uitgegeven door Wired Productions en Gamera Games. In de game speelt high-tech een centrale rol bij het achterhalen van andermans gedachten, en dit wordt zowel op een ethische als kunstzinnige manier in beeld gebracht. Gebruikmakend van Unreal Engine 5, zal KARMA: The Dark World beschikbaar zijn op PlayStation 5, Xbox Series X|S en pc. In deze review wordt de pc-versie besproken.
Al snel verneem je dat Daniel in 1972 in die rol begon te opereren voor de Thought Bureau-afdeling van Leviathan Corporation, onder leiding van de mysterieuze MOTHER. Zijn taak bestaat erin om te zwerven (roaming) in de hersenen van zijn ondervraagden, met de bedoeling om misdaden zo makkelijker te kunnen oplossen. Dat doet hij aan de hand van hoogtechnologische apparatuur die zowel hij als de verdachten opzetten voor een zogenaamde brain dive, waardoor hij zich virtueel in hun herinneringen kan begeven. Gaandeweg ontdekt hij echter dat er onderhuids meer aan de hand is met de corporatie waar hij zich tot nu toe zonder nadenken volledig had aan toegewijd. En misschien heeft zijn eigen verleden daar zelfs meer mee te maken, dan hij ooit had kunnen beseffen.
Het plot springt daarna heen en weer tussen eind jaren zestig en begin jaren tachtig, terwijl de grenzen van de ethiek, én de diepte van de uitgebeelde symboliek, steeds verder worden opgezocht. Thema’s als corruptie, manipulatie, brainwashing, moord, kinderverwaarlozing en - wat had je verwacht - de rol van karma zelf komen aan bod: verkeerde keuzes uit het verleden laten zich onverbiddelijk gelden. Ook overduidelijke referenties naar het werk van filosofen als Thomas Hobbes (Leviathan) en schrijvers als George Orwell (1984) worden niet geschuwd.
Wat ook gezegd moet worden, is dat deze game momenten van intense gruwel bevat. Een lijk op een hoop kadavers gooien, plotsklaps exploderende hoofden en het uitrukken van harten: KARMA: The Dark World speel je best als de kinderen al naar bed zijn. Toch krijg je nergens het gevoel dat het draait om "shockeren om te shockeren." In deze game draait het vooral om de trip zelf en dat blijkt een ervaring waarin je steeds meer diepe morele, ja vaak zelfs existentialistische thema’s voorgeschoteld krijgt, die onvermijdelijk doen nadenken.
Voice-acting en writing zijn een dubbeltje op zijn kant: sommige dialogen klinken geforceerd met matige lipsynchronisatie, terwijl andere dan weer erg knap gedaan zijn, met veel gevoel en potentie voor inleving van wie al in het plot ondergedompeld geraakte. Gelukkig blinkt de game wel uit in sound design. De soundtrack is indrukwekkend en wisselt tussen loodzware strijkers tijdens de donkerste momenten en poëtische, melancholische tonen wanneer zelfs romantische thema’s even komen bovendrijven.
Gevangen in zijn eigen geest
Het verhaal opent met protagonist Daniel die wakker wordt in een ziekenhuiskamer, gekleed in een futuristisch pak, met buizen in zijn linkerarm. Zijn huid heeft een onnatuurlijke grijze tint, het bloed dat uit zijn arm stroomt lijkt gitzwart en hij zit ook vol blauwe plekken. Wanneer hij uit bed stapt en kijkt in de spiegel, herkent hij zichzelf niet meer. Vanuit het raam ziet hij buiten bizarre dingen gebeuren, zoals auto’s die teleporteren, vogels en sparrenbomen die verdwijnen en verkeersborden die spontaan omdraaien. Dit alles, terwijl er ook een lichaam roerloos op straat ligt. Een mysterieus briefje op het nachtkastje instrueert hem om naar de Transition Room te gaan, waar een robotische stem hem aanspreekt als Special Agent 8490, ook wel een Roam Agent genoemd.Al snel verneem je dat Daniel in 1972 in die rol begon te opereren voor de Thought Bureau-afdeling van Leviathan Corporation, onder leiding van de mysterieuze MOTHER. Zijn taak bestaat erin om te zwerven (roaming) in de hersenen van zijn ondervraagden, met de bedoeling om misdaden zo makkelijker te kunnen oplossen. Dat doet hij aan de hand van hoogtechnologische apparatuur die zowel hij als de verdachten opzetten voor een zogenaamde brain dive, waardoor hij zich virtueel in hun herinneringen kan begeven. Gaandeweg ontdekt hij echter dat er onderhuids meer aan de hand is met de corporatie waar hij zich tot nu toe zonder nadenken volledig had aan toegewijd. En misschien heeft zijn eigen verleden daar zelfs meer mee te maken, dan hij ooit had kunnen beseffen.
De grenzen van de ethiek worden steeds verder opgezocht.
Het plot springt daarna heen en weer tussen eind jaren zestig en begin jaren tachtig, terwijl de grenzen van de ethiek, én de diepte van de uitgebeelde symboliek, steeds verder worden opgezocht. Thema’s als corruptie, manipulatie, brainwashing, moord, kinderverwaarlozing en - wat had je verwacht - de rol van karma zelf komen aan bod: verkeerde keuzes uit het verleden laten zich onverbiddelijk gelden. Ook overduidelijke referenties naar het werk van filosofen als Thomas Hobbes (Leviathan) en schrijvers als George Orwell (1984) worden niet geschuwd.
Meer dan een walking simulator
Hoewel KARMA: The Dark World met zijn vele te roteren, zoombare objecten initieel overkomt als een typische walking simulator waarin psychologische horror en abstractie elkaar afwisselen, is er veel te beleven. Geregeld dien je sleutels te vinden en cijfercombinaties te kraken, terwijl er sporadisch een of andere gameplayloop opduikt die je moet zien te doorbreken door out-of-the-box te denken. Trial-and-error is het niet echt, want de puzzels zijn logisch opgebouwd. Toch kan het trage tempo tijdens de langgerekte puzzelsecties wel eens gaan vervelen, tot zelfs vermoeien. Wakkerder werd ik dan weer van de trip-achtige visioenen, die meermaals resulteerden in een achtervolgingsscène, waarbij een of meerdere herkansingen niet uitgesloten blijken. Dan zijn er ook nog de zeldzame, helaas minder goed uitgewerkte - maar alsnog doenbare - bazengevechten waarbij Daniel zijn camera moet bovenhalen. Gelukkig werkt de automatische opslag tijdens die secties prima.In deze game draait het vooral om de trip zelf.
Wat ook gezegd moet worden, is dat deze game momenten van intense gruwel bevat. Een lijk op een hoop kadavers gooien, plotsklaps exploderende hoofden en het uitrukken van harten: KARMA: The Dark World speel je best als de kinderen al naar bed zijn. Toch krijg je nergens het gevoel dat het draait om "shockeren om te shockeren." In deze game draait het vooral om de trip zelf en dat blijkt een ervaring waarin je steeds meer diepe morele, ja vaak zelfs existentialistische thema’s voorgeschoteld krijgt, die onvermijdelijk doen nadenken.
Audiovisueel inconsistent
Grafisch is KARMA: The Dark World helaas minder consistent. De performantie kent niet meteen problemen terwijl bepaalde scènes er minstens current-gen uitzien, maar andere omgevingen, objecten en assets ogen toch wat te wazig voor de hedendaagse standaarden. Anders gezegd, hoewel de game artistiek geregeld heel sterk voor de dag komt, benut deze op technisch vlak niet ten volle het potentieel van Unreal Engine 5.Voice-acting en writing zijn een dubbeltje op zijn kant: sommige dialogen klinken geforceerd met matige lipsynchronisatie, terwijl andere dan weer erg knap gedaan zijn, met veel gevoel en potentie voor inleving van wie al in het plot ondergedompeld geraakte. Gelukkig blinkt de game wel uit in sound design. De soundtrack is indrukwekkend en wisselt tussen loodzware strijkers tijdens de donkerste momenten en poëtische, melancholische tonen wanneer zelfs romantische thema’s even komen bovendrijven.
Conclusie
KARMA: The Dark World is overduidelijk gemaakt vanuit een sterke artistieke visie en slaagt erin om diepe symboliek te verweven in een meerlagig noir verhaal, maar kent wel enkele tekortkomingen. De wisselende perspectieven en filosofische ondertonen zijn misschien iets te ambitieus, want de uitvoering blijkt bij momenten te slordig. Daarnaast voelt de afwisseling van de langere en tragere puzzelfragmenten met de spannende secties waarin je op de vlucht moet slaan of een baas "mag" bekampen, wat onevenwichtig aan. Daardoor kun je je afvragen of men niet beter voor een van beide gameplaystijlen had gekozen. Ondanks deze gebreken, biedt de game veel sterke momenten. Dankzij de abstracte vertelling, diepere thema’s en de naadloze overschakelingen tussen stemmingen én grafische stijlen, slaagt het toch grotendeels in zijn opzet om een unieke ervaring met een emotionele impact te brengen. Kortom, KARMA: The Dark World mist consistentie in zijn finesse om echt uit te blinken, maar kan toch wel eens blijven hangen.
Pro
- Sterke artistieke visie
- Intrigerend, gelaagd plot
- Indrukwekkend sound design
Con
- Wisselende grafische kwaliteit
- Ongebalanceerde gameplay
- Soms technisch slordig
7
Over
Beschikbaar vanaf
27 maart 2025
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Adventure
- Horror
- Puzzle
- Walking simulator
Ontwikkelaar
- Pollard Studio
Uitgever
- Gamera Games
- Wired Productions
