De voorbije jaren werden we om de oren geslagen met de ene na de andere biopic die het leven van een artiest door een gekleurde lens belicht. We kregen tranerige depicties van het leven van Whitney Houston en Amy Winehouse, een opgekuiste versie van de memoires van Mötley Crüe en uiteraard Bohemian Rhapsody. Filmmakers hebben door dat het allemaal wat veel geworden is, en het steeds neerkomt op een verhaal dat vertelt hoe het is om plots om te moeten gaan met roem, succes en verdovende middelen. Je film moet dan ook een gimmick hebben om zich te onderscheiden van het peloton. Rocketman deed het met droomsequenties, Better Man presenteerde Robbie Williams als een chimpansee en Piece By Piece, de documentaire die het levenspad van Pharrell Williams vertelt, doet het met bouwsteentjes. Of dat iets is om happy van te worden, ontdek je in de review.
Het voelt als een rare keuze om een biopic volledig uit LEGO op te bouwen, maar Pharrell Williams is dan ook een ietwat rare vogel die een hele grote liefde heeft voor de Deense bouwsteentjes. Dat zorgt er dan ook voor dat er een samenwerking ontstond voor de verfilming van zijn levensverhaal, waarbij we een conventionele muziekdocumentaire krijgen die gebouwd is uit onconventionele steentjes en minifigs. Het voelt als een rare clash van stijlen, een mengelmoesje van sérieux en speelsheid, maar het is net die samensmelting van stijlen die Piece By Piece
iets fris geeft.
Williams beschrijft de keuze om alles via LEGO te vertellen als een manier om zijn verhaal uit elkaar te trekken en stukje per stukje terug op te bouwen tot iets dat steek houdt. De eindeloze mogelijkheden van de steentjes en de kinderlijke verwondering om te dromen die ze kunnen realiseren, zijn een belangrijk element voor de boodschap van deze documentaire, en dat resulteert in best wel wat creativiteit op het scherm. Je hebt kleurrijke caleidoscopen het ene moment, uitstapjes naar Atlantis het andere en vervolgens zaken die echt gebeurd zijn, zoals ontmoetingen met Gwen Stefani om aan haar Hollaback Girl te werken. De film heeft duidelijk tonnen visuele stijl. Of het nu gaat om de funfactor van Daft Punk te zien als minifigs, de vele knipogen naar popcultuur in de achtergrond of de manier waarop beats als abstracte, pulserende vormen worden weergegeven, Piece by Piece is een visueel erg aantrekkelijke film.
Ook het geluid is een belangrijk element van de ervaring. Het zou een beetje raar zijn voor een muzikale biopic indien het dat niet was, maar tijdens het kijken valt vooral op hoeveel muzikale invloed Williams heeft gehad. Oké, Happy is en blijft een draak waar ook deze film niet aan kan ontsnappen, maar Piece by Piece gaat naast het solowerk van Pharrell en samenwerkingen met Daft Punk ook niet voorbij aan zijn werk met N.E.R.D en het ijzersterke productiewerk met The Neptunes. Natuurlijk kan de film dankzij het familievriendelijke karakter van het project niet dieper ingaan op een nummer als Lapdance, maar alleen al Snoop Dogg zien passeren en de iconische intro van Drop It Like It’s Hot door de speakers horen knallen, zorgt voor een stevige shot nostalgische dopamine.
Piece By Piece heeft dus steentjes aan stijl, wat grotendeels weet te maskeren dat de biopic op zichzelf weinig om het lijf heeft. Het is een vrij standaard rags-to-riches-verhaaltje van een jongen die opgroeit in een achterstandsbuurt van Virginia Beach en uitgroeit tot een succesvol producer en muzikaal talent. Het voelt allemaal erg gecureerd en met een gezinsvriendelijke borstel op het canvas aangebracht. Nou hoef ik niet noodzakelijk uitspattingen en drama te zien, hoewel dat soort clichés in LEGO-vorm vrij hilarisch waren geweest, maar gewoon iets meer diepgang dan een glas Evian had wel gemogen. Piece by Piece is audiovisueel sterk, maar los van de audiovisuele presentatie weet de film geen moment een sterk argument te geven waarom je nu naar het levensverhaal van Pharrell zit te kijken. Het is kortom het toonbeeld van stijl zonder substantie. Bij het lopen van de credits was ik niets te weten gekomen over de artiest dat ik bij de opstart van het schijfje nog niet wist. Piece By Piece is kortom speels en amusant, maar ook erg oppervlakkig.
[/bol]
Het voelt als een rare keuze om een biopic volledig uit LEGO op te bouwen, maar Pharrell Williams is dan ook een ietwat rare vogel die een hele grote liefde heeft voor de Deense bouwsteentjes. Dat zorgt er dan ook voor dat er een samenwerking ontstond voor de verfilming van zijn levensverhaal, waarbij we een conventionele muziekdocumentaire krijgen die gebouwd is uit onconventionele steentjes en minifigs. Het voelt als een rare clash van stijlen, een mengelmoesje van sérieux en speelsheid, maar het is net die samensmelting van stijlen die Piece By Piece
Een verhaal opgebouwd uit steentjes
Williams beschrijft de keuze om alles via LEGO te vertellen als een manier om zijn verhaal uit elkaar te trekken en stukje per stukje terug op te bouwen tot iets dat steek houdt. De eindeloze mogelijkheden van de steentjes en de kinderlijke verwondering om te dromen die ze kunnen realiseren, zijn een belangrijk element voor de boodschap van deze documentaire, en dat resulteert in best wel wat creativiteit op het scherm. Je hebt kleurrijke caleidoscopen het ene moment, uitstapjes naar Atlantis het andere en vervolgens zaken die echt gebeurd zijn, zoals ontmoetingen met Gwen Stefani om aan haar Hollaback Girl te werken. De film heeft duidelijk tonnen visuele stijl. Of het nu gaat om de funfactor van Daft Punk te zien als minifigs, de vele knipogen naar popcultuur in de achtergrond of de manier waarop beats als abstracte, pulserende vormen worden weergegeven, Piece by Piece is een visueel erg aantrekkelijke film.De audiovisuele insteek van Piece By Piece geeft het een uniek kantje.
Ook het geluid is een belangrijk element van de ervaring. Het zou een beetje raar zijn voor een muzikale biopic indien het dat niet was, maar tijdens het kijken valt vooral op hoeveel muzikale invloed Williams heeft gehad. Oké, Happy is en blijft een draak waar ook deze film niet aan kan ontsnappen, maar Piece by Piece gaat naast het solowerk van Pharrell en samenwerkingen met Daft Punk ook niet voorbij aan zijn werk met N.E.R.D en het ijzersterke productiewerk met The Neptunes. Natuurlijk kan de film dankzij het familievriendelijke karakter van het project niet dieper ingaan op een nummer als Lapdance, maar alleen al Snoop Dogg zien passeren en de iconische intro van Drop It Like It’s Hot door de speakers horen knallen, zorgt voor een stevige shot nostalgische dopamine.
Bouwen op een gammele fundering
Piece By Piece heeft dus steentjes aan stijl, wat grotendeels weet te maskeren dat de biopic op zichzelf weinig om het lijf heeft. Het is een vrij standaard rags-to-riches-verhaaltje van een jongen die opgroeit in een achterstandsbuurt van Virginia Beach en uitgroeit tot een succesvol producer en muzikaal talent. Het voelt allemaal erg gecureerd en met een gezinsvriendelijke borstel op het canvas aangebracht. Nou hoef ik niet noodzakelijk uitspattingen en drama te zien, hoewel dat soort clichés in LEGO-vorm vrij hilarisch waren geweest, maar gewoon iets meer diepgang dan een glas Evian had wel gemogen. Piece by Piece is audiovisueel sterk, maar los van de audiovisuele presentatie weet de film geen moment een sterk argument te geven waarom je nu naar het levensverhaal van Pharrell zit te kijken. Het is kortom het toonbeeld van stijl zonder substantie. Bij het lopen van de credits was ik niets te weten gekomen over de artiest dat ik bij de opstart van het schijfje nog niet wist. Piece By Piece is kortom speels en amusant, maar ook erg oppervlakkig.Het schijfje
De film is computergeanimeerd om een wereld opgebouwd uit LEGO voor te stellen, uiteraard ziet alles er kleurrijk en aantrekkelijk uit. De kleuren zijn fel en prominent, het contrast zit goed. Dit soort animatiefilms zijn dan ook het spul waar foutloze beeldpresentatie in excelleert. Ook de 7.1-audiomix is sterk. Natuurlijk zit de muzikale klankkleur vooraan in het tapijt verweven, met stevige aandacht voor de zware bassen in de beats. Ook de surrounds doen goed hun werk, bijvoorbeeld om het geluid van het publiek overtuigend tot leven te brengen. De eenzame extra op het schijfje heet Building the Story, een vrij irritante titel voor een nietszeggend kort reclamefilmpje over de docu.Conclusie
Piece By Piece is een creatief uitgewerkte blik op het leven van Pharrell Williams, die met LEGO, fantasie en muziek de valkuilen van dit soort projecten probeert te omzeilen. Het maakt echter een uitschuiver door onder al die kleuren en creativiteit in de presentatie geen substantieel boeiend verhaal te brengen. Op die manier is Piece by Piece vooral een amusant curiosum dat verbeelding en fantasie hoog in het vaandel draagt, maar geen solide fundament heeft om dat alles op te bouwen.
Pro
- Inventieve aanpak
- Figuren als Snoop Dogg en Kendrick als minifigs zien is grappig
- De meeste muziek van Pharrell is sterk
Con
- Happy is nog steeds een haatmisdrijf voor de oren
- Mist diepgang
- Geen noemenswaardige toeters en bellen op de blu-ray
6.5
Over deze film
Beschikbaar vanaf
7 februari 2025
Genre
- Animatie
- Documentaire
Speelduur
93 minuten
Regie
Morgan Neville
Cast
Pharrell Williams, Chad Hugo, Gwen Stefani, Kendrick Lamar, Snoop Dogg ...
Uitgever
FOCUS Featuress
