Sumire is de nieuwste creatie van GameTomo, de makers van de mech game Project Nimbus. Met Sumire slaan ze echter een totaal andere weg in en schotelen ze ons een verhalende game voor die zich afspeelt gedurende één dag in een pittoresk dorpje in Japan.
In dit dorpje neem je de controle over Sumire, een meisje dat haar grootmoeder niet zo lang geleden is verloren. Op een ochtend krijgt ze bezoek van een magische pratende bloem die haar belooft dat ze haar grootmoeder nog eenmaal kan zien als ze de bloem een speciale dag kan laten beleven. Hiervoor krijgt ze tot de avond valt, want daarna zal de bloem verdwijnen.
Bucket list
Om deze perfecte dag te beleven, stelt de bloem voor om een lijstje te maken van dingen die Sumire haar dag perfect zouden maken. Een soort bucket list als het ware, waarop ze dingen zet zoals een nieuwe vriend maken, liefde vinden en teruggaan naar een speciale plek die ze bezocht met haar grootmoeder. Het is aan jou als Sumire om deze taken tot een goed einde te brengen en de dag zo speciaal mogelijk te maken, dit door de juiste keuzes te maken tijdens de dag. Mij is het alvast niet gelukt om het volledige lijstje af te werken. Gelukkig schuilt er enige herspeelbaarheid in het spel.
Terwijl je op pad bent, kom je nog tal van andere figuren tegen die je hulp nodig hebben. Dit kan gaan van een vogelverschrikker die je vraagt om een hoed voor hem te vinden, een vrouw die vraagt om een geschenk naar haar man te brengen of een haas die in slaap was gevallen en je vraagt om hem te helpen met vals te spelen in een loopwedstrijd tegen een schildpad. Deze kleine zijverhaaltjes hebben een invloed op je karma en op het einde krijg je ook een kleine nabeschouwing te zien, maar verdere invloed hebben zij echter niet op de afloop van je dag. Al kunnen sommige wel hulpvol zijn in het behalen van bepaalde taken op je lijstje.
Als een sprookje
Pratende dieren, een levende vogelverschrikker en een magische bloem. Zoals je merkt, gaat Sumire een magisch-realistische toer op. Het verhaal heeft veel weg van een sprookje met een laagje Japanse folklore erover. Door het onderwerp, het verwerken van het verlies van een familielid, hangt er ook wel steeds een melancholische sfeer en op een gegeven moment wordt het spel zelfs zeer duister. Bovenal deed het spel mij eigenlijk denken aan de films van Studio Ghibli, in het bijzonder Spirited Away en My Neighbour Totoro. Het lijkt mij dan ook geen toeval dat de theeverkoper in Sumire als twee druppels water lijkt op Hayao Miyazaki.
De schilderachtige graphics die gebruikt worden in het spel, zijn trouwens zeer toepasselijk voor de sfeerschepping. Je krijgt vaak echt de indruk dat je naar een prachtig prentenboek zit te kijken. Het enige minpuntje hier was dat het leek alsof de personages tegen de achtergrond waren geplakt en niet organisch deel uitmaakten van de wereld, alsook dat de animaties van de personages wat stroef overkwamen. Verder heeft Sumire gewoon een heerlijke visuele stijl om bij weg te dromen.
De muziek in het spel is even charmerend en draagt zeker bij tot de opmerkelijke sfeer die het spel uitademt. Elke locatie en elke belangrijke scène in het spel heeft zijn eigen deuntje. Doordat dit deuntje in loop afspeelt wanneer je op een bepaalde locatie bent, kan de muziek na een tijdje wel wat repetitief beginnen klinken. Verder zijn de dialogen niet ingesproken, wat logisch is gezien de kleinschaligheid van het spel. Dit had de repetitieve aard van de muziek nog enigszins kunnen doorbreken, maar gelukkig wordt de muziek nooit echt storend.
Weinig uitdagend
De focus van Sumire ligt vooral op het emotionele verhaal en de levenslessen die het spel wilt aanreiken. Naast het verkennen van de omgeving, zal je dus vooral bezig zijn met het interageren met de verschillende figuren die deze spelwereld bevolken. Er zijn wel een aantal beproevingen in het spel, in de vorm van enkele minigames zoals een soort van 1, 2, 3 piano of een Magic The Gathering-achtig kaartspel. Maar deze minigames bieden weinig uitdaging.
Dit geldt eigenlijk voor het hele spel. Sumire biedt nooit echt enige uitdaging aan de speler. Maar dit is zeker geen minpunt. Soms heb je gewoon nood aan een spel dat je een verhaal wilt vertellen en je wilt charmeren met haar setting en personages. De besturing en de gameplay zijn bewust simpel gehouden zodat je je volledig kan laten opgaan hierin. Sumire spelen is eigenlijk een goede vorm van onthaasting en antigif voor al het cynisme in de wereld. De enkele uren die je met het spel zal spenderen zullen je (spiritueel) alleen maar verrijken.
In dit dorpje neem je de controle over Sumire, een meisje dat haar grootmoeder niet zo lang geleden is verloren. Op een ochtend krijgt ze bezoek van een magische pratende bloem die haar belooft dat ze haar grootmoeder nog eenmaal kan zien als ze de bloem een speciale dag kan laten beleven. Hiervoor krijgt ze tot de avond valt, want daarna zal de bloem verdwijnen.
Bucket list
Om deze perfecte dag te beleven, stelt de bloem voor om een lijstje te maken van dingen die Sumire haar dag perfect zouden maken. Een soort bucket list als het ware, waarop ze dingen zet zoals een nieuwe vriend maken, liefde vinden en teruggaan naar een speciale plek die ze bezocht met haar grootmoeder. Het is aan jou als Sumire om deze taken tot een goed einde te brengen en de dag zo speciaal mogelijk te maken, dit door de juiste keuzes te maken tijdens de dag. Mij is het alvast niet gelukt om het volledige lijstje af te werken. Gelukkig schuilt er enige herspeelbaarheid in het spel.
Terwijl je op pad bent, kom je nog tal van andere figuren tegen die je hulp nodig hebben. Dit kan gaan van een vogelverschrikker die je vraagt om een hoed voor hem te vinden, een vrouw die vraagt om een geschenk naar haar man te brengen of een haas die in slaap was gevallen en je vraagt om hem te helpen met vals te spelen in een loopwedstrijd tegen een schildpad. Deze kleine zijverhaaltjes hebben een invloed op je karma en op het einde krijg je ook een kleine nabeschouwing te zien, maar verdere invloed hebben zij echter niet op de afloop van je dag. Al kunnen sommige wel hulpvol zijn in het behalen van bepaalde taken op je lijstje.
Als een sprookje
Pratende dieren, een levende vogelverschrikker en een magische bloem. Zoals je merkt, gaat Sumire een magisch-realistische toer op. Het verhaal heeft veel weg van een sprookje met een laagje Japanse folklore erover. Door het onderwerp, het verwerken van het verlies van een familielid, hangt er ook wel steeds een melancholische sfeer en op een gegeven moment wordt het spel zelfs zeer duister. Bovenal deed het spel mij eigenlijk denken aan de films van Studio Ghibli, in het bijzonder Spirited Away en My Neighbour Totoro. Het lijkt mij dan ook geen toeval dat de theeverkoper in Sumire als twee druppels water lijkt op Hayao Miyazaki.
De schilderachtige graphics die gebruikt worden in het spel, zijn trouwens zeer toepasselijk voor de sfeerschepping. Je krijgt vaak echt de indruk dat je naar een prachtig prentenboek zit te kijken. Het enige minpuntje hier was dat het leek alsof de personages tegen de achtergrond waren geplakt en niet organisch deel uitmaakten van de wereld, alsook dat de animaties van de personages wat stroef overkwamen. Verder heeft Sumire gewoon een heerlijke visuele stijl om bij weg te dromen.
Heerlijke visuele stijl om bij weg te dromen.
De muziek in het spel is even charmerend en draagt zeker bij tot de opmerkelijke sfeer die het spel uitademt. Elke locatie en elke belangrijke scène in het spel heeft zijn eigen deuntje. Doordat dit deuntje in loop afspeelt wanneer je op een bepaalde locatie bent, kan de muziek na een tijdje wel wat repetitief beginnen klinken. Verder zijn de dialogen niet ingesproken, wat logisch is gezien de kleinschaligheid van het spel. Dit had de repetitieve aard van de muziek nog enigszins kunnen doorbreken, maar gelukkig wordt de muziek nooit echt storend.
Weinig uitdagend
De focus van Sumire ligt vooral op het emotionele verhaal en de levenslessen die het spel wilt aanreiken. Naast het verkennen van de omgeving, zal je dus vooral bezig zijn met het interageren met de verschillende figuren die deze spelwereld bevolken. Er zijn wel een aantal beproevingen in het spel, in de vorm van enkele minigames zoals een soort van 1, 2, 3 piano of een Magic The Gathering-achtig kaartspel. Maar deze minigames bieden weinig uitdaging.
Dit geldt eigenlijk voor het hele spel. Sumire biedt nooit echt enige uitdaging aan de speler. Maar dit is zeker geen minpunt. Soms heb je gewoon nood aan een spel dat je een verhaal wilt vertellen en je wilt charmeren met haar setting en personages. De besturing en de gameplay zijn bewust simpel gehouden zodat je je volledig kan laten opgaan hierin. Sumire spelen is eigenlijk een goede vorm van onthaasting en antigif voor al het cynisme in de wereld. De enkele uren die je met het spel zal spenderen zullen je (spiritueel) alleen maar verrijken.
Conclusie
Sumire is een uniek spel dat je betovert met een ontroerend verhaal, aanstekelijke muziek en een prachtige visuele stijl die je helemaal onderdompelen in de wereld van het hoofdpersonage. Mensen die ook maar enige interesse hebben in Japan en haar cultuur mogen dit spel zeker niet links laten liggen.
Pro
- Ontroerend verhaal
- Schilderachtige graphics
- Sprookjesachtige sfeer
Con
- Muziek kan repetitief aanvoelen
- Houterige animaties
8
Over
Beschikbaar vanaf
27 mei 2021
Gespeeld op
- Nintendo Switch
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
Ontwikkelaar
- GameTomo
Uitgever
- GameTomo
Website
Laatst bewerkt door een moderator:
