Dus een politicus mag nooit over niets contact opnemen met niemand. Want dit legt impliciete druk. Noted.
Er is uiteraard een verschil wat betreft de rol waarin iemand zich bevindt.
Neem je contact in de rol van politicus of neem je contact in de rol van mogelijke beklaagde?
In dit geval ontegensprekelijk het laatste.
Wanneer je in het gesprek met de korpschef begint over bodycam-beelden die zeker niet publiek mogen worden, dan besef je wel degelijk dat je je in de rol van potentieel beklaagde bevindt.
En ondanks eventuele blackout, was het voor hem wel duidelijk dat de gesprekken met de agenten niet gegaan zijn over pakweg het concert van Admiral Freebee op de Grote Markt, maar over thema's die gevoelig lagen.
De connotatie van zo'n gesprek, met de twee hooggeplaatste personen binnen de lokale politie, wordt totaal anders wanneer dit gebeurt vanuit de rol van beklaagde.
Het zijn hooggeplaatste personen die kúnnen sturen, die zeggenschap hebben over zijn dossier, in tegenstelling tot een administratief bediende of verantwoordelijke inspecteur die hem evengoed te woord had kunnen staan.
Is daar iets gebeurd wat juridisch niet kan (de gesprekken, bedoel ik dus)? Nee. Voor geen enkele partij trouwens.
En uiteraard was voor Rousseau de burgemeester een gemakkelijk en het meest evidente invalspunt. Als je dat nummer hebt (of de moeder) en je kent elkaar mogelijks goed, waarom dan bellen naar het algemeen nummer?
Maar dat rechtvaardigt nog niet die contactnames
als beklaagde.
Er is hier al dikwijls geschreven 'dat een gewone burger in gelijkaardige situatie' dit niet zou moeten proberen. Heb zowel voor- als tegenreacties gelezen daaromtrent, waarbij de één beweert dat een korpschef/burgemeester onbereikbaar is, terwijl de andere net zegt van wel.
Even proef op de som genomen en bij een paar sites van lokale politiezones het gsm-nummer gezocht van de korpschef.
Na 5 minuten had ik al het gsm-nummer van een korpschef van een politiezone, expliciet vermeld op de site (niet PZ Sint-Niklaas
).
Keuze van de individuele korpschef die er wil zijn, zo blijkt, voor zijn burgers (misschien is het een rustige zone waar niet zo veel gebeurt).
Maar het verschil is dan wel dat deze korpschef er is voor een politicus én voor de gewone burger, voor iedereen (waarmee ik niet wil zeggen dat deze korpschef wel mag tussenkomen en sturen in dossiers van beklaagden).
