Student geneeskunde verkracht medestudente en krijgt opschorting

[pardal]

Omdat -voor mij persoonlijk- een straf meerdere componenten zou moeten hebben. Er is inderdaad de factor "is hij/zij (nog) een gevaar voor de samenleving" en bijvoorbeeld ook "is er schuldbesef" etc. Maar ik vind dat straffen ook ontradend moeten werken. Als je bijvoorbeeld (theoretisch voorbeeld) elke dronken bestuurder bij de eerste keer dat die tegen de lamp loopt een opschorting geeft, dan heb je eigenlijk een situatie gemaakt waarin dronken rijden getolereerd wordt, want niemand heeft nog angst voor "de gevolgen" wanneer ze dronken rijden.

Dat bovenstaande is een extreem en fictief voorbeeld, maar ik vind het gewoon enorm wringen in deze. Verkrachting is sowieso al iets wat heel erg moeilijk kan bewezen worden in een rechtbank. Er zijn enorm veel vrouwen (en mannen ook) die aangifte doen en daar al hun moed voor bij elkaar moeten rapen om dan na een zware periode te moeten concluderen dat er niets van gaat komen wegens niet genoeg bewijs.

En nu wordt er eens iemand schuldig bevonden aan verkrachting, wat dus wil zeggen dat de bewijslast heel erg duidelijk was en dat de rechtbank overtuigd is dat er een verkrachting heeft plaatsgevonden en krijgt die dader dan geen straf. Hoe straalt dat af op die talloze slachtoffers van gelijkaardige feiten? En dat in een land waar justitie schijnbaar (ik ben geen jurist, ik heb het puur over hoe het in mijn optiek overkomt) al zo veel gunsten verleent aan daders van zedenfeiten (zie bijvoorbeeld Julie van Espen). Er zijn inderdaad gradaties in verkrachting, dat weet ik zeer goed, maar verkrachting blijft wel verkrachting en een misdaad.

Nu goed, ik snap jouw mening ook wel natuurlijk. Wederom: ik zou die man ook geen jaren lang in de cel willen zien. Maar niks van straf, dat zal blijven wringen.

Ik heb ook wel begrip voor je gevoel dat het wringt.

Alleen is hij gestraft door maatschappij, maar niet door justitie effectief. Wel schuldig bevonden en wordt 5 jaar opgevolgd.

 

[Exorikos]

Ik vind het problematisch dat hij spoedarts wordt. Als een vrouw aangifte komt doen van verkrachting, kan die bij hem terechtkomen voor haar onderzoek.

 

[Falafel]

Ik blijf dit ook problematisch vinden. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat de mate van hetze in de maatschappij in de rechtbank een bepalende factor mag zijn of iemand daarnaast door justitie een straf opgelegd krijgt, of niet. In mijn ogen een gevaarlijk precedent.

En ook ik kan me vinden in de suggestie dat die mens niet voor jaren in de bak moet. Maar zelfs al was het een voorwaardelijke straf...

En vijf jaar geen nieuwe feiten plegen...ik mag het hopen. Omgekeerde wereld.

 

[scriptkiddie]

Verkrachting is gewoon de verkeerde term voor dit soort misdrijven, omdat de term historisch wordt gekoppeld met gewelddadige taferelen. Het is een beetje als iemand die te ver gaat in een SM-spelletje een folteraar noemen. Juridisch kan dat kloppen, maar het dekt de lading wellicht niet.

Als de student was veroordeeld voor "seks met een dronken persoon", een boete en een werkstraf had gekregen, konden slachtoffer en dader verder met hun leven. Maar voor een verkrachting kan je nu eenmaal enkel gevangenisstraffen (met de consequentie van een strafblad als zedendelinquent) geven, waardoor de rechtbanken allebei voor de opschorting van straf hebben gekozen.

 

[MrKend54l]

Ik blijf dit ook problematisch vinden. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat de mate van hetze in de maatschappij in de rechtbank een bepalende factor mag zijn of iemand daarnaast door justitie een straf opgelegd krijgt, of niet. In mijn ogen een gevaarlijk precedent.

En ook ik kan me vinden in de suggestie dat die mens niet voor jaren in de bak moet. Maar zelfs al was het een voorwaardelijke straf...

En vijf jaar geen nieuwe feiten plegen...ik mag het hopen. Omgekeerde wereld.

Om te beginnen moet je u de vraag stellen waarom je iemand straft.

En als je dan kijkt naar deze zaak, is er al niet genoeg sprake van een straf geweest?
Een voorwaardelijke straf had niks extra toegevoegd buiten een verhoging van de straf, proportionaliteit is zeer belangrijk.

De term verkrachting laat weinig aan de verbeelding over. Dat is vrij genuanceerd.
Punt is dat de realiteit wel genuanceerd is. En daar zit het probleem.

 

[JPV]

Omdat -voor mij persoonlijk- een straf meerdere componenten zou moeten hebben. Er is inderdaad de factor "is hij/zij (nog) een gevaar voor de samenleving" en bijvoorbeeld ook "is er schuldbesef" etc. Maar ik vind dat straffen ook ontradend moeten werken. Als je bijvoorbeeld (theoretisch voorbeeld) elke dronken bestuurder bij de eerste keer dat die tegen de lamp loopt een opschorting geeft, dan heb je eigenlijk een situatie gemaakt waarin dronken rijden getolereerd wordt, want niemand heeft nog angst voor "de gevolgen" wanneer ze dronken rijden.

Je analogie is treffend, want bij alcoholgebruik hebben we een onderscheid tussen dronken en geïntoxiceerd. Ook bij zware feiten zoals iemand doden hebben we dat ook (de intentie om te doden = moord, anders doodslag/onopzettelijk doden)

Bij verkrachting hebben we dat niet. Ofwel heb je bij penetratie "gewoon" sex, ofwel pleeg je verkrachting. Zo kon bvb vroeger op vraag van de ouders van een 5-jarige de sex tussen een 15-jarige en een 18-jarige automatisch gelijkgesteld aan verkracht worden, zélfs al kwam het initiatief duidelijk van de 15-jarige en was er de ganse tijd (ook achteraf) geen sprake van spijt/het gevoel dat hij/ze het niet wou.

Denk dat je duidelijk aanvoelt dat dit ook niet 100% klopt. Hier ook, maar heeft de rechter imho terecht, gezegd dat het wel degelijk verkrachting was, maar dat het geen zware straf vereiste omdat er voldoende redenen waren om aan te nemen dat die jongen dat ook niet als verkrachting zag en dat er geen intent was om echt kwaad te doen of "bewust" misbruik te maken (beetje zoals dat onopzettelijk doden). Wat niet wil zeggen dat hij dat meisje geen schade heeft toegebracht, dus daarom is het wel degelijk verkrachting, maar met de laagste graad van straf die mogelijk was.

Ik ben het er wél volledig mee eens dat de bewoording van de rechter, zeker uit zijn context genomen, vreemd geschreven was.

 

[Bongobong]

Lijkt mij een redelijke uitspraak. Buiten dat hij nog steeds veroordeeld is voor verkrachting natuurlijk. Maar goed, de rechter moet de wet toepassen, ook al is die idioot.

Wel weer meer koren op de molen voor die idiote klassenjustitie theorie.

 

[Nahrtent]

Schuldinzicht is belangrijk, maar de rechtbank komt hier tot de conclusie "verkrachting" (een van de zwaarste dingen die je een ander persoon kan aandoen) en besluit dan om niet te straffen. Dat wringt heel hard, ook al weet ik ook wel dat dit van een heel andere aard is dan iemand die in de bosjes een jogger opwacht bijvoorbeeld.

Dat is net het hele probleem met hoe de term verkrachting vandaag juridisch gedefinieerd wordt, dat het wringt met wat er maatschappelijk onder verstaan wordt. Waardoor je dus dit soort situaties krijgt, waardoor de term op termijn zal worden uitgehold. Ik zeg niet dat het geen misdrijf mag zijn, maar die wet moet echt anders tenzij we het idee dat verkrachting een van de ergste dingen is die je iemand anders kan aandoen willen zien eroderen.

 

[makila]

Eerlijk? Stel jezelf de vraag: Heb je ooit seks gehad terwijl je eigen vrouw / man (of partner) een beetje dronken was (en waar ligt de grens?) waarbij ze / hij u zelf eigenhandig kust en je seks hebt met haar of hem. Als ze / hij nadien zegt: Ik gaf geen toestemming: Wettelijk heb je haar / hem dan gewoon verkracht. Het is A of B, iets er tussen bestaat wettelijk (momenteel) niet.

En antwoord nu niet: neen Makila ik heb dat nog nooit voor gehad of ik zal dat nooit doen: Fair enough maar voor ene BG'er die dat antwoord zijn er 2 BG'ers die hierover zullen zwijgen. En je weet goed genoeg waarom.

PS. Ik spreek me niet uit over deze specifieke zaak. Dat is of was aan de rechtbank om te oordelen.

 

[Archaos]

De rechtbank heeft geoordeeld dat de vrouw niet in staat was om uit vrije wil toestemming te geven. De rechtbank heeft geoordeeld dat de man in kwestie gebruik gemaakt heeft van haar kwetsbare toestand.

In het vonnis staat dat de dader dat ook uiteindelijk heeft ingezien en zijn schuld niet verder betwist.

Eigenlijk is het dan duidelijk hé.

Je merkt wel wanneer iemand gewoon tipsi is, of iemand ladderzat is en haast niet meer op zijn/haar benen kan staan. Natuurlijk zit daar nog een zone tussen en natuurlijk zal er vaak genoeg ook dronken (of onder invloed van andere zaken) gesekst worden tussen mensen, die daar achteraf geen spijt van hebben.

In deze kan je uit het vonnis afleiden dat de rechtbank oordeelt dat zij zo dronken was dat zij niet uit vrije wil toestemming kon geven en dat hij meer dan sober genoeg was om de situatie goed in te schatten. Dan kom je in een situatie terecht die niet OK is, en waar je als man zijnde geen misbruik mag maken van de situatie.

Laat het een les zijn dat dit geen gedrag is dat aangemoedigd of onder de mat geveegd moet worden. Je zit hier ook in een situatie van 2 onbekenden. Niet dat er in een relatie zo geen ongewenste situaties zich kunnen voordoen, maar daarin kan je elkaar wel beter inschatten en (zou er) wederzijds vertrouwen moeten zijn.

 

[Falafel]

Zoals @Archaos zegt is het hier geen kwestie van een onduidelijke grens, hij erkent zelf zijn schuld.

 

[JPV]

Zoals @Archaos zegt is het hier geen kwestie van een onduidelijke grens, hij erkent zelf zijn schuld.

Dan nog kan de grens onduidelijk zijn. Hij erkende zijn schuld NA de inbeschuldigingstelling, omdat dit juridisch gewoon ook quasi onbetwistbaar was, maar ervoor wist hij die grens wss net zoals velen hier niet echt ("we zijn beide dronken, hoe kan dat dan verkrachting zijn, was hier initieel de reactie van heel wat mensen").

 

[Falafel]

Ik reageerde concreet op iemand die zijn post heeft verwijderd, @JPV .

 

[Archaos]

Dan nog kan de grens onduidelijk zijn. Hij erkende zijn schuld NA de inbeschuldigingstelling, omdat dit juridisch gewoon ook quasi onbetwistbaar was, maar ervoor wist hij die grens wss net zoals velen hier niet echt ("we zijn beide dronken, hoe kan dat dan verkrachting zijn, was hier initieel de reactie van heel wat mensen").

Maar dat weten we natuurlijk niet. We moeten het doen met wat er in het vonnis staat.

Ofwel zag hij er op dat moment het kwaad niet van in en is hij inderdaad pas achteraf tot besef gekomen.
Ofwel pleitte hij schuldig in de hoop er het best vanaf te komen voor de rechtbank.
Ofwel wist hij goed genoeg waar hij mee bezig was en heeft hij toch misbruik gemaakt van de situatie.

Dus ja, is die grens onduidelijk? Voor hetzelfde geld was die grens heel duidelijk voor hem op dat moment. De rechtbank heeft in ieder geval geoordeeld dat de grens duidelijk had moeten zijn, gezien haar status en gezien zijn status (en dat die grens dus overschreden is).

 

[Bongobong]

Het is niet omdat je van mening bent dat de uitspraak niet overeenkomt met de misdaad dat je ook vindt dat hij niets fout heeft gedaan. Ik vind wel dat hij misbruik heeft gemaakt van een situatie, dat meisje voelde dat haar seksuele integriteit werd aangetast, en hij besefte dat zelf precies ook wel. Dus van mij mocht hij daar gerust even voor zitten.

Probleem is dat de rechter zelf beseft dat de term de lading niet dekt, en daarom, terecht, hem een lichte straf geeft. Maar het publiek leest enkel de term verkrachter, en redeneert dus dat de straf te licht is.

Maar dat komt er van als je het strafrecht herschrijft op basis van ideologie.

 

[dee]

Het is niet omdat je van mening bent dat de uitspraak niet overeenkomt met de misdaad dat je ook vindt dat hij niets fout heeft gedaan. Ik vind wel dat hij misbruik heeft gemaakt van een situatie, dat meisje voelde dat haar seksuele integriteit werd aangetast, en hij besefte dat zelf precies ook wel. Dus van mij mocht hij daar gerust even voor zitten.

Probleem is dat de rechter zelf beseft dat de term de lading niet dekt, en daarom, terecht, hem een lichte straf geeft. Maar het publiek leest enkel de term verkrachter, en redeneert dus dat de straf te licht is.

Maar dat komt er van als je het strafrecht herschrijft op basis van ideologie.

De definitie van verkrachting is niet geschreven uit ideologie.
Het is herschreven omdat het element van dwang zo goed als onmogelijk te bewijzen was in elke zaak waarin je als vrouw niet in de bosjes werd getrokken.
Het is ook niet zo dat bij de nieuwe wetgeving elke aanklacht u voor de rechter zet voor verkachting.
Woord tegen woord is geen reden voor vervolging. Er moeten meer elementen zijn.
Zoals bv in deze zaak waar men camerabeelden had waar je het meisje meerdere keren zag vallen en ze niet op haar benen kon staan. Zonder die beelden was er van een strafzaak geen sprake.

Van mij mag men de opsplitsing maken in aparte misdrijven zoals in Nederland. Verkrachting met dwang en verkrachting zonder toestemming ofzo.
Maar de realiteit is dat dit onderscheidt nu ook al gemaakt kan worden. Verkrachting is relatief gezien niet zo'n zwaar misdrijf. Men kan hard zakken dmv verzachtende omstandigheden.

Ik begrijp wel dat de combinatie van zedenfeiten en zijn toekomstig beroep het een zeer complexe zaak maakt.
Maar aan de andere kant vraag ik me af of we als maatschappij ons moeten blijven pijn doen elke keer 1 individu zijn sociaal leven in de problemen komt.

Deze persoon heeft ook opschorting gekregen, doorleefd schuldinzicht. -> https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2016/0...obatie-opschortingradiopresentator-1-2729996/
4 jaar later -> https://www.hln.be/gent/en-weer-veroordeeld-voor-verkrachting~ae755357/

In Nederland houdt men het vonnis bij in een database. Daaruit berekent men de gemiddelde strafmaat die rechters kunnen raadplegen. Het laat ook toe om de theorie met de realiteit te toetsen en problemen in de wetgeving op tijd te detecteren.
In België zou dit voor verkrachting tilt slaan.

 

[Bongobong]

Van mij mag men de opsplitsing maken in aparte misdrijven zoals in Nederland. Verkrachting met dwang en verkrachting zonder toestemming ofzo.
Maar de realiteit is dat dit onderscheidt nu ook al gemaakt kan worden. Verkrachting is relatief gezien niet zo'n zwaar misdrijf.

Maar vind je dat geen probleem? Want dat is mijn punt een beetje, dat de term verkrachting uitgebreid werd met als gevolg dat ze kans loopt om gedevalueerd te worden.

Mijn issue is niet dat een hele reeks aantastingen aan de seksuele integriteit beter bestraft worden, maar dat ze allemaal ondergebracht worden onder hetzelfde koepelbegrip. Er gaat geen verschil komen tussen verkrachting met dwang en verkrachting zonder toestemming (het concept van een verkrachting zonder dwang is trouwens absurd) omdat er een bewuste keuze is gemaakt om dat onderscheid niet meer te maken.

 

[dee]

Maar vind je dat geen probleem? Want dat is mijn punt een beetje, dat de term verkrachting uitgebreid werd met als gevolg dat ze kans loopt om gedevalueerd te worden.

Mijn issue is niet dat een hele reeks aantastingen aan de seksuele integriteit beter bestraft worden, maar dat ze allemaal ondergebracht worden onder hetzelfde koepelbegrip. Er gaat geen verschil komen tussen verkrachting met dwang en verkrachting zonder toestemming (het concept van een verkrachting zonder dwang is trouwens absurd) omdat er een bewuste keuze is gemaakt om dat onderscheid niet meer te maken.

Ja maar voor mij is dat semantiek en op dit moment ondergeschikt is aan het effectief correct bestraffen.
Als rechters mensen minder gaan bestraffen omdat ze de administratieve naam van een misdrijf niet leuk vinden dan zijn we toch al ver gekomen.
Men spreekt over verstrenging van de wet maar de politiek heeft door het verruimen van het begrip verkrachting de rechters juist meer flexibiliteit gegeven om te straffen. Tot voor 2022 was er voor deze zaak weinig tot geen juridische basis.
Nog eens, mij eender om dit "misbruik" te noemen ofzo maar dat had volgens mij geen verschil gemaakt in deze zaak aangezien het nog altijd over zedenfeiten ging.
In deze zaak was er eigenlijk maar 1 punt waar de advocaten dan ook voluit op hebben ingezet. Het strafregister. In zijn specialiteit vraagt men standaard (verplicht) model minderjarige. En dan ben je fucked.

Als je kijkt naar gelijkaardige misdrijven dan is verkrachting een echt zwart/wit misdrijf en dat wil ik aanklagen.
Als morgen uw vrouw u bedriegt en je rijdt naar die gast om die goed in elkaar te slagen heb je opzettelijke slagen en verwondingen met verzwarende elemnenten als voorbedachten rade aan u been. Je gaat daar niet van af komen zonder een celstraf (al dan niet voorwaardelijke) + duizenden euro's aan strafrechtelijk en burgerlijke medische kosten. Nochtans zal half de samenleving u toejuichen.
Het contrast met iemand misbruiken is gigantisch. Nochtans is dat ook een vorm van slagen en verwondingen.
Er gaat altijd een grote moeilijkheid zijn om de intenties te bewijzen maar als je ziet dat in deze zaak zelfs camerabeelden niet genoeg bewijs zijn om iemand effectief te straffen. Je gaat nooit meer bewijsmateriaal hebben dan er in deze zaak is gegeven.

 

[Bongobong]

Ja maar voor mij is dat semantiek en op dit moment ondergeschikt is aan het effectief correct bestraffen.

Ik denk niet dat ik een uitspraak voor verkrachting zou beschouwen als louter een semantisch detail. De naam van het misdrijf waar men voor veroordeeld wordt maakt deel uit van de straf. En het ironische is dat de rechter dit beseft en daarom hem geen gevangenisstraf en een blanco strafblad gunt.

Met andere woorden, hij wordt niet correct bestraft omdat zelfs de rechter een mismatch ervaart tussen misdrijf en veroordeling.

 

[Muñoz]

Verkrachting is gewoon de verkeerde term voor dit soort misdrijven, omdat de term historisch wordt gekoppeld met gewelddadige taferelen. Het is een beetje als iemand die te ver gaat in een SM-spelletje een folteraar noemen. Juridisch kan dat kloppen, maar het dekt de lading wellicht niet.

Als de student was veroordeeld voor "seks met een dronken persoon", een boete en een werkstraf had gekregen, konden slachtoffer en dader verder met hun leven. Maar voor een verkrachting kan je nu eenmaal enkel gevangenisstraffen (met de consequentie van een strafblad als zedendelinquent) geven, waardoor de rechtbanken allebei voor de opschorting van straf hebben gekozen.

Dat heb je met een samenleving die hypergevoelig wordt/is geworden voor sommige zaken, en een juridische wereld die nog leeft in 1960.