Dankzij de tips hier smartmax safari dierenset gekocht en die fisher price boerderij voor mijn dochter van 15 maanden, ben benieuwd!
Misschien ook het moment om eens te komen vertellen hoe het gaat.
We hebben een erg lief en goedlachs kind, begint nu wel af en toe wat kuren te krijgen, naarmate de 2j dichterbij komen vermoed ik dat dat nog wel meer zal komen. Ik begin al te merken dat ze soms eens kan tegenwerken 'just because', en ik vermoed dat dat nog wel erger zal worden naarmate de tijd vordert

Het begint met absoluut zelf willen eten, zelf dingen willen doen in het algemeen, niet in haar stoel willen zitten, geen slabbetje willen aandoen etc, dingen die velen hier wel vertrouwd in de oren zullen klinken vermoed ik. Maar alles gaat gewoon goed, we kunnen daar allebei prima meer overweg en we hebben veel plezier onder ons 3.
Ze slaapt nog steeds niet door, mijn madam geeft ook nog steeds borstvoeding en ik vermoed dat die dingen wel met elkaar verwant zijn. We leggen ze in haar kamer te slapen rond 20u, maar rond middernacht wordt ze dan weer wakker, mijn madam neemt ze dan mee in bed maar ik doe dan geen oog dicht dus de facto slaap ik eigenlijk bijna altijd in het logeerbed. Dat is begonnen tijdens een periode voor de bevalling en ondertussen zijn we nog eens 15 maanden verder en ik word er niet echt gelukkiger van moet ik zeggen.
Als het aan mij lag zouden we gewoon die borstvoeding beginnen afbouwen, ik vind dat ze er ook gewoon groot voor begint te worden, ze trekt ook gewoon te pas en te onpas de BH van mijn vriendin naar beneden etc. Heb het er vorige week ook wel met mijn vriendin over gehad maar zoals ge u wel kunt inbeelden is dat delicate materie. Zou gewoon graag zelf wat meer mijn rol willen kunnen opnemen 's nachts, maar de manier van doen is er nu wel echt serieus ingesleten (ook weer ondanks het feit dat ik al vaak heb aangegeven dat ik de nachten anders zou willen doen). Resultaat is dat ik ondertussen 's nachts ook zelfs niet meer probeer om haar te troosten, ze is het gewend om op zo'n momenten gewoon de borst te krijgen en ge kunt u inbeelden dat al de rest schrale troost is in vergelijking daar mee.
Heb dat al tig keer aangekaart over de maanden heen, dat ik graag zou willen timmeren aan de weg om haar 's nachts te laten doorslapen (niet door te laten huilen, maar door bijvoorbeeld momenten af te spreken waarop er nog BV wordt gegeven, en op de andere momenten dat ik bijvoorbeeld op een andere manier probeer te sussen door met haar te gaan rondwandelen), dat ik het wel mis om gewoon terug samen te slapen, maar voor haar is dat allemaal van ondergeschikt belang. Ze kan het ook echt niet aanhoren dat de kleine is aan het huilen, dus als ik dan probeer om haar te troosten en het is niet binnen de 5 minuten gelukt staat ze daar toch weer in de deuropening en dan is het om zeep. Terwijl het natuurlijk mega logisch is dat dat kind over haar toeren is, die is het gewend om heerlijk bij de mama in bed te kunnen gaan liggen.
Voor haar is dat allemaal geen prioriteit nu, ze is van mening dat het ook wel weer zal passeren, de borstvoeding zal wel stoppen wanneer zij/de dochter merken dat het goed is geweest, en al de rest kan in de tussentijd wachten, maar voor mij begint het allemaal heel zwaar te wegen, niet alleen de slaapregeling, maar ook het feit dat ik zelf niet echt kan participeren aan het troosten van mijn dochter 's nachts. Ik vind het chapeau dat ze dat zo lang wil volhouden, haar nachten zijn continu onderbroken want de kleine kan om het even wanneer 's nachts beslissen dat het tijd is voor een paar slokjes, soms duurt het ook wel even vooraleer ze weer in slaap geraakt de dag erna, en dat al zo lang aan een stuk, maar de manier waarop het nu wordt aangepakt heeft er voor gezorgd dat wij naar mijn gevoel steeds meer en meer langs elkaar door gaan leven.