Mijn mening: Aan bepaalde aspecten van Zwarte Piet hangt een niet zo fraaie geschiedenis. Een eigenschap die Zwarte Piet deelt met zowat alles in elke maatschappij, overal. Wat zwarte piet vandaag vooral is voor zwarte mensen is een artificieel ankerpunt om te kunnen delen in een collectief slachtofferschap van zwart tov wit. Met artificieel bedoel ik dat de verontwaardiging grotendeels fake is, en kadert in een grotere context van zogenoemde 'dekolonisatie' waarbij overal op zich banale selectieve veranderingen geëist worden als geldingsdrang voor politieke activisten. (het schrappen van straatnamen, standbeelden, etc...) Verontwaardiging tov de traditie bestond hier amper voor men begon over 'dekolonisatie'. Alsof iedereen ineens collectief is wakkergeschud over wat aanvaardbaar is en wat niet. In dat opzicht sta ik zeer kritisch ten opzichte van het 'bannen' van zwarte piet uit de samenleving. Het erkennen van dat slachtofferschap (zwarte mensen zijn slachtoffers, witte mensen zijn daders, zelfs x aantal generaties na kolonisatie hebben witten vooral de deugden en zwarten de lasten) is een leugenachtig activistisch discours dat segregatie en rassenstrijd eerder bevordert dan tegenwerkt.
Daartegenover staat dat ik an sich geen enkel probleem heb met het wijzigen van tradities. Ga 100 jaar terug en de manier waarop we bepaalde feesten vieren is quasi onherkenbaar. Mijn enige probleem is dat deze verandering gepusht wordt vanuit een kwalijke politieke motivatie.
Daartegenover staat dat ik an sich geen enkel probleem heb met het wijzigen van tradities. Ga 100 jaar terug en de manier waarop we bepaalde feesten vieren is quasi onherkenbaar. Mijn enige probleem is dat deze verandering gepusht wordt vanuit een kwalijke politieke motivatie.

