Bij ons in Schoten hadden we ook een buitenspeeltuin: Iepenburg, waar achteraf gezien toch wel een paar niet al te koosjere speeltuigen stonden: gammele hangbruggen over water, een soort van zachte mat waar je van vijf meter hoog gewoon naar beneden kon springen, een katrol over een waterplas die meer wel dan niet halverwege de rit -en dus in het midden van het water- bleef hangen. Dan had je de keuze om eraf te springen en een nat pak te riskeren of -als het warm weer was- heel hard om hulp te roepen en met wat geluk kwam er dan een ouder u uit de penarie halen.
Enorm veel dagen versleten daar. Was op fietsafstand van ons thuis en -op één keer na- altijd leuke tijden meegemaakt; minigolf, roeibootjes, een groot speeldomein, in het midden van de speeltuin een barak waar je dan ijsjes, frisdrank en snacks kon kopen. Toen kreeg je nog statiegeld als je je flesje terugbracht. Gingen we zo heel het domein rond op zoek naar flesjes en met de opbrengst kochten we dan frieten. Heb op die manier zelfs mijn eerste curryworst gegeten. De tafeltjes waren maar wat bric à brac. De vuilbakken -met dat oud Olà (Over Olà gesproken. Vroeger hadden zij van die mooie ijskaarten. Die hadden toch veel meer karakter dan nu. Allez, zeg nu zelf;
dit of
dit vs
tegenwoordig.) logo- werden weinig geledigd en krioelden van de wespen. Er was ook een modernere binnenspeeltuin die meer dicht dan open was. In het weekend kon je in het hotel tegenover de speeltuin gaan brunchen en zat altijd goed vol. Ik heb daar zelfs mijn
Begin 2000 begon de boel uit elkaar te vallen en is het domein verkocht aan een projectontwikkelaar. Doodzonde. Ik kan van de speeltuin alleen maar foto's vinden van toen het al gesloten en vervallen was, maar dit geeft toch een indruk hoe het was. Man wat heb ik mij daar toch geamuseerd. Al doet het wel pijn om het zo te zien.
Damn dat ding is oud.
