ugar
Well-known member
Die naam komt wel terug, maar dat duurt even. En soms gebruik ik de verkeerde naam. Ik verwissel de namen van mijn kinderen zelfs af en toe
Wat is voor jou niet vanzelfsprekend, maar voor anderen wel?
- Onderwerp starter Panda
- Startdatum
Avondland
Well-known member
Bij mij hangt dat echt af of mijn gesprekspartner interessant is of niet. Er zijn onderwerpen waar ik oeverloos over kan doorbomen maar als er weinig common ground is valt het gesprek snel stil aan mijn kant. Humor doet ook veel, als die gelijkaardig is komt het gesprek véél beter op gang en is het ijs snel gebroken.
Heel veel van wat hier wordt verteld, is ook wel van toepassing op mij. Voor mij zijn weinig zaken vanzelfsprekend die dat wel voor anderen terwijl zijn. Daar staat dan misschien tegenover dat zaken die voor anderen niet vanzelfsprekend dat dan wel weer zijn voor mij. Maar goed, het is enorm ergerlijk omdat mensen er wel vanuit gaan dat het wel vanzelfsprekend is, omdat het vanzelfsprekend is voor hun. Dat ergert dan hun, en verlaagt uw eigen zelfvertrouwen nog een stuk meer.
Kortgezegd, ik kan niet met stress, druk en drukte omgaan. En ik begrijp niet waarom dat alles competitief moet zijn, waarom dat je in alles moet proberen de beste te zijn of succesvol te zijn. Relaties en intieme interacties zijn ook niet vanzelfsprekend van mij. Zelfs geen idee hoe eraan te beginnen.
Daar staat dan weer tegenover dat er natuurlijk ook dingen zullen zijn die vanzelfsprekend zullen zijn voor mij en dat dan weer niet voor anderen.
Daar erger ik mij ook aan, maar ik begrijp wel waarom, want doen ze dat niet, dan verliezen ze misschien klanten omdat ze niet beleefd zijn tegen de mensen. Bepaalde mensen hebben dat graag, en zeker ouderen. Maar ik wil gewoon mijn brood kopen, niets meer, niets minder. Ik wil elke situatie zo weinig mogelijk awkward maken, en ik ben gewoon veel te paranoia om dan te gaan denken dat alles awkward wordt. Ook al zal het misschien niet awkward zijn, maar het zit dan wel in u hoofd.
Ik weet dat ik gewoon eens +-3-4 jaar lang ofzo geen brood meer heb gegeten, omdat de bakker gewoon te veel lastige vragen stelde, en ik maar iets verzinde om er vanaf te zijn of niet te laten moeten uitschijnen dat ik een failure ben of de vraag niet kon ontwijken. Dan vraagt die daarop door, en ja oké ik verzin wel iets.
Ik ga weg, en ik vergeet wat ik gezegd heb, en ik heb gewoon nooit meer gegaan, en het was de enige bakker in het dorp, dus ik ga niet openbaar vervoer nemen om naar een andere bakker te gaan ofzo. Maar omdat die dan een idee hebt van wie ik ben dat dan helemaal fout is, heb ik gewoon nooit meer brood gegeten. Ook omdat ik in een supermarkt niet wist van hoe je een brood moest snijden (die machine moest gebruiken?), en dat niet durfde te vragen aan de mensen. En zo minuten aan een stuk het zelf eens proberen, is te eng voor het geval je zou moeten falen of als mensen u zouden zien strugglen als het niet direct zou gaan. Ik heb gewoon jaren aan een stuk geen brood meer gegeten omwille van die reden. Ongeveer van mid/eind 2014 tot begin 2019 zeker niet. En zelfs vandaag eet ik het niet veel. Ik heb ook wel vreemde eetgewoontes omdat ik me echt moest behelpen waar ik me comfortabel bij voelde. Misschien dat mijn ondergewicht vandaar kwam die ik toen had, want in de supermarkt durfde ik ook niet te veel ongezond eten meenemen omdat ik dacht dat mensen me daar op zouden beoordelen aan de kassa, en raar zouden kijken.
Kortgezegd, ik kan niet met stress, druk en drukte omgaan. En ik begrijp niet waarom dat alles competitief moet zijn, waarom dat je in alles moet proberen de beste te zijn of succesvol te zijn. Relaties en intieme interacties zijn ook niet vanzelfsprekend van mij. Zelfs geen idee hoe eraan te beginnen.
Daar staat dan weer tegenover dat er natuurlijk ook dingen zullen zijn die vanzelfsprekend zullen zijn voor mij en dat dan weer niet voor anderen.
Daar erger ik mij ook aan, maar ik begrijp wel waarom, want doen ze dat niet, dan verliezen ze misschien klanten omdat ze niet beleefd zijn tegen de mensen. Bepaalde mensen hebben dat graag, en zeker ouderen. Maar ik wil gewoon mijn brood kopen, niets meer, niets minder. Ik wil elke situatie zo weinig mogelijk awkward maken, en ik ben gewoon veel te paranoia om dan te gaan denken dat alles awkward wordt. Ook al zal het misschien niet awkward zijn, maar het zit dan wel in u hoofd.
Ik weet dat ik gewoon eens +-3-4 jaar lang ofzo geen brood meer heb gegeten, omdat de bakker gewoon te veel lastige vragen stelde, en ik maar iets verzinde om er vanaf te zijn of niet te laten moeten uitschijnen dat ik een failure ben of de vraag niet kon ontwijken. Dan vraagt die daarop door, en ja oké ik verzin wel iets.
Ik ga weg, en ik vergeet wat ik gezegd heb, en ik heb gewoon nooit meer gegaan, en het was de enige bakker in het dorp, dus ik ga niet openbaar vervoer nemen om naar een andere bakker te gaan ofzo. Maar omdat die dan een idee hebt van wie ik ben dat dan helemaal fout is, heb ik gewoon nooit meer brood gegeten. Ook omdat ik in een supermarkt niet wist van hoe je een brood moest snijden (die machine moest gebruiken?), en dat niet durfde te vragen aan de mensen. En zo minuten aan een stuk het zelf eens proberen, is te eng voor het geval je zou moeten falen of als mensen u zouden zien strugglen als het niet direct zou gaan. Ik heb gewoon jaren aan een stuk geen brood meer gegeten omwille van die reden. Ongeveer van mid/eind 2014 tot begin 2019 zeker niet. En zelfs vandaag eet ik het niet veel. Ik heb ook wel vreemde eetgewoontes omdat ik me echt moest behelpen waar ik me comfortabel bij voelde. Misschien dat mijn ondergewicht vandaar kwam die ik toen had, want in de supermarkt durfde ik ook niet te veel ongezond eten meenemen omdat ik dacht dat mensen me daar op zouden beoordelen aan de kassa, en raar zouden kijken.
Laatst bewerkt:
gamer5
Well-known member
Zie hier veel smalltalk passeren, dat is idem hier 
.
Het beperkt zich tot de status van ons welzijn en dat is het dan zo wel wat
. Als ik nog iets weet van wat die persoon in zijn leven aan het doen is kan ik dat nog wel bovenhalen maar daar stopt het zowat.
Ik heb dat altijd fascinerend gevonden dat vrienden van me dan bijvoorbeeld met een persoon zolang kunnen babbelen (over niets eigenlijk) maar bij mij valt dat stil na 2 minuten.
Stoort mij weinig, ik vind smalltalk absoluut nutteloos. Het toont zich wel blijkbaar want vrienden/kennissen van mijn vriendin hebben haar al gezegd dat ik zo serieus kan zijn. Dat ik precies niet kan lachen van tijd. Terwijl bij mijn vrienden dat helemaal nooit het geval is.
.Het beperkt zich tot de status van ons welzijn en dat is het dan zo wel wat
. Als ik nog iets weet van wat die persoon in zijn leven aan het doen is kan ik dat nog wel bovenhalen maar daar stopt het zowat. Ik heb dat altijd fascinerend gevonden dat vrienden van me dan bijvoorbeeld met een persoon zolang kunnen babbelen (over niets eigenlijk) maar bij mij valt dat stil na 2 minuten.
Stoort mij weinig, ik vind smalltalk absoluut nutteloos. Het toont zich wel blijkbaar want vrienden/kennissen van mijn vriendin hebben haar al gezegd dat ik zo serieus kan zijn. Dat ik precies niet kan lachen van tijd. Terwijl bij mijn vrienden dat helemaal nooit het geval is.
Handig zijn. Klussen.
Iets van de Ikea ineen draaien lukt allemaal wel -met het nodige gevloek, maar toch. Dat gaat allemaal. Geen probleem.
Maar zodra ik bv een boormachine moet gebruiken is dat altijd ellende; welke grootte, welke plug, hoe diep,... -hallo citatentopic
- Het is allemaal een raadsel en vaak zit ik daarna met de ellende. Een nonkel van mijn vrouw is dan bv weer enorm handig, die doet dat in één minuut alsof het niets is, maar bij mij duurt dat lang, en dan is het nog vaak zoeken.
Nu, die kan dan zelfs nog geen ei bakken, terwijl dat voor mij nu toch het simpelste van het simpelste is. Iedereen is goed in iets anders.
Iets van de Ikea ineen draaien lukt allemaal wel -met het nodige gevloek, maar toch. Dat gaat allemaal. Geen probleem.
Maar zodra ik bv een boormachine moet gebruiken is dat altijd ellende; welke grootte, welke plug, hoe diep,... -hallo citatentopic
- Het is allemaal een raadsel en vaak zit ik daarna met de ellende. Een nonkel van mijn vrouw is dan bv weer enorm handig, die doet dat in één minuut alsof het niets is, maar bij mij duurt dat lang, en dan is het nog vaak zoeken.Nu, die kan dan zelfs nog geen ei bakken, terwijl dat voor mij nu toch het simpelste van het simpelste is. Iedereen is goed in iets anders.
Avondland
Well-known member
Ik benijd mensen die eindeloos kunnen smalltalken tegen onbekende mensen. Kapsters, bijvoorbeeld om maar een cliché op te noemen. Anderzijds kan ik het ook héél vermoeiend vinden om aangesproken te worden door vervelende mensen die dwangmatig willen smalltalken omdat ze niet van stilte houden.Zie hier veel smalltalk passeren, dat is idem hier
Het beperkt zich tot de status van ons welzijn en dat is het dan zo wel wat
Ik heb dat altijd fascinerend gevonden dat vrienden van me dan bijvoorbeeld met een persoon zolang kunnen babbelen (over niets eigenlijk) maar bij mij valt dat stil na 2 minuten.
Stoort mij weinig, ik vind smalltalk absoluut nutteloos. Het toont zich wel blijkbaar want vrienden/kennissen van mijn vriendin hebben haar al gezegd dat ik zo serieus kan zijn. Dat ik precies niet kan lachen van tijd. Terwijl bij mijn vrienden dat helemaal nooit het geval is.
Dat heet dus "Afantasie" blijkbaar wat gij lijkt te hebben.
VRT MAX
radio1.be
Afantasie. Deze podcast is ook de allereerste keer dat ik erover hoorde, en het is echt wel heel bijzonder! Ik vind het heel moeilijk om me daar iets bij voor te stellen (o, ironie). Bij mij veroorzaken zelfs zaken die totaal niet visueel zijn wel iets visueels in mijn hoofd. Sommige woorden kunnen letterlijk botsen en haaks op elkaar staan voor mij, of niet zozeer kleuren vormen in mijn hoofd, maar eerder een "kleurgevoel" veroorzaken. Da's dan weer synesthesie, maar komt wel heel dicht in die buurt eigenlijk, hè...
Edit: Ah, Musk was me net voor
Lol, ik lees hier net wikipedia, en die beschrijven echt 100% dezelfde dingen
"feiten kunnen opnoemen, maar geen beeld voor ogen hebben"
"niet beseffen dat uw beeld anders is dan bij anderen"
"confronterend vinden dat je geen beeld van overledenen kan oproepen"
Een voorbeeld dat ze daar aanhalen is "schaapjes tellen". Ik ging er dus altijd van uit dat dit een soort beeldspraak was voor random tellen zo hoog mogelijk tot je in slaap valt. Maar anderen mensen zien dan effectief schapen blijkbaar?
Ik wist niet dat dat bestond, en ik dacht dat iedereen dat kon. En een paar jaar geleden ontdekte ik dat fenomeen, en blijkt dat niet iedereen dat kan.
Nu als het mij niet interesseert, dan ga ik niet actief opslaan, dus als ze mij de weg uitleggen kan het ook zijn dat ik niet weet dat er een wit gebouw staat, simpelweg omdat ik er nooit naar gekeken heb of interesse voor heb getoond, alsof je een boek opendoet altijd als je daar passeert en niet kijkt.
Maar ik heb wel zeer goed verbeeldingsvermogen. Ik vraag mij dan wel af: kan @anders. dan dagdromen? bijvoorbeeld
gamer5
Well-known member
Bij mij valt dat zelfs stil bij de kapper
.Als je weinig teruggeeft geven zelfs zij het op
. Ik benijd het niet zozeer, maar vind het wel fascinerend. Ik moet al genoeg gesprekken voeren met mensen waar ik eigenlijk helemaal niet mee wil praten. (Ik schat de mensheid niet denderend hoog in, valt het op)Ik kan dagdromen als in "staren en aan compleet niks denken". Maar niet als in "mij ergens anders verbeelden".
Schaapjes tellen doe ik ook wel zelf niet. Lijkt mij echt zo saai. Ik dacht eigenlijk ook wel dat dat beeldspraak is, want ik zou de tel op een gegeven moment verliezen van het aantal schapen dat ik voor de geest haal, en het beeld dat ik bijvoorbeeld voor me zou zien is niet consistent. Het is geen foto of bewegend beeld, het is gewoon niet consistent, waardoor dat geen zin heeft. Ook kun je maar een beperkt aantal schapen in een breed perspectief voor je zien, want op een foto zie je ook geen miljoenen schapen tenzij je uitzoomt. En ik ga echt niet in slaap vallen omdat ik zeven schapen voor de geest kan halen en even tel hoeveel het er zijn.Lol, ik lees hier net wikipedia, en die beschrijven echt 100% dezelfde dingen
"feiten kunnen opnoemen, maar geen beeld voor ogen hebben"
"niet beseffen dat uw beeld anders is dan bij anderen"
"confronterend vinden dat je geen beeld van overledenen kan oproepen"
Een voorbeeld dat ze daar aanhalen is "schaapjes tellen". Ik ging er dus altijd van uit dat dit een soort beeldspraak was voor random tellen zo hoog mogelijk tot je in slaap valt. Maar anderen mensen zien dan effectief schapen blijkbaar?
Persoonlijk val ik in slaap door verhaaltjes te creëren in mijn hoofd en die te laten afspelen. In zeldzame gevallen - vooral als ik niet erg moe ben - kan ik ze zelfs omzetten in een echte droom waarbij je wel slaapt, wellicht omdat ik direct in de REM-fase kom omdat ik niet te moe ben.
Oké, ik kan dat wel goed. Ik kan wel niet aan compleet niets denken, dat gaat voor mij niet. Dat is zo absurd en moeilijk. Ik denk altijd aan iets, of ik het wil of niet, wat misschien ook wel vermoeiend kan zijn. Maar ik denk dat bepaalden het me al laten proberen heb, en ik kan niet aan niets denken. En dat is niet altijd goed, omdat het voor concentratieproblemen kan zorgen als je met je hoofd elders bent. Bijvoorbeeld als je naar een film kijkt, en je bent met je hoofd met dit bezig, dan dwaal ik weg.
Laatst bewerkt:
Avondland
Well-known member
Ik praat wel terug tegen de kapster. Is dan ook een knap jong vrolijk blond ding.Bij mij valt dat zelfs stil bij de kapper
Als je weinig teruggeeft geven zelfs zij het op
Zubrowka
Well-known member
Niet echt dingen die ik kan bedenken, behoorlijk normaal dus als ik dit topic lees. Een bepaalde handigheid heb ik wel niet, maar zo heel veel mensen zijn ook niet van nature uit handig. Ohja misschien bellen, ik bel echt niet zo graag iemand, echt veel liever face to face spreken dan via de telefoon.
Dit topic doet me wat denken aan mijn studententijd waarbij een kameraad niet wisten hoe hij een blikopener moest hanteren of een andere kameraad die van die afbankbroodjes ocht en die gewon opat omdat hij dacht dat het gewone broodjes waren.
Dit topic doet me wat denken aan mijn studententijd waarbij een kameraad niet wisten hoe hij een blikopener moest hanteren of een andere kameraad die van die afbankbroodjes ocht en die gewon opat omdat hij dacht dat het gewone broodjes waren.
Oh man, ik sta daar dan te kloten met een simpele knoop om zo wat gewicht aan een partytent vast te knopen zodat die niet gaat vliegen, komt mijn pa daaraan en *knip* da's in orde.
Hij heeft het al 'tig keer uitgelegd, ik zal het nooit kunnen vrees ik.
Vrouwtje Theelepel
Well-known member
Ik kan in mijn hoofd een heel gesprek voeren met iemand in beeld en klank, bijvoorbeeld voor een sollicitatiegesprek ga ik op voorhand in mijn hoofd dat gesprek al tig keer voeren met bijhorende beelden: outfits, een kamer
, verschillende mensen,...
Doe jij dan iets gelijkaardigs maar dan zonder de beelden?
Avondland
Well-known member
Dat kan soms wel handig zijn, want fantasie en verbeelding brengt een mens soms op vreemde plekken.
Voor meer vragen over de Afantasie: https://www.beyondgaming.be/threads/afantasie.14214/#post-620150 !
