Wat maakt voor jou het leven de moeite waard?

[Deleted member 611]

Vroeger zou ik gezegd hebben, mijn huwelijk en mijn werk, weliswaar ver van mijn familie vandaan.
Sinds het sukkelstraatje, dat begon in 11/2011, heb ik niet veel meer over.
Sinds 2016 gescheiden, nu terug in mijn thuis stad.
Ik weet het niet goed, ik denk enkel de zorg voor mijn Vader, de rest kan goed zijn/haar plan trekken.
Eens dat wegvalt, daar durf ik bijna niet aan te denken.
Mijn tocht richting misantropie is al zover gevorderd, dat de tegenovergestelde richting ingaan haast niet meer te doen is.

 

[Squidward]

Laat ik het anders verwoorden, hij ziet het nut om te leven niet meer.

Kan ook zijn dat het een aanvaarden daarvan zal moeten worden. Voor sommige mensen is leven/in leven zijn gewoon niet ‘leuk’ of ‘voldoening gevend’. Je hebt niet gevraagd om er te komen en je moet een decennium of 5,6,9 doorploeteren voor je er mee kan ophouden (bedoelende dat doorleven tot je motor stopt nog steeds sociaal het enige aanvaardbare is). En ook al besef je maar al te goed dat je op zich geluk hebt met een functionerend, fysieke-ziekten-vrij lichaam in een Westers oorlogsvrij land … dat maakt nog niet dat je brein daarin wil meewerken. Ik bedoel gewoon niet iedereen is te ‘fixen’ en soms is doorduwen op ‘we kunnen je terug oplappen’ net zo pijnlijk als het initiële probleem. Enfin, dat is hoe ik het voel.

 

[SnakeGodRovinin]

Muziek - de jaarlijkse anticipatie op sneeuwval en voornamelijk, de koers.
Alle drie kunnen ze een rist van gelukzalige emoties bij me oproepen.
Januari is vaak een rotmaand, omwille van te weinig koers (hallelujah het veldrijden nog).
Er is meestal nog de doldwaze attitude zonder censuur, waaraan familieleden en anderen niet veel serieusheid aan mij moeten verwachten en ik er wel plezier uit puur door lichtjes op hun zenuwen te werken.
Voor de rest is het wachten op mijn overlijden .

Vaak hoor ik mensen zeggen dat je het leven erbij moet nemen.
Ongetwijfeld mensen die heel goed kunnen relativeren of weinig tegenslagen hebben meegemaakt.
Wij, mensen, hebben er niet voor gekozen om geboren te worden en sommigen zijn simpelweg niet gemaakt om mee te draaien, waardoor ze scheef worden bekeken en worden uitgestoten. De neerwaartse spiraal wordt vaak dan ingezet, jammer genoeg.
Klasse voor degenen, die een goed, aangenaam leven kunnen blijven handhaven, maar ook klasse en respect voor degenen, die er niets mee willen te maken hebben (uitgezonderd criminelen).

 

[Deleted member 3056]

Denk niet dat het leven nut heeft en als dat wel zo is is mij dat compleet ontgaan.
Opt eind gaan we allemaal keihard dood en als je de tijd dat je hier bent niet ZELF leuk en aangenaam maakt ben je genaaid. Ben je er ook aan voor moeite.

Ik geniet van alles wat ik heb en doe en voor de rest zijn mijn man, kind(eren), papa, mijn hobby wat ook mijn werk is en mijn gezondheid meer dan de moeite waard.
Als je niet de kleine dingen in het leven waardeert dan ga je nooit 'rust' vinden.
Althans dat vind ik ervan..

Moest ik deze vraag 15 jaar geleden hebben gelezen was mijn antwoord wellicht compleet anders geweest.

 

[Hellsdinner]

Eerlijk is dat iets waar ik gewoonweg nooit bij stilsta. Ik leef gewoon, kunnen er maar het beste van maken denk ik dan.

 

[Vierkant]

Misschien die vriend eens met iemand laten spreken over een psychedelische retraite.

Laatste tijd veel documentaires over dat zo'n (begeleide) trip nieuwe inzichten in het leven kan geven.

 

[Avondland]

Ik filosofeer daar vaak over. Ik ben cultuurpessimist, maar ben tegelijk ook vrij optimistisch en geloof dat ik een goeie bewaarengel heb. Het leven is een dodendans: we gaan er allemaal aan, maar we kunnen maar genieten van de dans.

Er is geen objectief "nut" aan het leven, enkel een subjectieve zin dat iedereen voor zichzelf moet uitmaken. We zijn het resultaat van een hele keten van evolutionaire gebeurtenissen en over x aantal jaar zijn we biologisch "op". Ik geloof niet dat de mensheid met een specifiek doel op de aarde is gezet. Ik geloof ook heel sterk dat onze eindigheid en onze onvermijdelijke doet de genius van het leven is: we kunnen het leven maar zin geven met het vooruitzicht van de dood. We kennen tijdelijkheid als een grondwaarde: we zijn er maar even en we groeien, bloeien en takelen af. Tussen de geboorteschreeuw en doodsreutel moeten we er dan maar iets van maken. We bekleden de wereld met vele lagen betekenis. We modderen allemaal aan, maken er soms een puinhoop van en zouden elkaar met meer genegenheid moeten benaderen, want we zitten allemaal in 't zelfde schuitje.

Ik heb wel last van fomo en zou graag meer van dit en dat willen in het leven, maar probeer mijn kop niet zot te laten maken door de dingen die ik niet heb, nooit ga hebben of nog niet heb. Dat is niet gemakkelijk, want de maatschappij rondom mij voert de druk wel op. Wat ik wel heb koester ik, maar soms moet ik dat gewoon meer beseffen. Wat voor mij het leven de moeite waard maakt? Het vermogen te verwonderen. Ik zou heel veel concrete dingen kunnen aanhalen die me gelukkig maken, zoals een goed boek lezen, fotografie, een fles wijn drinken, een natuurwandeling, citytrip, museumbezoek of lekker eten maar dat we mogen verwonderen en onze verbeeldingskracht kunnen gebruiken is toch een uniek menselijk gegeven (voor zover we weten).

“Voyager, c'est bien utile, ça fait travailler l'imagination. Tout le reste n'est que déceptions et fatigues. Notre voyage à nous est entièrement imaginaire. Voilà sa force.
Il va de la vie à la mort. Hommes, bêtes, villes et choses, tout est imaginé. C'est un roman, rien qu'une histoire fictive. Littré le dit, qui ne se trompe jamais.
Et puis d'abord tout le monde peut en faire autant. Il suffit de fermer les yeux.
C'est de l'autre côté de la vie.”

Louis-Ferdinand Céline, Voyage au bout de la nuit.

 

[Deleted member 451]

De wereld zien en ontdekken, financiëel niets te kort komen, goede huiselijke sfeer (woning, vriendin, kat). Goede gezondheid.
Goede work-life balance.
Mja sums it up denk ik.

OP: ja ik snap sommige mensen ook niet hoor, in mijn oude wijk was er ook éne, mooie kerel, goed verzorgd lichaam, meisjes bij de vleet, goeie job, financieel oké. En toch is die gast van depressie naar depressie gegaan.
Als buitenstaander begrijp je dat dus echt niet hé. Alles hebben en toch depressief voelen. Mijn eerste gedacht is dan ook automatisch "aansteller toch, ga es een maandje rond trekken in afrika, en zie dan hoe goed gij het hebt, gij hebt geen reden om depressief te zijn".

 

[pardal]

Elke dag mogen wakker worden.
Mij zinvol voelen in mijn werk.
Mijn kinderen zien opgroeien.

maar ook vooral loslaten waar ik geen controle over heb en mij concentreren op hetgeen ik wel controle over heb.( En beseffen dat dit heel weinig is)

en wat vandaag niet lukt, komt morgen wel.

 

[PolletPoulet_OG]

Niets.

En dat is niet erg.

 

[Waelvis]

Simpel antwoord: mijn kinderen!

 

[Mr.Anderson]

OP: ja ik snap sommige mensen ook niet hoor, in mijn oude wijk was er ook éne, mooie kerel, goed verzorgd lichaam, meisjes bij de vleet, goeie job, financieel oké. En toch is die gast van depressie naar depressie gegaan.
Als buitenstaander begrijp je dat dus echt niet hé. Alles hebben en toch depressief voelen. Mijn eerste gedacht is dan ook automatisch "aansteller toch, ga es een maandje rond trekken in afrika, en zie dan hoe goed gij het hebt, gij hebt geen reden om depressief te zijn".

Hoe kortzichtig kan je zijn.

't Is niet omdat er kinderen in Afrika sterven van de honger dat uw gebroken been geen pijn kan doen, beste vriend.

 

[Wannez]

Mijn vrouwen en kinderen.

 

[Deleted member 451]

Hoe kortzichtig kan je zijn.

't Is niet omdat er kinderen in Afrika sterven van de honger dat uw gebroken been geen pijn kan doen, beste vriend.

Als een gebroken been het ergste van uw zorgen is, prijs uzelf dan maar heel gelukkig.

Ik kan er ook niet aan doen dat je niet snapt wat ik bedoel.

 

[Mr.Anderson]

Als een gebroken been het ergste van uw zorgen is, prijs uzelf dan maar heel gelukkig.

Ik kan er ook niet aan doen dat je niet snapt wat ik bedoel.

Ik heb inderdaad ook die indruk, dat je er niets aan kan doen.

 

[kaydoh]

Off topic, maar zo heb ik eens de discussie gehad met iemand over het feit dat ik het erg vond toen die leeuw onthoofd werd in Zimbabwe door dat stuk str#@t die als tijdverdrijf had om op die prachtige dieren te gaan jagen.
Zijn mening was 'tgoh jong, en die kinderen in Afrika die sterven van de honger dan? Vindt ge dat niet erg dan?'

Ja, toch wel, ik kan beide erg vinden, het is niet OF maar EN in deze discussie.

On topic.
Mijn dochter, mijn vriendin, reizen, eens goed gaan trainen, uitkijken naar een goeie game, zondags m'n UFC momentje, afspreken met de maten..
Ik hoop dat hij toch nog uit dat dal geraakt, en iets vindt om voor te leven.

 

[Carrion]

Op dit moment vrij weinig eigenlijk. Ik zou me niet meteen iets kunnen bedenken.

 

[Avondland]

Als een gebroken been het ergste van uw zorgen is, prijs uzelf dan maar heel gelukkig.

Ik kan er ook niet aan doen dat je niet snapt wat ik bedoel.

Je kan alles kapotrelativeren, dat is een hellend vlak. Zo kan je stellen dat Oekraïners niet moeten zeuren, want het ging er in WOII toch wel een stuk erger aan toe.

 

[Deleted member 451]

Je kan alles kapotrelativeren, dat is een hellend vlak. Zo kan je stellen dat Oekraïners niet moeten zeuren, want het ging er in WOII toch wel een stuk erger aan toe.

we gaan off topic, maar bovenstaande stelling zou ik zeker niet durven beweren. De huidige oorlog, met al die high tech, en tik tok filmpjes, waarbij soms wreedheden expliciet worden vastgelegd en verspreid, zorgt juist voor een extra macabere en cynische toets aan heel deze (nutteloze) oorlog.
Maar goed, dit hoort niet thuis in dit topic.

Al bij al, en ja ik ga hier weer veel tegen mijn botten door krijgen, vind ik dat we hier in België een verwend volkje zijn, die weinig reden hebben om te treuren. Zelfs de zieke, arme sukkelaars van onze maatschappij, worden alle hulp geboden die maar kan. Vergelijk dit eens met de meeste andere landen buiten EU ... ?
(Natuurlijk de terminalen, de geestelijkzieken, daar kan niemand een pan klare oplossing voor bieden, dus breek me hier nu niet de bek over open.)

 

[Str8_6]

we gaan off topic, maar bovenstaande stelling zou ik zeker niet durven beweren. De huidige oorlog, met al die high tech, en tik tok filmpjes, waarbij soms wreedheden expliciet worden vastgelegd en verspreid, zorgt juist voor een extra macabere en cynische toets aan heel deze (nutteloze) oorlog.
Maar goed, dit hoort niet thuis in dit topic.

Al bij al, en ja ik ga hier weer veel tegen mijn botten door krijgen, vind ik dat we hier in België een verwend volkje zijn, die weinig reden hebben om te treuren. Zelfs de zieke, arme sukkelaars van onze maatschappij, worden alle hulp geboden die maar kan. Vergelijk dit eens met de meeste andere landen buiten EU ... ?
(Natuurlijk de terminalen, de geestelijkzieken, daar kan niemand een pan klare oplossing voor bieden, dus breek me hier nu niet de bek over open.)

Je hebt het over geesteszieken. Een depressie is ook een psychische aandoening.

Er zijn hier meer mensen depressief dan in Afrika hoor en de reden is niet honger hebben, maar er zo perfect willen bij lopen als degene uit je voorbeeld, te hoge werkdruk, nooit genoeg, niet willen onderdoen, sociaal geïsoleerd zitten, hele dagen binnen zitten,...

Pak mij mijn fiets of dagelijkse wandeling buiten af en ik ben binnen de maand depressief ook al heb ik een goeie, mooie vrouw, gezonde kinderen, een bmw op de oprit van mijn alleenstaande woning en toffe job.

Die bmw en dat huis ruil ik met plezier als ik zou moeten kiezen. (en die vrouw en kinderen bij momenten ook wel)