Werkloosheidsuitkering beperken in tijd of niet?

Werkloosheidsuitkering beperken in tijd of niet?

  • Ja

    Stemmen: 100 64,1%
  • Ja, maar niet voor 50+

    Stemmen: 36 23,1%
  • Nee, behouden zoals nu

    Stemmen: 20 12,8%

  • Totaal aantal stemmers
    156
Domme mensen zijn er altijd. Zonder twijfel heeft hij binnenkort een bezoekje bij een inspecteur, want ik had regelmatig mensen die gepakt waren na publicatie van artikels in kranten.

En geen berekening dus. Gezien de kwaliteit van de krant en zijn lezerspubliek betwijfel ik of hij zijn rekening correct heeft gemaakt.
Mag ik die berekening hier posten? Er zitten volgens mij wel degelijk wat gaten in :)
 
Tja, en ik heb ook studeren gecombineerd met werken en nooit gedacht dat ik een idioot was dat ik het niet van een leefloon/werkeloosheidsuitkering deed, ik kon daardoor namelijk op mijn 26ste een huis kopen. 🤷🏼

Jij bent iemand die uitgaat van het slechtste in de mens: "de meeste zullen wel profiteren", ik ga uit van de goedheid van de mens: "het is een minderheid die bewust gaat profiteren" en eigenlijk, na al die bladzijden lang gepalaver is er wel degelijk consensus hoor: er moet meer gecontroleerd en opgetreden worden tegen misbruik. Niemand hier die ooit iets anders heeft beweerd.
Je kan het heel makkelijk oplossen: beperken in tijd.

Wie zijn de grootste slachtoffers momenteel? Diegenen die gaan werken voor een laag loon in een niet al te leuke job. En wie zijn die mensen: het zijn de zwaksten die de miserie jobs moeten uitvoeren (poetsen,nachtwerk,...). Meestal mensen met een lage sociaal economische achtergrond die zich niet de vraag kunnen stellen: is dit wel een leuke job, haal ik hier voldoening uit, ben ik mijn talenten aan het ontwikkelen....
Er zijn jobs genoeg maar blijkbaar voor een grote groep werklozen niet goed genoeg, niet leuk genoeg, loon niet goed... En wie is de pineut? De zwaksten die wel die jobs doen.
 
Je kan het heel makkelijk oplossen: beperken in tijd.

Wie zijn de grootste slachtoffers momenteel? Diegenen die gaan werken voor een laag loon in een niet al te leuke job. En wie zijn die mensen: het zijn de zwaksten die de miserie jobs moeten uitvoeren (poetsen,nachtwerk,...). Meestal mensen met een lage sociaal economische achtergrond die zich niet de vraag kunnen stellen: is dit wel een leuke job, haal ik hier voldoening uit, ben ik mijn talenten aan het ontwikkelen....
Er zijn jobs genoeg maar blijkbaar voor een grote groep werklozen niet goed genoeg, niet leuk genoeg, loon niet goed... En wie is de pineut? De zwaksten die wel die jobs doen.
Wat zou dat beperken in de tijd verhelpen aan het feit dat ze zich slachtoffer voelen?
Wat zou het beperken in de tijd helpen bij het feit dat die zwaksten die de miserie jobs moeten uitvoeren vaak ook deeltijdse en tijdelijke contracten hebben waarbij werkloosheidsuitkeringen op lange termijn (voor de periodes van niet-tewerkstelling) een noodzakelijke aanvulling zijn om niet nog financieel zwakker te staan?

Enlighten me.
 
Stukken die relevant zijn voor een discussie mogen gepost worden, het integrale artikel niet. 😁 Ik ben benieuwd!

1.000 euro per maand

Zo had Patrick bijvoorbeeld een bedrijfswagen die hij moest inleveren. “Het eerste grote probleem”, vervolgt hij. “Want ik zou dus moeten investeren in een nieuwe wagen. Mijn vrouw heeft ook wel een wagen, die dienst doet als gezinswagen, maar ze heeft die zelf nodig voor haar werk. Een nieuwe wagen of een goede occasie kost me rond de 15 à 20.000 euro. Ik wil ook geen wrak kopen. Maar over twee jaar zou ik die alweer verkopen, want ik zie geen reden om twee wagens te hebben als ik met pensioen ga. Maar zet die auto weer te koop over twee jaar en hij is al gauw 6.000 euro minder waard. Doe daar nog verzekeringen, inschrijvingstaks, onderhoud en kilometers bij - ik reken op nog eens 2.000 euro - en een wagen zou mij uitgerekend 1.000 euro netto per maand kosten.”


“Bij de VDAB zeggen ze dan: ‘Je kan toch het openbaar vervoer nemen.’ Nee, da’s een ramp. Voor een traject van 15 kilometer ben ik dagelijks twee uur onderweg. Mijn vrouw had de test gedaan van Hoeilaart naar Halle, zodat ik bijvoorbeeld haar auto kon gebruiken. Maar da’s niet te doen. En wij wonen dan nog in de Vlaamse rand. Je moet niet vragen hoelang je onderweg bent als je in de uithoeken van ons land woont. In de eerste maanden van mijn zoektocht naar nieuw werk was ik naar een jobbeurs op de luchthaven geweest. Dat interesseerde me nog en werkaanbod genoeg, zoveel is zeker. Er is rechtstreeks busvervoer, zeggen ze dan, alleen wordt er geen rekening gehouden met het ploegenwerk. Wanneer je om 5.30 uur ter plaatse moet zijn voor de eerste shift, dan rijdt pas de eerste bus uit. Hetzelfde met avondwerk. Dan kan je wachten op de eerste bus ’s ochtends. Maar ik zocht verder naar jobs die me lagen. Zeker 50 sollicitatiebrieven stuurde ik uit, waarna ik misschien vijf keer reactie kreeg dat er iemand met een ‘beter’ profiel gevonden was. Maar we moeten er natuurlijk niet belachelijk over doen, als ik wil, heb ik volgende week werk. Maar dan wel in een totaal onbekende sector voor mij en dat vereist dan weer opleidingen. Allez, stel nu dat ik volgende week bij een slager ga werken. Ik ken een biefstuk en kotelet, maar er zijn zoveel verschillende soorten vlees dat ik ook daar een opleiding van maanden zou voor nodig hebben.”

‘Gemakkelijkere’ job

En dan hebben we het nog niet over het loon gehad. “Da’s het volgende probleem. Voor wat, hoort ook wat. Ik krijg nu 1.400 euro werkloosheidsuitkering. Na een jaar zakt dat naar 1.200 euro. Stel dat ik een nieuwe job en mijn doorgaans loon van 2.500 euro netto zou krijgen, min de kosten van de auto: dan gaat het over een verschil van 100 à 200 euro. Dat neemt motivatie weg. En stel dat ik een ‘gemakkelijkere’ job zou kiezen waar geen diploma voor nodig is, schommelen de lonen tussen 1.700 en 1.800 euro netto. Trek daar dan de kosten van openbaar vervoer af… en dan kom ik bij hetzelfde uit. Het verschil tussen de uitkering en loon plus kosten om te gaan werken, is gewoon te klein. Ik heb ook spaargeld, dus kan er zo voor zorgen dat ik geen boterham minder moet eten. Maar waarom zou ik dan meer financiële risico’s nemen en niet weten waar ik terechtkom, terwijl ik voor stabiliteit kan kiezen. Met alle respect, maar daar ga ik me niet meer moe voor maken”, aldus Patrick.

Volgens mij maakt hij een serieuze rekenfout in het berekenen hoeveel die auto hem maandelijks zou kosten.
 
@Brt doet hier al heel de tijd alsof hij aan de kant van 'de zwakkeren' staat en daarom uitkeringen in de tijd wil schrappen na verloop van tijd, maar behalve wat rechtsvaardigheidsgevoel lost dat toch niks op voor die 'zwaksten'? In plaats van nog meer mensen in de miserie te duwen kunnen we misschien kijken naar hoe we er voor kunnen zorgen dat die jobs aantrekkelijker worden.

Ik ben voorstander van het beperken van de uitkeringen na verloop van tijd (niet schrappen) maar ik lees hier de laatste pagina's enkel maar termen als 'profitariaat' en wat holle beweringen dat het niet fair is voor poetsers enzovoorts, terwijl het toch lijkt alsof je die mensen gewoon opvoert als rekwisiet om je mening kracht bij te zetten.

Door het schrappen van werkloosheidsuitkeringen gaan dat soort jobs er trouwens niet beter op worden. Dan zou het zelfs kunnen dat die jobs nog slechter worden want dan moeten die bedrijven niet concurreren qua voorwaarden of verloning omdat de zwaksten van de maatschappij er uiteindelijk sowieso terechtkomen als ze niet op straat willen belanden, dus dan geven ze al helemaal het absolute minimum qua loon en voorwaarden gezien de praktisch gegarandeerde instroom.
 
Wat zou dat beperken in de tijd verhelpen aan het feit dat ze zich slachtoffer voelen?
Wat zou het beperken in de tijd helpen bij het feit dat die zwaksten die de miserie jobs moeten uitvoeren vaak ook deeltijdse en tijdelijke contracten hebben waarbij werkloosheidsuitkeringen op lange termijn (voor de periodes van niet-tewerkstelling) een noodzakelijke aanvulling zijn om niet nog financieel zwakker te staan?

Enlighten me.

@JPV Ik snap hem op dat vlak wel hoor, zeker die eerste vraag:
Er zou dan niet langer een groep zijn die voor minder moeite, praktisch evenveel (of na aftrek van kosten om te werken en sociale toeslagen, netto zelfs een hoger) inkomen genereert, ... de vraag is dan of je gelukkiger wordt van een grotere groep in de samenleving die in slechtere omstandigheden verkeert dan jezelf. Persoonlijk kijk ik toch eerst naar m'n eigen loon en maak ik anderen hun rekening minder (tenzij ze die in mijn gezicht duwen).

Je geeft hier héél goede argumenten waarom het niet per se goed beleid zou zijn, maar desondanks gaf een recente studie van de UGent wel aan dat: "Verlagen van werkloosheidsuitkeringen om een groter verschil tussen werken en niet werken te realiseren." een stelling is waar 67,4% van de bevraagde Vlaamse werknemers voorstander van zijn.
HLN-artikel: https://www.hln.be/binnenland/steeds-meer-vlamingen-denken-het-zijn-zotten-die-werken~a80cd789/
Bronnen UGent: https://www.ugent.be/ugentatwork/nl/actueel/nieuws/stories-9-nieuws
 
@asmo als een auto je 12000 netto per jaar zou kosten, zou toch niemand gaan werken zonder bedrijfswagen? 🤣

Het is dus geen 200 maar 1000 euro per maand verschil. De idioot. 🙄
 
@Brt doet hier al heel de tijd alsof hij aan de kant van 'de zwakkeren' staat en daarom uitkeringen in de tijd wil schrappen na verloop van tijd, maar behalve wat rechtsvaardigheidsgevoel lost dat toch niks op voor die 'zwaksten'? In plaats van nog meer mensen in de miserie te duwen kunnen we misschien kijken naar hoe we er voor kunnen zorgen dat die jobs aantrekkelijker worden.

Ik ben voorstander van het beperken van de uitkeringen na verloop van tijd (niet schrappen) maar ik lees hier de laatste pagina's enkel maar termen als 'profitariaat' en wat holle beweringen dat het niet fair is voor poetsers enzovoorts, terwijl het toch lijkt alsof je die mensen gewoon opvoert als rekwisiet om je mening kracht bij te zetten.

Door het schrappen van werkloosheidsuitkeringen gaan dat soort jobs er trouwens niet beter op worden. Dan zou het zelfs kunnen dat die jobs nog slechter worden want dan moeten die bedrijven niet concurreren qua voorwaarden of verloning omdat de zwaksten van de maatschappij er uiteindelijk sowieso terechtkomen als ze niet op straat willen belanden, dus dan geven ze al helemaal het absolute minimum qua loon en voorwaarden gezien de praktisch gegarandeerde instroom.

Je gaat natuurlijk wél heel luchtig over rechtvaardigheidsgevoel natuurlijk. Ik vind dat een wezenlijk onderdeel van een goede politiek.
Ofwel moet je een beleid voeren dat overeenstemt met het rechtvaardigheidsgevoel dat bij de bevolking leeft, ofwel (en dat geniet doorgaans toch iets meer mijn voorkeur) een wetenschappelijk of technocratisch beleid waarbij je beter communiceert met de rest van de bevolking waarom je dit beleid toepast.

67,4% is géén laag getal hé. Toegegeven, het is natuurlijk onder de werknemers, en uitkeringstrekkers zitten er dan wellicht in mindere mate bij, dus dat is dan nog geen democratische tweederdemeerheid, maar bij zaken als een sociaal uitkeringsstelsel vind ik een draagvlak onder de netto-betalers toch ook wel belangrijk eigenlijk. Zeker als je verder gaat dan het verzekeringsprincipe (waarbij je véél langer uitkeringen kan trekken dan dat je ooit gewerkt hebt).

Ook: zelfs al ben ik voor meer begeleiding en een finaal beperken in de tijd. Iets wat hier (in België en op dit forum) gemakshalve vergeten wordt: werkloosheidsuitkeringen beperkt in de tijd zijn de harde realiteit in praktisch bijna alle andere landen ter wereld, ook in de rijkste democratieën ter wereld.

Dan moet je anders durven argumenteren: iemand die al 3 jaar werkloos is, moet misschien eerder een leefloon krijgen, waarom die dan toch nog een werkloosheidsuitkering blijven geven? Maakt dat dat er toch nog een grotere kans is dat die geactiveerd gaat worden door VDAB/Actiris/Forem?
 
`Bij de VDAB zeggen ze dan: ‘Je kan toch het openbaar vervoer nemen.’ Nee, da’s een ramp. Voor een traject van 15 kilometer ben ik dagelijks twee uur onderweg. Mijn vrouw had de test gedaan van Hoeilaart naar Halle, zodat ik bijvoorbeeld haar auto kon gebruiken.'

En de vdab moet die werkonwilligen niet sanctioneren? Iemand die zegt dat hij geen auto wil kopen om 15km af te leggen en aldus liever blijft doppen, dat is blijkbaar OK voor de vdab? Waar zijn al die sancties? Veel theorie maar in de praktijk....
 
`Bij de VDAB zeggen ze dan: ‘Je kan toch het openbaar vervoer nemen.’ Nee, da’s een ramp. Voor een traject van 15 kilometer ben ik dagelijks twee uur onderweg. Mijn vrouw had de test gedaan van Hoeilaart naar Halle, zodat ik bijvoorbeeld haar auto kon gebruiken.'

En de vdab moet die werkonwilligen niet sanctioneren? Iemand die zegt dat hij geen auto wil kopen om 15km af te leggen en aldus liever blijft doppen, dat is blijkbaar OK voor de vdab? Waar zijn al die sancties? Veel theorie maar in de praktijk....
In praktijk krijg je de eerste 6 maand "carte blanche" om zelf werk te gaan zoeken, pas na 6 maand stuurt de vdab bij. Dan kan je idd niet weigeren op basis van zo een argumenten. Dat er dan geen OV is om in ploegen te werken is wèl een geldig argument.
 
@Brt doet hier al heel de tijd alsof hij aan de kant van 'de zwakkeren' staat en daarom uitkeringen in de tijd wil schrappen na verloop van tijd, maar behalve wat rechtsvaardigheidsgevoel lost dat toch niks op voor die 'zwaksten'? In plaats van nog meer mensen in de miserie te duwen kunnen we misschien kijken naar hoe we er voor kunnen zorgen dat die jobs aantrekkelijker worden.
En waar leg je de lijn? Al die Polen en Roemenen die in de bouw werken: is een job in de bouw dan wel leuk?
Werken is voor zeer veel mensen niet leuk....ga je veel jobs aantrekkelijker moeten maken, is niet realistisch.

Uitkeringen in de tijd beperken, dat lost wel iets op: het rechtvaardigheidsgevoel herstellen en het draagvlak voor de sociale zekerheid behouden en met het (eventuele) bedrag dat wordt uitgespaard de lage inkomens wat meer geven.
 
Uitkeringen in de tijd beperken, dat lost wel iets op: het rechtvaardigheidsgevoel herstellen en het draagvlak voor de sociale zekerheid behouden en met het (eventuele) bedrag dat wordt uitgespaard de lage inkomens wat meer geven.
Beperken: akkoord. Opnieuw: daar ben ik ook voor.

Schrappen: neen, vind ik niet. Je spaart dan misschien uit op die uitkeringen, dat wel, maar je richt wel op andere vlakken veel schade aan en dat kan en zal ook geld kosten. En er is geen enkele garantie dat die (theoretische) besparingen trouwens gaan doorgestort worden in de lonen van de laagste inkomens. Waarom zouden die bedrijven die daar actief zijn hun lonen verhogen als ze toch weten dat mensen in hun branche terecht gaan komen als ze niet op straat willen belanden? Dat is net een reden om hun lonen en voorwaarden te verlagen, want 'de zwakkeren' komen toch sowieso bij hen terecht.

Los van dat: je hebt het altijd over jobs die leuk moeten zijn. Een job moet niet 'leuk' zijn, wel draaglijk. Een job die en saai is en geen doorgroeimogelijkheden heeft en geen zekerheid biedt en een enorm laag loon geeft en ... tja. Wie gaat daar werken? Daar wringt het schoentje net met die jobs als poetser met dagcontracten etc. Een hoop onzekerheid, een hoop gedoen, vaak een vrij zware job op lichamelijk vlak, en op het einde van de maand zit je misschien net boven het minimumloon of net onder wat je krijgt met een uitkering.

Een hoop wetten om die koterij die dat soort jobs zo ondraaglijk maakt te verbieden en meer menswaardig te maken zou mijns inziens al veel meer doen dan het schrappen van werkloosheidsuitkeringen. Er zijn mensen genoeg die willen poetsen, bouwen, enzovoorts. Zolang ze niet uitgebuit worden. En dan bedoel ik niet dat die jobs even veel moeten verdienen als een manager van 50 mensen, maar dat zijn toch vaak schrijnende toestanden die je ziet in dat marktsegment. Dat kan veel beter.
 
Waarin ik dan wél niet zo links ben: geen uitzondering voor 50+ wat mij betreft, hooguit nog voor 64+ omdat je daar toch geen zinvolle investering in een opleiding meer kan doen. Ik snap niet hoe we die babyboommentaliteit kunnen blijven stimuleren.
Het ding is dat veel 50+'ers die zonder werk vallen, uitgezonderd een paar specifieke profielen en uitzonderingen, niet meer aangenomen worden wegens "te oud". Als jonge mens is het dan makkelijk om te staan roepen "school u dan om". En er zijn uitzonderingen hé, maar evident is het allesbehalve op die leeftijd. Daarnaast moet iemand dan nog de juiste vaardigheden hebben ook om bepaalde functies uit te oefenen. De markt mag nog zo schreeuwen om technische profielen, mensen met technisch inzicht zijn dun gezaaid.

Zoals zo vaak: Het is allesbehalve zwart-wit.

Verder: Werkloosheidsuitkering beperken in tijd duwt mensen sneller richting andere uitkeringen zoals een leefloon, het is niet bepaald zo dat iemand die zijn uitkering verliest plots niks meer kost aan de maatschappij. Mocht een leefloon nu nog voldoende zijn om menswaardig van te leven... En meer stress en misérie is nog minder kans op het vinden van een job.
Veel BG'ers, inclusief mijzelf, zitten in een luxepositie qua job: Knelpuntberoepen (vaak IT), hogere studies, schone verloning, ... Het is makkelijk om te roepen als je in die positie zit en nooit de misérie hebt gekend die veel langdurig werklozen hebben. Die problematiek is echt wel veel complexer dan "ze profiteren, willen niet werken, ..." Ze bestaan ja, die profiteurs, maar dat zijn de uitzonderingen. En de begeleiding door VDAB en RVA & co is vaak ook een lachtertje, het hangt sterk af van welke persoon u begeleidt.
 
Wat zou dat beperken in de tijd verhelpen aan het feit dat ze zich slachtoffer voelen?
Heel simpel: ik een miserie job en een ander profiteren van een uitkering en weigeren van een miserie job.
Hoe zou jij je voelen?

Wat zou het beperken in de tijd helpen bij het feit dat die zwaksten die de miserie jobs moeten uitvoeren vaak ook deeltijdse en tijdelijke contracten hebben waarbij werkloosheidsuitkeringen op lange termijn (voor de periodes van niet-tewerkstelling) een noodzakelijke aanvulling zijn om niet nog financieel zwakker te staan?


Enlighten me.
In tijd beperken pas na 18 maanden ofzo. Niet tussen 2 jobs waar je paar weken/maanden werkloos bent. Veel werknemers werken trouwens deeltijds als keuze: netto verschil niet zo enorm wellicht en meer vrije tijd.
Veel vrouwen die met dienstencheques poetsen die willen niet voltijds werken omwille vh beperkte financieel voordeel en meer vrije tijd.

Opnieuw: rechtvaardigheidsgevoel. En daarbij, werken is je bijdrage doen aan de maatschappij. Maar dat is blijkbaar niet belangrijk meer als argument. En in veel gevallen is die periode van niet-tewerkstelling ook weer voor een deel bewust profitariaat (niet moeten werken voor een tijdje), maar goed als dat beperkt is tot een paar maanden is dat nog OK. Bijna de helft vd huidige werklozen is al langer dan 1 jaar werkloos.
 
Je gaat natuurlijk wél heel luchtig over rechtvaardigheidsgevoel natuurlijk. Ik vind dat een wezenlijk onderdeel van een goede politiek.
Ofwel moet je een beleid voeren dat overeenstemt met het rechtvaardigheidsgevoel dat bij de bevolking leeft, ofwel (en dat geniet doorgaans toch iets meer mijn voorkeur) een wetenschappelijk of technocratisch beleid waarbij je beter communiceert met de rest van de bevolking waarom je dit beleid toepast.

67,4% is géén laag getal hé. Toegegeven, het is natuurlijk onder de werknemers, en uitkeringstrekkers zitten er dan wellicht in mindere mate bij, dus dat is dan nog geen democratische tweederdemeerheid, maar bij zaken als een sociaal uitkeringsstelsel vind ik een draagvlak onder de netto-betalers toch ook wel belangrijk eigenlijk. Zeker als je verder gaat dan het verzekeringsprincipe (waarbij je véél langer uitkeringen kan trekken dan dat je ooit gewerkt hebt).

Ook: zelfs al ben ik voor meer begeleiding en een finaal beperken in de tijd. Iets wat hier (in België en op dit forum) gemakshalve vergeten wordt: werkloosheidsuitkeringen beperkt in de tijd zijn de harde realiteit in praktisch bijna alle andere landen ter wereld, ook in de rijkste democratieën ter wereld.

Dan moet je anders durven argumenteren: iemand die al 3 jaar werkloos is, moet misschien eerder een leefloon krijgen, waarom die dan toch nog een werkloosheidsuitkering blijven geven? Maakt dat dat er toch nog een grotere kans is dat die geactiveerd gaat worden door VDAB/Actiris/Forem?
Hmmm oppassen daarmee, is een veelgemaakte 'fout' dat het wenselijk is om altijd gewoon maar 'de meerderheid' te volgen.

Ik blijf het veel belangrijker vinden dat we op basis van feiten, wetenschap, objectieve criteria de belangen van de burgers bekomen. En niet op basis van 'het klinkt goed voor mensen die er eigenlijk niets van af kennen'.
 
Hmmm oppassen daarmee, is een veelgemaakte 'fout' dat het wenselijk is om altijd gewoon maar 'de meerderheid' te volgen.

Ik blijf het veel belangrijker vinden dat we op basis van feiten, wetenschap, objectieve criteria de belangen van de burgers bekomen. En niet op basis van 'het klinkt goed voor mensen die er eigenlijk niets van af kennen'.
Wie zegt er dat de meerderheid vd langdurig werklozen niet aan het profiteren is? Dat kan jij niet bewijzen.
 
Het ding is dat veel 50+'ers die zonder werk vallen, uitgezonderd een paar specifieke profielen en uitzonderingen, niet meer aangenomen worden wegens "te oud". Als jonge mens is het dan makkelijk om te staan roepen "school u dan om". En er zijn uitzonderingen hé, maar evident is het allesbehalve op die leeftijd. Daarnaast moet iemand dan nog de juiste vaardigheden hebben ook om bepaalde functies uit te oefenen. De markt mag nog zo schreeuwen om technische profielen, mensen met technisch inzicht zijn dun gezaaid.

Zoals zo vaak: Het is allesbehalve zwart-wit.

Verder: Werkloosheidsuitkering beperken in tijd duwt mensen sneller richting andere uitkeringen zoals een leefloon, het is niet bepaald zo dat iemand die zijn uitkering verliest plots niks meer kost aan de maatschappij. Mocht een leefloon nu nog voldoende zijn om menswaardig van te leven... En meer stress en misérie is nog minder kans op het vinden van een job.
Veel BG'ers, inclusief mijzelf, zitten in een luxepositie qua job: Knelpuntberoepen (vaak IT), hogere studies, schone verloning, ... Het is makkelijk om te roepen als je in die positie zit en nooit de misérie hebt gekend die veel langdurig werklozen hebben. Die problematiek is echt wel veel complexer dan "ze profiteren, willen niet werken, ..." Ze bestaan ja, die profiteurs, maar dat zijn de uitzonderingen. En de begeleiding door VDAB en RVA & co is vaak ook een lachtertje, het hangt sterk af van welke persoon u begeleidt.

Met alle respect, maar dan moet je de werkgevers aanpakken op die discriminatie en/of die mensen toeleiden inderdaad naar een andere job, die mogelijks wel minder verdienen. Ik zie in een landschap waarin we allemaal tot ons 67 gaan moeten werken, geen rechtvaardiging om iemand van 52 onbeperkt een werkloosheidsuitkering te gaan geven, maar iemand van 48 niet. Vandaar dat ik zei: een uitzondering voor 64+ tot daartoe, 50 is onze moderne tijd véél te jong.

Nogmaals: werkloosheidsuitkering is in andere landen ook beperkt in de tijd.
Dat leefloon een nog penibeler systeem is, kan kloppen maar dat zijn dan ook de systemen die niet bedoeld zijn om mensen nog toe te leiden naar werk... dan moet je die systemen aanpakken. Punt blijft dan wel: om systemen voor mensen in armoede, ziekte, handicap, etc. betaalbaar te houden moeten zoveel mogelijk mensen aan de slag en zoveel mogelijk "profiteurs" eruit, al denk ik dat de realiteit is dat er tegenwoordig meer te winnen valt bij langdurig zieken en andere inactieven te begeleiden naar werk, dan heel wat werklozen.
 
Wie zegt er dat de meerderheid vd langdurig werklozen niet aan het profiteren is? Dat kan jij niet bewijzen.
En jij mag het omgekeerde eens gaan bewijzen. Jij hebt die ongestaafde bewering hier al duizend keer gemaakt en gaat nu dat nog eens durven omdraaien? Nu valt mijn klak af.

Vooral om dan zo te reageren terwijl ik gewoon vraag om objectief beleid?

En dan dat roepen om rechtvaardigheid. Wat zegt dat eigenlijk? Hoe is het zoveel rechtvaardiger als je ipv een werkloosheidsuitkering een quasi even hoge andere uitkering krijgt, waarbij je vanaf dan wellicht niet eens meer moeite moet doen om nog überhaupt te PROBEREN een job te krijgen?

Ik ben voor effectief beleid.

Ik stel voor dat we speciaal voor Brt de werkloosheidsuitkering beperken tot één maand. Daarna val je op 'gouden kooi uitkering'. Dan zijn de werkloosheidscijfers direct veel beter, kunnen we daar mee stoefen. Hoe dat rechtvaardigheid is. Geen idee.

Ik ben trouwens ook zeker dat het op bepaalde vlakken strenger of beter kan. Vergeet echter ook niet dat als je het helemaal perfect wilt hebben, afgestemd op het individu waarbij enkel mensen die het verdienen iets krijgen en de 'profiteurs' niet, dat dit systeem een veelvoud zal kosten tov. Een niet perfect systeem.

Nogmaals, wilt niet zeggen dat we daar geen stappen in kunnen zetten nu. Maar alle profiteurs er uit krijgen terwijl we toch het vangnet zoals bedoeld behouden zal niet mogelijk zijn. Die kost zal exuberant zijn.
 
Laatst bewerkt:
Het ding is dat veel 50+'ers die zonder werk vallen, uitgezonderd een paar specifieke profielen en uitzonderingen, niet meer aangenomen worden wegens "te oud". Als jonge mens is het dan makkelijk om te staan roepen "school u dan om". En er zijn uitzonderingen hé, maar evident is het allesbehalve op die leeftijd. Daarnaast moet iemand dan nog de juiste vaardigheden hebben ook om bepaalde functies uit te oefenen. De markt mag nog zo schreeuwen om technische profielen, mensen met technisch inzicht zijn dun gezaaid.
Klopt niet: Patrick 58 jaar is een mooi voorbeeld : In de eerste maanden van mijn zoektocht naar nieuw werk was ik naar een jobbeurs op de luchthaven geweest. Dat interesseerde me nog en werkaanbod genoeg, zoveel is zeker.
........................
Dat neemt motivatie weg. En stel dat ik een ‘gemakkelijkere’ job zou kiezen waar geen diploma voor nodig is, schommelen de lonen tussen 1.700 en 1.800 euro netto. Trek daar dan de kosten van openbaar vervoer af… en dan kom ik bij hetzelfde uit. Het verschil tussen de uitkering en loon plus kosten om te gaan werken, is gewoon te klein. Ik heb ook spaargeld, dus kan er zo voor zorgen dat ik geen boterham minder moet eten. Maar waarom zou ik dan meer financiële risico’s nemen en niet weten waar ik terechtkom, terwijl ik voor stabiliteit kan kiezen. Met alle respect, maar daar ga ik me niet meer moe voor maken”, aldus Patrick.
....................
Maar we moeten er natuurlijk niet belachelijk over doen, als ik wil, heb ik volgende week werk.
 
Terug
Bovenaan