Werkloosheidsuitkering beperken in tijd of niet?

Werkloosheidsuitkering beperken in tijd of niet?

  • Ja

    Stemmen: 100 64,1%
  • Ja, maar niet voor 50+

    Stemmen: 36 23,1%
  • Nee, behouden zoals nu

    Stemmen: 20 12,8%

  • Totaal aantal stemmers
    156
Je kan werkloosheid ook anders gaan bekijken. Als je werkloos bent en je wil een volwaardige uitkering (met alle voordelen) zoals die er nu zijn, dan heb je in ruil voor dat privilege een “job” uit te oefenen: 38h/week werk zoeken (of opleiding volgen).

Wil je dat niet doen, dan val je maar terug op een minimum inkomen dat te vergelijken valt met een leefloon van x€/dag.
Ook leefloners moeten werk zoeken als ze dat kunnen.

Maar ben voor alle duidelijkheid 100% eens dat iedereen die werkloosheid wil krijgen, werk moeten zoeken (of opleiding volgen). Wat mij betreft ook wie brugpensioen heeft mét een vrijstelling. Wel een belegeleiding op maat, het is nutteloos om een 64-jarige nog een cursus programmeren te laten starten ;).
 
Alleenstaande moeder die ervoor kiest werkloos te blijven, getuigt: "Ik mis werken, maar dit is op lange termijn voordeliger"

Tja, dit is ook het buikgevoel dat velen van ons hebben.
En sommige verdedigers van het systeem roepen dat het allemaal nog te weinig is. Maar vergeten ondertussen wel alle bijkomende lastenverlagingen/kortingen bij te tellen.
Maar hier haal je het specifiek geval aan van een alleenstaande ouder. Als ik zie hoe je je organisatorisch moet dubbelplooien met een kind als je met twee gaat werken, kan ik me nu wel inbeelden dat als alleenstaande ouder dat al bijna onmogelijk is als je voltijds werkt. Als je dan ook nog eens een job doet die al niet geweldig betaalt (verkoopster in het artikel), kan ik me wel inbeelden dat de winst door te werken (en dus uren van huis te zijn) al snel nutteloos lijkt.

Uiteindelijk gaat het over iemand die met € 2000 twee tieners en zichzelf moest onderhouden. Dat lijkt me sowieso al verre van ideaal. Als je dan met een systeem werkt waar je 0/I-gewijs allerhande voordelen krijgt, ja dan kan je wanneer je op de grens zit je rekening beginnen maken. Persoonlijk zou ik het probleem dan eerder daar zoeken, waarom zijn dat gewoon grensbedragen in veel gevallen, en werkt men daar niet met graduele overgangen?

Ik ken via via ook zo iemand. Jong moeder geworden, geen echt diploma buiten middelbaar. Die houdt zich ook wat bezig met allerhande opleidingen hier en daar die ze dan niet afmaakt door "omstandigheden", waarna er een klaagzang komt over hoe het niet eerlijk is. Als je dan met haar vriend praat zegt die uiteindelijk hetzelfde als in het artikel: het is amper de moeite om te gaan werken, want een goed verdienende job zit er niet in, dus het verschil is te klein.
 
Voor het verhogen van het minimumloon van 11,8 euro naar 14 euro heeft hij wel een punt. Als "zelfs" een werknemer met dienstencheques al aan 13,68 euro zit (zonder ancienniteit, maar inl. eindejaarspremie), dan is die 14 geen gigantische drempel.

Ik weet slechts van enkele bedrijven die echt nog aan het GMMI betalen en dat zijn meestal bedrijven die door truken van de foor voor enkele medewerkers onder een verkeerd paritair comité zitten. In Ieper gaat dit bvb over een JBC en een Spar. 2 bedrijven waarvan de collega's in de sector wél een duidelijk hoger loon betalen.
 
Alleenstaande moeder die ervoor kiest werkloos te blijven, getuigt: "Ik mis werken, maar dit is op lange termijn voordeliger"

Tja, dit is ook het buikgevoel dat velen van ons hebben.
En sommige verdedigers van het systeem roepen dat het allemaal nog te weinig is. Maar vergeten ondertussen wel alle bijkomende lastenverlagingen/kortingen bij te tellen.
Het is geen buikgevoel, het is realiteit. Dagelijks word ik ermee geconfronteerd op school. Vooral dat studeren via de vdab met behoud van uitkering vind ik soms zeer bizar. Als mensen al een technisch a2 diploma hebben genre elektrische installaties, waarom moeten ze dan gesponsord worden om een graduaatsdiploma te halen? Waarom moet iemand die een master economie heeft en 50+ is, een paar eigendommen in verhuur heeft kunnen studeren via de vdab en een uitkering krijgen? Het zijn dan nog altijd die uitkeringsstudenten die over alles moeilijk doen en klagen dat ze onbezoldigde stage moeten doen! We hadden zelf een vdab-student die was ingeschreven en van dag 1 met een briefje kwam, geen les meegevolgd, stond wel overal op de lijst, men kon die niks maken.Dit is gewoon lachen met die enkele super-gemotiveerde werkstudenten, die studies combineren met een job. Stop met financiering van studies, mensen moeten zelf hun weg maken. Bovendien kan je van een boerenpaard geen renpaard maken, sommige mensen hebben nu eenmaal maar de brains om hamburgers te prepareren in de Mac-Do, om moer A op bout B te draaien of buis 1 in buis 2 te schuiven, dat moet men eens inzien bij de Vdab! Als je na een half jaar les nog altijd denkt dat het drinkwater door de chauffages loopt om dan uit de kraan te komen, dan scheelt er iets met je inzicht en kan je beter gewoon gaan werken, elke euro uitkering is een verspilling en ondertussen is er geen volk om het nodige uitvoerend werk te doen!


En wat het verschil werken-uitkering betreft:

Het gaat uiteindelijk gewoon om koopkracht. Voor het merendeel van de mensen gaat het nog altijd over centen. Als er 170 u moet gewerkt worden om amper 200 euro meer over te houden, dan is dat voor velen een no-brainer. Wie heeft er het meeste koopkracht?

Een bewoner van een sociale woning met een uitkering en alle sociale voordelen?

Een startende werknemer die net onder die 3000 bruto hangt en privaat moet huren?
 
Uiteindelijk gaat het over iemand die met € 2000 twee tieners en zichzelf moest onderhouden. Dat lijkt me sowieso al verre van ideaal. Als je dan met een systeem werkt waar je 0/I-gewijs allerhande voordelen krijgt, ja dan kan je wanneer je op de grens zit je rekening beginnen maken. Persoonlijk zou ik het probleem dan eerder daar zoeken, waarom zijn dat gewoon grensbedragen in veel gevallen, en werkt men daar niet met graduele overgangen?
Dat + gebrek aan coördinatie tussen Vlaams, Federaal en gemeentelijk qua voordelen.

Ik ben sowieso ook voorstander van een maximum aan steun (behalve enkele specifieke steunen zoals hulp aan zwaar gehandicapten etc), gespreid over jaren. Zo kan je alle truuken van de foor (laag belastbaar loon één jaar (bvb als startende zelfstandige of onderzoeker), waardoor je voor verschillende voordelen in aanmerking komt).

Iemand die 100.000 euro aan inkomen heeft in 2021, maar "slechts" 10.000 euro in 2020, hoeft geen steun te krijgen en maggekregen steun zelfs terugbetalen.

(en dat geldt niet enkel voor dop, maar ook voor subsidies zoals voor zonnepanelen enzo. Die mag iedereen krijgen, maar je mag dat niet oneindig per jaar kunnen combineren).
 
Het is geen buikgevoel, het is realiteit. Dagelijks word ik ermee geconfronteerd op school. Vooral dat studeren via de vdab met behoud van uitkering vind ik soms zeer bizar. Als mensen al een technisch a2 diploma hebben genre elektrische installaties, waarom moeten ze dan gesponsord worden om een graduaatsdiploma te halen? Waarom moet iemand die een master economie heeft en 50+ is, een paar eigendommen in verhuur heeft kunnen studeren via de vdab en een uitkering krijgen?
Die master economie 50+ zou in principe, tenzij er iets anders scheelt (lang die job niet gedaan, ...), geen toelating krijgen om een opleiding te starten voor een graduaatsdiploma.

En sowieso moet ALLE inkomens bekeken worden, ook inkomen uit eigendommen. Maar de registratie daarvan en belastingen daarop is niet iets dat links tegenhoudt :).
 
Maar hier haal je het specifiek geval aan van een alleenstaande ouder. Als ik zie hoe je je organisatorisch moet dubbelplooien met een kind als je met twee gaat werken, kan ik me nu wel inbeelden dat als alleenstaande ouder dat al bijna onmogelijk is als je voltijds werkt. Als je dan ook nog eens een job doet die al niet geweldig betaalt (verkoopster in het artikel), kan ik me wel inbeelden dat de winst door te werken (en dus uren van huis te zijn) al snel nutteloos lijkt.

Uiteindelijk gaat het over iemand die met € 2000 twee tieners en zichzelf moest onderhouden. Dat lijkt me sowieso al verre van ideaal. Als je dan met een systeem werkt waar je 0/I-gewijs allerhande voordelen krijgt, ja dan kan je wanneer je op de grens zit je rekening beginnen maken. Persoonlijk zou ik het probleem dan eerder daar zoeken, waarom zijn dat gewoon grensbedragen in veel gevallen, en werkt men daar niet met graduele overgangen?

Ik ken via via ook zo iemand. Jong moeder geworden, geen echt diploma buiten middelbaar. Die houdt zich ook wat bezig met allerhande opleidingen hier en daar die ze dan niet afmaakt door "omstandigheden", waarna er een klaagzang komt over hoe het niet eerlijk is. Als je dan met haar vriend praat zegt die uiteindelijk hetzelfde als in het artikel: het is amper de moeite om te gaan werken, want een goed verdienende job zit er niet in, dus het verschil is te klein.

Goh dat valt moeilijk te beoordelen vind ik. Is er financiële hulp van familie? Alimentatie? Huren of eigenaar?

Maar los daarvan en wat mij eigenlijk meer stoort is de manier waarop die vrouw daarover spreekt. Misschien ligt het aan mij hé. Maar ik mis eigenlijk de nodige zelfreflectie. Ze doet haar verhaal uit de kaarten bijna alsof het iets is dat haar overkomt. Ze mist het werken wel. Ja oké, morgen kan je aan de slag hoor.

't is dat wat mij dwars zit. Eerlijk gezegd ik zou mij generen om daar zo openlijk over te praten.
 
Het is geen buikgevoel, het is realiteit. Dagelijks word ik ermee geconfronteerd op school. Vooral dat studeren via de vdab met behoud van uitkering vind ik soms zeer bizar. Als mensen al een technisch a2 diploma hebben genre elektrische installaties, waarom moeten ze dan gesponsord worden om een graduaatsdiploma te halen? Waarom moet iemand die een master economie heeft en 50+ is, een paar eigendommen in verhuur heeft kunnen studeren via de vdab en een uitkering krijgen? Het zijn dan nog altijd die uitkeringsstudenten die over alles moeilijk doen en klagen dat ze onbezoldigde stage moeten doen! We hadden zelf een vdab-student die was ingeschreven en van dag 1 met een briefje kwam, geen les meegevolgd, stond wel overal op de lijst, men kon die niks maken.Dit is gewoon lachen met die enkele super-gemotiveerde werkstudenten, die studies combineren met een job. Stop met financiering van studies, mensen moeten zelf hun weg maken. Bovendien kan je van een boerenpaard geen renpaard maken, sommige mensen hebben nu eenmaal maar de brains om hamburgers te prepareren in de Mac-Do, om moer A op bout B te draaien of buis 1 in buis 2 te schuiven, dat moet men eens inzien bij de Vdab! Als je na een half jaar les nog altijd denkt dat het drinkwater door de chauffages loopt om dan uit de kraan te komen, dan scheelt er iets met je inzicht en kan je beter gewoon gaan werken, elke euro uitkering is een verspilling en ondertussen is er geen volk om het nodige uitvoerend werk te doen!
Ik vind sommige van die voorbeelden wel straf, ik dacht altijd dat de voorwaarden om door de VDAB betaald te worden tijdens studies toch redelijk streng waren. Ik dacht dat die mensen ook een zeker aantal credits moesten halen om die uitkering te blijven krijgen, nee?
Goh dat valt moeilijk te beoordelen vind ik. Is er financiële hulp van familie? Alimentatie? Huren of eigenaar?
Ik ga gewoon uit van wat in dat artikel staat hé, uiteindelijk is de vergelijking toch tussen dat nettoloon enerzijds of een uitkering en sociale voordelen anderzijds? Huur, alimentatie, familie, ... zou toch hetzelfde moeten zijn?
Maar los daarvan en wat mij eigenlijk meer stoort is de manier waarop die vrouw daarover spreekt. Misschien ligt het aan mij hé. Maar ik mis eigenlijk de nodige zelfreflectie. Ze doet haar verhaal uit de kaarten bijna alsof het iets is dat haar overkomt. Ze mist het werken wel. Ja oké, morgen kan je aan de slag hoor.

't is dat wat mij dwars zit. Eerlijk gezegd ik zou mij generen om daar zo openlijk over te praten.
Ze wenst anoniem te blijven dus het lijkt me dat er wel enige schaamte is. Trouwens, tenzij je echt in redelijk speciale (om niet te zeggen marginale) middens zit lijkt het me toch altijd een redelijk stigma met zich mee te brengen om van een uitkering te leven?
 
Wat zouden jullie kiezen: werkloosheidsuitkering laten dalen en jullie loon blijft hetzelfde of eigen loon die stijgt en de uitkeringen die gelijk blijven zoals ze nu zijn?
 
Minder beslag op inkomsten door arbeid (dus bruto hetzelfde, netto meer), en dat mag met een offset naar meer belasting op uitkeringen.
 
Het is niet omdat ik van leer ga tegen de simplistische voorstelling die iemand zoals brt hier doet, dat ik ergens zeg dat er géén probleem is met langdurige werkloosheid en activering in België.

Er zijn gewoon véél verschillende zaken en naargelang de regio veel andere accenten die gelegd moet worden.

Eerst en vooral is het probleem van de activiteitsgraad niet te reduceren tot werkloosheidsprobleem. Een mooie eenvoudige analyse kan je hier vinden: https://multimedia.tijd.be/arbeidsmarkt/ . Wie bezig is over activering van werklozen, zal slechts een beperkt resultaat behalen.

Ik wil hier nu niet in ellenlange details erop ingaan (is voor een andere topic), maar vooral het activeren van zieken én het langer actief houden van mensen is hier belangrijk. Enerzijds dus kijken hoe je zieken deels aan het werk kan krijgen, anderzijds kijken hoe je mensen die vroeger op pensioen gaan, aan het werk kan houden. De simplistische redenering is dan: "zieken beter controleren" en "vervroegd pensioen afschaffen". Terwijl het in feite zou moeten gaan hoe je de vaste grens van 66% flexibeler maakt en mensen activeert die deels ziek zijn, deels werkgeschikt zijn (zowel motivering van werkgevers als werknemers). Het gaat ook over ervoor zorgen dat mensen nuttig werk op oudere leeftijd kunnen doen. Kunnen, want het gaat ook over een mentaliteitsverandering bij werkgevers, de leeftijdsdiscriminatie speelt hier zeker. Én cru gezegd, we zijn te rijk geworden (in vermogen) en hoeven vaak niet te werken tot de wettelijke pensioenleeftijd (genoeg mensen die voor de pensioenleeftijd al uitbollen).

Enkele cijfers nog:
Er waren in 2020 469.416 periodes van arbeidsongeschiktheid (kan over meer dan 1 geval per persoon gaan, maar altijd >2 weken) en 442.127 invaliden (1 persoon telkens).
In 2010 waren er 399.075 periodes van arbeidsongeschiktheid (idem) en 257.935 invaliden.
Het aantal gepensioneerden die op pensioen gaan op de pensioenleeftijd van 65 jaar stijgt niet, het daalt integendeel (https://www.sfpd.fgov.be/nl/over-ons/_jaarverslag-2021/pensioenstatistieken#leeftijd)
Neem je het aantal werklozen, dan zijn we in 2010 van 686.192 werklozen naar (dec 2022) 280.847 gegaan.


Nu, dat wil niet zeggen dat werkloosheid geen opportuniteiten heeft. Maar daar moet je héél gericht werken met gerichte maatregel per regio. Soms wil dat zeggen dat je mss zelfs de inspanningen moet afbouwen (besparen) omdat je bvb in Oost-Vlaanderen met een werkloosheid van <3% zit (wat de normale gezonde systeemwerkloosheid zou zijn volgens economen) omdat je anders de economie kapot maakt (heeft te maken met té sterk stijgende lonen door krapte op de arbeidsmarkt). Bij andere regio's zal dat dan imho vooral de VDAB/ACTIRIS/FOREM sterk uitbreiden zijn op de scandinavische manier waar bij wijze van spreken iedereen die enkele maanden werkloos is elke ochtend van 8-12 naar de lokale VDAB moet gaan om ofwel te solliciteren ofwel een goeie opleiding te volgen ofwel een trajectbegeleiding en coaching krijgt. Geen bezigheidstherapie dus (niet met 50 in 1 klas achter een computerscherm doen alsof je solliciteert), maar actieve, kwalitatieve ondersteuning tot mensen het bij wijze van spreken beu zijn en gaan werken. Zorgt er ook voor dat mensen kinderopvang hebben en direct inzetbaar zijn. En ja, hier niet aanwezig zijn of je traject verstoren betekent sancties.

Ik was voorstander van dit te combineren met het vroeger DISPO-systeem voor werklozen van pakweg > 6 maand tot 1 jaar (was ongeveer een 4-maandelijkse controle door de RVA bovenop de begeleiding door de VDAB).

Vrijstellingen kunnen voor mensen op oudere leeftijd (kost van opleiding > de baten) of lichtgehandicapten (wiens arbeidskansen beperkt zijn), maar dan wel met écht kijken wat die mensen nog kunnen waarbij ze ook ingezet worden volgens hun capaciteiten (al is dat maar 8 uur per week in een school leesouder zijn, dan is dat al iets).

Heel interessante post. 👍

Je kan werkloosheid ook anders gaan bekijken. Als je werkloos bent en je wil een volwaardige uitkering (met alle voordelen) zoals die er nu zijn, dan heb je in ruil voor dat privilege een “job” uit te oefenen: 38h/week werk zoeken (of opleiding volgen).

Wil je dat niet doen, dan val je maar terug op een minimum inkomen dat te vergelijken valt met een leefloon van x€/dag.

Je moet toch al serieus iets verkeerd doen als je 38h/week spendeert alleen aan het zoeken van werk. De tijd van te gaan aankloppen aan het secretariaat is al effe voorbij eh. Je kan u tegenwoordig aanmelden voor een dagelijkse/wekelijks update bij de VDAB, Jobat, Career center/jobteaser, ...
Je kan werkloos zijn, maar wat voor nut haalt het nu uit om ze elke dag 8 uur aan een stuk jobsites te laten doorklikken terwijl dat alleen maar inefficiënt tijdsverlies is. Dan is eender welke opleiding nog 200 keer nuttiger.

Pas vanaf dat mensen al heel lange tijd niks "op maat" hebben gevonden, dan pas kan je ze 'dwingen' om toch iets aan te nemen dat niet volledig in de lijn ligt met hun interesses/afstand/..., al dan niet maar tijdelijk.
 
Je moet toch al serieus iets verkeerd doen als je 38h/week spendeert alleen aan het zoeken van werk.
Iemand die werkt moet ook tijd spenderen om zijn loon te krijgen… dan mag/moet iemand die een vervangend inkomen krijgt daar ook wel wat tijd in de dag tegenover zetten, in plaats van in de spreekwoordelijke hangmat te liggen en de gebraden kippen te zien binnenvliegen.
 
Iemand die werkt moet ook tijd spenderen om zijn loon te krijgen… dan mag/moet iemand die een vervangend inkomen krijgt daar ook wel wat tijd in de dag tegenover zetten, in plaats van in de spreekwoordelijke hangmat te liggen en de gebraden kippen te zien binnenvliegen.

True, maar laat de mensen dan wel op z'n minst iets zinvol doen, zoals een opleiding volgen of vrijwilligerswerk.
Continu jobsites laten doorklikken (terwijl dat niet moet want je kunt je abonneren) is gewoon tijdverschijterij.
 
Imo zeggen artikelen zoals die over Patrick meer over het activeringsbeleid in ons land, dan over de onbeperkte werkloosheidsuitkering die je kan verwachten. Hoe comfortabel en veilig kan je jezelf wel niet voelen als je zó open en bloot durft poneren dat werken gewoon niet interessant is?
 
Imo zeggen artikelen zoals die over Patrick meer over het activeringsbeleid in ons land, dan over de onbeperkte werkloosheidsuitkering die je kan verwachten. Hoe comfortabel en veilig kan je jezelf wel niet voelen als je zó open en bloot durft poneren dat werken gewoon niet interessant is?
En dan kom je weer bij de VDAB uit...
 
@asmo als een auto je 12000 netto per jaar zou kosten, zou toch niemand gaan werken zonder bedrijfswagen? 🤣

Het is dus geen 200 maar 1000 euro per maand verschil. De idioot. 🙄
Als je de auto effectief na 2 jaar wilt wegdoen, is dat ook zo'n zware meerkost.
(Wat hij ook van plan is.)
Dus dat maakt het de moeite niet meer.

Wel een verschil als je er 10 jaar mee gaat rondrijden.

Het grote verschil zou hem zitten in de 2dehands waarde die je nog krijgt, maar ja.

Voor ene van zijn leeftijd, die ook aangeeft nog wat spaargeld te hebben, is het zo onlogisch niet.
Het alternatief is 10 uur van thuis weg te zijn, en 's avonds te moe te zijn om nog iets te doen, een pak meer zorgen nog, voor mss nog wat enkele centen meer. Zolang zijn eten er maar staat, wat kan gaan carpe diem'en, en hij zal nog wel eens een reis maken. Op die leeftijd begin je de kwaliteitsvolle jaren ook af te tellen.
 
Laatst bewerkt:
Als je de auto effectief na 2 jaar wilt wegdoen, is dat ook zo'n zware meerkost.
(Wat hij ook van plan is.)
Dus dat maakt het de moeite niet meer.

Wel een verschil als je er 10 jaar mee gaat rondrijden.

Het grote verschil zou hem zitten in de 2dehands waarde die je nog krijgt, maar ja.

Voor ene van zijn leeftijd, die ook aangeeft nog wat spaargeld te hebben, is het zo onlogisch niet.
Het alternatief is 10 uur van thuis weg te zijn, en 's avonds te moe te zijn om nog iets te doen, een pak meer zorgen nog, voor mss nog wat enkele centen meer. Zolang zijn eten er maar staat, wat kan gaan carpe diem'en, en hij zal nog wel eens een reis maken. Op die leeftijd begin je de kwaliteitsvolle jaren ook af te tellen.
Als je een auto maar 2j wil houden, dan ga je niet zoeken naar eentje van 20k, maar van 3k. Leest vooral als veel "streken" voor mij ... Anderzijds is dat natuurlijk ook de bedoeling van HLN...
 
Als je een auto maar 2j wil houden, dan ga je niet zoeken naar eentje van 20k, maar van 3k. Leest vooral als veel "streken" voor mij ... Anderzijds is dat natuurlijk ook de bedoeling van HLN...
Voor 3k ga je toch niet veel deftigs vinden, tenzij je zeker het risico wilt lopen om voor een hoop onverwachte kosten te komen staan.

Nu 7-10k zou nog zeker moeten lukken als je content bent met een kleine benzine.

Maar dan nog, in zijn positie, kat bij de melk en zo, wetende dat na het 70ste levensjaar het allemaal snel bergaf gaat, dat hij ervan profiteert ja als hij zo perfect toekomt.
Hij zal zeker zijn eigen rekeningen wel kunnen maken. Spaarpot heeft hij ook al. Zijn vrouw werkt nog. Wat is de invloed op het pensioen later, mss ook miniem? Velen in zijn positie zouden zeggen: "de boom in."
 
Laatst bewerkt:

80 miljoen €..
Wetende dat er in Corona jaren ook nog geen werkloosheidskaarten meer waren of men die niet op zak moest hebben

Benieuwd naar het huidige jaar.
En hoeveel nog onder de radar blijft
 
Wat zouden jullie kiezen: werkloosheidsuitkering laten dalen en jullie loon blijft hetzelfde of eigen loon die stijgt en de uitkeringen die gelijk blijven zoals ze nu zijn?
Werkloosheidsuitkering laten dalen.
Als je leest dat er in Nederland ong 80% van de Oekraïense vluchtelingen werken, terwijl dit bij ons minder dan 50 % is en de reden is, dat het leefloon veel lager is dan bij ons, dan bewijst dit toch, als de mensen niet zouden rondkomen met hun leefloon of werkloosheidsuitkeringen, dan zullen we er velen wel werk zoeken en vinden!!!
 
Terug
Bovenaan