Vroeger zelf een tik gekregen als ik het te bont had gemaakt en geen trauma's aan overgehouden. In tegendeel, ik dacht 2 maal na voor ik iets deed.
En als ik dan al eens kattenkwaad had uitgehaald zonder nadenken bij het buiten spelen wist ik drommels goed wat er zou gebeuren als de ouders het te weten zouden komen.
Ik heb een dochter die nu 17 is, wel nooit een tik gegeven mag kk had een andere manier. Als ze "over haar toeren" ging, bij de arm nemen, lichtjes nijpen en haar in de hoek zetten. Naar gelang de situatie was de "druk" die ik toepaste dan wel meer of minder.
Zo herinner ik mij nog een tantrum ( weliswaar niet roepen en wenen of op de grond gaan liggen) die ze had in een winkel, had meerdere malen gezegd van neen, toen het mij teveel werd was het enige wat ik moest doen lichtjes haar arm vastnemen en zeggen dat het gedaan moest zijn. Had zelfs een naam gegeven aan mijn hand. Lichtjes in een klauw gevormd zei ik dat de stoute klauwspin haar zou vastnemen. Zo had ik dan natuurlijk ook de kriebelspin, de prikspin, de knuffelspin,... allemaal om haar duidelijk te maken dat als ze stout was, de stoute klauwspin zou komen, en als ze lief was de knuffel spin. Natuurlijk bij het spelen was er de prikspin en kriebelspin. Ik weet dat het kinderachtig klinkt maar het werkte wel!
Toeval wil dat aan de kassa een vrouw voor ons stond waarbij haar zoon echt over de schreef aan het gaan was, en mevrouw maar zeggen dat ze dat niet lief vond, bla bla bla...
Weet nog goed dat mijn dochter toen redelijk luid zei: papa, nog goed dat ik luister he, ander zou de stoute klauwspin nu komen he?
Die vrouw kon mij wel doodschieten lol.
Nu het verschil: mijn broer en zijn vriendin hebben een heel andere manier van opvoeden, en soms kan hun kleinste dochter echt over de schreef gaan met roepen en wenen. Zelfs zo erg dat als we allen bij mijn ouders zitten, zowel ik als mijn vader willen ingrijpen, maar we mogen niet.
Heb het eenmaal gedaan, de zaak was binnen 5 minuten opgelost en het kind gekalmeerd. Heb mijn excuses aangeboden aan mijn broer zijn vriendin maar die kon er niet om lachen natuurlijk.
Nu jaren later als er weer een zit aan te komen en haar ma meerdere malen zegt dat ze moet stoppen doet ze het niet, tot het punt dat ik zeg dat het moet gedaan zijn. Het is net alsof dat kind dan in haar schulp kruip, en al meerdere malen gezien dat ze een tiental minuten later sorry zegt tegen haar ma.
