Archief - De pedagogische 'tik'

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Is een pedagogische tik verantwoord?


  • Totaal aantal stemmers
    79
  • Opiniepeiling gesloten.

zarathustra

Legacy Member
JPV zei:
Groot verschil in je vergelijking:
Bij slaan beweren hier een aantal dat dit totaal geen kwaad kan en zelfs goed is dat je het doet (met zelfs expliciet de vergelijking dat je anders kinderen niet onder controle hebt). Sonny doet het enkel als hij in tijdsnood zit (én het kind te ver gaat), dat klopt. Maar blijft dat hij claimt dat dit geen kwaad kan.
Ik beweer niet dat Danone-yoghurt van Cars/Vaiana geen kwaad kan. Meer zelfs, ik ben ervan overtuigd dat er slechte zaken inzitten en geef dat ook toe. Maar... je mag gerust onze frigo checken: er zit een goeie balans qua groenten/fruit vs rommel. Het is bij mijn weten niet bewezen dat die Danone yoghurt ook effectief op termijn schadelijk zou zijn. Het zou al iets anders zijn als we bewust én regelmatig omwille van tijdsnood ervoor kiezen om onze kinderen fastfood te geven en dat doen vanuit het perspectief: 'tjah, k had geen tijd om deftig eten klaar te maken. De afweging die wij maken ivm eten is: kan er een pleziertje vanaf?
(enneuh: onze kinderen eten gezonder dan wijzelf :p).

Stukje in het vet dus eh, dat is net hetzelfde als Sonny zijn redenering en die van anderen. 'Ja het is slecht, maar zo eens heel zelden is het waarschijnlijk niet zo erg'

En wat betreft studies dat dat op termijn schadelijk is. Als je nu gaat beweren dat er geen studies zijn die beweren dat suiker op lange termijn schadelijk is dan heb je alle media genegeerd in de laatste 5 jaar :p Die cars yoghurt is 13g suiker/100g

En weerom ik ga hier niet beweren dat een tik of suiker of weet ik veel wat goed is, maar wel dat het allemaal niet zo'n drama is als die zaken af en toe voorvallen.

Heroixx

Legacy Member
Het debat is hier ook weer enorm zwart-wit. De mentaliteit van ouders is ook enorm veranderd doorheen de jaren. Ik kreeg vroeger ook een tik toen ik het te bont maakte en tot op heden heb ik nog altijd geen moordneigingen naar andere mensen toe, in tegendeel, ik probeer altijd rationeel iets op te lossen. Rationaliteit bestaat niet bij kinderen, daar is het (oh de ironie) altijd zwart-wit denken. Een tik op de poep kan mijn inziens ook weinig kwaad. De mentaliteit is zoals ik zei, bij ouders, ook enorm veranderd. Vroeger hadden leerkrachten ook veel meer invloed op kinderen dan nu, hoe zou dat komen? Als je vroeger iets mispeuterde wist je dat je thuis nog eens een bolwassing ging krijgen, als een leerkracht nu nog maar met de vinger wijst, weten de ouders van het kind 's middags al via de smartphone van het kind dat de leerkracht een opmerking gaf. Is dat zoveel beter? Nu ja...

JPV

Legacy Member
zarathustra zei:
Stukje in het vet dus eh, dat is net hetzelfde als Sonny zijn redenering en die van anderen. 'Ja het is slecht, maar zo eens heel zelden is het waarschijnlijk niet zo erg'
Het verschil is dat de cultuur "je mag af en toe eens op je kind slaan/tikken" ook schadelijk is: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3768154/ En het brengt een kind niks bij en kan ook moeilijk als beloning gezien worden (kinderen hebben geen nood aan SM, denk ik :p).
zarathustra zei:
En wat betreft studies dat dat op termijn schadelijk is. Als je nu gaat beweren dat er geen studies zijn die beweren dat suiker op lange termijn schadelijk is dan heb je alle media genegeerd in de laatste 5 jaar :p Die cars yoghurt is 13g suiker/100g
ik heb eerlijk gezegd nog niet gezien dat suiker schadelijk is. Wel dat téveel suiker schadelijk is. Toon me gerust waar het op zich sowieso kwaad kan en ook dan nog: toon waar de negatieve gevolgen (suikerproblemen) niet opwegen tegen de positieve (af en toe een kind kunnen belonen).

JPV

Legacy Member
Heroixx zei:
Het debat is hier ook weer enorm zwart-wit. De mentaliteit van ouders is ook enorm veranderd doorheen de jaren. Ik kreeg vroeger ook een tik toen ik het te bont maakte en tot op heden heb ik nog altijd geen moordneigingen naar andere mensen toe, in tegendeel, ik probeer altijd rationeel iets op te lossen. Rationaliteit bestaat niet bij kinderen, daar is het (oh de ironie) altijd zwart-wit denken. Een tik op de poep kan mijn inziens ook weinig kwaad. De mentaliteit is zoals ik zei, bij ouders, ook enorm veranderd. Vroeger hadden leerkrachten ook veel meer invloed op kinderen dan nu, hoe zou dat komen? Als je vroeger iets mispeuterde wist je dat je thuis nog eens een bolwassing ging krijgen, als een leerkracht nu nog maar met de vinger wijst, weten de ouders van het kind 's middags al via de smartphone van het kind dat de leerkracht een opmerking gaf. Is dat zoveel beter? Nu ja...
eerst zwart/wit-denken aanvallen, daarna zelf twee keer zwart-wit stellingen maken... sterk.

zarathustra

Legacy Member
JPV zei:
Het verschil is dat de cultuur "je mag af en toe eens op je kind slaan/tikken" ook schadelijk is: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3768154/ En het brengt een kind niks bij en kan ook moeilijk als beloning gezien worden (kinderen hebben geen nood aan SM, denk ik :p).

Ik denk dat een cultuur van 'eten is een beloning' ook niet goed is :p Dat mijn punt eh, er is een verschil tussen een tik 1 keer in het jaar of heel af en toe een koek/fast food als beloning en een 'cultuur van x of y'.

ik heb eerlijk gezegd nog niet gezien dat suiker schadelijk is. Wel dat téveel suiker schadelijk is. Toon me gerust waar het op zich sowieso kwaad kan en ook dan nog: toon waar de negatieve gevolgen (suikerproblemen) niet opwegen tegen de positieve (af en toe een kind kunnen belonen).

Suiker heeft 0 voedingswaarde, dus alle toegevoegde suiker is te veel. Als je het extreem en zwart-wit wil zien. En suiker heeft duidelijk aangetoonde lange termijn slechte gevolgen. ( Wat ik dus zoals gezegd niet wil doen) Trouwens.. om uw woorden te gebruiken: wat? Is er dan geen alternatief voor dat 'slechte eten' om een kind te belonen? Of is het gewoon de gemakkelijke oplossing?

Weerom, er is waarschijnlijk voor een hele hoop van de beslissingen die men dagelijkse maakt een beter alternatief. Wil nog niet zeggen dat men van slechte wil is omdat men af en toe de gemakkelijkere oplossing kiest.

JPV

Legacy Member
zarathustra zei:
Ik denk dat een cultuur van 'eten is een beloning' ook niet goed is :p Dat mijn punt eh, er is een verschil tussen een tik 1 keer in het jaar of heel af en toe een koek/fast food als beloning en een 'cultuur van x of y'.
tuurlijk is er een verschil, maar er is ook een verschil tussen een tik 1 keer in een jaar en geen tik. Het verschil tussen af en toe zoetigheid en geen zoetigheid is er niet op vlak van opvoeding,
lijkt me.
zarathustra zei:
Suiker heeft 0 voedingswaarde, dus alle toegevoegde suiker is te veel. Als je het extreem en zwart-wit wil zien. En suiker heeft duidelijk aangetoonde lange termijn slechte gevolgen. ( Wat ik dus zoals gezegd niet wil doen)
toon me deze. Ik ken ze écht niet. Wel téveel suiker.

zarathustra zei:
Trouwens.. om uw woorden te gebruiken: wat? Is er dan geen alternatief voor dat 'slechte eten' om een kind te belonen? Of is het gewoon de gemakkelijke oplossing?

Weerom, er is waarschijnlijk voor een hele hoop van de beslissingen die men dagelijkse maakt een beter alternatief. Wil nog niet zeggen dat men van slechte wil is omdat men af en toe de gemakkelijkere oplossing kiest.
Tuurlijk zijn er alternatieven. Die gebruiken we ook. Maar je mag een beetje gevarieerd werken. Het nut van "gevarieerd" werken in bestraffingen, zie ik niet.

Ik zeg ook neit dat die mensen van slechte wil zijn als ze hun kinderen slaan. Wel dat hun argumenten op niet veel slaan.Ik heb hier nog niemand geweten die argumenten aanbracht die aantonen dat slaan/tikken wél positief kan werken.

Tomski

Legacy Member
Ik heb ook mijn 'peren' gezien in den tijd, mijn broer nog meer (dankzij mijn manipulatief talent :D, sorry witten)

Ik heb nu zelf een zoontje van anderhalf. Ik kan me bij de beste wil ter wereld niet voorstellen dat ik 'm ooit zou slaan. Zeg natuurlijk nooit nooit, het is nu nog een lief braaf schattig ventje, nooit extreem lastig.
De "hoek" werkt het best om 'm te kalmeren als em iets te driftig wordt.. een minuutje laten uithuilen en klaar.

Langs de andere kant, soms zie ik klein mannen in het openbaar het varken uithangen dat ik in mijn eigen denk: "moest dat de mijne zijn... man man"

Anoniem13

Legacy Member
le big letomski zei:
Ik heb ook mijn 'peren' gezien in den tijd, mijn broer nog meer (dankzij mijn manipulatief talent :D, sorry witten)

Ik heb nu zelf een zoontje van anderhalf. Ik kan me bij de beste wil ter wereld niet voorstellen dat ik 'm ooit zou slaan. Zeg natuurlijk nooit nooit, het is nu nog een lief braaf schattig ventje, nooit extreem lastig.
De "hoek" werkt het best om 'm te kalmeren als em iets te driftig wordt.. een minuutje laten uithuilen en klaar.

Langs de andere kant, soms zie ik klein mannen in het openbaar het varken uithangen dat ik in mijn eigen denk: "moest dat de mijne zijn... man man"
De rechtse of de linkse hoek?

Tomski

Legacy Member
paradijsappel zei:
De rechtse of de linkse hoek?

I see what you did there :D

nee, geen van beide eigenlijk, door de opbouw van onze living en open keuken en maatkasten hebben we eigenlijk geen hoeken. De enige hoeken die er zijn geven uit op ramen en dan zijn ze afgeleid met dingen die buiten gebeuren.

De "hoek" is een recht stuk muur naast onze flatscreen. Als em daar staat kan hij ook geen televisie kijken, hij staat dan wel maar wat onze muurverf af te lebberen al blijtend.

HUSKE

Legacy Member
Mijn zoontje merkt wel aan mij als hij iets verkeerd heeft gedaan en 'straffen' is hier een time-out in een kinderzeteltje. Vaak is dat zelfs niet nodig, als hij merkt dat hij iets verkeerds heeft gedaan komt hij vaak uit zichzelf zich verontschuldigen.

Tijdens de time-out schreeuwt hij dan wel moord en brand maar dat is maar een minuutje. Het rare is dan wel dat hij dat kinderzeteltje nog altijd gebruikt om te spelen...
Dus ik gebruik geen pedagogische tikken maar straf hem wel als het de spuigaten uitloopt. Als hij in de winkel (zeer uitzonderlijk) een 'ik wil dat'-bui krijgt ga ik gewoon winkelen in een andere gang. Dan kalmeert hij vanzelf.

Ikzelf heb vroeger wel heel wat pedagogische tikken gehad, maar ik heb dan ook wel het één en ander uitgevreten tot mijn 14 jaar (brandstichting, vechten, diefstal...). Neem mijn ouders niets kwalijk, vroeger werd er nogal eens sneller een tik gegeven en heb niets aan overgehouden. Moet wel zeggen dat het op mijn 14 jaar helemaal omgeslagen is, ik heb nooit gerookt, gedronken of drugs genomen en ben afgestudeerd als Master in the electronics.
Mijn zoon wordt heel anders opgevoed, of dat beter is zal de toekomst moeten uitwijzen natuurlijk.

Ik moet wel bekennen dat deze vorm mij iets moeilijker bevalt sinds ik gescheiden ben. Als alleenstaande zie ik mijn kind maar de helft van de tijd en dan neemt deze vorm van straffen meer tijd en geduld in beslag dan een tik. Maar we zijn zo begonnen en zullen zo door doen.

Myllan

Legacy Member
HUSKE zei:
Ik moet wel bekennen dat deze vorm mij iets moeilijker bevalt sinds ik gescheiden ben. Als alleenstaande zie ik mijn kind maar de helft van de tijd en dan neemt deze vorm van straffen meer tijd en geduld in beslag dan een tik. Maar we zijn zo begonnen en zullen zo door doen.

Heb je dan niet de neiging om sneller toegevingen te doen omdat je je zoontje maar de helft van de tijd ziet?
Ik merk dat het bij mijn man soms wel een probleem is. Hij ziet zijn dochter sinds ze naar school gaat enkel tijdens het werkend en dat zelfs soms om en om en tijdens de schoolvakanties. Nu mist hij haar enorm wat ik wel begrijp maar nu verwent hij haar rot en zijn manier van straffen is te mild, te soft. Wss uit schuldgevoelens
Ze is inmiddels 6,5 en soms maakt ze daar wel misbruik van totdat ik ingrijp en ze allebei effe terugfluit. Maakt dat ik me soms als de gemene heks voel yeah well don't care.
Het is voor hun eigen bestwil.

Heb je nieuwe relatie en hoe doen jullie dat qua opvoeding/straffen/belonen etc?
Heb je zoiets van dit is MIJN kind en je hebt je er niet mee te moeien of doe je dat samen met je nieuwe partner?

vertex13

Legacy Member
Myllan zei:
Heb je dan niet de neiging om sneller toegevingen te doen omdat je je zoontje maar de helft van de tijd ziet?
Ik merk dat het bij mijn man soms wel een probleem is. Hij ziet zijn dochter sinds ze naar school gaat enkel tijdens het werkend en dat zelfs soms om en om en tijdens de schoolvakanties. Nu mist hij haar enorm wat ik wel begrijp maar nu verwent hij haar rot en zijn manier van straffen is te mild, te soft. Wss uit schuldgevoelens
Ze is inmiddels 6,5 en soms maakt ze daar wel misbruik van totdat ik ingrijp en ze allebei effe terugfluit. Maakt dat ik me soms als de gemene heks voel yeah well don't care.
Het is voor hun eigen bestwil.

Heb je nieuwe relatie en hoe doen jullie dat qua opvoeding/straffen/belonen etc?
Heb je zoiets van dit is MIJN kind en je hebt je er niet mee te moeien of doe je dat samen met je nieuwe partner?

Was bij mij en mijn dochter ook zo rond die leeftijd. Gelukkig heb ik altijd een zeer goede verstandhouding gehad met mijn ex, in die mate dat als ze iets had misdaan ze haar straf niet ontliep omdat ze bij mij was dat weekend.
Heb ook een relatie gehad rond die tijd, nu terug gekeken had ik mijn dochter eigenlijk veel minder moeten straffen, omdat da "wijf" gewoon een hekel had aan mijn dochter. Daar ben ik pas na een 2 tal jaar achter gekomen toen ze volle overtuiging zei: kiezen, je dochter of ik. Denk dat ik nog nooit iemand zo vlug uit mijn huis heb gezet.

Bij mijn ex gaat het als volgt: dochter misdoed iets, moeder spreekt haar aan. Ook haar partner pakt haar aan, mijn ex zal er niet tussen komen omdat ze weet dat hij het enkel doet als het nodig is.

Myllan

Legacy Member
vertex13 zei:
Was bij mij en mijn dochter ook zo rond die leeftijd. Gelukkig heb ik altijd een zeer goede verstandhouding gehad met mijn ex, in die mate dat als ze iets had misdaan ze haar straf niet ontliep omdat ze bij mij was dat weekend.
Heb ook een relatie gehad rond die tijd, nu terug gekeken had ik mijn dochter eigenlijk veel minder moeten straffen, omdat da "wijf" gewoon een hekel had aan mijn dochter. Daar ben ik pas na een 2 tal jaar achter gekomen toen ze volle overtuiging zei: kiezen, je dochter of ik. Denk dat ik nog nooit iemand zo vlug uit mijn huis heb gezet.

Bij mijn ex gaat het als volgt: dochter misdoed iets, moeder spreekt haar aan. Ook haar partner pakt haar aan, mijn ex zal er niet tussen komen omdat ze weet dat hij het enkel doet als het nodig is.

Oh mijn god nee ik vind niet dat haar papa haar te soft aanpakt omdat ik een bloedhekel heb aan haar nee ik houd zielsveel van dat kind, evenveel als haar papa. Reden waarom ik af en toe ingrijp is omdat ze binnen de kortste keren een verwend nest wordt en dan is het te laat. Achteraf zegt hij wel dat hij blij is met mijn manier van omgang ermee en ondanks dat ik strenger dan de papa en mama ben hebben we een supergoede band. Hij komt er nooit tussen omdat hij op dat moment ook beseft dat het nodig is/was.

Het is wel goed voor een kind dat de ouders op dezelfde lijn staan qua opvoeding ook al zijn ze gescheiden. Een kind heeft dat nodig.
In ons geval staan de biologische ouders ook op dezelfde lijn, ze zijn van bet principe alles maar toelaten.:(

HUSKE

Legacy Member
Myllan zei:
Heb je dan niet de neiging om sneller toegevingen te doen omdat je je zoontje maar de helft van de tijd ziet?
Ik merk dat het bij mijn man soms wel een probleem is. Hij ziet zijn dochter sinds ze naar school gaat enkel tijdens het werkend en dat zelfs soms om en om en tijdens de schoolvakanties. Nu mist hij haar enorm wat ik wel begrijp maar nu verwent hij haar rot en zijn manier van straffen is te mild, te soft. Wss uit schuldgevoelens
Ze is inmiddels 6,5 en soms maakt ze daar wel misbruik van totdat ik ingrijp en ze allebei effe terugfluit. Maakt dat ik me soms als de gemene heks voel yeah well don't care.
Het is voor hun eigen bestwil.

Heb je nieuwe relatie en hoe doen jullie dat qua opvoeding/straffen/belonen etc?
Heb je zoiets van dit is MIJN kind en je hebt je er niet mee te moeien of doe je dat samen met je nieuwe partner?

Mijn zoon weet dat ik bijna alles doe voor hem maar ik probeer hetzelfde te doen als voor de scheiding. Ik wens nog altijd een kind te hebben dat goed luistert en niet het varken uithangt, het mag natuurlijk wel een kind zijn en ravotten enzo. Maar schelden, kletsen, stampen, grote mond etc zijn dingen die onmiddellijk bestraft worden met een time-out.
Ik doe wel meer met mijn zoon en dat merkt hij ook wel, veel meer gaan zwemmen, speeltuin en af en toe eens een extra speelgoedje (deed ik vroeger ook wel al)... Ik maak duidelijk meer tijd voor hem vrij in de week dat ik hem heb, dat is wel duidelijk.

Ik heb een nieuwe relatie (al een jaar nu) maar we wonen niet samen. Ze zal wel iets zeggen tegen mijn zoon als die iets mis doet maar straffen vind ze moeilijk. Vooralsnog is ze bijna nooit alleen samen met hem en dus die nood is er ook nog niet echt. Zolang ze geen tikken uitdeelt en het straffen terecht is zal ik daar ook geen probleem van maken. Opvoeden doe je samen, ookal is het de biologische moeder niet. Anders gaat het nooit werken volgens mij.

mac-bc

Legacy Member
Persoonlijk denk ik dat we in onze Westerse maatschappij teveel beginnen nadenken over de opvoeding van kinderen wegens gebrek aan echte problemen. Ik ervaar in mijn omgeving dat aankomende moeders en vaders zich storten op karrevrachten leesvoer over hoe ze kinderen moet opvoeden in een poging om hun onzekerheid te counteren.
Vol faalangst beginnen ze dan aan de job en proberen de voorgeschreven gedragsregeltjes (van uw pedagogische messias naar keuze) zo nauwlettend mogelijk te volgen. Het gevolg?
- postnatale depressies bij ouders
- rotverwendheid bij de kinderen

Ouders durven vaak geen opvoedende rol meer opnemen, alleen nog de rol van "de goede vriend". Je ziet hetzelfde fenomeen opduiken bij echtscheidingen: uiteraard maak je jezelf het meest populair bij uw kinderen door de rol van "the good guy" op te nemen, maar daarmee kun je niet opvoeden omdat de hiërarchie ontbreekt.
Pathetisch om te zien hoe die ouders dan denken dat ze het goed doen als ouder "want zie maar eens hoe goed wij overeenkomen met onze kinderen!". :ironic: Alsof dat het criterium zou moeten zijn.

Deze post sprong bij mij in het oog:

Mulan zei:
Moeder in spe en opvoedster. En ja, helaas ook al eens een kind steviger bij de arm genomen dan ikzelf wou....

Een pedagogische tik heeft NIETS te maken met pedagogiek, maar komt ènkel voort uit de frustratie van de volwassene.

Enige wat je het kind leert is dat
a) slaan etc blijkbaar wél okee is voor volwassenen hoewel ze zeggen dat het kind het niet mag doen
b) je als volwassene niet te vertrouwen bent (zeker als je het regelmatig doet) omdat je tegelijkertijd trooster/beschermer/... Bent als diegene die pijn doet.

a) Wat is er verkeerd aan het feit dat je uw kind leert dat een volwassene méér mag en kan dan een kind? :crazy: Dat is toch perfect normaal? Een volwassene mag ook bier drinken, met de auto rijden, ... en kinderen niet. Waarom zou je pas ethisch correct handelen wanneer je alle volwassen gedragingen 1 op 1 mag projecteren op het kind?
Waarom mag een politie-agent iemand arresteren en een gewone burger niet? Waarom mag een parlementslid mee onze wetten bepalen en een gewone burger niet? ... Leer hen omgaan met het feit dat er verschillen bestaan in wat er getolereerd wordt van wie.
b) Een heel vreemde redenering dit. Goed gedrag belonen en slecht gedrag bestraffen, stel jij gelijk aan "niet te vertrouwen"?! Dus wanneer de politie jou met rust laat als je niets hebt mispeuterd, en diezelfde politie u oppakt wanneer je een moord hebt gepleegd dan noem jij de politie "niet te vertrouwen"? Vreemde hersenkronkel. Leer die kinderen wat wel mag en wat niet mag. Akkoord dat je natuurlijk wel consequent moet zijn, maar dat is een totaal andere discussie.

Mulan zei:
Waarom denken mensen dat het wél efficiënt is: omdat het kind schrikt en daardoor stopt. Maar dat bereik je evengoed door je kind onder de oksels op te tillen en een paar meter verder te zetten, verder weg van de prikkel die het negatief gedrag veroorzaakt, het op te pikken en er een onnozel dansje mee te doen ter afleiding,...

Voel je de machteloosheid opborrelen ben je veel beter jezelf of je kind in time-out te zetten.

Maar wie zegt dat hij/zij NOOIT een kind pijn zal doen.. Is duidelijk nog nooit urenlang geterroriseerd geweest door een kleuter! :P

Dus als ze iets verkeerd doen, ga je hen belonen met extra aandacht en een leuk dansje?! Opnieuw vind ik dat nogal een wereldvreemde aanpak, die voor mij heel zweverig overkomt: alles is peis en vree, iedereen mag altijd alles doen wat een ander doet, pijn en teleurstelling bestaan niet, ... en we leven allemaal gelukkig op een roze wolk.

Anoniem0

Legacy Member
le big letomski zei:
Ik heb ook mijn 'peren' gezien in den tijd, mijn broer nog meer (dankzij mijn manipulatief talent :D, sorry witten)

Ik heb nu zelf een zoontje van anderhalf. Ik kan me bij de beste wil ter wereld niet voorstellen dat ik 'm ooit zou slaan. Zeg natuurlijk nooit nooit, het is nu nog een lief braaf schattig ventje, nooit extreem lastig.
De "hoek" werkt het best om 'm te kalmeren als em iets te driftig wordt.. een minuutje laten uithuilen en klaar.

Langs de andere kant, soms zie ik klein mannen in het openbaar het varken uithangen dat ik in mijn eigen denk: "moest dat de mijne zijn... man man"

i will never forgive you!

Mulan

Legacy Member
mac-bc zei:
Persoonlijk denk ik dat we in onze Westerse maatschappij teveel beginnen nadenken over de opvoeding van kinderen wegens gebrek aan echte problemen. Ik ervaar in mijn omgeving dat aankomende moeders en vaders zich storten op karrevrachten leesvoer over hoe ze kinderen moet opvoeden in een poging om hun onzekerheid te counteren.
Vol faalangst beginnen ze dan aan de job en proberen de voorgeschreven gedragsregeltjes (van uw pedagogische messias naar keuze) zo nauwlettend mogelijk te volgen. Het gevolg?
- postnatale depressies bij ouders
- rotverwendheid bij de kinderen

Ouders durven vaak geen opvoedende rol meer opnemen, alleen nog de rol van "de goede vriend". Je ziet hetzelfde fenomeen opduiken bij echtscheidingen: uiteraard maak je jezelf het meest populair bij uw kinderen door de rol van "the good guy" op te nemen, maar daarmee kun je niet opvoeden omdat de hiërarchie ontbreekt.
Pathetisch om te zien hoe die ouders dan denken dat ze het goed doen als ouder "want zie maar eens hoe goed wij overeenkomen met onze kinderen!". :ironic: Alsof dat het criterium zou moeten zijn.

Deze post sprong bij mij in het oog:



a) Wat is er verkeerd aan het feit dat je uw kind leert dat een volwassene méér mag en kan dan een kind? :crazy: Dat is toch perfect normaal? Een volwassene mag ook bier drinken, met de auto rijden, ... en kinderen niet. Waarom zou je pas ethisch correct handelen wanneer je alle volwassen gedragingen 1 op 1 mag projecteren op het kind?
Waarom mag een politie-agent iemand arresteren en een gewone burger niet? Waarom mag een parlementslid mee onze wetten bepalen en een gewone burger niet? ... Leer hen omgaan met het feit dat er verschillen bestaan in wat er getolereerd wordt van wie.
b) Een heel vreemde redenering dit. Goed gedrag belonen en slecht gedrag bestraffen, stel jij gelijk aan "niet te vertrouwen"?! Dus wanneer de politie jou met rust laat als je niets hebt mispeuterd, en diezelfde politie u oppakt wanneer je een moord hebt gepleegd dan noem jij de politie "niet te vertrouwen"? Vreemde hersenkronkel. Leer die kinderen wat wel mag en wat niet mag. Akkoord dat je natuurlijk wel consequent moet zijn, maar dat is een totaal andere discussie.



Dus als ze iets verkeerd doen, ga je hen belonen met extra aandacht en een leuk dansje?! Opnieuw vind ik dat nogal een wereldvreemde aanpak, die voor mij heel zweverig overkomt: alles is peis en vree, iedereen mag altijd alles doen wat een ander doet, pijn en teleurstelling bestaan niet, ... en we leven allemaal gelukkig op een roze wolk.

Jouw redeneringen liggen ZO ver weg van de mijne dat ik zelfs geen moeite ga doen om het verder uit te leggen. Zal mij alleen energie kosten en de kans dat jij effectief mee kan/zal gaan in die denkwijze is toch onbestaande.

tolya

Legacy Member
Mulan zei:
Jouw redeneringen liggen ZO ver weg van de mijne dat ik zelfs geen moeite ga doen om het verder uit te leggen. .
maar hij heeft wel punten die kloppen

kinderen die vandaag hyperbeschermd opgroeien en waar elke vorm van teleurstelling consequent wordt onmogelijk gemaakt. Terwijl dit toch wel een fundamenteel element van groot worden is.
of de totale waanzin vh opvoedingsadvies dat religieuze proporties aanneemt. dan is een pintje tijdens de zwangerschap de ergste vorm van kindermishandeling

of ouders die er alles aan doen om de allerbeste vriend van hun kind te worden, ze delen alles met mekaar, ze weten alles van mekaar,... dan krijg je een soort van hopeloze symbiose die bijzonder ongezond is op lange termijn

ouders die niet kunnen loslaten en kinderen die nooit geleerd hebben om echt op eigen voeten te staan

zarathustra

Legacy Member
mac-bc zei:
Pathetisch om te zien hoe die ouders dan denken dat ze het goed doen als ouder "want zie maar eens hoe goed wij overeenkomen met onze kinderen!". :ironic: Alsof dat het criterium zou moeten zijn.

Dat moet weldegelijk een criterium zijn, maar uiteraard niet het belangrijkste en het enige. Maar ok, wat zijn voor jou de criteria dan wel?

Ik denk dat er bij al degenen die niet met hun ouders door 1 deur kunnen toch ook wel iets serieus mis is. Zo zie je er hier veel die zo min mogelijk contact willen hebben.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan