Moeilijk en gevoelig onderwerp.
Ik lees mensen maken van een klets op de poep gelijk mishandelen tot het kind op sterven na dood is. Waarom altijd zo overdrijven?
Ik heb nog nooit een klap gekregen, altijd al voorbeeldig geweest

D) en ik zou zelf nooit een kind slaan maar soms heb ik wel zin om ze achter het behang te plakken.
Zelf heb ik geen kinderen, mijn man wel. Een meisje van 6,5 en hetgeen wat bij mij het meest effect heeft wanneer ze onhandelbaar was/is is mij op mijn knieën zetten, oogcontact maken tot ik haar aandacht heb en haar op dezelfde toon toespreken.
Kind wordt dan gelijk rustig en er valt mee te praten. Roepen heeft dan geen zin en klets op de poep al helemaal niet. Ik zou dat niet kunnen.
Bij haar papa helpt die aanpak niet, hem windt ze zo om haar vingertje.

Ze loopt zo over hem heen haha bij mij hoeft ze dat niet te proberen, helpt niet .
Straffen helpt ook, efkes time out in haar kamer, geen tablet etc ook maar al bij al hebben we er geen omkijken naar. Het is een lief kind plus we hebben ondanks dat ik strenger ben een super goede band. Kinderen vinden het heus niet erg hoor als je duidelijke grenzen stelt.
Soms zie ik ouders struggelen met kleine opdondertjes van nog geen meter of juist wel en heb ik zoiets van 'Hallo wie is hier de ouder'??
Die ouders doen dat zichzelf aan! Sommige punten staan niet open voor discussie, klaar.
Een kind heeft nood aan grenzen en het zijn de ouders die dat bepalen, niet het kind zelf kom op doe wel even normale hoor. Ik houd van streng maar toch rechtvaardig zijn.