Ednolb
Legacy Member
mac-bc zei:Persoonlijk denk ik dat we in onze Westerse maatschappij teveel beginnen nadenken over de opvoeding van kinderen wegens gebrek aan echte problemen. Ik ervaar in mijn omgeving dat aankomende moeders en vaders zich storten op karrevrachten leesvoer over hoe ze kinderen moet opvoeden in een poging om hun onzekerheid te counteren.
Vol faalangst beginnen ze dan aan de job en proberen de voorgeschreven gedragsregeltjes (van uw pedagogische messias naar keuze) zo nauwlettend mogelijk te volgen. Het gevolg?
- postnatale depressies bij ouders
- rotverwendheid bij de kinderen
Ouders durven vaak geen opvoedende rol meer opnemen, alleen nog de rol van "de goede vriend". Je ziet hetzelfde fenomeen opduiken bij echtscheidingen: uiteraard maak je jezelf het meest populair bij uw kinderen door de rol van "the good guy" op te nemen, maar daarmee kun je niet opvoeden omdat de hiërarchie ontbreekt.
Pathetisch om te zien hoe die ouders dan denken dat ze het goed doen als ouder "want zie maar eens hoe goed wij overeenkomen met onze kinderen!". :ironic: Alsof dat het criterium zou moeten zijn.
Deze post sprong bij mij in het oog:
a) Wat is er verkeerd aan het feit dat je uw kind leert dat een volwassene méér mag en kan dan een kind?Dat is toch perfect normaal? Een volwassene mag ook bier drinken, met de auto rijden, ... en kinderen niet. Waarom zou je pas ethisch correct handelen wanneer je alle volwassen gedragingen 1 op 1 mag projecteren op het kind?
Waarom mag een politie-agent iemand arresteren en een gewone burger niet? Waarom mag een parlementslid mee onze wetten bepalen en een gewone burger niet? ... Leer hen omgaan met het feit dat er verschillen bestaan in wat er getolereerd wordt van wie.
b) Een heel vreemde redenering dit. Goed gedrag belonen en slecht gedrag bestraffen, stel jij gelijk aan "niet te vertrouwen"?! Dus wanneer de politie jou met rust laat als je niets hebt mispeuterd, en diezelfde politie u oppakt wanneer je een moord hebt gepleegd dan noem jij de politie "niet te vertrouwen"? Vreemde hersenkronkel. Leer die kinderen wat wel mag en wat niet mag. Akkoord dat je natuurlijk wel consequent moet zijn, maar dat is een totaal andere discussie.
Dus als ze iets verkeerd doen, ga je hen belonen met extra aandacht en een leuk dansje?! Opnieuw vind ik dat nogal een wereldvreemde aanpak, die voor mij heel zweverig overkomt: alles is peis en vree, iedereen mag altijd alles doen wat een ander doet, pijn en teleurstelling bestaan niet, ... en we leven allemaal gelukkig op een roze wolk.
Een aantal zeer foute assumpties.
1) Die boeken waar jij naar refereert zijn ofwel slechte boeken ofwel zeer fout toegepast. Alle vakliteratuur die ik lees zegt niet dat je de vriend van je kind moet zijn of hen moet rotverwennen, integendeel: dat zijn de slechtste dingen die je kan doen als ouder.
Structuur, voorspelbaarheid en duidelijkheid zijn nog steeds kernbegrippen in de hedendaagse opvoeding.
2) Ja, volwassenen mogen meer dan kinderen. Dat is normaal en is inderdaad ook iets dat kinderen moeten leren. Maar voor zover ik weet mogen volwassen ook elkaar niet slaan want anders komt de politie de mensen arresteren (zij mogen dat immers). Waarom zou je dan kinderen wel mogen slaan? Omdat ze niet terug kunnen slaan en niet evenveel kracht hebben dan een volwassene?
Er zijn heus zeer veel andere methodes om kinderen in het gareel te houden zonder daarom te moeten vervallen in slaan/tikken/whatever... Het probleem is dat deze methodes vaak meer tijd en inspanning kosten van de opvoedingsfiguur in kwestie. En we leven nu eenmaal in een maatschappij waarin tijd geld kost, veel geld. De toekomst van de maatschappij, de kinderen die later volwassenen zullen worden, hebben in vele gevallen (moet ik hier en in het werkveld vaststellen) bijna geen recht op die tijd. En dan maar klagen dat ze onhandelbaar zijn. Veel kinderen worden tegenwoordig vaker van kleinsaf aan impliciet gemotiveerd om zichzelf te sturen. Natuurlijk verloopt dit niet altijd goed, en aanvaard dan nog maar eens de autoriteit van een volwassene of eender wie...
3) Ik zie nergens staan dat een time-out extra aandacht betekent, integendeel.
Time-out werkt echt. Ik gebruik dit dagelijks op het werk met de "moeilijkste gevallen" en ik durf zelfs beweren dat dit nagenoeg ALTIJD werkt om het kind een duidelijk signaal te geven dat het over de schreef gegaan is.
Als je dingen vanuit een respectvolle houding brengt dan zou je er van verbaasd staan hoeveel respect je terugkrijgt. En daar gaat het voor mij ook om in deze hele discussie: vanuit een machtspositie kinderen gaan tikken op de billen omdat ze iets fout gedaan hebben is niet zo respectvol naar hen toe. Beeld je eens in dat je baas dit zou doen bij jou als je iets niet op tijd afgewerkt hebt. Zou jij je gerespecteerd voelen?
Wat wel werkt is zeggen welk gedrag je afkeurt, welk gedrag je dan wel verwacht en duidelijkheid geven in wat de gevolgen zullen zijn als dit niet lukt. En ja, zoiets zal niet direct lukken en tijd vragen. Maar het werkt in de meeste gevallen wel.
Als ouder volhouden is soms het moeilijkste dat je moet doen, maar wel altijd het belangrijkste. Zoals iemand hierboven al zei: consequent zijn!
Het is niet het winnen van de strijd die telt, maar wel het volhouden. Op die manier geef je het sterktste signaal naar jouw kind toe.
Dat is toch perfect normaal? Een volwassene mag ook bier drinken, met de auto rijden, ... en kinderen niet. Waarom zou je pas ethisch correct handelen wanneer je alle volwassen gedragingen 1 op 1 mag projecteren op het kind?
) wat ik wil), maar dat dwing ik af door o.a. vriendschap, maar natuurlijk ook door andere zaken.
Ik denk dat de mooie momenten net zijn als ge doorhebt, gvd, diene kleine heeft mij hier liggen
Nu makkelijk zeggen natuurlijk want ik heb geen kinderen dus ik wil hierover ook niet echt in discussie gaan, maar met deze visie zou ik aan mijn opvoeden beginnen. Een goede consequente correcte basis van jongs aan is volgens mij belangrijk. Dit samengaand met heel veel positeive aandacht, samen spelen, de kinderen overal naartoe nemen en vanalles leren, ze veel zelf laten doen, ze zelf hun grenzen laten verleggen met veel praise. Ze laten doen, ze laten vallen, ze leren wat tegenslag is, ze leren wat opnieuw proberen tot het lukt is, etc... Natuurlijk hebt ge kinderen die u het bloed vanonder uw nagels halen, natuurlijk gaan er hier mensen afkomen met "ah ja en wat als ze dit en dat doen", ik doe aan dat spelletje niet meer mee. Ik heb hier mijn visie gegeven, en ik zal er het beste van moeten maken als ik zelf ooit voor ne kleine kies 
).