Archief - De pedagogische 'tik'

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Is een pedagogische tik verantwoord?


  • Totaal aantal stemmers
    79
  • Opiniepeiling gesloten.

Ednolb

Legacy Member
mac-bc zei:
Persoonlijk denk ik dat we in onze Westerse maatschappij teveel beginnen nadenken over de opvoeding van kinderen wegens gebrek aan echte problemen. Ik ervaar in mijn omgeving dat aankomende moeders en vaders zich storten op karrevrachten leesvoer over hoe ze kinderen moet opvoeden in een poging om hun onzekerheid te counteren.
Vol faalangst beginnen ze dan aan de job en proberen de voorgeschreven gedragsregeltjes (van uw pedagogische messias naar keuze) zo nauwlettend mogelijk te volgen. Het gevolg?
- postnatale depressies bij ouders
- rotverwendheid bij de kinderen

Ouders durven vaak geen opvoedende rol meer opnemen, alleen nog de rol van "de goede vriend". Je ziet hetzelfde fenomeen opduiken bij echtscheidingen: uiteraard maak je jezelf het meest populair bij uw kinderen door de rol van "the good guy" op te nemen, maar daarmee kun je niet opvoeden omdat de hiërarchie ontbreekt.
Pathetisch om te zien hoe die ouders dan denken dat ze het goed doen als ouder "want zie maar eens hoe goed wij overeenkomen met onze kinderen!". :ironic: Alsof dat het criterium zou moeten zijn.

Deze post sprong bij mij in het oog:



a) Wat is er verkeerd aan het feit dat je uw kind leert dat een volwassene méér mag en kan dan een kind? :crazy: Dat is toch perfect normaal? Een volwassene mag ook bier drinken, met de auto rijden, ... en kinderen niet. Waarom zou je pas ethisch correct handelen wanneer je alle volwassen gedragingen 1 op 1 mag projecteren op het kind?
Waarom mag een politie-agent iemand arresteren en een gewone burger niet? Waarom mag een parlementslid mee onze wetten bepalen en een gewone burger niet? ... Leer hen omgaan met het feit dat er verschillen bestaan in wat er getolereerd wordt van wie.
b) Een heel vreemde redenering dit. Goed gedrag belonen en slecht gedrag bestraffen, stel jij gelijk aan "niet te vertrouwen"?! Dus wanneer de politie jou met rust laat als je niets hebt mispeuterd, en diezelfde politie u oppakt wanneer je een moord hebt gepleegd dan noem jij de politie "niet te vertrouwen"? Vreemde hersenkronkel. Leer die kinderen wat wel mag en wat niet mag. Akkoord dat je natuurlijk wel consequent moet zijn, maar dat is een totaal andere discussie.



Dus als ze iets verkeerd doen, ga je hen belonen met extra aandacht en een leuk dansje?! Opnieuw vind ik dat nogal een wereldvreemde aanpak, die voor mij heel zweverig overkomt: alles is peis en vree, iedereen mag altijd alles doen wat een ander doet, pijn en teleurstelling bestaan niet, ... en we leven allemaal gelukkig op een roze wolk.

Een aantal zeer foute assumpties.
1) Die boeken waar jij naar refereert zijn ofwel slechte boeken ofwel zeer fout toegepast. Alle vakliteratuur die ik lees zegt niet dat je de vriend van je kind moet zijn of hen moet rotverwennen, integendeel: dat zijn de slechtste dingen die je kan doen als ouder.
Structuur, voorspelbaarheid en duidelijkheid zijn nog steeds kernbegrippen in de hedendaagse opvoeding.
2) Ja, volwassenen mogen meer dan kinderen. Dat is normaal en is inderdaad ook iets dat kinderen moeten leren. Maar voor zover ik weet mogen volwassen ook elkaar niet slaan want anders komt de politie de mensen arresteren (zij mogen dat immers). Waarom zou je dan kinderen wel mogen slaan? Omdat ze niet terug kunnen slaan en niet evenveel kracht hebben dan een volwassene?
Er zijn heus zeer veel andere methodes om kinderen in het gareel te houden zonder daarom te moeten vervallen in slaan/tikken/whatever... Het probleem is dat deze methodes vaak meer tijd en inspanning kosten van de opvoedingsfiguur in kwestie. En we leven nu eenmaal in een maatschappij waarin tijd geld kost, veel geld. De toekomst van de maatschappij, de kinderen die later volwassenen zullen worden, hebben in vele gevallen (moet ik hier en in het werkveld vaststellen) bijna geen recht op die tijd. En dan maar klagen dat ze onhandelbaar zijn. Veel kinderen worden tegenwoordig vaker van kleinsaf aan impliciet gemotiveerd om zichzelf te sturen. Natuurlijk verloopt dit niet altijd goed, en aanvaard dan nog maar eens de autoriteit van een volwassene of eender wie...
3) Ik zie nergens staan dat een time-out extra aandacht betekent, integendeel.
Time-out werkt echt. Ik gebruik dit dagelijks op het werk met de "moeilijkste gevallen" en ik durf zelfs beweren dat dit nagenoeg ALTIJD werkt om het kind een duidelijk signaal te geven dat het over de schreef gegaan is.

Als je dingen vanuit een respectvolle houding brengt dan zou je er van verbaasd staan hoeveel respect je terugkrijgt. En daar gaat het voor mij ook om in deze hele discussie: vanuit een machtspositie kinderen gaan tikken op de billen omdat ze iets fout gedaan hebben is niet zo respectvol naar hen toe. Beeld je eens in dat je baas dit zou doen bij jou als je iets niet op tijd afgewerkt hebt. Zou jij je gerespecteerd voelen?
Wat wel werkt is zeggen welk gedrag je afkeurt, welk gedrag je dan wel verwacht en duidelijkheid geven in wat de gevolgen zullen zijn als dit niet lukt. En ja, zoiets zal niet direct lukken en tijd vragen. Maar het werkt in de meeste gevallen wel.
Als ouder volhouden is soms het moeilijkste dat je moet doen, maar wel altijd het belangrijkste. Zoals iemand hierboven al zei: consequent zijn!
Het is niet het winnen van de strijd die telt, maar wel het volhouden. Op die manier geef je het sterktste signaal naar jouw kind toe.

Creeping Death

Legacy Member
zarathustra zei:
Dat moet weldegelijk een criterium zijn, maar uiteraard niet het belangrijkste en het enige. Maar ok, wat zijn voor jou de criteria dan wel?

Ik denk dat er bij al degenen die niet met hun ouders door 1 deur kunnen toch ook wel iets serieus mis is. Zo zie je er hier veel die zo min mogelijk contact willen hebben.

Misschien verwoordt hij het niet goed?
Ergens kan me wel vinden in zijn uitleg: ouders proberen tegenwoordig veel te veel een vriendschapsband op te bouwen met hun kinderen. Dit terwijl ze geen vrienden zijn maar ouders.
Overeenkomen/graag zien != vriendschap.

Tomski

Legacy Member
Het probleem met vriendschap is dat het je gezag ondermijnt. En gezag heb je nodig als ouder, anders lopen ze gewoon vierkant over je heen.

JPV

Legacy Member
waarom zou vriendschap gezag ondermijnen? Vriendschap kan gezag net versterken.

zarathustra

Legacy Member
JPV zei:
waarom zou vriendschap gezag ondermijnen? Vriendschap kan gezag net versterken.

verschillende definities zeker? Voor mij is een vriend iemand op hetzelfde niveau, dus die hebben niet het recht om u te zeggen wat te doen en vice versa. Maar dat zijn gewoon semantische discussies.

vertex13

Legacy Member
JPV zei:
waarom zou vriendschap gezag ondermijnen? Vriendschap kan gezag net versterken.

Hier moet ik mee akkoord gaan uit eigen ondervinding. Mijn 17 jarige dochter kan en lag veel zeggen tegen mij, want ik ben nogal laks tegenover haar. Ik doe ook veel dingen met haar, zoals vroeger, gamen, uitstapjes maken,...

Maar ze beseft verdomd goed hoever ze mag gaan en wanneer ze over de lijn is geweest. Tegenwoordig moet ik het zelfs niet zeggen maar bied ze haar verontschuldigingen aan.

Natuurlijk mag ze niet alles zeggen of doen, en heb haar in het verleden,en doe dat nog altijd, duidelijk gemaakt waarom.

Mijn ex zegt soms dat ik geen vader ben, maar een zeer goede vriend, waar ik haar gelijk in moet geven. Maar toch merk ik het verschil dat als wij drieën ergens naartoe gaan, mijn ex altijd bezig is van dit mag niet, dat mag niet, stop ermee,... tot het punt dat ze soms zegt tegen mij dat ik ook eens iets moet zeggen.
Het verschil tussen ons is dat mijn ex veel verbied, zeer kort op de bal speelt, terwijl ik lakser ben en enkel optreed als het niet meer door de beugel kan.
Ik heb precies de indruk dat mijn manier beter werkt aangezien als ik iets zeg, ze direct luisterd, terwijl de ex iets meerdere malen moet herhalen voor ze luisterd.

JPV

Legacy Member
zarathustra zei:
verschillende definities zeker? Voor mij is een vriend iemand op hetzelfde niveau, dus die hebben niet het recht om u te zeggen wat te doen en vice versa. Maar dat zijn gewoon semantische discussies.

Gezag wil niet zeggen dat iemand het recht heeft om te zeggen wat je moet doen. Wel dat door zijn doen en laten de ene een bepaald macht (allez, invloed) heeft over een derde.

Mijn baas heeft bepaalde rechten over mij. Gezag "dwingt" hij echter af door zijn manier van doen.

Ik heb macht over mijn kinderen (mijn kinderen MOETEN nu eenmaal naar de school gaan waar ik wil). Ik heb gezag (ze doen (meestal :p) wat ik wil), maar dat dwing ik af door o.a. vriendschap, maar natuurlijk ook door andere zaken.

M°°nblade

Legacy Member
JPV zei:
waarom zou vriendschap gezag ondermijnen? Vriendschap kan gezag net versterken.
Vriendschap en gezag staan compleet los van elkaar.

Wat je via vriendschap van je kind gedaan krijgt is, is geen vorm van hiërarchisch gezag maar een niet-hiërarchische geste van een vriend aan een andere vriend.

sneax

Legacy Member
Als je vanuit een machtspositie (ouder vs kind) fysisch geweld moet gebruiken dan is dat uit onmacht. Ik ben daar niet echt voor, ik zie dat eerder als een faling van mezelf. Ik kies dan eerder voor isolement (naar uw kamer!). Ge moet dan wel zien dat ze geen tv en geen PS4 op hun kamer hebben.

Ik denk dat consequent zijn, slecht gedrag kunnen negeren indien mogelijk (in de winkel, als mijne kleine het kot samen schreeuwt, dattem maar doet, dat de mensen maar kijken, geef die aan de kassa een snoepje en tis elke keer van dat), kinderen hun tantrum kunnen laten hebben alsof het je niets doet etc... belangrijk is. Ze moeten leren de gevolgen dragen. Dat kan van jongsaf al. Maken ze iets kapot, tja, dan zal dat kapot blijven. Wat ik ook niet snap zijn ouders die hun kinderen sussen en zeggen als je nu braaf bent dan krijg je vanavond een koek.

Ja, dan gaan ze ambras maken zodat je dat zou zeggen zodat ze vanavond hun koek krijgen. Neen, altijd een koek geven. En de koek wegnemen als ze stout zijn. Manipuleren, macht uitoefenen met je resources. Ze manipuleren jou op dezelfde manier :) Ik denk dat de mooie momenten net zijn als ge doorhebt, gvd, diene kleine heeft mij hier liggen :lol: Nu makkelijk zeggen natuurlijk want ik heb geen kinderen dus ik wil hierover ook niet echt in discussie gaan, maar met deze visie zou ik aan mijn opvoeden beginnen. Een goede consequente correcte basis van jongs aan is volgens mij belangrijk. Dit samengaand met heel veel positeive aandacht, samen spelen, de kinderen overal naartoe nemen en vanalles leren, ze veel zelf laten doen, ze zelf hun grenzen laten verleggen met veel praise. Ze laten doen, ze laten vallen, ze leren wat tegenslag is, ze leren wat opnieuw proberen tot het lukt is, etc... Natuurlijk hebt ge kinderen die u het bloed vanonder uw nagels halen, natuurlijk gaan er hier mensen afkomen met "ah ja en wat als ze dit en dat doen", ik doe aan dat spelletje niet meer mee. Ik heb hier mijn visie gegeven, en ik zal er het beste van moeten maken als ik zelf ooit voor ne kleine kies :unsure:

zarathustra

Legacy Member
JPV zei:
Gezag wil niet zeggen dat iemand het recht heeft om te zeggen wat je moet doen. Wel dat door zijn doen en laten de ene een bepaald macht (allez, invloed) heeft over een derde.

Mijn baas heeft bepaalde rechten over mij. Gezag "dwingt" hij echter af door zijn manier van doen.

Ik heb macht over mijn kinderen (mijn kinderen MOETEN nu eenmaal naar de school gaan waar ik wil). Ik heb gezag (ze doen (meestal :p) wat ik wil), maar dat dwing ik af door o.a. vriendschap, maar natuurlijk ook door andere zaken.

Zoals gezegd, semantische discussies. Mijn baas heeft geen gezag over mij omwille van zijn doen en laten, die heeft gezag over mij omdat die de touwtjes in handen heeft wat betreft mijn loon, al de rest is irrelevant.

JPV

Legacy Member
maar waarom zou vriendschap dan gezag ondermijnen? Of er nu een semantisch verschil is in de term gezag, zie ik niet in waarom beide niet samen kunnen én elkaar versterken.

HUSKE

Legacy Member
vertex13 zei:
Hier moet ik mee akkoord gaan uit eigen ondervinding. Mijn 17 jarige dochter kan en lag veel zeggen tegen mij, want ik ben nogal laks tegenover haar. Ik doe ook veel dingen met haar, zoals vroeger, gamen, uitstapjes maken,...

Maar ze beseft verdomd goed hoever ze mag gaan en wanneer ze over de lijn is geweest. Tegenwoordig moet ik het zelfs niet zeggen maar bied ze haar verontschuldigingen aan.

Natuurlijk mag ze niet alles zeggen of doen, en heb haar in het verleden,en doe dat nog altijd, duidelijk gemaakt waarom.

Mijn 5-jarige zoon kan en mag alles zeggen tegen mij. Ik wil alles weten wat hem aanbelangd en hij moet dat zonder schroom kunnen zeggen. Nu en hopelijk later ook.
Ik probeer hem aan te leren dat hij mij 100% kan vertrouwen en altijd op mij kan rekenen, wat er ook gebeurd is.
Als iets niet door de beugel kan zal hem uitgelegd worden waarom maar zonder boos te worden. Ook hij weet ongeveer waar de grenzen liggen en komt zowat alles eerlijk vertellen en zich verontschuldigen. Vind dat knap voor een 5-jarige :).
Maarja, ik ben tenslotte (volgens hem althans) de beste papa van de wereld :p.


Ik zal dan ook nooit kwaad worden als hij bv iets stuk gedaan heeft en hij dat eerlijk komt vertellen. Dat zijn nu eenmaal dingen die gebeuren.
Als hij express zijn speelgoed begint te gooien en dat dient daar niet voor (hij doet dat alleen buiten), dan zal ik er wel eens iets van zeggen. Op een normale toon dat dat daar niet voor gemaakt is.

tolya

Legacy Member
JPV zei:
maar waarom zou vriendschap dan gezag ondermijnen?.
omdat het 2 totaal verschillende rollen zijn

vrienden kunnen mekaar regels opleggen in consensus, er is geen hiërarchie. gaan we niet akkoord zijn we geen vrienden meer.
Ouder-kind is per definitie een hiërarchisch gegeven. Jij moet je kind klaarstomen op het volwassen leven en alles wat erbij hoort. Dus ook heel veel minder leuke dingen en regels die de kinderen niet tof vinden. ALs ouder ben je ook lang juridisch aansprakelijk en ga je in de fout dan kan de maatschappij jou ook op de vingers tikken. Hem verbaal rationeel uitleggen dat een hete kookplaat gevaarlijk is? 3x ziekenhuis en de kinderbescherming belt aan.

en regels worden in een hiërarchie nu eenmaal eenzijdig opgelegd en moeten afgedwongen worden.
maar we blijven hangen in definities. Ik heb in mij leven een handvol tikken gekregen en ze waren allemaal verdiend. Onder slaan, heb ook geknokt, versta ik toch echt iets anders.
en moest ons ma weten wa ik allemaal heb uitgestoken? liever niet.

bij volwassenen is het niet anders
een agent is ook gewoon een mens met evenveel rechten als ik. Toch mag hj mij aflappen met de matrak als hij de flik is en ik de ongehoorzame betoger, er is maw een verschil in rang. de flik die u aflapt kan op die moment uw vriend niet zijn omdat ge in een andere rol zit

Creeping Death

Legacy Member
JPV zei:
maar waarom zou vriendschap dan gezag ondermijnen? Of er nu een semantisch verschil is in de term gezag, zie ik niet in waarom beide niet samen kunnen én elkaar versterken.

Dat hoeft niet persé hoor. Je kan én vriend én ouder zijn; al ben je soms meer het ene dan het andere.
Maar ik zie veel mensen die alleen vooral/alleen maar vriend willen zijn en daar door hun verantwoordelijkheid en taken als ouder wat ontlopen. Want uw kind zou maar eens kwaad op u kunnen zien en uw vriendje niet meer willen zijn..

JPV

Legacy Member
Creeping Death zei:
Dat hoeft niet persé hoor. Je kan én vriend én ouder zijn; al ben je soms meer het ene dan het andere.
Maar ik zie veel mensen die alleen vooral/alleen maar vriend willen zijn en daar door hun verantwoordelijkheid en taken als ouder wat ontlopen. Want uw kind zou maar eens kwaad op u kunnen zien en uw vriendje niet meer willen zijn..

Ben ik mee eens.

tolya zei:
omdat het 2 totaal verschillende rollen zijn
je kan toch perfect de vriend zijn die iemand iets oplegt? eenvoudig voorbeeld: je gaat met je beste vriend gaan stappen en drinkt je ladderzat.
Je vriend neemt je mee naar huis tegen je eigen wil. Gezag, maar blijft vriendschap. Meer zelfs, dat gezag zal niet aanvaard worden zonder die vriendschap.

Idem voor liefdesverdriet, maar zelfs rationele zaken zoals bvb kiezen welk werk je moet nemen kan vanuit een bepaald gezagsargument zijn als iemand daar veel ervaring mee heeft.
tolya zei:
vrienden kunnen mekaar regels opleggen in consensus, er is geen hiërarchie. gaan we niet akkoord zijn we geen vrienden meer.
Ouder-kind is per definitie een hiërarchisch gegeven. Jij moet je kind klaarstomen op het volwassen leven en alles wat erbij hoort. Dus ook heel veel minder leuke dingen en regels die de kinderen niet tof vinden. ALs ouder ben je ook lang juridisch aansprakelijk en ga je in de fout dan kan de maatschappij jou ook op de vingers tikken. Hem verbaal rationeel uitleggen dat een hete kookplaat gevaarlijk is? 3x ziekenhuis en de kinderbescherming belt aan.
vreemd, nog niet naar het ziekenhuis moeten gaan daarvoor... nochtans een héél nieuwsgierig kind. Maar als je uitlegt dat het zo warm is dat zijn vingers verbranden, op zijn niveau,
dan doet hij dat niet (en ja, 't kan altijd, maar geen 3 keer ;)).
tolya zei:
een agent is ook gewoon een mens met evenveel rechten als ik. Toch mag hj mij aflappen met de matrak als hij de flik is en ik de ongehoorzame betoger, er is maw een verschil in rang. de flik die u aflapt kan op die moment uw vriend niet zijn omdat ge in een andere rol zit
zelfs dan mag hij je niet aflappen met de amtrak :). En diezelfde agent kan even later je helpen als je zélf slagen en verwondingen kreeg van een agressor :).

tolya

Legacy Member
JPV;20932501[/QUOTE zei:
je kan toch perfect de vriend zijn die iemand iets oplegt?
neen
er zijn, in jouw voorbeeld, toch een paar fundamentele verschillen met een 18 jaar durend opvoedingsproces waar je ook juridische verantwoordelijkheid draagt.

als je naar iemand luistert, omdat je weet dat die over de nodige kennis beschikt, dan vertrek je vanuit je eigen levenservaring en blijft de eindbeslissing uiteindelijk bij jou liggen.
met 3 ,4 of 5j heb je die kennis nog niet en dan worden regels opgelegd

als beiden volwassen zijn en het rangordevershcil verdwenen is kun je vrienden worden.

M°°nblade

Legacy Member
JPV zei:
maar waarom zou vriendschap dan gezag ondermijnen? Of er nu een semantisch verschil is in de term gezag, zie ik niet in waarom beide niet samen kunnen én elkaar versterken.
Omdat het voor het kind misschien verwarrend is dat je als ouders steeds wisselt tussen twee verschillende rollen?

JPV

Legacy Member
M°°nblade zei:
Omdat het voor het kind misschien verwarrend is dat je als ouders steeds wisselt tussen twee verschillende rollen?
Je kan toch beide rollen combineren? Als jij beste vriend bent met je collega en die collega promoveert waardoor hij ergens gezag heeft over jou, zou jij dan, als hij zijn gezag uitoefent, niet nog altijd vriend kunnen zijn van jou op dat moment? Hij zegt nog altijd wat je moet doen, maar misschien kiest hij voor jou wel toch de leukere taken uit (als hij zijn gezag slecht zou gebruiken)?

Als m'n dochter iets fout doet en ik haar berisp, mag ze ook bij mij komen uithuilen als ze van haar eigen gedrag verschoten is. Op dat moment zal ik haar troosten, maar zal ik ook mijn gezag gebruiken om haar zélf te laten zeggen wat ze fout deed en hoe ze haar fout zal herstellen. Ik ben dan haar vriend, maar mét gezag.

M°°nblade

Legacy Member
JPV zei:
Je kan toch beide rollen combineren? Als jij beste vriend bent met je collega en die collega promoveert waardoor hij ergens gezag heeft over jou, zou jij dan, als hij zijn gezag uitoefent, niet nog altijd vriend kunnen zijn van jou op dat moment? Hij zegt nog altijd wat je moet doen, maar misschien kiest hij voor jou wel toch de leukere taken uit (als hij zijn gezag slecht zou gebruiken)?
In de praktijk zie ik toch wel dat promotie vaak net leidt tot druk op de vriendschap die kan zorgen voor een verstoring of beëindiging in de vriendschap van 2 ex-collega's. Als hiërarchisch leidinggevende ervaar ik een positievere verstandhouding met ex-collega's maar waarvan ik nooit weet of deze nu oprecht is of enkel omdat ik hoger geplaatst ben. Daarbij moet je ook meer op je tellen passen want bij het minste is er schijn van voortrekkerij en jaloezie bij de rest zoals je zegt. Daardoor neem je bijna automatisch meer afstand van je ex-collega's.
Het is hetzelfde als een relatie hebben met iemand van het werk. Wanneer dat met iemand is die hiërarchisch boven of onder je staat is dat veel moeilijker binnen een bedrijf. Wanneer deze op dezelfde hoogte staat is dat dan weer meer aanvaard.

Als m'n dochter iets fout doet en ik haar berisp, mag ze ook bij mij komen uithuilen als ze van haar eigen gedrag verschoten is. Op dat moment zal ik haar troosten, maar zal ik ook mijn gezag gebruiken om haar zélf te laten zeggen wat ze fout deed en hoe ze haar fout zal herstellen. Ik ben dan haar vriend, maar mét gezag.
Ik denk dat je idd op die manier een goede balans moet zoeken tussen vriend en ouder. Maar ik merk toch dat ouders die teveel in de vriendenrol kruipen hun gezag over hun kinderen verliezen omdat de kinderen vergeten wie de limits&boundaries bepaalt. En omgekeerd zullen ouders die steeds hun gezag laten gelden een minder goede band hebben met hun kinderen. Het is natuurlijk ook sterk afhankelijk van het karakter van je kind.
Op die manier ondermijnen vriendschap en gezag elkaar.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan