Archief - In de marge van de N-VA

Remi zei:

Dus bandwerk is te min voor u? Dat moet afgeschaft worden want er valt niks bij te leren. De mensen die dat doen zijn slaven, blablablabla?

Alleen jobs waarbij je kan 'leren' zijn goed genoeg? Jawadde... wake up and smell the coffee... Heb jij ooit al wel eens gewerkt. De jobs waarbij je altijd iets nieuws doet en bijleert, kan je waarschijnlijk op één hand tellen hoor.

Klik om te vergroten...

En hopelijk zijn ze allemaal zeer snel geautomatiseerd.

Sommige mensen hebben graag routine en repetitie. Ik niet.
Voor mij is routine een marteling en ik word daar depressief van. Ik heb effectief een enorme nood aan altijd nieuwigheden waaruit ik op een of andere manier kan groeien. Bandwerk is dus idd niet voor mij. Heeft niets te maken met de waarde van het werk.
Wat wel te maken heeft met de waarde van het werk is in hoeverre het efficiënter kan gedaan worden door mensen die er effectief voor gemotiveerd zijn, of hoeveel efficiënter het kan gedaan worden door het te automatiseren. Op die twee punten stel ik de waarde van veel werk in vraag, en stel ik ook het nut in vraag van op communistische wijze iedereen maar aan gelijk welke job te helpen. Alsof dat als mensen werken alles prima is. De hoeveelheid stress, pillen, burn-outs, ... suggereren dat er fundamentele problemen zijn op gebied van tewerkstellingen en het type werk dat mensen moeten doen. Ik stel dan ook zeker in vraag hoe nuttig en vervullend veel jobs effectief zijn, en of werken soms niet te ongezond is (als er een missmatch is tussen de jobinvulling en de persoon).

Freya zei:

Waarom dat werk nutteloos zou zijn, is mij ook een volledig raadsel. Je gaat mij niet vertellen dat thuis zitten en niets van werk doen (zij het gewoon werk of gemeenschapsdienst) wel uitdagend of leerrijk is. Het is maar wat je er zelf van maakt.

Mja, misschien niet bijzonder uitdagend, maar wel nuttig werk. En uitdagender dan helemaal niets.

Klik om te vergroten...

Een werkloze moet niet thuis naar tv zitten kijken eh. Er is een oneindig aan informatie waaruit te leren valt vrij en gratis toegankelijk via het internet. Er zijn tal van mogelijkheden om vrijwilligerswerk te doen of aan te sluiten bij verenigingen/organisaties waar zowel gemeenschapsgevoel als uitdagingen te vinden zijn waaruit geleerd kan worden.
Je kan lezen, schrijven, effectief nuttig of leerrijk vrijwilligerswerk doen.
Als men mensen gaat verplichten nutteloos werk te doen dat niet bij hen past, waar ze niets uit kunnen leren en hen zo effectief te gebruiken als slaaf door hen de vrijheid te ontnemen (tijd af te nemen) om wel nuttige en vervullende dingen te doen, dan pas ga je werklozen doen stagneren. Zo een bezigheidstherapie en vernedering is ideaal om mensen alle drive te ontnemen en ze klaar te stomen voor depressie, in plaats van ze vrij te laten om te groeien en te leren.

Ge kunt van gemeenschapsdienst perfect een win-win maken voor iedereen. Psychologisch is geweten dat mensen die werkeloos zijn te kampen krijgen met psychologische problemen (omdat ze niet kunnen werken) en financiele problemen (omdat ze geen loon hebben). Wat is er mis met die mensen een paar uurtjes in de week iets nuttig te doen voor de staat waar we allen van beter worden. De uitdaging is om het goed toe te passen. Ge kunt dat heel creatief aanpakken, verlaag de subsidies in bepaalde sectoren en lever in de plaats daarvan mensen met een leefloon die graag bezig zijn met die dingen. Win-win voor zowel de persoon in kwestie als voor de staat.

Wat ik wel grappig vind, is dat een vermogenskadaster zogenaamd 'onrealistisch' is. Gemeenschapswerk op een goede manier invoeren is minstens even moeilijk.

Freya zei:

Je hoeft dat niet te zien als een straf, het is een ruildienst.

Waarom dat werk nutteloos zou zijn, is mij ook een volledig raadsel. Je gaat mij niet vertellen dat thuis zitten en niets van werk doen (zij het gewoon werk of gemeenschapsdienst) wel uitdagend of leerrijk is. Het is maar wat je er zelf van maakt.

Het gaat ook niet alleen om straten vegen, he. Het voorstel van de Open VLD:

"‘Ik zou bijvoorbeeld werklozen nooit in de groendienst inschakelen: dat zijn professionele, efficiënte diensten, met een moderne visie.’ Somers denkt eerder aan ‘klusjes die bestaande maatschappelijke noden verlichten’. Zoals: boodschappen doen voor bejaarden en mindervaliden, bedeling van overheidscommunicatie zoals het posten van brieven, het bezorgen van maaltijden aan huis. ‘Eenvoudig werk, maar wel relevant’, aldus Somers. ‘Goed ook voor het zelfvertrouwen van de werkloze, en een perfecte manier om uit het isolement te breken.’"

Bron: ?Werklozen klusjes laten klaren, levert gemeenschap pakken g... - De Standaard

Mja, misschien niet bijzonder uitdagend, maar wel nuttig werk. En uitdagender dan helemaal niets.

Klik om te vergroten...

en weeral dat stereotype van de werkloze die thuis zit te niksen/profiteren. Waarom ga je daarvan uit? Welke cijfers heb je om deze veronderstelling te staven?

Stel dat we ervan uitgaan dat de meeste langdurig werklozen dit niet zijn uit vrije keuze, maar liever zouden werken. Vanuit deze veronderstelling kunnen we afleiden dat deze mensen het moeilijk hebben op de arbeidsmarkt. Net omdat ze het moeilijk hebben op de arbeidsmarkt, moeten zij ten allen tijde beschikbaar kunnen zijn (voor sollicitaties, opleidingen, interims, noem maar op). Gemeenschapswerk neemt een deel van die tijd in beslag, dus een aantal mensen zullen hierdoor nog langer langdurig werkloos blijven. Zelfs als dit aantal een absoluut minimum is, is dit het niet waard.

De vrije keuze van werk is een basisrecht, vastgelegd in de grondwet (art. 23) en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (art. 4). Dit plaatsen onder maatschappelijke plichten (zoals legerdienst en dergelijke) lijkt me nogal moeilijk.
Je kan natuurlijk stellen dat je dan ook geen uitkering ontvangt, maar ook hier garandeert art. 23 het recht op huisvesting en sociale zekerheid, iets wat zonder uitkering niet mogelijk is in Belgie. Als er dan ook nog eens een billijke beloning en arbeidsvoorwaarden moeten vasthangen aan alle arbeid (weeral art. 23), dan vrees ik dat dit voorstel zich op z'n minst in de donkergrijze zone bevindt wat betreft (grond)wettelijkheid.

Punt is dat het vaak bezigheidstherapie is. Nederland en Engeland tonen dat in praktijk aan. De vraag is zelfs of het ons geen geld gaat kosten ipv uitsparen, want mensen doen werken kost ook geld.

Volmondig eens met Jan Nolf.

Als werken een straf wordt - Jan Nolf

Gloxke zei:

Dus het verschil tussen normaal werk en slavernij is dat je bij het eerste iets meer overhoud dan het tweede?

Ja ik zie het stigma. Ik zie ook dat het (gedeeltelijk) zou verdwijnen indien ze gemeenschapswerk zouden moeten doen.


Mensen 'denigrerend' gemeenschapswerk laten doen in ruil voor geld mag niet, maar mensen datzelfde werk laten uitvoeren onder de naam 'volwaardige job' mag wel? Vreemde redenering.

Klik om te vergroten...

Het gaat niet over de 'naam' , maar over de voorwaarden van hoe men tewerk zal worden gesteld. Vooral dan de 'loonvoorwaarden', het stigma ect. Ik ben ook niet helemaal tegen het idee van gemeenschapsdienst, voor hardnekkige gevallen kan dit inderdaad een goede oplossing zijn, maar men mag niet iedereen over dezelfde kam scheren.

Een goede kennis van me zit nu in zijn tweede jaar rechten aan de universiteit. Hij heeft een moeilijke jeugd gehad en is door een hardnekkig conflict met zijn ouders buiten gevlogen. Nu krijgt hij geld van zijn ouders dankzij de onderhoudsverplichting + een leefloon waardoor hij nog de mogelijkheid geniet om verder te studeren. Ga je nu echt zeggen dat hij in deze situatie in de vakanties nog wat afval mag gaan ruimen naast de snelwegen?

Gloxke zei:

Beschouw gemeenschapsdienst gewoon als een soort half time job met daarbijhorend half-loon.
Wat we nu hebben is een 0-time job met een half-loon. Mensen zonder werk mogen niet verhongeren, maar in ruil voor de hulp die ze krijgen mag er toch echt wel iets tegenover staan. Is dat nu zo onredelijk?

Klik om te vergroten...

Ja, meer zelfs: Dat is flirten met artikel 4 lid 2 van het EVRM: "Niemand mag gedwongen worden dwangarbeid of verplichte arbeid te verrichten."

Gloxke zei:

Hoeveel uren NVA wil weet ik niet.

Klik om te vergroten...

En hier schuilt het grote gevaar, niemand weet hoever N-VA hierin wil gaan.

Tegen dat je een realistisch goed werkende vorm van gemeenschapsdienst kan invoeren, tegen dan hebben we een onvoorwaardelijk basisinkomen. Deze discussie is eigenlijk niet relevant, het enige resultaat wat ik zie is een polarisering tussen de werkende en de niet-werkende. Tussen zij die er vanuit gaan dat iedereen profiteert en zij die er van uit gaan dat niemand dat doet.

Karre zei:

Maar dit was er toch wel één die echt voor de hand liggend was

In verband met Nesjamag, ik vind het vaak zonde dat hij afgerekend wordt op bepaalde zaken (zoals zijn werkloosheidsuitkering wat ik ook maar afkeur). Maar vaak haalt hij wel nog gronden van waarheden aan die voor anderen niet zo vanzelfsprekend lijken. Alleszins beter dan sommigen hier die toch maar voortdurend op de man liggen te spelen.

Klik om te vergroten...

Ach kom, het enige wat hij doet is met intellectueel geleuter afkomen waar niemand een boodschap aan heeft. Hij weet gewoon dat het met de N-VA moeilijker zal zijn voor hem om te profiteren van dopgeld en dus gaat hij in het verzet. Kijk naar de argumenten die hij gebruikt tegen die paar uren gemeenschapsdienst: het is nutteloos, geen uitdaging, je leert er niks mee, ...

Wat een geluk dat thuis in je luie zetel liggen en je leefloon trekken wél zo zinvol en uitdagend is. :ironic:

Nesjamag zei:

...

Klik om te vergroten...

Dus als ik het goed kan samenvatten wil jij enkel werk dat voldoende afwisseling biedt en aangepast is aan jouw eisen?
Mag ik dan zo is vragen wat jij dan als ideale job beziet (en geen omschrijving van wat het moet zijn, echt een job)?

Je redenering over slavernij klopt toch ook niet hoor. Alsof vrijwilligerswerk geen afstompend werk is. Men gebruikt net vrijwilligers omdat er geen 'specialisatie' in nodig is. Trouwens, van mij mogen leefloners die vrijwilligerswerk doen gerust vrijgesteld worden van de maatregel, gezien ze in principe dus al een 'gemeenschapsdienst' volbrengen.

BuBbA zei:

Ach kom, het enige wat hij doet is met intellectueel geleuter afkomen waar niemand een boodschap aan heeft. Hij weet gewoon dat het met de N-VA moeilijker zal zijn voor hem om te profiteren van dopgeld en dus gaat hij in het verzet. Kijk naar de argumenten die hij gebruikt tegen die paar uren gemeenschapsdienst: het is nutteloos, geen uitdaging, je leert er niks mee, ...

Wat een geluk dat thuis in je luie zetel liggen en je leefloon trekken wél zo zinvol en uitdagend is. :ironic:

Klik om te vergroten...

Met een cliché afkomen in een discussie trek je het anders ook niet. Niet iedereen zit hetzelfde in elkaar en dat sommigen depressief worden, stress krijgen en noem maar op door werk dat niet bij hun past is wel degelijk een waarheid. De ene is daar al gevoeliger voor dan de andere. En ik vind het enorm jammer dat er daar zo veel onbegrip voor is. Tegen gemeenschapswerk als aanvullende stage zoals Hiapoe vermeldde zou ik wel niets tegen hebben.

Freya zei:

Mijn moeder werkt ook op het OCMW, het is inderdaad frustrerend om zo'n schrijnende situaties te moeten zien.

Of ja, het moet zijn dat het OCMW hier de uitzondering is, maar dat lijkt mij toch ook sterk... Ik denk dat zo'n situaties overal voorkomen, en die gevallen van fraude moeten er ook echt uitgehaald worden. Natuurlijk zonder degenen die het wel goed menen te straffen.

Klik om te vergroten...

Sociale fraude bij het OCMW komt neer op 4.5% met een jaarlijks gemiddeld fraudebedrag van om en bij de 1600 à 1700€, wat resulteert in 4 miljoen euro jaarlijks. Sowieso al redelijk laag dus. Fraudebestrijding is moeilijk, duur en tijdrovend, dus je gaat een serieuze investering moeten doen vooraleer je resultaten krijgt, laat staan iets van "winst" eruit haalt. (Ter vergelijking: loonkost van een dienst van 15 à 20 mensen komt ongeveer overeen met 4 miljoen, zonder burelen, materialen, etc gerekend).

Freya zei:

Bron: ?Werklozen klusjes laten klaren, levert gemeenschap pakken g... - De Standaard

Mja, misschien niet bijzonder uitdagend, maar wel nuttig werk. En uitdagender dan helemaal niets.

Klik om te vergroten...

"Dat beweert Bart Somers (Open VLD) op basis van eigen berekeningen." Ik raad u ten sterkste aan om de Knack te lezen (14-20 mei), pagina 58. Zijn berekeningen zijn niet eens gebaseerd op harde feiten, eerder op losse-pols cijferwerk.

Karre zei:

Met een cliché afkomen in een discussie trek je het anders ook niet. Niet iedereen zit hetzelfde in elkaar en dat sommigen depressief worden, stress krijgen en noem maar op door werk dat niet bij hun past is wel degelijk een waarheid. De ene is daar al gevoeliger voor dan de andere. En ik vind het enorm jammer dat er daar zo veel onbegrip voor is. Tegen gemeenschapswerk als aanvullende stage zoals Hiapoe vermelde zou ik wel niets tegen hebben.

Klik om te vergroten...

Als je het hebt over het luie zetel stuk: staan die paar uren gemeenschapsdienst u in de weg om al u andere vrije tijd te gebruiken om werk te zoeken, te lezen, u te ontwikkelen, vrijwilligerswerk te doen, ...? Neen toch. Waarom er dan zo'n drama van maken en doen alsof dat zo'n grote impact zal hebben?

Ik zou het trouwens bijzonder opmerkelijk vinden moest iemand depressief worden van enkele uren ten dienste te staan van de gemeenschap, maar niet van het krijgen van een leefloon, geen werk vinden, ...

Remi zei:

Dus als ik het goed kan samenvatten wil jij enkel werk dat voldoende afwisseling biedt en aangepast is aan jouw eisen?
Mag ik dan zo is vragen wat jij dan als ideale job beziet (en geen omschrijving van wat het moet zijn, echt een job)?

Klik om te vergroten...

Onlangs heb ik gesolliciteerd voor een functie als directeur bij een organisatie die zich focust op ervaringsleren en positieve mogelijkheden aanbieden aan jongeren in moeilijke situaties om zich te ontplooien en hun potentieel te leren kennen.

Ik zou enorm graag een veelzijdige beleidsfunctie hebben in een organisatie die zich richt op het verkennen en enablen van mensen met veel potentieel, maar die voor gelijk welke reden hulp nodig hebben bij het verwezenlijken van dat potentieel.

BuBbA zei:

Als je het hebt over het luie zetel stuk: staan die paar uren gemeenschapsdienst u in de weg om al u andere vrije tijd te gebruiken om werk te zoeken, te lezen, u te ontwikkelen, vrijwilligerswerk te doen, ...? Neen toch. Waarom er dan zo'n drama van maken en doen alsof dat zo'n grote impact zal hebben?

Ik zou het trouwens bijzonder opmerkelijk vinden moest iemand depressief worden van enkele uren ten dienste te staan van de gemeenschap, maar niet van het krijgen van een leefloon, geen werk vinden, ...

Klik om te vergroten...

Mogelijk zijt ge te beperkt op gebied van inbeelding, maar zelfs die paar uur nutteloos en ongeschikt werk kunnen effectief een enorm demotiverend effect hebben. Het ondermijnt autonomie en is zo inherent demotiverend op gebied van iemand's totaal leven. Mensen gaan door slavernij effectief gedemotiveerd raken en depressief worden.
En ja, sommige mensen ondervinden deze dingen jammer genoeg ook door geen werk te vinden, omdat ze zich nutteloos en gevangen voelen. Veel mensen worden daar effectief depressief van en ondervinden daar enorme psycho-sociale stress van. Werklozen zijn inderdaad niet de profiteurs die ze te vaak beweerd worden te zijn.

SavaB zei:

en weeral dat stereotype van de werkloze die thuis zit te niksen/profiteren. Waarom ga je daarvan uit? Welke cijfers heb je om deze veronderstelling te staven?

Stel dat we ervan uitgaan dat de meeste langdurig werklozen dit niet zijn uit vrije keuze, maar liever zouden werken. Vanuit deze veronderstelling kunnen we afleiden dat deze mensen het moeilijk hebben op de arbeidsmarkt. Net omdat ze het moeilijk hebben op de arbeidsmarkt, moeten zij ten allen tijde beschikbaar kunnen zijn (voor sollicitaties, opleidingen, interims, noem maar op). Gemeenschapswerk neemt een deel van die tijd in beslag, dus een aantal mensen zullen hierdoor nog langer langdurig werkloos blijven. Zelfs als dit aantal een absoluut minimum is, is dit het niet waard.

De vrije keuze van werk is een basisrecht, vastgelegd in de grondwet (art. 23) en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (art. 4). Dit plaatsen onder maatschappelijke plichten (zoals legerdienst en dergelijke) lijkt me nogal moeilijk.
Je kan natuurlijk stellen dat je dan ook geen uitkering ontvangt, maar ook hier garandeert art. 23 het recht op huisvesting en sociale zekerheid, iets wat zonder uitkering niet mogelijk is in Belgie. Als er dan ook nog eens een billijke beloning en arbeidsvoorwaarden moeten vasthangen aan alle arbeid (weeral art. 23), dan vrees ik dat dit voorstel zich op z'n minst in de donkergrijze zone bevindt wat betreft (grond)wettelijkheid.

Klik om te vergroten...

Het gaat over leefloners, niet over werklozen die een werkloosheidsuitkering ontvangen. Zij moeten niet ten allen tijde beschikbaar zijn.

Ik denk dat je dit wel onder maatschappelijke plichten kan plaatsen, maar hoe dan ook, je kan altijd je leefloon weigeren. Het principe wordt in Nederland al toegepast, het lijkt mij sterk dat zij dan het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens niet volgen?

Mijn probleem met die gemeenschapsdienst is dat er te makkelijk misbruik van gemaakt kan worden. Potentieel volwaardige jobs (of halftijdse) die ingevuld worden door gemeenschapsdienst, waardoor je werkloosheid net in de werkt door het aanbod nog te verkleinen.

SavaB zei:

Sociale fraude bij het OCMW komt neer op 4.5% met een jaarlijks gemiddeld fraudebedrag van om en bij de 1600 à 1700€, wat resulteert in 4 miljoen euro jaarlijks. Sowieso al redelijk laag dus. Fraudebestrijding is moeilijk, duur en tijdrovend, dus je gaat een serieuze investering moeten doen vooraleer je resultaten krijgt, laat staan iets van "winst" eruit haalt. (Ter vergelijking: loonkost van een dienst van 15 à 20 mensen komt ongeveer overeen met 4 miljoen, zonder burelen, materialen, etc gerekend).

Klik om te vergroten...

Wat ik trouwens nog over die projecten bij het OCMW wou vertellen:
Ik gaf daarstraks enkele voorbeelden aan van hoe mensen uit zichzelf het systeem misbruikten en dus sociale fraude plegen. Langs de andere kant heb je ook wel het OCMW zelf dat het voor vele van die mensen een struikelblok vormt.
Als je immers zo'n persoon aanneemt met een art 60-contract krijg je subsidies van de staat. Je betaalt dus amper iets en krijgt in ruil een goedkope kracht. Als dat contract ten einde loopt en het eigenlijk de bedoeling is dat de persoon in kwestie een vast contract krijgt, dan wordt ie niet aangenomen en komt er een nieuwe OCMWer in de plek.. want dan blijven ze een goedkope werkkracht behouden.

SavaB zei:

Sociale fraude bij het OCMW komt neer op 4.5% met een jaarlijks gemiddeld fraudebedrag van om en bij de 1600 à 1700€, wat resulteert in 4 miljoen euro jaarlijks. Sowieso al redelijk laag dus. Fraudebestrijding is moeilijk, duur en tijdrovend, dus je gaat een serieuze investering moeten doen vooraleer je resultaten krijgt, laat staan iets van "winst" eruit haalt. (Ter vergelijking: loonkost van een dienst van 15 à 20 mensen komt ongeveer overeen met 4 miljoen, zonder burelen, materialen, etc gerekend).

Klik om te vergroten...

Je hebt natuurlijk fraude in de nauwe zin, maar veel mensen zoeken gewoon de achterpoortjes van het systeem. Dus zijn ze eigenlijk perfect legaal bezig, maar de wetten zouden aangepast kunnen worden om zo'n soort situaties te vermijden. Bijvoorbeeld: je begint met werken voor het OCMW (artikel 60). Na een maand werken, werken ze nog 1 dag. Dan zijn ze ziek en worden ze 14 dagen doorbetaald. Na die 14 dagen komen ze weer 1 dag werken. Na die ene dag zijn ze weer ziek en worden ze weer 14 dagen doorbetaald, en zo gaat dat maar door. Pas op he, ik zeg niet dat dit bij iedereen het geval is. Maar het komt wel heel vaak voor.

Freya zei:

Je hebt natuurlijk fraude in de nauwe zin, maar veel mensen zoeken gewoon de achterpoortjes van het systeem. Dus zijn ze eigenlijk perfect legaal bezig, maar de wetten zouden aangepast kunnen worden om zo'n soort situaties te vermijden. Bijvoorbeeld: je begint met werken voor het OCMW (artikel 60). Na een maand werken, werken ze nog 1 dag. Dan zijn ze ziek en worden ze 14 dagen doorbetaald. Na die 14 dagen komen ze weer 1 dag werken. Na die ene dag zijn ze weer ziek en worden ze weer 14 dagen doorbetaald, en zo gaat dat maar door. Pas op he, ik zeg niet dat dit bij iedereen het geval is. Maar het komt wel heel vaak voor.

Klik om te vergroten...

Heel vaak. Cijfers?

Freya zei:

Ik denk dat je dit wel onder maatschappelijke plichten kan plaatsen, maar hoe dan ook, je kan altijd je leefloon weigeren. Het principe wordt in Nederland al toegepast, het lijkt mij sterk dat zij dan het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens niet volgen?

Klik om te vergroten...

Als mensen er niet van op de hoogte zijn en er niet voor in beroep (kunnen) gaan, dan is dat goed mogelijk.

Sir.Killalot zei:

Mijn probleem met die gemeenschapsdienst is dat er te makkelijk misbruik van gemaakt kan worden. Potentieel volwaardige jobs (of halftijdse) die ingevuld worden door gemeenschapsdienst, waardoor je werkloosheid net in de werkt door het aanbod nog te verkleinen.

Klik om te vergroten...

Inderdaad. Jammer genoeg lijkt dit inzicht te complex te zijn voor velen, en jammer genoeg behoren beleidsmakers ook bij die visieloze velen.

SavaB zei:

Sociale fraude bij het OCMW komt neer op 4.5% met een jaarlijks gemiddeld fraudebedrag van om en bij de 1600 à 1700€, wat resulteert in 4 miljoen euro jaarlijks. Sowieso al redelijk laag dus. Fraudebestrijding is moeilijk, duur en tijdrovend, dus je gaat een serieuze investering moeten doen vooraleer je resultaten krijgt, laat staan iets van "winst" eruit haalt. (Ter vergelijking: loonkost van een dienst van 15 à 20 mensen komt ongeveer overeen met 4 miljoen, zonder burelen, materialen, etc gerekend).

Klik om te vergroten...

Idem, simpele inzichten qua berekeningen in verband met kosten/baten van het aanpakken van fraude/rotte appels blijkt velen te boven te gaan.
Dit principe is nochtans bestudeert in economie. Het rendeert niet een beleid af te stemmen of aandacht te focussen op de rotte appels, omdat dit grote uitzonderingen zijn. Enige tijd of aanpassing aan de profiteurs/rotte appels in gelijk welke organisatie is een investering die niet rendeert en daarboven ook nog eens de omgeving verziekt. Want vaak voelt een groot deel mensen zich dan geviseerd door een beleid dat teveel afgestemd is op enkele uitzonderingen die weinig impact maken. Het ondermijnt moraal, vertrouwen, en vrijheid. Zeer belangrijke elementen in organisaties en de maatschappij.

Freya zei:

Het gaat over leefloners, niet over werklozen die een werkloosheidsuitkering ontvangen. Zij moeten niet ten allen tijde beschikbaar zijn.

Ik denk dat je dit wel onder maatschappelijke plichten kan plaatsen, maar hoe dan ook, je kan altijd je leefloon weigeren. Het principe wordt in Nederland al toegepast, het lijkt mij sterk dat zij dan het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens niet volgen?

Klik om te vergroten...

Dan heb ik je verkeerd begrepen denk ik. Heb je het dan over leefloners die wel werk hebben, of wat bedoel je?

En tuurlijk kan je je rechten weigeren, maar de staat kan niet eisen dat je één van die rechten 'weigert'.