Hmmm, interessante thread.
Je hebt zeker een punt, ik erger mij ook soms aan mensen die geen engels kunnen, maar aan de andere kant, ze kunnen er ook weinig aan doen. En ik kom er persoonlijk niet echt veel tegen die beweren dat ze er veel van kunnen, ook al is het eerder omgekeerd.
Ikzelf kan volledig eerlijk zijn in het feit dat ik vloeiend engels kan lezen, schrijven en spreken, het is bijna even natuurlijk als Nederlands voor mij. (ok, /dikkenekken modus off

, allow me to explain)
Ik heb mijn eerste 3 studiejaren van de lagere school doorgebracht op een hollandse school in Indonesïe, waar ik 4 jaar heb gewoond. Op die school was het vanzelfsprekend dat je engelse les kreeg vanaf het eerste leerjaar. Toen ik vanaf het 4de leerjaar weer in Belgïe was, heb ik pas weer engelse les gekregen in het tweede middelbaar, wat voor mij vanaf dan een fluitje van een cent was, ik heb geen enkele toets van engels geleerd, en was meestal de beste van de klas.
Gewoon het feit dat ik vanaf die jonge leeftijd al behoorlijk meekon met de engelse taal, heeft ervoor gezorgd dat ik almaar bijleerde van televisie, boeken en tijdschriften in het engels; ik hoefde daar niet van weg te blijven, ik verstond het toch.
Vandaag spreek ik thuis dagelijks wat in het engels met mijn broer, het is vreemd, maar dat is zoiets dat in onn opkomt als we naar een engelse film hebben gekeken, of een game in het engels hebben gespeeld. We staan daar niet eens meer bij stil.
Toen ik twee zomers geleden een maand lang in Canada heb verbleven bij engelstalige familie, kreeg ik dan dikwijls te horen dat mijn accent perfect was.
Dus toch iets waar ik vandaag blij om ben, dat ik het geluk had vanop zo'n jonge leeftijd engels te leren.
(mijn duits aan de andere kant, bestaat alleen uit twee jaartjes 1 uur in de week slecht opletten, en Fallout 1 & 2 in het Duits uitspelen, wat mij meteen ook weer de beste student maakte

)