Bugonia is geen film die je meteen uit de zetel knalt met grote emoties of een constante stroom aan spectaculaire momenten, maar wel eentje die zich rustig in je hoofd nestelt. Yorgos Lanthimos kiest voor die typische combinatie van afstand, absurditeit en onderhuidse spanning. Dat betekent niet dat de film tegenvalt, want er zit genoeg in om geboeid te blijven kijken, maar wel dat Bugonia eerder indruk maakt door sfeer en merkwaardigheid dan door pure impact. Het is zo’n film waar je geregeld met plezier naar zit te kijken, terwijl je tegelijk voelt dat hij net niet helemaal uitgroeit tot iets uitzonderlijks. De basis is sterk, de uitvoering is degelijk tot goed, en de film weet op meerdere momenten te verrassen, maar hij laat je...