Action

2010, het jaar dat de Burj Khalifa werd ingehuldigd, de Eyjafjallajökull het op een spuwen van vulkanisch as zette en het luchtruim gijzelde en Toy Story 3 harten brak in de donkere zalen. Het jaar ook waarin levende legende Warren Spector na zes jaar de wereld eindelijk nog eens wist te verblijden met een game, namelijk een Wii-exclusieve platformer rond Mickey Mouse. Het schokgolfje dat dit veroorzaakte was niet van de muis. De man die verantwoordelijk was voor invloedrijke pc-games als Deus Ex besloot voor zijn eerste titel in jaren een game met motion controls en tekenfilmfiguren te maken. Dat kwam uiteraard omdat Spector een stevige Disney-fan is, die als het ware de sleutels van de kluis kreeg om decennialang Disney-geschiedenis in een ambitieuze game te stoppen. Het leverde Epic Mickey op, een spel dat zijn naam daadwerkelijk niet had gestolen, maar tegelijk ook behoorlijk wat ruwe kantjes had. Epic Mickey worstelde namelijk overduidelijk met de stevige limitaties die de Wii...

Natuurlijk was het te verwachten, dat Santa Monica Studio en Jetpack Interactive niet lang gingen treuzelen wat de pc-release betreft van het vervolg op het fantastische God of War uit 2018. God of War Ragnarök, het laatste hoofdstuk van deze Noorse saga, is dan ook al uit op PlayStation sinds november 2022, en zelfs de uitbreiding Valhalla kan niet meer beschouwd worden als gloednieuw. Aangezien platform-exclusiviteit wat game-franchises betreft vooral dateert uit lang vervlogen tijden, kon het dus niet anders dat we deze sequel weldra op de pc mochten anticiperen, en sinds 19 september is dat een feit.

En toen was er Marko: Beyond Brave. Een typische Metroidvania die de mosterd haalde bij … nou ja, de plek waarvan we weten dat Abraham de mosterd er al jaren haalt. Want om alle vooroordelen nog eens terug toe te laten, de protagonist van dienst, de Marko, die ziet er wel een beetje een Abraham uit. Geen bruin getaande Temptation Island-kerel dus, maar eerder het Viking-type, onder meer omwille van zijn gigantische snor. Zijn personage werd nochtans gebaseerd op een Slavische mythe, én heldhaftig is ie in ieder geval wel, toch voor een simpele houthakker. Onze snorremans is namelijk een van de eersten die, weliswaar samen met enkele andere dorpelingen, een driekoppige draak probeert weg te jagen, wanneer deze hun anders zo vredige dorpje bedreigt.

Met Gundam Breaker 4 duiken we opnieuw de iconische mech-franchise in voor een goede dosis actie alsook modelbouw. De game is de vijfde titel in de Gundam Breaker-reeks, die een kleine zijstap maakte met New Gundam Breaker. De nadruk in deze reeks ligt net iets meer op gunpla dan in andere Gundam-titels. Gunpla is de term die wordt gebruikt voor plastic modelbouwkits waarmee je zelf jouw Gundam-model kan bouwen. Hoewel dit iets is dat mij ook enorm interesseert - en ik heb al vaak naar die dozen staan kijken in Japan of op beurzen zoals FACTS, gamescom en Made in Asia -, heb ik helaas gewoonweg geen plaats om deze modellen tentoon te stellen. De enige die ik heb zijn enkele kleine gachapon-modellen, meegebracht uit Japan. Maar gelukkig biedt Gundam Breaker een leuk, digitaal alternatief voor deze hobby.

Eigenlijk had ik de hoop al opgegeven dat deze game ooit naar het Westen zou komen, aangezien de betrokken partijen bijna een jaar na diens Japanse release er volledig over zwegen. Otogi Katsugeki Mameda no Bakeru: Oracle Saitarou no Sainan!! maakte men bovendien exclusief voor de Nintendo Switch, waarvan Nintendo op ieder moment een ware opvolger kan onthullen. Met tegenzin concludeerde ik dus dat een lokalisatie hoogstwaarschijnlijk uitgesloten was … totdat Spike Chunsoft recent tegen zulke verwachtingen in ging. Midden augustus kondigden ze namelijk aan dat ze Good-Feels kleurrijke game toch naar onze streken zouden overdragen, terwijl men daarbovenop verraste met de bevestiging van een gloednieuwe pc-port! Straffer was dat we slechts weken geduld moesten uitoefenen vooraleer we het spel konden verkrijgen, al vermoed ik dat de firma’s zo’n zet deels...

De gouden tijd van de beat 'em ups ligt al jaren achter ons. Althans dat dacht ik toch. Maar een jaar geleden heb ik toch een nieuw Double Dragon-spel aan de tand gevoeld. Een serie die tijdens mijn jeugd ook garant stond voor ettelijke uren spelplezier. De ontwikkelaars van Towerborne hadden echter in eerste instantie niet direct gekozen voor dat type spel. Xbox heeft mij onlangs de nodige toegang verschaft om met het spel aan de slag te gaan en dus neem ik je mee in mijn ervaring van deze Early Access-titel.

Retroprojecten zijn gewenst; zoveel is al een lange tijd duidelijk. Ik moet het haast niet zeggen, maar de motivaties achter dergelijke re-releases, revivals, rechtstreekse sequels enzovoort verschillen logischerwijze van firma tot firma. Sommige bedrijven proberen van nostalgische sentimenten te profiteren, wat je af en toe ziet gebeuren met de grotere franchises die na x aantal jaren hun glans niet verloren. Andere teams daarentegen willen zo respectvol mogelijk met het oorspronkelijke materiaal omgaan, ook al droegen ze toen niet eens verantwoordelijkheid voor zo’n relevante game. Natuurlijk kan er ook praktische logica achter zo’n beslissing schuilen. Misschien werd een titel nog nooit eerder gelokaliseerd, of zat het voor een eeuwigheid ‘vast’ op antieke hardware die je vandaag de dag steeds moeilijker kunt onderhouden of bemachtigen. De reden op zich maakt voor mij weinig uit, zolang de inspanningen een positief eindresultaat op tafel leggen.

Laten we het allemaal eerlijk toegeven: in 2011 vermoedde bijna niemand dat Relic Entertainment een notabele actiegame uit hun hoed kon toveren. Niet omdat de firma over de algemene lijn een slechte reputatie had, integendeel! Toen beschouwden velen hen als één van de voornaamste experts van het vak, telkens wanneer real-time strategy games werden besproken. Rond die periode was zo’n lovende consensus haast unaniem, mede dankzij een indrukwekkend portfolio met daarin Homeworld, Company of Heroes, enzovoort. Waarom heerste er dan enige scepticisme zodra de firma een ander genre wou verkennen? Kijk niet verder dan The Outfit: een matige Xbox 360-exclusive die de wereld niet bepaald in lichterlaaie zette. Relic overtuigde echter via Dawn of War dat ze Warhammer absoluut begrepen, maar het samenstellen van een shooter in hetzelfde universum? Daar hadden weinigen vertrouwen in …