Platformer

Squirrel!!! Het is vele jaren geleden dat we Up voor het laatst samen zagen, maar mijn dochter en ik hebben nog steeds de traditie telkens iemand van ons een eekhoorntje spot onze beste imitatie van Dug de hond ten beste te geven. Het was dan ook te verwachten dat zodra ik deze game voor het eerst een start gaf er plots van de andere kant van de woonkamer een luid SQUIRREL door de ruimte galmde. We hebben het hier echter niet zomaar over een ordinaire squirrel, Lunalief, deze squirrel heeft een vuurwapen.

Tijd voor een realiteitscheck. Sonic The Hedgehog is ondertussen even oud als Jezus was toen ze hem aan het kruis nagelden. Dat besef overviel me toen deze game op de virtuele mat viel en ik ontdekte dat Sonic Generations, de game die hier als remaster een helft van de munt vormt, alweer uitkwam in 2011. Dat spel was destijds bedoeld als verjaardagscadeautje voor de fans dat het beste van twintig jaar aan Sonic bracht na jaren van middelmatigheid en flops. De andere helft van het pakket en het grote lokmiddel voor de hedendaagse fans is echter de gloednieuwe verhaallijn met Sonics emo neefje Shadow. Twee games en veel rennen en springen dus in één aantrekkelijk geprijsd pakket. Gaan beide egels vlotjes door de looping, of struikelen ze over hun voeten? We ontdekken het samen in de review van Sonic x Shadow Generations.

Weet je … Pumpkin Jack, het vorige project van het team bij Evil Raptor, was eigenlijk zo slecht nog niet! Ik zou nu niet zeggen dat het in veel gebieden dermate uitblonk, maar achteraf bekeken stond het me wel aan. Er scheelde weinig aan de besturing, de campagne kon je op een vijftal uur uitspelen, het legde net genoeg twists op tafel om het niet beu te worden en het bevatte een levendige soundtrack. Best aangenaam, die orthodoxe en parodie-achtige platformer! Middeleeuwse fantasie verliet men echter voor hun nieuwste game, want voor Akimbot opteerde men (zoals de naam het al verklapt) eerder voor een futuristische setting. Robotten, geweren, ruimteschepen en meer van dat soort science-fiction spektakel.

In 2016 kwam een van de meest geanticipeerde games van de achtste gamegeneratie eindelijk uit: Team Ico, die met Shadow of the Colossus het argument van games als een kunstvorm vergemakkelijkten, brachten The Last Guardian uit, een avontuur over een jongen en het gigantische hond-draak-vogel-beest dat hij zijn beste vriend zou noemen. The Last Guardian ging niet om zwaard- (of stok-)gevechten of moeilijke blokpuzzels, maar had aan het hart één punt: het leren kennen van dit magnifiek beest. Trico's AI was complexer dan ooit gezien was in de industrie, het was zelfs een veelvoorkomend kritiekpunt dat hij maar niet deed wat de speler van hem wou - zo eigenzinnig was hij. Maar door die eigenzinnigheid, en het feit dat elk van de speler zijn acties op de ene manier of de andere te maken had met het gedrag van Trico, was het onmogelijk het einde van die game te zien zonder een uniek verwantschap te voelen met deze viervoeter (of tweevleugeler?) van nullen en enen.

2010, het jaar dat de Burj Khalifa werd ingehuldigd, de Eyjafjallajökull het op een spuwen van vulkanisch as zette en het luchtruim gijzelde en Toy Story 3 harten brak in de donkere zalen. Het jaar ook waarin levende legende Warren Spector na zes jaar de wereld eindelijk nog eens wist te verblijden met een game, namelijk een Wii-exclusieve platformer rond Mickey Mouse. Het schokgolfje dat dit veroorzaakte was niet van de muis. De man die verantwoordelijk was voor invloedrijke pc-games als Deus Ex besloot voor zijn eerste titel in jaren een game met motion controls en tekenfilmfiguren te maken. Dat kwam uiteraard omdat Spector een stevige Disney-fan is, die als het ware de sleutels van de kluis kreeg om decennialang Disney-geschiedenis in een ambitieuze game te stoppen. Het leverde Epic Mickey op, een spel dat zijn naam daadwerkelijk niet had gestolen, maar tegelijk ook behoorlijk wat ruwe kantjes had. Epic Mickey worstelde namelijk overduidelijk met de stevige limitaties die de Wii...

Dankzij BeyondGaming kan ik mijn Switch terug van onder het stof halen. Ik kreeg als gastreviewer de kans om aan de slag te gaan met BZZZT, een kleine maar met veel liefde gemaakte platformer die absoluut de nodige aandacht verdient. BZZZT is gemaakt door één persoon, Karel Matejka (nickname Ko.dll) genaamd en werd in 2023 gereleased op Steam. De reacties waren zeer positief en de game ontving enkele awards. De Nintendo Switch lijkt dan ook de gedroomde console voor een fast-paced platformer, maar zal BZZZT op de soms nukkige Switch in de prijzen vallen? Let’s find out!

En toen was er Marko: Beyond Brave. Een typische Metroidvania die de mosterd haalde bij … nou ja, de plek waarvan we weten dat Abraham de mosterd er al jaren haalt. Want om alle vooroordelen nog eens terug toe te laten, de protagonist van dienst, de Marko, die ziet er wel een beetje een Abraham uit. Geen bruin getaande Temptation Island-kerel dus, maar eerder het Viking-type, onder meer omwille van zijn gigantische snor. Zijn personage werd nochtans gebaseerd op een Slavische mythe, én heldhaftig is ie in ieder geval wel, toch voor een simpele houthakker. Onze snorremans is namelijk een van de eersten die, weliswaar samen met enkele andere dorpelingen, een driekoppige draak probeert weg te jagen, wanneer deze hun anders zo vredige dorpje bedreigt.

Eigenlijk had ik de hoop al opgegeven dat deze game ooit naar het Westen zou komen, aangezien de betrokken partijen bijna een jaar na diens Japanse release er volledig over zwegen. Otogi Katsugeki Mameda no Bakeru: Oracle Saitarou no Sainan!! maakte men bovendien exclusief voor de Nintendo Switch, waarvan Nintendo op ieder moment een ware opvolger kan onthullen. Met tegenzin concludeerde ik dus dat een lokalisatie hoogstwaarschijnlijk uitgesloten was … totdat Spike Chunsoft recent tegen zulke verwachtingen in ging. Midden augustus kondigden ze namelijk aan dat ze Good-Feels kleurrijke game toch naar onze streken zouden overdragen, terwijl men daarbovenop verraste met de bevestiging van een gloednieuwe pc-port! Straffer was dat we slechts weken geduld moesten uitoefenen vooraleer we het spel konden verkrijgen, al vermoed ik dat de firma’s zo’n zet deels...

Een avontuurlijke third-person puzzel-platformer die zich afspeelt op een zanderige, dystopische planeet. Neen, lang moest ik niet nadenken toen ik de vraag kreeg om Caravan SandWitch van een review te voorzien. Want laat ik toevallig een fan te zijn van alles wat deze singleplayer indietitel belooft. Gooi daar nog een extra dosis mysterie en een vibe die je zen laat voelen bovenop, en je hoeft niet te schrikken dat ik redelijk hyped was voor deze niet-alledaagse game.

Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik fan ben van alles wat met Astro Bot te maken heeft. Het startte destijds allemaal met The Playroom, waarin de schattige robotjes een kleine rol kregen in een minigame. Pas in 2016 kregen ze een eigen game, toen nog voor de PlayStation VR, aangevuld met een nieuwe VR-game in 2018. Met de launch van de PlayStation 5 werd dan direct ook de populairste PlayStation 5-game geboren: Astro's Playroom. Elke PlayStation had deze game reeds geïnstalleerd staan en dit schitterende spel zette de features van de DualSense-controller in de schijnwerpers. Die features werden nog verder verfijnd en het resultaat is voelbaar in Astro Bot. Pure verwennerij van je handen.

Wat blijft Volgarr the Viking een uitstekende platformer, elf jaar na diens originele release. Het genre barstte zelfs toen van de instanties waar je een behendig personage bestuurt, maar in plaats daarvan opteerde Crazy Viking Studios voor een alternatieve design filosofie. Eéntje die meer gemeen heeft met Ghouls ‘n Ghosts, onder meer gedefinieerd door de beperkte bewegingsvrijheid die je als speler krijgt. Telkens wanneer je een kloof tracht te overbruggen bijvoorbeeld, moet jij jezelf aan zo’n sprong toewijden, want je hebt slechts een minimum van controle zodra Volgarrs voeten de begane grond verlaten. Als je schatkisten opent, verdien je power-ups die een specifiek facet in een net zo specifieke volgorde versterken, maar je verliest die zuurverdiende bonusitems zodra een vijand of een hinderlaag je treft. Zo’n straffende dynamiek stak men bovendien in levels die verraderlijk uit de hoek durfden te komen, waardoor spelers in meerdere opzichten een correcte aanpak...