White Goblin Games

Het moet niet altijd het grote geweld zijn dat op tafel verschijnt. Spellen als Nemesis, Western Legends en Ark Nova zijn zo leuk om te spelen, maar het spel opzetten neemt bij wijze van spreken al een halve dag in beslag. Als je al liever eens een klein half uurtje vult, dan zijn de kleinere kaartspellen misschien wel de oplossing. White Goblin Games stuurde ons met Moby Trick een spel op dat in die categorie valt. Hoe het bevalt? Dat lees je hieronder!

Het politieke toneel lijkt de laatste jaren op een, euh, toneel. Tegenwoordig weten ze allemaal niet meer wat ze willen en draaien ze met de wind. Als je denkt dat je zelf beter kan onderhandelen, dan is een van de nieuwste releases van uitgever White Goblin Games ongetwijfeld iets voor jou. Zij brachten begin deze week Zoo Vadis uit en dit spel draait voornamelijk om onderhandelen. Weet jij het onderste uit de kan te halen zonder veel water bij de wijn te doen, dan is de kans groot dat je met de overwinning naar huis gaat.

Kerst en Nieuwjaar zijn nog niet gepasseerd of een mens zou alweer beginnen denken aan de zomer en bijhorende vakantieplannen. Als de Belgische Kust of de Ardennen niet meer volstaan en je Spanje, Frankrijk en Italië beu bent gezien, kan je het ook eens wat verder zoeken. In Let’s Go! To Japan doen we al helemaal zot en plannen we een reisbestemming naar de andere kant van de wereld. Jawel, in dit bordspel dat ons werd bezorgd door White Goblin Games, vliegen we naar Japan en trekken we meer bepaald naar Kyoto en Tokio. Lukt het jou om de mooiste en efficiëntste reis te plannen, dan mag je je uitroepen tot de overwinnaar. Ook benieuwd? Ik neem je in onderstaande review graag mee in mijn trip naar Japan!

Lang geleden, en dan spreek ik al gauw van vijfentwintig jaar geleden, namen we een blad papier, maakten we wat kolommen, verzonnen we enkele weinig originele categorieën zoals automerk, meisjesnaam, jongensnaam, stad en land en begonnen we met spelen. We maakten dan nog een twintigtal papiertjes om de letters te trekken, waarbij de moeilijke zoals X, Y en Q weggelaten werden. Een lettertje trekken, om het snelst alle antwoorden invullen en dan hopen dat je originele antwoorden had opgeschreven. Klinkt dat bekend in je oren? Wel, het is een spel dat al lang in die vorm bestaat en uitgever White Goblin Games bracht het onlangs uit als Wie Weet Wat.

Nergens zijn bordspellen zo populair als in Duitsland en het mag dan ook niet verwonderen dat naast de grootvader van de moderne bordspellen Klaus Teuber, het land ook een heilige drievuldigheid heeft op vlak van designers. Ik heb het hierbij natuurlijk over Reiner Knizia, Uwe Rosenberg en Stefan Feld. Deze drie bezige bijtjes brengen ons elk jaar wel één of twee nieuwe bordspellen, die vandaag de dag misschien niet altijd even kwaliteitsvol zijn, maar ze hebben toch heel wat klassiekers achter hun naam. In 2019 sloegen Feld en publisher Queen Games de handen in elkaar om een aantal van zijn klassiekers van een nieuwe uitgave te voorzien met een nieuw thema waarbij de focus lag op steden van over heel de wereld. Dit project kreeg de naam Stefan Feld City Collection en groeide uit tot een meerjarige samenwerking waarbij naast de remakes ook nieuwe designs de collectie vormgeven.

Faraway is zo één van die bordspelletjes waar je aan de hand van de boxart absoluut geen idee hebt hoe het spelmechanisme in elkaar zit en wat het verhaallijn is achter het spel. Na het spelen van het spel werd al snel duidelijk dat het achterliggende verhaal er wat bij is getrokken om er toch maar een verhaal aan te koppelen. Of dit echter een spelbederver was, kom je te weten in onderstaande review.

Gekke bekken trekken ... Wie doet het nu niet? Soms zeggen ouders weleens tegen hun kinderen dat ze ermee moeten stoppen, maar dankzij White Goblin Games is het nu toegelaten. Zij brachten onlangs het coöperatieve kaartspel Get It! uit. Met kaarten in de hand en de juiste signalen kunnen jullie misschien dit rondje wel winnen ...

Ik ben fan van MicroMacro en heb dan ook alle spellen in huis. Onlangs kwam het vierde deel uit en uitgever White Goblin Games was zo vriendelijk mij van een reviewexemplaar te voorzien. In dit deel, met de subtitel Showdown, moet je net als in de vorige drie spellen weer een aantal misdaden oplossen. Ook nu zijn er weer zestien uiteenlopende zaken, dus is er geen tijd te verliezen!

Als we niet veel tijd hebben of we hebben zin in een klein spelletje, dan grijpen we hier bij ons thuis al snel naar een roll and write-game. De meeste van deze spellen zijn eenvoudig uit te leggen, zijn snel opgezet, hebben een korte speelduur en geven meestal ook de voldoening van een goed uitgewerkt plan of het verkrijgen van een combo. Hoewel er intussen al tal van zwaardere roll and write-games zijn, wordt er nog steeds regelmatig teruggegrepen naar de klassieke formule. Blokken, het nieuwste spel van het Duitse duo Jannik Walter en Rainhad Staupe, en bij ons uitgegeven door White Goblin Games, is hier opnieuw een voorbeeld van. Benieuwd of dit spel een plaatsje verdient in je spellenkast, naast Qwixx, Clever en Keer op Keer? Je leest het hieronder!

Bordspellen waarbij je met dobbelstenen rolt, heb je bij de vleet. Maar een bordspel waarbij je met je meeples rolt, dat kom je toch niet elke dag tegen. Het is zeker niet het eerste spel dat de geliefde pionnetjes op een originele manier probeert te gebruiken, maar het is alvast een geslaagde manier om op te vallen. Al is dit niet het enige element waarmee ontwerper John D. Clair, het brein achter onder andere Mystic Vale, Space Base en Cubitos probeert uit te pakken met zijn nieuwste bordspel.

Huisjes bouwen? Dat kan in tal van bordspellen. Het bekendste spel is helaas Monopoly, maar de laatste jaren zijn er regelmatig bordspellen verschenen waarin je, al dan niet door het neertellen van zuurverdiende centen, enkele gebouwen kunt neerpoten. Zo ook in Stapelstad, een spel dat onlangs werd uitgebracht door White Goblin Games. De ontwerper is met Reiner Knizia niet van de minste, maar moet je Stapelstad in huis halen? Je leest het in onderstaande review.

In 2012 had ontwerper Steffen Benndorf een wereldhit te pakken met Qwixx. Dit eenvoudige dobbelspelletje lag mee aan de basis van de hele roll & write-hype die we kende in de jaren die volgden. Het was natuurlijk niet het eerste roll en write-spel, Yahtzhee blijft bijvoorbeeld een van de oerspellen in dit genre. Maar Qwixx zorgde voor een nieuwe golf van interesse en al snel volgden heel wat andere populaire roll & writes zoals Qwinto, Clever, Welcome To en Railroad Ink, tot zelfs roll & write-varianten van bijvoorbeeld Dinosaur Island, Grand Austria Hotel, Orléans en zelfs Twilight Imperium.

Ik ben een grote fan van de Unmatched-reeks en ik hoef dan ook niet te vertellen dat ik zo goed als alles van Unmatched in huis heb gehaald. Een deel ervan in het Engels, een ander deel in het Nederlands. Dat laatste is de laatste tijd steeds bewuster, want mijn twee kinderen zijn ook gebeten door het bordspelvirus en dan is het toch eenvoudiger om dat met de Nederlandse taal te doen. Unmatched Adventures: Tales to Amaze is sinds deze week ook in het Nederlands beschikbaar dankzij uitgever White Goblin Games. WGG stuurde ons een exemplaar op ter review en ik kan nu al verklappen dat het spel geweldig is.

Na het veelgeprezen Terra Mystica, de minstens even populaire scifi-variant Gaia Project en het recent verschenen Terra Nova, brengt White Goblin Games ons nu de meest uitgebreide en complexe iteratie in de Terra Mystica-franchise: Age of Innovation. Hoewel liefhebbers van Terra Mystica al snel de vele gelijkenissen zullen opmerken, betreft het naar eigen zeggen geen heruitgave van zijn voorganger uit 2012, maar wel een op zichzelf staand spel dat zich afspeelt in dezelfde wereld. Samen met redacteurs @Tova en @Cerulean en Tova’s broer gingen we de uitdaging aan. Voor mezelf ging een vrij nieuwe wereld open, maar met drie doorwinterde Terra Mystica-fans aan tafel was er voldoende kritische massa om voorliggend spel aan een streng oordeel te onderwerpen. Benieuwd naar onze mening? Ontdek het in onderstaande review!

Enkele maanden geleden sloegen White Goblin Games en de Duitse uitgever Queen Games hun handen in elkaar voor het verdelen van de spellen van Queen Games op Vlaamse en Belgische bodem. Naast het verdelen van de internationale versies, verzorgt White Goblin Games ook de Nederlandstalige versies van hun bordspellen. Hoewel Queen Games ook enkele zware kleppers in hun catalogus hebben, ik denk hierbij vooral aan de vele bordspellen van Stefan Feld, zijn zij vooral gekend voor hun familievriendelijk entertainment, waaronder heel wat klassiekers zoals Alhambra, Kingdom Builder en Escape: The Curse of the Temple.

Het bordspel Beam Me Up, niet te verwarren met het dobbelspel Beam Me Up of het kaartspel Beam Me Up uit 2005, is een nieuwe aanvulling in het gamma van tweespelerspellen van White Goblin Games. Het spel werd ontworpen door Günter Burkhardt, de Duitse designer van onder meer Ülm, Seeland en De Piramides van de Jaguar. In zijn nieuwste spel strijden twee spelers om zoveel mogelijk invloed te verwerven met als doel pas ontdekte planeten onder hun controle te krijgen.