Ben ik de enigste die op niks bespaart?
Wij kopen wat we willen en kunnen nog altijd voldoende sparen. Tenzij je niet naar een 5-sterren hotel gaan of geen 7d/week restaurant ook ‘besparen’ noemt..
Eenmaal voldoende spaargeld en inkomsten zie ik dan ook het nut niet meer om echt te besparen. Zeker al die kleine prutsen die hier genoemd worden. Maar het valt mij op dat er anderen hier in een gelijkaardige situatie toch nog veel moeite doen.
Ik denk dat veel ook gewoon te maken heeft met je ingesteldheid.
Ik word door vrienden vaak een cheapskate genoemd omdat ik in de winkel bijvoorbeeld uitsluitend huismerken koop. Ik vind het verschil in kwaliteit / smaak tussen A-merken en huismerken verwaarloosbaar of onmerkbaar.
Ik drink thuis bijna uitsluitend water van de kraan, maar dat is omdat ik frisdrank niet biijzonder lekker vind, en dat het ook gewoon echt slecht voor je is, is dan ook mooi meegenomen. Flessenwater vind ik redelijk debiel als het water uit de kraan ook gewoon lekker smaakt, wat niet overal het geval is.
Op mijn mountainbike wil ik eigenlijk al lang elektronisch schakelen, maar dat kost behoorlijk wat geld. Daarnaast zit er al gewoon heel goed gerief op mijn fiets, dus dan wringt het bij mij om het wel te kopen. Want ergens besef ik eigenlijk ook dat de teleurstelling na de aankoop - is dit het verschil maar? - waarschijnlijk groter gaat zijn dan de initiële dopamine-boost die er zou zijn na aankoop.
Iets wat mij altijd is bijgebleven is toen ik hoorde over een studie die polste naar de ervaring van mensen die al jaren droomden van een bepaalde auto. Door de band genomen was vrijwel iedereen teleurgesteld in de aankoop. In je hoofd is een blitse wagen geweldig. In realiteit is de beleving een heel dure wagen eigenlijk niet veel beter dan een gewone comfortable wagen.
En dat is eigenlijk voor bijna alles zo. Ik ga mij een goeie fiets aanschaffen, maar daar waar ik velen zie upgraden naar de nieuwste snufjes, blijf ik rijden met mijn sowieso al meer dan behoorlijk gerief.
Design dingen zeggen mij niets, dus de meubels komen uit de Ikea.
Een standing desk vond ik dan wel belangrijk - heeft ook een échte impact op je thuiswerk - dus dan komt er wel gewoon een degelijk model in huis.
Mijn computer is een mix van nieuwe onderdelen, tweedehands-onderdelen en ali-express-onderdelen. Werkt prima en presteert even goed als mensen die er 600 euro meer aan uitgeven.
Op de autostrade rijd ik al heel mijn leven in België 110 kilometer per uur - je komt hooguit 3 minuten later aan. Als ik naar Zuid Frankrijk rijd ga ik wel gewoon 130 rijden omdat het wel een pak scheelt in tijd.
Geld in de vuilbak smijten - omdat het mijn leven niet leuker of aangenamer maakt - geeft mij wat een wrang gevoel, en daarom vinden vrienden het soms nodig om mij een cheapskate te noemen. Maar ik zou geen gram gelukkiger zijn met een computer die games speelt aan 120 FPS ipv 100 FPS, en dan hou ik dat geld liever in mijn zak.
edit: kledij kopen beperk ik ook tot een absoluut minimum omdat het hatelijk is. Een t-shirt uit de H&M of gelijkaardig is voor mij even mooi als een Tommy Hillfigger (of wat het coole merk tegenwoordig ook moge zijn)
In tijden van inflatie komen er in de kranten altijd artikels met tips om te besparen. Ik heb daar nog nooit iets in gezien dat ik niet deed of overwogen had.
Tubes tandpasta open snijden ga ik mij dan weer niet mee bezig houden.