1 keer in de lagere school maar ben de reden vergeten.
Dan nog 1 keer toen ik in VTI Brugge zat... en ik denk dat ik toen van dikke sjans mag spreken.
Het was 2 maanden voor de grote vakantie (1 maand voor de examens), ne pestkop van het vierde jaar zat me al een tijdje te belagen, in de zin van dat hij volgens mijn klasgenoten verwensingen naar mij aan het smijten was omdat ik een handicap had. Maar omdat ik hem nooit kon verstaan (zelfs vaak niet door had dat hij naar mij aan het roepen was), leek het voor hem dat ik hem straal aan het negeren was en daar kon em niet tegen.
Dan begon hij fysiek te worden, ik deed niks terug omdat ik toch weinig kon doen, pestkop was breder en een kop groter, ik had mijn groeispurt nog niet of de spierontwikkeling. Ne week of 2 later ging hij een versnelling hoger. Die dag droeg ik 1 van mn favoriete tshirts, al was hij al een beetje te klein geworden. Het was vrijdagnamiddag, tijd om naar huis te gaan. Ik stond bij mijn kluisje in een doodlopende gang om mijn boeken weg te stoppen. Ik kreeg opeens een harde duw en smakte met mijn gezicht tegen de kluisjes, toen ik omdraaide stond die pestkop daar.
Ik keek rond in de hoop dat een leerkracht aanwezig was (normaal kijken ze toe), probleem was, de gang van de kluisjes waar ik zat was normaal voor 4de t.e.m. 6de, de kluisjes voor 1ste t.e.m. 3de was dichtbij de prefectuur maar er was geen enkele kluis meer vrij, dus kreeg ik dan maar 1tje in die gang. Vrijdagnamiddag heeft mijn jaar vroeger vrij dan het 4de, dus ben ik altijd de enige in die gang op vrijdagnamiddag. Geen idee waarom die pestkop niet in de klas zat, ging misschien naar het WC en had mij gezien.
Veel tijd om na te denken kreeg ik ook niet want hij greep naar mijn tshirt en scheurde het al lachend, om dan een tepelklem proberen te doen. Maar op het moment dat hij mijn tshirt scheurde sloeg ik COMPLEET tilt. Ik weet nog dat ik met alle macht een doef in zijn muil gaf, waar hij van achterover viel, en uit woede begon ik tegen zijn buik te schoppen. Dat zal hij zeker harder gevoeld hebben dan die doef, want ik mocht dan weinig spieren in m'n armen hebben toen, fietsen deed ik veel en ik kon hard rennen.
Daarna meteen mijn pull dichtgedaan zodat niemand mijn gescheurde tshirt kon zien. Naar de fietsberging gegaan, fiets gepakt en weggegaan. Onderweg naar huis probeerde ik een excuus voor mijn moeder te bedenken waarom mijn tshirt kapot was, en bad ik dat ik geen strafstudie ging krijgen voor dat gevecht, normaal krijgen vechtersbazen 2 tot 3 uur strafstudie, maakte niet uit of het zelfverdediging was.
Thuis aangekomen, moeder was even weg. Ik besloot mijn kapotte tshirt te verstoppen. Heel dat weekend zat ik met klamme handjes, ik verwachtte dat mijn ouders telefoon gingen krijgen van school over dat gevechtje. Nope, niks. Maandag was ik echt bang afgekomen naar school, maar geen reactie van wie dan ook. Ik heb ervoor gezorgd dat ik enkel nog naar mijn kluis ging als ik 100% zeker was dat er een leerkracht stond toe te kijken, uit vrees dat die pestkop zichzelf ging wreken met mss een paar van zijn vriendjes. Zo heb ik die pestkop kunnen ontwijken tot de laatste week van de examen, toen zag ik hem toevallig en hij had een blauw oog (dacht dat ik zijn wang raakte maar het zal toch op zijn oog geweest zijn).
Tijdens de grote vakantie hing ik uit met een klasgenoot en ik heb het hem toen verteld. Hij zei: "Ah wat hij iedereen vertelde was dat ie tegen een deur was gelopen, maar niemand geloofde dat echt, we dachten dat hij klop gekregen had van iemand van het 6de jaar ofzo. Wel straf da gij hem dat kon aandoen, tis ne aggresieve maar hij was nogal erg stil geworden." Vermoedelijk was hij beschaamd ofzo dat hij klop kreeg van ne tengere panlat die ik toen was. En waarschijnlijk geloofde hij niet dat de prefectuur zijn kant zou kiezen als hij het rapporteerde of hij wou zelf geen straf, hij stond bekend als een pestkop dus tja. Hij kreeg wel vaker stafstudie voor gevechtjes of diefstal.
Ik denk dat ik wel van geluk mag spreken dat mijn enige geleden schade een kapot tshirt was (die ik uiteindelijk gewoon wegsmeet) en een paar blauwe plekken, en dat niemand aan mijn gedrag gemerkt had dat ik gevochten had. En dat die pestkop me ook achteraf met rust liet. Na de grote vakantie bleek hij van school veranderd te zijn wegens een verhuizing denk ik.
