Het verzuchting en beklag topic.

En wat is het verschil met de amerikaanse versie? Ginder mogen ze autorijden vanaf 16 dus vaak is dat met een auto met strik rond.
 
En wat is het verschil met de amerikaanse versie? Ginder mogen ze autorijden vanaf 16 dus vaak is dat met een auto met strik rond.
51tLZIkA0yL._AC_UF894,1000_QL80_.jpg
 
Sweet 16 is nu toch geen nieuw fenomeen tho? Was 15 jaar geleden toen ik ongeveer 16 werd ook al een ding.
 
Sweet 16 is nu toch geen nieuw fenomeen tho? Was 15 jaar geleden toen ik ongeveer 16 werd ook al een ding.
Ik heb dat werkelijk nog niemand weten doen.

Dat is toch louter iets Amerikaans, 16 worden heeft toch geen speciale betekenis hier? Ja, dan mag men bier drinken, maar ik denk niet dat de meesten tot dan wachten of daar een speciaal feest voor nodig is.
 
En wat is het verschil met de amerikaanse versie? Ginder mogen ze autorijden vanaf 16 dus vaak is dat met een auto met strik rond.
Ik heb dat werkelijk nog niemand weten doen.

Dat is toch louter iets Amerikaans, 16 worden heeft toch geen speciale betekenis hier? Ja, dan mag men bier drinken, maar ik denk niet dat de meesten tot dan wachten of daar een speciaal feest voor nodig is.
Ge moogt dan legaal bier drinken, in mijne tijd mocht ik toen naar fuiven gaan, naar het jeugdhuis enz...

Ge kunt beginnen aan uw theoretisch rijbewijs zeker?
 
😛 Ik heb dat werkelijk nog niemand weten doen.

Dat is toch louter iets Amerikaans, 16 worden heeft toch geen speciale betekenis hier? Ja, dan mag men bier drinken, maar ik denk niet dat de meesten tot dan wachten of daar een speciaal feest voor nodig is.
Misschien nog streek gebonden dan geen idee. Kan alleen zeggen dat ik er in mijn periode van 15 tot pakweg 20 jaar, echt wel heel wat meegemaakt heb op de Kempense boerenbuiten. Zal ver de helft van de klas geweest zijn in het middelbaar waar ik naartoe ben geweest en dan waren er hier en daar nog in beperkte kring uit de klas waar ik niet was uitgenodigd. Van mijn maten die niet op dezelfde school zaten deed ook het merendeel het.

Al werd dat idd zoals jelleca aangeeft ook wel vaak gewoon een vat genoemd. Vatjes doen was wel een ding tbh pakweg voor tien euro cadeau geven en voor twintig euro ofzo opzuipen :laugh: :unsure: .
 
Bij ons was dat vroeger niet. Wel 18-jarigen fuiven georganiseerd door de 18-jarigen uit het dorp.
Ik herinner me wel een fuif van ene die het concept niet doorhad en dat alleen organiseerde met de mama aan de toog en de papa aan de inkom in een supergrote zaal. De 7 aanwezigen waaronder ik die die gast niet kende zijn niet lang gebleven.
 
Misschien nog streek gebonden dan geen idee. Kan alleen zeggen dat ik er in mijn periode van 15 tot pakweg 20 jaar, echt wel heel wat meegemaakt heb op de Kempense boerenbuiten. Zal ver de helft van de klas geweest zijn in het middelbaar waar ik naartoe ben geweest en dan waren er hier en daar nog in beperkte kring uit de klas waar ik niet was uitgenodigd. Van mijn maten die niet op dezelfde school zaten deed ook het merendeel het.

Al werd dat idd zoals jelleca aangeeft ook wel vaak gewoon een vat genoemd. Vatjes doen was wel een ding tbh pakweg voor tien euro cadeau geven en voor twintig euro ofzo opzuipen :laugh: :unsure: .
Hier de Brusselse rand, en er waren misschien wat uitgebreideren verjaardagsfeesten in jeugdhuizen ofzo maar dat was nooit gelinkt aan het getal 16, 18 was denk ik meestal de reden om het grootser aan te pakken.

Overigens, historisch was er vooral voor vrouwen wel een speciale leeftijd waarop ze werden "voorgesteld aan de gemeenschap", wat betekende dat ze vanaf dan als huwbaar werden beschouwd (debutantes in onze streek denk ik). In Mexico heb je de "quinceañera", waarop 15-jarige meisjes zich uitdossen in speciale jurken en sterk opmaken, omdat ze (vroeger) vanaf dan het hof konden gemaakt worden. Misschien dat die sweet 16 ook wel origineel zoiets was.
 
Eens je carrière, huis, relatie en gezin hebt is tijd toch een schaars goed geworden. De tijd vliegt als nooit tevoren en dan maakt mijn vrouw de opmerking dat ik toch wel veel grijs haar begint te krijgen. De 40 lonkt binnen twee jaar en dat is bij momenten toch allemaal ... beangstigend. Alsof ik nu goed en wel besef dat mijn jeugdige jaren voorgoed gedaan zijn.
 
Eens de 40 voorbij, begin je inderdaad wel anders te denken. Niet dat het leven na 40 niet leuk meer is, je trekt je wat minder zaken aan, relativeert meer, geniet van de kleine dingen, ...
 
Eens je carrière, huis, relatie en gezin hebt is tijd toch een schaars goed geworden. De tijd vliegt als nooit tevoren en dan maakt mijn vrouw de opmerking dat ik toch wel veel grijs haar begint te krijgen. De 40 lonkt binnen twee jaar en dat is bij momenten toch allemaal ... beangstigend. Alsof ik nu goed en wel besef dat mijn jeugdige jaren voorgoed gedaan zijn.
Op facebook passeren daar dagdagelijks berichten/meme/ai generated content over. We hebben in het leven een keuze tussen tijd, geld en energie en jammer genoeg lijken die drie niet ect combineerbaar. Ik heb het zelf wel moeilijk dat de tijd zo snel gaat als ik mijn kinderen bekijk. Het lijkt nog als een poos terug dat ik mijn zoon als pasgeborene in mijn handen had en ondertussen doe die volgende week zijn eerste communie. De dag dat we onze dochter verloren hebben is volgende maand ook al 5 jaar gepasseerd. En ikzelf heb in al die tijd nog maar bitter weinig vooruitgang geboekt in de zaken die ik wilde bereiken in het leven. Soms zou je echt de tijd willen stilzetten.
 
Ik ben best trots om al mijn verwezelijkingen in het leven. Het jammerlijke? Ik doe al 50+ jaar mijn best. Maar ik krijg zo goed als nooit echt te horen: Goed bezig Makila. Oprecht: Nobody else gives a ****.

Het tegendeel is waar. Of te wel is het radiostilte of te wel is het altijd die vergelijking en opscheppen hé :D Op alle vlakken ben ik beter af dan jij Makila. En Makila ivm uw verwezelijkingen? *Cynisch lachje* b*llsh*t Makila, je hebt just niks verwezenlijkt. Kijk eens naar mij (ik bepaal dat zelf wel voor mijzelf se)

Ik ben vooral die ratrace beu. Eigenlijk kan je alleen maar rekenen op uzelf en blijft het gewoon akelig stil of is het altijd stank voor dank. Dat is wat ik geleerd heb uit het leven. Begrijp me niet verkeerd: Verbitterd ben ik niet, het is gewoon de realiteit.
 
Op facebook passeren daar dagdagelijks berichten/meme/ai generated content over. We hebben in het leven een keuze tussen tijd, geld en energie en jammer genoeg lijken die drie niet ect combineerbaar. Ik heb het zelf wel moeilijk dat de tijd zo snel gaat als ik mijn kinderen bekijk. Het lijkt nog als een poos terug dat ik mijn zoon als pasgeborene in mijn handen had en ondertussen doe die volgende week zijn eerste communie. De dag dat we onze dochter verloren hebben is volgende maand ook al 5 jaar gepasseerd. En ikzelf heb in al die tijd nog maar bitter weinig vooruitgang geboekt in de zaken die ik wilde bereiken in het leven. Soms zou je echt de tijd willen stilzetten.
Gisteren wou mijn dochter met een vriendin in de tuin slapen in een tentje. Tentje in kwestie heb ik gekregen voor mijn plechtige communie, en is dus ondertussen 31 jaar oud. Raar maar het is een van de weinige tastbare zaken uit mijn jonge leven die ik heb. Dat tentje zien staan, deed me denken aan al die keren dat ik met vriendjes in de tuin ging slapen, de kampeervakanties met mijn grootouders, de festivals die er mee heb gedaan, de maten die er in zijn komen crashen, etc… Het lijkt soms allemaal een ander leven geweest te zijn.
 
Gisteren wou mijn dochter met een vriendin in de tuin slapen in een tentje. Tentje in kwestie heb ik gekregen voor mijn plechtige communie, en is dus ondertussen 31 jaar oud. Raar maar het is een van de weinige tastbare zaken uit mijn jonge leven die ik heb. Dat tentje zien staan, deed me denken aan al die keren dat ik met vriendjes in de tuin ging slapen, de kampeervakanties met mijn grootouders, de festivals die er mee heb gedaan, de maten die er in zijn komen crashen, etc… Het lijkt soms allemaal een ander leven geweest te zijn.
We zijn hier bijna allemaal van dezelfde generatie, dus ja, herkenbaar. Ik heb hier op zolder een slee staan, mijn slee, die mijn dochter hopelijk eens kan gebruiken, en wat van haar duplo is nog van mij geweest

Mijn jeugd, de lagere school, de middelbare school, ... het lijkt zo lang geleden. Ik heb ook weinig levende familieleden dus ik moet het vooral met mijn eigen gebrekkige herinneringen doen, wat ik spijtig vind.
 
Terug
Bovenaan