Huisartsen en specialisten probleem

Tapis

Banned
In plaats van oplossingen te zoeken om het aantal voor zowel huisartsen als specialisten te verhogen, is er gekozen voor een shift van het probleem. Voor specialisten wachten wij al maanden voor een afspraak, en dit zal nog lastiger worden in de toekomst… het lijkt erop dat verkozen politici beslissingen nemen om maar beslissingen te nemen.

 
Klopt, hoorde van specialist dat in zijn discipline er een halvering komt terwijl ze ook op een grote pensioengolf afstromen
 
Het is echt triestig. Na 6 maand zoeken en duizend keer rondbellen zijn we eindelijk bij een psycholoog binnen geraakt. Overal immense wachtlijsten.
 
Ben 2 jaar geleden verhuist naar beveren.
Heb 1.5 j moeten zoeken voor een huisarts die opeens een plaats vrij had.

Mijn tandarts is nog in Gent, ik vind geen tandarts in de beveren die nieuwe patiënten aanvaard.

er is iets goed foutgelopen want dit is toch niet normaal meer
 
Klopt, hoorde van specialist dat in zijn discipline er een halvering komt terwijl ze ook op een grote pensioengolf afstromen
Maar dat is toch in iedere sector zo? Imo is dat toch gewoon een trend die al veel langer aan de gang is. Men heeft tekorten in de bouw, techniek, verpleging, accountants en nu ook artsen. Toch niet toevallig dat de eerste tekorten tevoorschijn komen in sectoren waar men het vroegst op pensioen (de zware beroepen) en later in sectoren waar men later op pensioen gaat (imo niet door de zwaarte van de job maar eerder door de beroepseer/ de wil om er toch te zijn voor hun clienteel). We mogen ons echt wel schrap zetten voor wanneer de vergrijzing op zijn piek komt hoor.
 
Maar dat is toch in iedere sector zo? Imo is dat toch gewoon een trend die al veel langer aan de gang is. Men heeft tekorten in de bouw, techniek, verpleging, accountants en nu ook artsen. Toch niet toevallig dat de eerste tekorten tevoorschijn komen in sectoren waar men het vroegst op pensioen (de zware beroepen) en later in sectoren waar men later op pensioen gaat (imo niet door de zwaarte van de job maar eerder door de beroepseer/ de wil om er toch te zijn voor hun clienteel). We mogen ons echt wel schrap zetten voor wanneer de vergrijzing op zijn piek komt hoor.
Ja maar bij een beroep waarbij de overheid effectief gewoon regelt hoeveel man er kan beginnen ( en er voldoende kandidaten zijn) is het des te schrijnender dat er een tekort is. dat is letterlijk het gevolg van te beperkt aantal mensen laten instromen. bij andere beroepen kan de overheid dat niet zo rechtstreeks sturen
 
Maar dat is toch in iedere sector zo? Imo is dat toch gewoon een trend die al veel langer aan de gang is. Men heeft tekorten in de bouw, techniek, verpleging, accountants en nu ook artsen. Toch niet toevallig dat de eerste tekorten tevoorschijn komen in sectoren waar men het vroegst op pensioen (de zware beroepen) en later in sectoren waar men later op pensioen gaat (imo niet door de zwaarte van de job maar eerder door de beroepseer/ de wil om er toch te zijn voor hun clienteel). We mogen ons echt wel schrap zetten voor wanneer de vergrijzing op zijn piek komt hoor.

Onze kinderen gaan een job hebben. En een leven vol burnouts.
 
Cynisch: onrechtstreeks een besparing.

Men houdt precies ook weinig/geen rekening met de vervrouwelijking van het beroep en het belang dat ook mannelijke artsen meer en meer hechten aan work/life balans. Vorig jaar nog met een vrouwelijke oogarts iets gaan drinken, 4/5 werken omdat het kan.
Mijn jongere huisarts? Dat is tegenwoordig een 8-to-7 (wat toegegeven nog altijd meer is dan een 9-to-5) maar wel met een vrije dag per week, of course en nauwelijks nog huisbezoeken.

Ik denk dat we op dit vlak nog zware tijden tegemoet gaan en inderdaad dat de macht van de artsenlobby te sterk is op dit vlak, hopelijk kan Vandenbroucke federaal op z'n minst zorgen voor een betere herverdeling van de artsenlonen en kunnen de specialistenquota via die weg terug omhoog. De regio's zijn op dit vlak slechte medespelers: Wallonië dat jarenlang te veel artsen liet afstuderen, en nu Vlaanderen...
 
Ja maar bij een beroep waarbij de overheid effectief gewoon regelt hoeveel man er kan beginnen ( en er voldoende kandidaten zijn) is het des te schrijnender dat er een tekort is. dat is letterlijk het gevolg van te beperkt aantal mensen laten instromen. bij andere beroepen kan de overheid dat niet zo rechtstreeks sturen
Akkoord maar men zit hier kritiek te leveren op de vlaamse overheid terwijl het artsenquota federale materie is. Vlaanderen wil al een tijd dat die quota meer evenredig verdeeld worden tussen vlaanderen en wallonie.
 
Laatst bewerkt:
Cynisch: onrechtstreeks een besparing.

Men houdt precies ook weinig/geen rekening met de vervrouwelijking van het beroep en het belang dat ook mannelijke artsen meer en meer hechten aan work/life balans. Vorig jaar nog met een vrouwelijke oogarts iets gaan drinken, 4/5 werken omdat het kan.
Mijn jongere huisarts? Dat is tegenwoordig een 8-to-7 (wat toegegeven nog altijd meer is dan een 9-to-5) maar wel met een vrije dag per week, of course en nauwelijks nog huisbezoeken.

Ik denk dat we op dit vlak nog zware tijden tegemoet gaan en inderdaad dat de macht van de artsenlobby te sterk is op dit vlak, hopelijk kan Vandenbroucke federaal op z'n minst zorgen voor een betere herverdeling van de artsenlonen en kunnen de specialistenquota via die weg terug omhoog. De regio's zijn op dit vlak slechte medespelers: Wallonië dat jarenlang te veel artsen liet afstuderen, en nu Vlaanderen...
Bij de laatste controle bij huidspecialist wist die me net hetzelfde te vertellen. Moest zijn zaak toedoen wegens geen opvolging. Work life balance bij de jonge artsen was een van de redenen.
Toen ik opperde, jamaar kan je gewoon de quota niet verhogen en het probleem is opgelost vertelde hij me dat het niet zo eenvoudig is omdat je natuurlijk wel ervaren dokters moet hebben om deze op te leiden. Je kan niet 4-5 stagairs onder de arm nemen waar er maar 1 werkt en 4 staan op te zien.
 
Cynisch: onrechtstreeks een besparing.

Men houdt precies ook weinig/geen rekening met de vervrouwelijking van het beroep en het belang dat ook mannelijke artsen meer en meer hechten aan work/life balans. Vorig jaar nog met een vrouwelijke oogarts iets gaan drinken, 4/5 werken omdat het kan.
Mijn jongere huisarts? Dat is tegenwoordig een 8-to-7 (wat toegegeven nog altijd meer is dan een 9-to-5) maar wel met een vrije dag per week, of course en nauwelijks nog huisbezoeken.

Ik denk dat we op dit vlak nog zware tijden tegemoet gaan en inderdaad dat de macht van de artsenlobby te sterk is op dit vlak, hopelijk kan Vandenbroucke federaal op z'n minst zorgen voor een betere herverdeling van de artsenlonen en kunnen de specialistenquota via die weg terug omhoog. De regio's zijn op dit vlak slechte medespelers: Wallonië dat jarenlang te veel artsen liet afstuderen, en nu Vlaanderen...

Je kan het de mensen toch niet kwalijk nemen dat ze meer en meer belang hechten aan work/ life balance.
Ze zitten bij de bron als arts, ze weten dus zeker goed wat de impact kan zijn.

Kwaliteit boven kwantiteit. Je hebt geen flikker aan een arts waar je altijd terecht kan want werkt constant, maar een deftige probleemstelling of hulp is te veel gevraagd.
Bij de laatste controle bij huidspecialist wist die me net hetzelfde te vertellen. Moest zijn zaak toedoen wegens geen opvolging. Work life balance bij de jonge artsen was een van de redenen.
Toen ik opperde, jamaar kan je gewoon de quota niet verhogen en het probleem is opgelost vertelde hij me dat het niet zo eenvoudig is omdat je natuurlijk wel ervaren dokters moet hebben om deze op te leiden. Je kan niet 4-5 stagairs onder de arm nemen waar er maar 1 werkt en 4 staan op te zien.

Dat lost zichzelf op termijn ook op. Hoe meer artsen er zijn hoe meer ervaring er is en hoe meer er opgeleid kunnen worden.
Maar het klopt dat ervaring opdoen zeer belangrijk is.

Maar ik kan wel 100% volgen dat kwaliteit nog altijd boven kwaliteit moet staan.
 
.
Mijn jongere huisarts? Dat is tegenwoordig een 8-to-7 (wat toegegeven nog altijd meer is dan een 9-to-5) maar wel met een vrije dag per week, of course en nauwelijks nog huisbezoeken.
...
Dus 40u werken per week + miss nog administratie en/of 24u wacht. Inderdaad begrijpelijk! (Als die 7u al niet uitloopt)
 
Je kan het de mensen toch niet kwalijk nemen dat ze meer en meer belang hechten aan work/ life balance.
Ze zitten bij de bron als arts, ze weten dus zeker goed wat de impact kan zijn.

Kwaliteit boven kwantiteit. Je hebt geen flikker aan een arts waar je altijd terecht kan want werkt constant, maar een deftige probleemstelling of hulp is te veel gevraagd.

Dat is geen verwijt aan die artsen, wél één aan de politiek en de artsenlobby die met die trends geen of toch onvoldoende rekening gehouden heeft.

Behalve dan misschien ook wel de bedenking dat sommige specialisten wél erg riant verdienen, maar soit.

Dus 40u werken per week + miss nog administratie en/of 24u wacht. Inderdaad begrijpelijk! (Als die 7u al niet uitloopt)

Verdwijnt in het niets ten opzichte van de uren die m'n oude huisarts klopte, en dat was het punt, niet dat de nieuwe artsen per se te weinig werken, wél dat de quota duidelijk niet aan de moderne invulling van het beroep aangepast zijn.
 
Behalve dan misschien ook wel de bedenking dat sommige specialisten wél erg riant verdienen, maar soit.

Dat doet toch niks ter zake, of wel?

Bepaalde behandeling daar gelaten. Maar in de meeste gevallen weet je niet op voorhand hoeveel een behandeling gaat kosten, noch wordt daar echt over gediscussieerd.
Prijs is ook niet doorslaggevend bij de keuze lijkt mij.

Dat een arts goed zijn boterham verdient lijkt mij ook ergens normaal. Maar het onderlinge soms grote verschil is misschien niet altijd even rechtvaardig of helpt de zaak niet verder.
 
Verdwijnt in het niets ten opzichte van de uren die m'n oude huisarts klopte, en dat was het punt, niet dat de nieuwe artsen per se te weinig werken, wél dat de quota duidelijk niet aan de moderne invulling van het beroep aangepast zijn.
Voor huisarten zijn er geen quota. In tegendeel, steden en gemeenten gooien met vestigingspremies als je als huisarts een nieuwe praktijk opent.

Mijn jongere huisarts? Dat is tegenwoordig een 8-to-7 (wat toegegeven nog altijd meer is dan een 9-to-5) maar wel met een vrije dag per week, of course en nauwelijks nog huisbezoeken.
Ik ben samen met zo'n jongere huisarts die:
- In de avond vaak nog bezig is met opvolgen van laboresultaten van patiënten die de volgende dag op consultatie komen.
- 1 dag per maand bezig is met de boekhouding van de praktijk
- In het weekend vaak met patiënten belt om laboresultaten van vrijdag mee te delen zodat die mensen niet nodeloos tot maandag moeten wachten.
- De redenering heeft gemaakt dat ze op de tijd van één huisbezoek (verplaatsing etc) vier mensen in de praktijk kan verder helpen. Dus ja, een huisbezoek is enkel voor diegenen die er echt niet raken.

De manier waarop aan geneeskunde wordt gedaan is ook anders dan vroeger. Een huisarts diende toen te bellen naar een labo tijdens de kantooruren. Tegenwoordig werken die 24/7 en kan de arts om 23u al resultaten door krijgen. De introductie van computers heeft intertijd ook gezorgd dat uw arts in zijn zetel thuis om 21u resultaten naleest en niet aan zijn bureau in de praktijk en bijgevolg dus ook niet meer opneemt als je dan nog belt.
Uw huisarts stelde zijn eigen gezondheid achter die van zijn patiënten, laat ons dat niet terug aanmoedigen aub.
Ja, vandaag zal het moeilijker zijn om een afspraak te krijgen bij een specialist of huisarts. Maar als die mensen de inschatting maken dat het acuut is ben je de dag zelf nog aan de beurt (hetzij bij hen of bij een collega).
 
Ik zie vooral de specialist met thuispraktijk verdwijnen, in de ziekenhuizen lijkt de opvolging me wel nog verzekerd. Veel mensen die rechtstreeks een specialist willen consulteren kijken ook niet verder dan het ziekenhuis om een afspraak te maken, waardoor je dan met enorme lange wachttijden zit en de consultaties altijd binnen de kantooruren zijn.

Bij oudere specialisten met een thuispraktijk, die enkel een vermelding van hun telefoonnummer hebben ergens op één of andere dokterswebsite kan je soms de week zelf nog langs gaan.
 
Men houdt precies ook weinig/geen rekening met de vervrouwelijking van het beroep en het belang dat ook mannelijke artsen meer en meer hechten aan work/life balans. Vorig jaar nog met een vrouwelijke oogarts iets gaan drinken, 4/5 werken omdat het kan.
Mijn jongere huisarts? Dat is tegenwoordig een 8-to-7 (wat toegegeven nog altijd meer is dan een 9-to-5) maar wel met een vrije dag per week, of course en nauwelijks nog huisbezoeken.

Klopt. Ik herinner me onze huisarts nog toen ik klein was in de jaren '90. Die durfde zelfs in drukke periodes om 23u 's avonds nog binnenvallen bij ons thuis om ons toch nog te kunnen onderzoeken. Andere tijden, want die had een vrouw die 'volledig in dienst stond' van hem. Zij zorgde uiteraard voor de kinderen en het huishouden, deed de telefoons, liet mensen 's morgens binnen in de wachtzaal, ...

Waarmee ik niet pleit dat dat allemaal beter was, maar dat was wel de realiteit toen.

Ik denk dat mijn huidige dokter (zijn opvolger) ook al een uitzondering is. Die zijn vrouw heeft ook een eigen carrière, maar desondanks klopt die nog steeds zeer lange dagen. Misschien niet even lang als zijn voorganger (en ook niet elke dag), maar die zijn consultaties 's avonds in zijn praktijk lopen toch ook vaak nog steeds uit tot 22u, terwijl die 's ochtends toch ook om 8u à 8u30 begint.
 
Terug
Bovenaan