Groepspraktijk > solo praktijk toch gewoon? By far zelfs...
EDIT: mijn beeld van groepspraktijk is 2-4 artsen. Als het natuurlijk zo'n klein ziekenhuis wordt met 8 dokters ofzo, dat zou ik ook wel minder vinden denk ik.
Hier op het dorp, voor ik hier ooit kwam wonen, hadden ze vroeger 1 huisarts en die man werkte belachelijk veel uren, zoals het vroeger op veel plaatsen ging. Toen die met pensioen ging zijn er 2 vrouwelijke artsen een praktijk gestart, waar ondertussen nog een 3de is bijgekomen nu. Ik denk dat er geen van de 3 voltijds werkt. Die spreken wel gewoon tegen elkaar hoor, zeker voor zaken die opvolging vereisen... die weten wel min of meer wat er allemaal speelt en anders lezen ze snel in het dossier of desnoods gaan ze snel even de andere dokter halen als die aanwezig is.
Op welke manier is dat een minder wenselijke situatie dan een solo praktijk met 1 dokter met onmogelijke uren? Die gasten die nog 60-80u werken, incl. huisbezoeken, dat bestaat niet meer... en zelfs die zijn niet 24/7 beschikbaar. En wat moet je dan doen? Naar een volledig andere praktijk gaan? Als je al één vind (wat in bepaalde regio's héél moeilijk is blijkbaar) gaan die u ook niet kennen hé.
Toen ik vroeger in Beveren woonde was dat trouwens ook al zo. Toen ik héél klein was: 1 dokter alleen, nadien vader + zoon en nog wat later met vader tegen pensioenleeftijd is de zoon een groepspraktijk gestart met nog 2 andere artsen (+vader die de oude mensen bleef doen

). Ik heb dat nooit als nadelig ervaren... integendeel. 80% van de tijd kan ik via de website een afspraak maken bij de dokter van mijn voorkeur en als het écht dringend is en die voorkeur is niet beschikbaar dan kan ik altijd nog terecht bij een andere dokter die mij ook wel gewoon kent.
Het lijkt mij op zich dus niet verkeerd dat men specialisten quota inkrimpt om zo het aantal afstuderende huisartsen trachten te verhogen. Huisartsen zijn uiteindelijk de basis van een goeie gezondheidszorg toch?