PBR Streetgang
Well-known member
Beach House in De Roma, zeer leuk concert.
Live muziek & optredens
- Onderwerp starter Creeping Death
- Startdatum
Inderdaad veel Belgische bands en bezoekers ook. Ook op hun festival (Bruis) zijn het meestal ook grotendeels Belgische bands die op de affiche staan. Maar wel een leuke zaal, zeker na hun uitbreiding. Het enige jammere is dat ze de "uitgebreide" bierkaart weg hebben gedaan. Vond het altijd wel leuk om met een zwaar bier een concert te volgen.
Rotting Christ zegt me niks. Zal het eens bekijken, maar we gaan voorlopig niks meer inplannen, want de vrouw is 30 weken zwanger en zolang recht staan is niet altijd even fijn voor haar. Wolfmother was nog een uitgesteld concert van ongeveer 2 jaar geleden.
FlyingHorseman
Well-known member
Ah damn ik wist niet dat die bierkaart aangepast was, dat vond ik ook wel een groot pluspunt.
Mijn suggestie van Rotting Christ was een grapje, tenzij dat jij en je vrouw black metal fans zijn. Maar je kan het maar eens voorstellen!
Damn ik ben behoorlijk jaloers, benieuwd naar een uitgebreid verslag achteraf. Have fun!Net toegekomen in Barcelona voor Primavera. Leeett's goooo!
Niet echt fan neen
.Ja, tegenwoordig is het geloof ik Tongerlo, Primus, Desporados en nog een ander bier. En alleen nog in plastieken bekers. Jammer genoeg.
Beetje laat maar vorig weekend Zucchero gaan zien in Rijsel. Ik ben op de hits na niet bekend met zijn werk maar het was een heel aangename show.
2u40 muziek zonder verveling. Dat kom ik niet vaak tegen.
Blij dat ik in de Zenith ben gaan kijken en niet in Brussel.
Dat is daar zoveel vlotter georganiseerd, en als ik recht sta van mijn stoel sta ik na een half uur op mijn oprit.
Hier bier is er wel een plaag over de mensheid.
2u40 muziek zonder verveling. Dat kom ik niet vaak tegen.
Blij dat ik in de Zenith ben gaan kijken en niet in Brussel.
Dat is daar zoveel vlotter georganiseerd, en als ik recht sta van mijn stoel sta ik na een half uur op mijn oprit.
Hier bier is er wel een plaag over de mensheid.
Gisteren naar 2cellos gaan zien in Palais 12 te Brussel. Eerste keer dat ik daar geweest ben, en vermoedelijk ook de allerlaatste keer.
Aan parking C vragen we aan de persoon aan de kassa hoe wij het snelst geraken tot aan Palais 12 zodat we zeker de juiste weg zouden volgen, want we waren wat vroeg en er was nog niemand op de parking, dus het volk volgen was géén optie. Ipv dat die mens zegt van: Ga gewoon Batibouw binnen en zoek daar naar de trap naar beneden, zegt ie doodleuk: Ah gewoon de trap naar beneden nemen in het midden van de parking! Wij hadden dan natuurlijk naast Batibouw de trap naar beneden genomen. Van daar was het dan 2km wandelen in de gietende regen (of wat had je verwacht?). Had die mens ons beter geholpen dan hadden we amper 700 meter moeten wandelen en droog geweest. Toen we daar dan eindelijk aankwamen, stopte het met regenen!
Natuurlijk alles serieus overpriced, maar we zijn vooral teleurgesteld in de pizza's. 2 stukken pizza's voor 11€ (!) en die waren dan nog aangebrand aan de bodem.
Ik was zo vriendelijk niet te gaan reclameren maar dit was toch echt schandalig dat ze aangebrande pizza serveren tegen die prijs. Ze waren ook 100% smakeloos. De saus was .. heu welke saus ???
Het concert zelf was goed, prachtig gewoon! Maar we hadden extra betaald voor een betere 'view'. We zaten helemaal vooraan, rij 6. We dachten: Goed uitzicht = goeie stoelen. So very WRONG. De stoelen waren van harde plastiek die aan mijn zitvlak aanvoelden zoals staalhard staal. Zelfs de goedkoopste stoel uit de casa, is beter dan wat daar onder mijn strontknikker gestoken werd. De dag nadien doet mijn zitvlak nog altijd pijn, dat zegt genoeg zeker?
Bovendien hadden ze alle stoelen vastgebonden (het was de vloer dus default staan daar géén stoelen) en ze waren extreem dicht op elkaar gezet zodat je bijna heel dat concert een elleboog van je buur te verwerken kreeg. Ik voelde mij zoals een sardine in een blikje. Schandalig slechte stoelen, nog nooit meegemaakt. Als je extra betaalt, verwacht ik toch betere stoelen dan deze rommel, dus de volgende keer dat ik daar nog ga zien naar een concert (ALS), koop ik de goedkoopste tickets. Want dit is ermee lachen.
Ik geef 2cellos voor het concert zelf 10/10.
Voor de organisator heb ik een dikke vette 0/10 klaar.
Eten geef ik nog een 1/10 want de taco's (buiten) waren heel lekker. Maar alles was veel te duur (OK dat is altijd zo dus géén puntenaftrek daarvoor), maar vooral de pizza's waren schandalig.
Aan parking C vragen we aan de persoon aan de kassa hoe wij het snelst geraken tot aan Palais 12 zodat we zeker de juiste weg zouden volgen, want we waren wat vroeg en er was nog niemand op de parking, dus het volk volgen was géén optie. Ipv dat die mens zegt van: Ga gewoon Batibouw binnen en zoek daar naar de trap naar beneden, zegt ie doodleuk: Ah gewoon de trap naar beneden nemen in het midden van de parking! Wij hadden dan natuurlijk naast Batibouw de trap naar beneden genomen. Van daar was het dan 2km wandelen in de gietende regen (of wat had je verwacht?). Had die mens ons beter geholpen dan hadden we amper 700 meter moeten wandelen en droog geweest. Toen we daar dan eindelijk aankwamen, stopte het met regenen!
Natuurlijk alles serieus overpriced, maar we zijn vooral teleurgesteld in de pizza's. 2 stukken pizza's voor 11€ (!) en die waren dan nog aangebrand aan de bodem.
Ik was zo vriendelijk niet te gaan reclameren maar dit was toch echt schandalig dat ze aangebrande pizza serveren tegen die prijs. Ze waren ook 100% smakeloos. De saus was .. heu welke saus ???Het concert zelf was goed, prachtig gewoon! Maar we hadden extra betaald voor een betere 'view'. We zaten helemaal vooraan, rij 6. We dachten: Goed uitzicht = goeie stoelen. So very WRONG. De stoelen waren van harde plastiek die aan mijn zitvlak aanvoelden zoals staalhard staal. Zelfs de goedkoopste stoel uit de casa, is beter dan wat daar onder mijn strontknikker gestoken werd. De dag nadien doet mijn zitvlak nog altijd pijn, dat zegt genoeg zeker?
Bovendien hadden ze alle stoelen vastgebonden (het was de vloer dus default staan daar géén stoelen) en ze waren extreem dicht op elkaar gezet zodat je bijna heel dat concert een elleboog van je buur te verwerken kreeg. Ik voelde mij zoals een sardine in een blikje. Schandalig slechte stoelen, nog nooit meegemaakt. Als je extra betaalt, verwacht ik toch betere stoelen dan deze rommel, dus de volgende keer dat ik daar nog ga zien naar een concert (ALS), koop ik de goedkoopste tickets. Want dit is ermee lachen.
Ik geef 2cellos voor het concert zelf 10/10.
Voor de organisator heb ik een dikke vette 0/10 klaar.
Eten geef ik nog een 1/10 want de taco's (buiten) waren heel lekker. Maar alles was veel te duur (OK dat is altijd zo dus géén puntenaftrek daarvoor), maar vooral de pizza's waren schandalig.
Laatst bewerkt:
Met concerten in Brussel (zie ook hierboven) heb ik de allerslechtste ervaringen. Vorst Nationaal was tot op heden het slechtste qua persoonlijke beleving, maar Palais 12 heeft die positie nu overgenomen.
Als ik eens tickets koop voor een concert ergens in Duitsland en ik vergelijk met een concert in Brussel (Vorst Nationaal of nu Palais 12), dan waan ik mij in een 5 sterrenhotel vs een motel te Brussel. En dan meen ik. (Zelfs Antwerpen is veel beter dan Brussel, het Sportpaleis en de Lotto Arena vind ik wel nog 'ok')
Ik overweeg nooit meer naar Brussel te gaan voor een concert, NIKS dan slechte ervaringen.
Ik neem voor het sportpaleis, altijd de P&R aan de Metropolis. Daar is altijd plaats en je hebt geen miserie met de file.
Laatst bewerkt:
Ik herinner nog dat ze naar België kwamen en ik wil tickets bestellen. Ik geraak meteen binnen, vrouwlief geraakt nooit op de site. Wanneer ik echter wil betalen voor de tickets, krijg ik een server error. Ik geraakt nooit meer (lees urenlang) op de site. Na amper 2 minuten --> Uitverkocht!
Wij serieus teleurgesteld dat we geen ticketten konden bemachtigen. Een tiental collega's --> Allemaal géén tickets, niemand geraakte ooit op de site.
Ik zit achter mijn PC en ineens krijg ik in mijn emailbox: U hebt uw bestelling niet voltooid, gelieve hierop te klikken om verder te gaan met uw bestelling. Ik klik erop --> Ik kon nog de 2 tickets bestellen die netjes voor mij gereserveerd waren.
Alle collega's waren stikjaloers.Ik vind Metallica ook een van de beste concerten die ik al gaan zien ben. Echt beestig goeie band.
Volgens de email die ik kreeg ivm de Lotto Arena is de Lotto Arena bereikbaar via 7 Park&Rides
(Ik ga zaterdag naar Fluffy zien)
Luchtbal
Merksem
Wommelgem
Melsele
Linkeroever
Olympiade
Schoonselhof
Ontbreekt hier niet de P&R Metropolis?
Je kan toch perfekt parkeren aan de Metropolis (gratis)? En tram 6 stopt daar gewoon.
(Ik ga zaterdag naar Fluffy zien)
Luchtbal
Merksem
Wommelgem
Melsele
Linkeroever
Olympiade
Schoonselhof
Ontbreekt hier niet de P&R Metropolis?
Je kan toch perfekt parkeren aan de Metropolis (gratis)? En tram 6 stopt daar gewoon.
Ja maar da's geen p_r, da's gewoon de parking vd Kinepolis.
Fyi: Schoonslehof is tot ergens midden juli niet beschikbaar.
Ik heb het nog even nagekeken. Je hebt gelijk anno 2022 maar toch ben ik niet helemaal fout. Het parkeerterrein net naast de Kinepolis is tijdelijk een P&R geweest en werd toen P&R metropolis genoemd
Zie deze link - https://www.gva.be/cnt/dmf20160816_02426109
Die parking rondom de Kinepolis, is ironisch genoeg beter dan éénder welke P&R als je van buiten het stad komt. Supergemakkelijk bereikbaar, gratis, tram 6 stopt daar gewoon (--> Lotto Arena / Sportpaleis)
Maar natuurlijk omdat het geen officiele P&R meer is, promoten ze deze parking niet (meer).
Laatst bewerkt:
Terug van Primavera en net positief getest op covid. Had to happen someday, I guess... Als de zinnen niet volledig kloppen, mijn hoofd is suf. 
Korte review, geen zin om een boek te typen vandaag.
Het was een vreemde editie voor mij, het festival is véél veranderd ten opzichte van de eerste 3 edities die ik heb gedaan (2012, 2013, 2014). Niet alleen is de lineup meer georiënteerd naar grotere namen en popartiesten (check de lineups van die jaren en bleit dat je het hebt gemist), het terrein werd uitgebreid en daardoor was er véél meer volk aanwezig. Dat in combinatie met een shitty tijdsschema zorgde soms voor heel gevaarlijke situaties met te veel publiek (en nergens een crash barrier, onverantwoord, bij paniek gingen er doden vallen, zonder overdrijven). Te weinig waterpunten, te weinig barpersoneel, ... Voor een festival dat zijn 20e verjaardag viert was het bij momenten heel triest om zo'n amateurisme te zien.
MAAR, er was ook muziek. Door de vele organisationele beslommeringen ben ik selectief geweest in het aantal bands. Om goed te staan moest je vaak een halfuur tot een uur op voorhand toekomen. Begonnen met de vrienden van Dinosaur Jr., goede set, heel wat classics, J. Mascis had er zin in en het stond eens niet pokkeluid waardoor het aangenaam meesurfen was op hun fuzzy melodietjes. Sharon Von Etten was een bottleneck, levensgevaarlijk om ergens voor het podium te geraken (en met voor bedoel ik: gelijk waar je haar kon zien). Dus dan maar beland bij Charli XCX dankzij wat vrienden (wees trots op me @utred ), IT'S CHARLI BABY, which basicly was a good party. Ik kende er zowaar nummers van. Dan tegen beter weten in blijven hangen voor Tame Impala en na 3 nummers het afgetrapt. Eén: wat een saaie kloteband is dat geworden. Twee: het was zodanig druk dat mijn vriendin een halve paniekaanval kreeg. Toen konden we kiezen: laatste metro terug en geen 40 minuten moeten stappen of blijven plakken voor 100gecs, black lips, black midi en DJ Shadow. Het is de metro geworden.
Dag 2 ben ik gestart met een andere mindset, concerten goed uitkiezen en daar vol voor gaan ipv festivalmodus en fladderen van de ene show naar de andere. Begonnen met Fontaines D.C. en wat was me dat! Ik had het nog nooit in ze gezien in de kleine zaalshows, maar dit is een toekomstige headliner dat gemaakt is voor een groot podium. Het Brits/Ierse publiek zal meegeholpen hebben aan de sfeer, maar die band staat er gewoon. Met drie albums onder de arm kunnen ze gemakkelijk een dik uur vullen met enkel maar beresterke nummers, gaande van meezingers, rockanthems tot kippevelmomenten. Ze staan de eerste dag op Rock Werchter op de mainstage, don't miss out. Ik probeer nog een show in de Trix of AB mee te pikken, maar daarna zal het enkel groter en groter worden.
Tweede keuze van de dag: Little Simz. Simbi leverde vorig jaar één van mijn favoriete albums van het jaar en dat heeft ze omgezet en een vlekkeloos optreden. Rap: on point, live band: on point. GIGANTISCH veel volk, eigenlijk kon ze de main stage vullen. Eén grote homerun, nog een headliner in wording.
Derde keuze van de dag: Warpaint! Hadden ze er geen zin in? Was Simbi zodanig goed dat de kwaliteit te veel zakte? Had ik meer zin in een feestje? Geen idee, maar het pakte niet. De show kabbelde vooruit met af en toe een hoogtepuntje (Love Is To Die is een wereldschijf). Na 2/3e van de show ben ik vertrokken voor een liveset van Avalon Emerson gevolgd door Blawan. Die eerste was geweldig, die tweede kwam maar niet op gang (ik wou brute industriële techno, geen deconstructed club), dus dan maar gespurt naar King Gizz & The Liz Wiz... En die waren in vorm! Uur en een kwartier hard en zacht jammen, vooral stuff uit hun laatste album met als afsluiter één van de nummers van 2022: The Dripping Tap. Ze mogen er een versie van 45 minuten van maken, ik zou er op kunnen blijven dansen.
Jammer dat er geen nummers waren van Nonagon of Mind Fuzz, je kan het niet allemaal hebben.
Dag 3, dag grand cru! Mavis Staples aan het werk mogen zien en horen, wat een madam. 82 jaar en zo shinen op het podium. Bel van een stem en ze kan moppen tappen zoals enkel een 80jarige zwarte dame uit Chicago dat kan. Enkel maar liefde voor deze vrouw. She took us there. <3
Door naar een ander favorietje: Black Country, New Road. De zanger is uit de band gestapt dus ze spelen geen muziek meer uit hun eerste twee platen. Het optreden was wat hit or miss, de frontman wordt toch gemist en je merkt dat de band zoekende is. Desalniettemin enkele heel straffe nieuwe nummers gehoord, they'll be back. Heb ik alle vertrouwen in.
Next up: Nick Cave & The Bad Seeds. Ik twijfelde tussen hem en Bauhaus, die laatste had ik nog nooit live gezien, maar Cave heeft de voorbije jaren zulke straffe platen uitgebracht dat hij het voordeel van de twijfel kreeg. En dat heb ik me geen seconde beklaagd. Sowieso zijn beste show die ik al heb gezien. Je merkte het van de eerste seconde dat hij het podium opstormde, hij had er verdomme zin in. Twee uur werden gevuld met (in mijn ogen) enkel maar classics: From Her To Eternity, Jubilee Street, Mercy Seat, Higgs Boson Blues, Tupelo, ... Hij droeg twee nummers op aan zijn twee recent overleden kinderen: I Need You en Waiting For You. Hijzelf en het publiek in tranen, kippevel. Afsluiten met Ghosteen Speaks. Nick Cave is één van de grootste levende artiesten.
Als je denkt dat het dan enkel maar bergaf kan... Well, nee. Na Cave konden we kiezen tussen Gorillaz of Idles. Gorillaz boeit niet, dus we zijn gaan feesten op Idles. En ze waren kwaad, heel kwaad. En speelden hard, heel hard. En het publiek, dat was ook heel kwaad. Pure loving agression, een set als een wervelwind door mannen die eruit zien alsof ze je arm gaan breken maar een peperkoeken hart op de juiste plaats hebben. Danny Nedelko is een anthem.
En om af te sluiten kozen we voor... Tyler, The Creator. Die een show van bijna anderhalf uur in zijn uppie volledig droeg. Tyler is een artiest die je maar zelden tegenkomt, hij heeft swagger in overaanbod, kan emotionele nummers doen ontploffen in complete bangers, hij wordt op handen gedragen door de nieuwe generatie hiphopfans en de old school. OFWGKTA heeft de hiphop en rnbwereld getekend met Tyler en Frank Ocean als exponenten. Heerser!
Nadien waren er nog shows in de verschillende zalen in de stad. Ik ben binnen geraakt bij Ill Considered, bom van een optreden, volledige improvisatie. Andere dag geprobeerd om de combo King Gizz & Slowdive mee te pikken. Maar 2 uur voor het openen van de deuren stond er al 4000 man aan te schuiven voor een zaal met 2000 capaciteit... Dan maar een ijsje gaan eten.
I had fun! Maar ik denk niet dat ik snel terug zal gaan door de organisatie die dit jaar verschrikkelijk was. De shows in de stad binnengeraken was praktisch onmogelijk zonder aan te schuiven voor 3/4 uur. Het festivalterrein was veel te druk en slecht ingedeeld. Los van de fantastische shows leek dit mij vooral een makkelijke cash grab, met veel teleurgestelde en gefrustreerde bezoekers als gevolg. Jammer, want de primavera van begin de jaren '10 was uniek op deze planeet, zowel qua lineup als sfeer.
Had to happen someday, I guess... Als de zinnen niet volledig kloppen, mijn hoofd is suf. Korte review, geen zin om een boek te typen vandaag.Het was een vreemde editie voor mij, het festival is véél veranderd ten opzichte van de eerste 3 edities die ik heb gedaan (2012, 2013, 2014). Niet alleen is de lineup meer georiënteerd naar grotere namen en popartiesten (check de lineups van die jaren en bleit dat je het hebt gemist), het terrein werd uitgebreid en daardoor was er véél meer volk aanwezig. Dat in combinatie met een shitty tijdsschema zorgde soms voor heel gevaarlijke situaties met te veel publiek (en nergens een crash barrier, onverantwoord, bij paniek gingen er doden vallen, zonder overdrijven). Te weinig waterpunten, te weinig barpersoneel, ... Voor een festival dat zijn 20e verjaardag viert was het bij momenten heel triest om zo'n amateurisme te zien.
MAAR, er was ook muziek. Door de vele organisationele beslommeringen ben ik selectief geweest in het aantal bands. Om goed te staan moest je vaak een halfuur tot een uur op voorhand toekomen. Begonnen met de vrienden van Dinosaur Jr., goede set, heel wat classics, J. Mascis had er zin in en het stond eens niet pokkeluid waardoor het aangenaam meesurfen was op hun fuzzy melodietjes. Sharon Von Etten was een bottleneck, levensgevaarlijk om ergens voor het podium te geraken (en met voor bedoel ik: gelijk waar je haar kon zien). Dus dan maar beland bij Charli XCX dankzij wat vrienden (wees trots op me @utred ), IT'S CHARLI BABY, which basicly was a good party. Ik kende er zowaar nummers van.
Dan tegen beter weten in blijven hangen voor Tame Impala en na 3 nummers het afgetrapt. Eén: wat een saaie kloteband is dat geworden. Twee: het was zodanig druk dat mijn vriendin een halve paniekaanval kreeg. Toen konden we kiezen: laatste metro terug en geen 40 minuten moeten stappen of blijven plakken voor 100gecs, black lips, black midi en DJ Shadow. Het is de metro geworden. Dag 2 ben ik gestart met een andere mindset, concerten goed uitkiezen en daar vol voor gaan ipv festivalmodus en fladderen van de ene show naar de andere. Begonnen met Fontaines D.C. en wat was me dat! Ik had het nog nooit in ze gezien in de kleine zaalshows, maar dit is een toekomstige headliner dat gemaakt is voor een groot podium. Het Brits/Ierse publiek zal meegeholpen hebben aan de sfeer, maar die band staat er gewoon. Met drie albums onder de arm kunnen ze gemakkelijk een dik uur vullen met enkel maar beresterke nummers, gaande van meezingers, rockanthems tot kippevelmomenten. Ze staan de eerste dag op Rock Werchter op de mainstage, don't miss out. Ik probeer nog een show in de Trix of AB mee te pikken, maar daarna zal het enkel groter en groter worden.
Tweede keuze van de dag: Little Simz. Simbi leverde vorig jaar één van mijn favoriete albums van het jaar en dat heeft ze omgezet en een vlekkeloos optreden. Rap: on point, live band: on point. GIGANTISCH veel volk, eigenlijk kon ze de main stage vullen. Eén grote homerun, nog een headliner in wording.
Derde keuze van de dag: Warpaint! Hadden ze er geen zin in? Was Simbi zodanig goed dat de kwaliteit te veel zakte? Had ik meer zin in een feestje? Geen idee, maar het pakte niet. De show kabbelde vooruit met af en toe een hoogtepuntje (Love Is To Die is een wereldschijf). Na 2/3e van de show ben ik vertrokken voor een liveset van Avalon Emerson gevolgd door Blawan. Die eerste was geweldig, die tweede kwam maar niet op gang (ik wou brute industriële techno, geen deconstructed club), dus dan maar gespurt naar King Gizz & The Liz Wiz... En die waren in vorm! Uur en een kwartier hard en zacht jammen, vooral stuff uit hun laatste album met als afsluiter één van de nummers van 2022: The Dripping Tap. Ze mogen er een versie van 45 minuten van maken, ik zou er op kunnen blijven dansen.
Jammer dat er geen nummers waren van Nonagon of Mind Fuzz, je kan het niet allemaal hebben.Dag 3, dag grand cru! Mavis Staples aan het werk mogen zien en horen, wat een madam. 82 jaar en zo shinen op het podium. Bel van een stem en ze kan moppen tappen zoals enkel een 80jarige zwarte dame uit Chicago dat kan. Enkel maar liefde voor deze vrouw. She took us there. <3
Door naar een ander favorietje: Black Country, New Road. De zanger is uit de band gestapt dus ze spelen geen muziek meer uit hun eerste twee platen. Het optreden was wat hit or miss, de frontman wordt toch gemist en je merkt dat de band zoekende is. Desalniettemin enkele heel straffe nieuwe nummers gehoord, they'll be back. Heb ik alle vertrouwen in.
Next up: Nick Cave & The Bad Seeds. Ik twijfelde tussen hem en Bauhaus, die laatste had ik nog nooit live gezien, maar Cave heeft de voorbije jaren zulke straffe platen uitgebracht dat hij het voordeel van de twijfel kreeg. En dat heb ik me geen seconde beklaagd. Sowieso zijn beste show die ik al heb gezien. Je merkte het van de eerste seconde dat hij het podium opstormde, hij had er verdomme zin in. Twee uur werden gevuld met (in mijn ogen) enkel maar classics: From Her To Eternity, Jubilee Street, Mercy Seat, Higgs Boson Blues, Tupelo, ... Hij droeg twee nummers op aan zijn twee recent overleden kinderen: I Need You en Waiting For You. Hijzelf en het publiek in tranen, kippevel. Afsluiten met Ghosteen Speaks. Nick Cave is één van de grootste levende artiesten.
Als je denkt dat het dan enkel maar bergaf kan... Well, nee. Na Cave konden we kiezen tussen Gorillaz of Idles. Gorillaz boeit niet, dus we zijn gaan feesten op Idles. En ze waren kwaad, heel kwaad. En speelden hard, heel hard. En het publiek, dat was ook heel kwaad. Pure loving agression, een set als een wervelwind door mannen die eruit zien alsof ze je arm gaan breken maar een peperkoeken hart op de juiste plaats hebben. Danny Nedelko is een anthem.
En om af te sluiten kozen we voor... Tyler, The Creator. Die een show van bijna anderhalf uur in zijn uppie volledig droeg. Tyler is een artiest die je maar zelden tegenkomt, hij heeft swagger in overaanbod, kan emotionele nummers doen ontploffen in complete bangers, hij wordt op handen gedragen door de nieuwe generatie hiphopfans en de old school. OFWGKTA heeft de hiphop en rnbwereld getekend met Tyler en Frank Ocean als exponenten. Heerser!
Nadien waren er nog shows in de verschillende zalen in de stad. Ik ben binnen geraakt bij Ill Considered, bom van een optreden, volledige improvisatie.
Andere dag geprobeerd om de combo King Gizz & Slowdive mee te pikken. Maar 2 uur voor het openen van de deuren stond er al 4000 man aan te schuiven voor een zaal met 2000 capaciteit... Dan maar een ijsje gaan eten.I had fun! Maar ik denk niet dat ik snel terug zal gaan door de organisatie die dit jaar verschrikkelijk was. De shows in de stad binnengeraken was praktisch onmogelijk zonder aan te schuiven voor 3/4 uur. Het festivalterrein was veel te druk en slecht ingedeeld. Los van de fantastische shows leek dit mij vooral een makkelijke cash grab, met veel teleurgestelde en gefrustreerde bezoekers als gevolg. Jammer, want de primavera van begin de jaren '10 was uniek op deze planeet, zowel qua lineup als sfeer.
Laatst bewerkt:
Agony
Well-known member
Gelukkig maar een korte reviewTerug van Primavera en net positief getest op covid.
Het was een vreemde editie voor mij, het festival is véél veranderd ten opzichte van de eerste 3 edities die ik heb gedaan (2012, 2013, 2014). Niet alleen is de lineup meer georiënteerd naar grotere namen en popartiesten (check de lineups van die jaren en bleit dat je het hebt gemist), het terrein werd uitgebreid en daardoor was er véél meer volk aanwezig. Dat in combinatie met een shitty tijdsschema zorgde soms voor heel gevaarlijke situaties met te veel publiek (en nergens een crash barrier, onverantwoord, bij paniek gingen er doden vallen, zonder overdrijven). Te weinig waterpunten, te weinig barpersoneel, ... Voor een festival dat zijn 20e verjaardag viert was het bij momenten heel triest om zo'n amateurisme te zien.
MAAR, er was ook muziek. Door de vele organisationele beslommeringen ben ik selectief geweest in het aantal bands. Om goed te staan moest je vaak een halfuur tot een uur op voorhand toekomen. Begonnen met de vrienden van Dinosaur Jr., goede set, heel wat classics, J. Mascis had er zin in en het stond eens niet pokkeluid waardoor het aangenaam meesurfen was op hun fuzzy melodietjes. Sharon Von Etten was een bottleneck, levensgevaarlijk om ergens voor het podium te geraken (en met voor bedoel ik: gelijk waar je haar kon zien). Dus dan maar beland bij Charli XCX dankzij wat vrienden (wees trots op me @utred ), IT'S CHARLI BABY, which basicly was a good party. Ik kende er zowaar nummers van.
Dag 2 ben ik gestart met een andere mindset, concerten goed uitkiezen en daar vol voor gaan ipv festivalmodus en fladderen van de ene show naar de andere. Begonnen met Fontaines D.C. en wat was me dat! Ik had het nog nooit in ze gezien in de kleine zaalshows, maar dit is een toekomstige headliner dat gemaakt is voor een groot podium. Het Brits/Ierse publiek zal meegeholpen hebben aan de sfeer, maar die band staat er gewoon. Met drie albums onder de arm kunnen ze gemakkelijk een dik uur vullen met enkel maar beresterke nummers, gaande van meezingers, rockanthems tot kippevelmomenten. Ze staan de eerste dag op Rock Werchter op de mainstage, don't miss out. Ik probeer nog een show in de Trix of AB mee te pikken, maar daarna zal het enkel groter en groter worden.
Tweede keuze van de dag: Little Simz. Simbi leverde vorig jaar één van mijn favoriete albums van het jaar en dat heeft ze omgezet en een vlekkeloos optreden. Rap: on point, live band: on point. GIGANTISCH veel volk, eigenlijk kon ze de main stage vullen. Eén grote homerun, nog een headliner in wording.
Derde keuze van de dag: Warpaint! Hadden ze er geen zin in? Was Simbi zodanig goed dat de kwaliteit te veel zakte? Had ik meer zin in een feestje? Geen idee, maar het pakte niet. De show kabbelde vooruit met af en toe een hoogtepuntje (Love Is To Die is een wereldschijf). Na 2/3e van de show ben ik vertrokken voor een liveset van Avalon Emerson gevolgd door Blawan. Die eerste was geweldig, die tweede kwam maar niet op gang (ik wou brute industriële techno, geen deconstructed club), dus dan maar gespurt naar King Gizz & The Liz Wiz... En die waren in vorm! Uur en een kwartier hard en zacht jammen, vooral stuff uit hun laatste album met als afsluiter één van de nummers van 2022: The Dripping Tap. Ze mogen er een versie van 45 minuten van maken, ik zou er op kunnen blijven dansen.
Dag 3, dag grand cru! Mavis Staples aan het werk mogen zien en horen, wat een madam. 82 jaar en zo shinen op het podium. Bel van een stem en ze kan moppen tappen zoals enkel een 80jarige zwarte dame uit Chicago dat kan. Enkel maar liefde voor deze vrouw. She took us there. <3
Door naar een ander favorietje: Black Country, New Road. De zanger is uit de band gestapt dus ze spelen geen muziek meer uit hun eerste twee platen. Het optreden was wat hit or miss, de frontman wordt toch gemist en je merkt dat de band zoekende is. Desalniettemin enkele heel straffe nieuwe nummers gehoord, they'll be back. Heb ik alle vertrouwen in.
Next up: Nick Cave & The Bad Seeds. Ik twijfelde tussen hem en Bauhaus, die laatste had ik nog nooit live gezien, maar Cave heeft de voorbije jaren zulke straffe platen uitgebracht dat hij het voordeel van de twijfel kreeg. En dat heb ik me geen seconde beklaagd. Sowieso zijn beste show die ik al heb gezien. Je merkte het van de eerste seconde dat hij het podium opstormde, hij had er verdomme zin in. Twee uur werden gevuld met (in mijn ogen) enkel maar classics: From Her To Eternity, Jubilee Street, Mercy Seat, Higgs Boson Blues, Tupelo, ... Hij droeg twee nummers op aan zijn twee recent overleden kinderen: I Need You en Waiting For You. Hijzelf en het publiek in tranen, kippevel. Afsluiten met Ghosteen Speaks. Nick Cave is één van de grootste levende artiesten.
Als je denkt dat het dan enkel maar bergaf kan... Well, nee. Na Cave konden we kiezen tussen Gorillaz of Idles. Gorillaz boeit niet, dus we zijn gaan feesten op Idles. En ze waren kwaad, heel kwaad. En speelden hard, heel hard. En het publiek, dat was ook heel kwaad. Pure loving agression, een set als een wervelwind door mannen die eruit zien alsof ze je arm gaan breken maar een peperkoeken hart op de juiste plaats hebben. Danny Nedelko is een anthem.
En om af te sluiten kozen we voor... Tyler, The Creator. Die een show van bijna anderhalf uur in zijn uppie volledig droeg. Tyler is een artiest die je maar zelden tegenkomt, hij heeft swagger in overaanbod, kan emotionele nummers doen ontploffen in complete bangers, hij wordt op handen gedragen door de nieuwe generatie hiphopfans en de old school. OFWGKTA heeft de hiphop en rnbwereld getekend met Tyler en Frank Ocean als exponenten. Heerser!
Nadien waren er nog shows in de verschillende zalen in de stad. Ik ben binnen geraakt bij Ill Considered, bom van een optreden, volledige improvisatie.
I had fun! Maar ik denk niet dat ik snel terug zal gaan door de organisatie die dit jaar verschrikkelijk was. De shows in de stad binnengeraken was praktisch onmogelijk zonder aan te schuiven voor 3/4 uur. Het festivalterrein was veel te druk en slecht ingedeeld. Los van de fantastische shows leek dit mij vooral een makkelijke cash grab, met veel teleurgestelde en gefrustreerde bezoekers als gevolg. Jammer, want de primavera van begin de jaren '10 was uniek op deze planeet, zowel qua lineup als sfeer.
De bands in vetjes zetten zou de leesbaarheid ten goede komen 
Hopelijk niet teveel last van COVID
Bij deze, nu terug slapen op de sofa.Gelukkig maar een korte review
Hopelijk niet teveel last van COVID
Terug van Primavera en net positief getest op covid.
Het was een vreemde editie voor mij, het festival is véél veranderd ten opzichte van de eerste 3 edities die ik heb gedaan (2012, 2013, 2014). Niet alleen is de lineup meer georiënteerd naar grotere namen en popartiesten (check de lineups van die jaren en bleit dat je het hebt gemist), het terrein werd uitgebreid en daardoor was er véél meer volk aanwezig. Dat in combinatie met een shitty tijdsschema zorgde soms voor heel gevaarlijke situaties met te veel publiek (en nergens een crash barrier, onverantwoord, bij paniek gingen er doden vallen, zonder overdrijven). Te weinig waterpunten, te weinig barpersoneel, ... Voor een festival dat zijn 20e verjaardag viert was het bij momenten heel triest om zo'n amateurisme te zien.
MAAR, er was ook muziek. Door de vele organisationele beslommeringen ben ik selectief geweest in het aantal bands. Om goed te staan moest je vaak een halfuur tot een uur op voorhand toekomen. Begonnen met de vrienden van Dinosaur Jr., goede set, heel wat classics, J. Mascis had er zin in en het stond eens niet pokkeluid waardoor het aangenaam meesurfen was op hun fuzzy melodietjes. Sharon Von Etten was een bottleneck, levensgevaarlijk om ergens voor het podium te geraken (en met voor bedoel ik: gelijk waar je haar kon zien). Dus dan maar beland bij Charli XCX dankzij wat vrienden (wees trots op me @utred ), IT'S CHARLI BABY, which basicly was a good party. Ik kende er zowaar nummers van.
Dag 2 ben ik gestart met een andere mindset, concerten goed uitkiezen en daar vol voor gaan ipv festivalmodus en fladderen van de ene show naar de andere. Begonnen met Fontaines D.C. en wat was me dat! Ik had het nog nooit in ze gezien in de kleine zaalshows, maar dit is een toekomstige headliner dat gemaakt is voor een groot podium. Het Brits/Ierse publiek zal meegeholpen hebben aan de sfeer, maar die band staat er gewoon. Met drie albums onder de arm kunnen ze gemakkelijk een dik uur vullen met enkel maar beresterke nummers, gaande van meezingers, rockanthems tot kippevelmomenten. Ze staan de eerste dag op Rock Werchter op de mainstage, don't miss out. Ik probeer nog een show in de Trix of AB mee te pikken, maar daarna zal het enkel groter en groter worden.
Tweede keuze van de dag: Little Simz. Simbi leverde vorig jaar één van mijn favoriete albums van het jaar en dat heeft ze omgezet en een vlekkeloos optreden. Rap: on point, live band: on point. GIGANTISCH veel volk, eigenlijk kon ze de main stage vullen. Eén grote homerun, nog een headliner in wording.
Derde keuze van de dag: Warpaint! Hadden ze er geen zin in? Was Simbi zodanig goed dat de kwaliteit te veel zakte? Had ik meer zin in een feestje? Geen idee, maar het pakte niet. De show kabbelde vooruit met af en toe een hoogtepuntje (Love Is To Die is een wereldschijf). Na 2/3e van de show ben ik vertrokken voor een liveset van Avalon Emerson gevolgd door Blawan. Die eerste was geweldig, die tweede kwam maar niet op gang (ik wou brute industriële techno, geen deconstructed club), dus dan maar gespurt naar King Gizz & The Liz Wiz... En die waren in vorm! Uur en een kwartier hard en zacht jammen, vooral stuff uit hun laatste album met als afsluiter één van de nummers van 2022: The Dripping Tap. Ze mogen er een versie van 45 minuten van maken, ik zou er op kunnen blijven dansen.
Dag 3, dag grand cru! Mavis Staples aan het werk mogen zien en horen, wat een madam. 82 jaar en zo shinen op het podium. Bel van een stem en ze kan moppen tappen zoals enkel een 80jarige zwarte dame uit Chicago dat kan. Enkel maar liefde voor deze vrouw. She took us there. <3
Door naar een ander favorietje: Black Country, New Road. De zanger is uit de band gestapt dus ze spelen geen muziek meer uit hun eerste twee platen. Het optreden was wat hit or miss, de frontman wordt toch gemist en je merkt dat de band zoekende is. Desalniettemin enkele heel straffe nieuwe nummers gehoord, they'll be back. Heb ik alle vertrouwen in.
Next up: Nick Cave & The Bad Seeds. Ik twijfelde tussen hem en Bauhaus, die laatste had ik nog nooit live gezien, maar Cave heeft de voorbije jaren zulke straffe platen uitgebracht dat hij het voordeel van de twijfel kreeg. En dat heb ik me geen seconde beklaagd. Sowieso zijn beste show die ik al heb gezien. Je merkte het van de eerste seconde dat hij het podium opstormde, hij had er verdomme zin in. Twee uur werden gevuld met (in mijn ogen) enkel maar classics: From Her To Eternity, Jubilee Street, Mercy Seat, Higgs Boson Blues, Tupelo, ... Hij droeg twee nummers op aan zijn twee recent overleden kinderen: I Need You en Waiting For You. Hijzelf en het publiek in tranen, kippevel. Afsluiten met Ghosteen Speaks. Nick Cave is één van de grootste levende artiesten.
Als je denkt dat het dan enkel maar bergaf kan... Well, nee. Na Cave konden we kiezen tussen Gorillaz of Idles. Gorillaz boeit niet, dus we zijn gaan feesten op Idles. En ze waren kwaad, heel kwaad. En speelden hard, heel hard. En het publiek, dat was ook heel kwaad. Pure loving agression, een set als een wervelwind door mannen die eruit zien alsof ze je arm gaan breken maar een peperkoeken hart op de juiste plaats hebben. Danny Nedelko is een anthem.
En om af te sluiten kozen we voor... Tyler, The Creator. Die een show van bijna anderhalf uur in zijn uppie volledig droeg. Tyler is een artiest die je maar zelden tegenkomt, hij heeft swagger in overaanbod, kan emotionele nummers doen ontploffen in complete bangers, hij wordt op handen gedragen door de nieuwe generatie hiphopfans en de old school. OFWGKTA heeft de hiphop en rnbwereld getekend met Tyler en Frank Ocean als exponenten. Heerser!
Nadien waren er nog shows in de verschillende zalen in de stad. Ik ben binnen geraakt bij Ill Considered, bom van een optreden, volledige improvisatie.
I had fun! Maar ik denk niet dat ik snel terug zal gaan door de organisatie die dit jaar verschrikkelijk was. De shows in de stad binnengeraken was praktisch onmogelijk zonder aan te schuiven voor 3/4 uur. Het festivalterrein was veel te druk en slecht ingedeeld. Los van de fantastische shows leek dit mij vooral een makkelijke cash grab, met veel teleurgestelde en gefrustreerde bezoekers als gevolg. Jammer, want de primavera van begin de jaren '10 was uniek op deze planeet, zowel qua lineup als sfeer.
BKS22: Fontaines D.C. is een headliner in wording
Nog nooit was een existentiële crisis zo verrukkelijk
3voor12.vpro.nl
Called it.
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Well-known member
I don't know. Vind het wel goed maar ben nu ook niet lyrisch, heb het ook wat gehad met heel de post punk revival.BKS22: Fontaines D.C. is een headliner in wording
Nog nooit was een existentiële crisis zo verrukkelijk
Called it.
Heb je ze gezien gisteren?
Er zit genoeg variatie in de nieuwe lichting om niet meteen te vervelen vind ik. Welke bands ben je dan beu?
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Well-known member
Niet live gezien enkel wat nummers gehoord. En ook niet echt 1 band specifiek eerder de hele sound van al die bands. Er is eigenlijk 1 band waar ik het wel een beetje mee heb gehad en dat is IDLES to be honest (of kan je die ook als post punk beschouwen). Die eerste plaat vond ik goed, Joy as an act of resistance valt plat na Danny Nedelko, Ultra Mono vond ik cava en Crawler vond ik geen hol aan. Joe Talbot klinkt ook altijd als een zatte pastoor en voor mij is dat vermoeiend, eigenlijk voor geen meter fan van die zijn zang.
Lijkt me dan eerder geen fan van Idles dan van de revival.
Een deel bands is de kleine zalen aan het ontgroeien en vinden een groter publiek met soms een toegankelijkere sound (zoals fontaines en idles) Al denk ik dat bv. Squid of Black Midi (qua grotere namen dan) nog iets extra brengen en zullen zij niet meteen die status halen bij de massa. Daarnaast zijn er wel tonnen leuke artiesten in het genre met minder hype maar wel bommetjes van singles of albums.
