In bepaalde middens heeft hij zijn huidskleur en taal wat tegen. Hun verlies.
Effe mijn twee cents over Boutique
Arsenal: Ik hou van die band. Die hebben al zoveel sterke nummers in hun back catalogue en zo een live rep dat 50 minuten echt te kort voelt. Mocht gerust een twintig minuten bij.
Khruangbin: Die bandnaam is een bitch om te spellen en lijkt een rare naam voor een festival als Boutique, maar was gewoon strak gespeelde chill muziek.
Years and Years: Lastige boomers die homofobe opmerkingen zaten af te vuren, echt...mottig KBC volk. Ge zijt een volwassen vent van tegen de 50 met een lelijk blauw cowboyhoedje van uw werkgever op en je hebt het gore lef om te gieren met "die omo" op het podium? Cringe.
De show zelf was...eeuhm. Zijn show bestaat uit een gay versie van wat Madonna dertig jaar geleden al beter deed he. De stem viel ook wat door de mand. Desondanks...campy fun.
Stromae: De situatie met het voorvak dat afgesloten werd om te vullen met vips om dan na drie nummers tijdens Stromae open te gaan zodat de massa begon te drummen en sommige dames bijna tegen de hekken geplet werden was van het lompste dat ik in jaren Werchter heb gezien en zette een kleine domper op het begin.
Het optreden zelf maakte gelukkig veel goed. Stromae is wereldklasse.
Gorillaz: Zaten we lekker in het voorvak en de sfeer was opperbest. Damon die erg dicht hallo kwam.zeggen zorgde bij de dochter voor het soort gilletje dat ik nog nooit gehoord heb. Toch waren ze in 2018 wat beter. Dat is deels te wijten aan de setlist die halverwege met nummers als Pirate Radio wat inzakte, maar ook aan het publiek dat buiten de voorvakken blijkbaar zo mak als een schaap was.
Bizar eigenlijk, want die performance en lichtshow waren AF. Op een bepaald moment is er ergens een shift gekomen, want je zag gewoon het enthousiasme bij Albarn verdwijnen en zijn lichaamstaal bij Clint Eastwood sprak boekdelen.
I aint happy....ja, dat is er aan te zien maat.
Nog wat losse opmerkingen:
Na al die tijd die wei betreden en dat grote podium zien voelt nog steeds indrukwekkend.
De wachtrijen liepen verrassend vlot in vergelijking met bvb een Live/slive.
De prijzen voor drank waren op het randje, die voor eten gingen er los over. 8,75 voor een fucking Bicky Burger, 7 Euro voor een bakje frieten of 4,75 voor een simpele pannekoek neigt naar afpersing.
Ja, het moet echt geen cadeau geweest zijn voor The Gorillaz om na Stromae nog op te treden op een zondagavond laat terwijl alle 8000 bankbedienden van #TeamBlue terug op kantoor moesten zijn om 8u.
Naast het pintje aan 3,5 euro was er trouwens geen enkel ander bier te vinden op gans het terrein, is dat niet raar?! Ik heb een kapitaal aan pinten gezopen maar mocht je mij zeggen dat het alcoholvrij bier was, ik zou het ook geloven. Mijn pizza'tje van 5 bonnen * 3.5 = 17,5 euro vond ik ook stevig genoeg geprijsd imo. Wat zou hun winstmarge daarop zijn? 1500%?
Je kunt als kapitaalkrachtige evenementenorganisator op 2 manieren reageren na de Corona-crisis:
- "We zijn blij jullie terug te zien! We proberen zo snel en zo goed mogelijk de draad terug op te pikken zonder prijsverhoging en geven iedereen een gratis consumptie voor de blijde heropening!" -> Uitbundig feest!
- "Eindelijk zijn jullie daar terug om jullie geld af te geven, nietige wormen. Nu gaan jullie dokken om die twee verloren jaren in te halen terwijl we eigenlijk geen enkel verlies hebben geleden omdat de overheid ons gesteund heeft." -> Meh. Je voelt je in het zak gezet, en ook al kan je dat allemaal perfect betalen, niemand voelt zich graag in het zak gezet. Dus al direct wat domper op de feestvreugde, maar je probeert de knop om te draaien om er alsnog een leuk feestje van te maken.
Gigantisch verschil in perceptie en qua sfeer tussen beiden. Die moeten echt oppassen om hun festival niet dood te knijpen.
Ik vind die Schueremans ook maar een gigantische droogstoppel van een boomer eigenlijk. Die straalt nu eens echt 0,0 passie voor muziek uit. Die zou beter samen met zijn #TeamBlue achter het loket van een bankkantoor zitten. Die moet dringend eens op stage gaan bij kleinere festivals of bij Dour om terug de draad op te pikken met de roots en de essentie van het concept "festival". Of beter nog: de fakkel doorgeven aan de volgende generatie voor het te laat is.
Laatst bewerkt:


