Het Europese migratiebeleid komt weer volop in de aandacht nadat enkele Europese regeringsleiders, inclusief Belgie en Polen, een open brief hebben ondertekend met de vraag om een debat over de herziening van het Europese Verdrag over de Rechten van de Mens omdat het in hun ogen voorbijgestreefd is en de wereld van vandaag niet meer dezelfde is als die van 75 jaar geleden.
Gelijk veel commentaar van Alain Berset, secretaris-generaal Raad van Europa. Geen idee of De Standaard niet al zijn feedback heeft meegenomen, maar behalve veel idealistisch geblaat, valt er eigenlijk weinig concreets op te merken in zijn betoog:
Gelukkig een veel genuanceerder beeld geschetst door enkele experts in migratierecht:
Het is inderdaad een jammerlijke evolutie dat een paar gemediatiseerde zaken doen uitschijnen alsof er te weinig tegen criminele elementen ondernomen wordt. Maar zolang meer dan 1 op 3 van onze gevangenisbevolking bestaat uit mensen die hier illegaal verblijven, en door wiens aanwezigheid kleinere criminelen (legaal en illegaal verblijvenden) nooit opgesloten worden waardoor de bevolking nog meer het gevoel krijgt dat criminelen alles mogen, of alleszins vatbaar blijft voor populisten die feit en fictie vermengen ter meerdere glorie van hun populariteit, gaan we geen verbetering merken.
Europa moet ook als een entiteit terugkeerverdragen gaan sluiten met verscheidene landen. Als je leest dat Minister Verlinden met de halve Belgische regering naar Marokko moest trekken voor een terugkeerverdrag (in 2024 pas!!), kan je toch niet anders dan de ogen fronsen. Komop, stuur daar Ursula VDL naar toe om in naam van de ganse EU over een terugkeerverdrag te onderhandelen, en als ze niet akkoord gaan, gedaan met ontwikkelingshulp. Marokko krijgt honderden miljoenen per jaar van de EU en haar lidstaten. Hoezo moet onze regering daar een beetje gaan schooien om een terugkeerverdrag. Waanzin.
Ook deze open brief van een aantal professoren geeft beperkt wat extra nuance, maar zit toch vooral vervuld van idealisme en minder van realisme:
Het is jammer dat enkele van die professoren in het eerdere artikel aanklagen dat gemediatiseerde zaken de feiten incorrect weergeven, maar in hun eigen open brief ook maar enkel in de vaagste termen spreken over twee zaken om hun punt te maken, waarvan eentje die helemaal niet toegankelijk is publiekelijk en blijkbaar zelfs niet in de media belicht werd (een zoektocht op de naam en het jaartal levert 0 hits op). Als je de publieke opinie wenst te veranderen, ga je toch met iets meer details moeten afkomen. Academici hebben reeds de laatste jaren een idealistisch imago aangemeten gekregen, en daar gaat dit soort vage open brieven niet veel aan veranderen. Het is dan ook tekenend dat de paragraaf waarin men de sterkste bewoordingen hanteert, er eentje is waarin men argumenteert dat we geen individuen, zelfs zij veroordeeld voor terrorisme, mogen uitzetten als er een kans bestaat dat ze onmenselijke/vernederende behandelingen kunnen opgelegd krijgen in hun land van herkomst.
En daar wringt het schoentje natuurlijk. De weinige zaken die in de media belicht worden, tonen consequent de mismatch tussen wat de publieke opinie vindt van onmenselijke behandelingen, en hoe rechters artikel 3 interpreteren. Gezien veel van de andere zaken niet toegankelijk zijn, is het moeilijk om te geloven dat in al die andere zaken de rechters "echt wel rekening houden met de moeilijkheden van de Staat". Het is moeilijk te geloven dat die 4000+ criminelen zonder papieren allemaal niet uitgeleverd kunnen worden wegens gebrek aan uitleververdrag. En dan hebben we nog niet gesproken over de buitenlanders met papieren, in de cel. Een bijkomend gevolg van de problemen met het uitleveren/uitwijzen van al die buitenlanders, is dat we kampen met een gigantische overbevolking in de gevagenis, waarvoor we ook op de vingers getikt worden, en wat gewoon problematisch is als je criminelen wil herintegreren in de maatschappij.
Er gaat toch iets moeten wijzigen aan dat Artikel 3, want het zorgt al meer dan 10 jaar voor problemen en het gaat alleen maar erger worden. Maar dat lijkt me sowieso iets dat jaren, mogelijks zelfs een decennium, kan aanslepen eer er eventueel wijzigingen zouden doorkomen. Eerste focus zou toch moeten zijn om als Europese Unie de meest frequente landen van herkomst voor het blok te zetten om uitleververdragen te tekenen EN na te komen. Het is te belachelijk voor woorden dat we honderden miljoenen euro aan hulp verschaffen, maar dat we criminelen niet uitgeleverd krijgen.
