Niet mee eens. Al niet met je eerste uitspraak 'tot daar weinig mis mee', want ze hebben het over "alsof ze fier zijn op het eigen taaltje dat ze kweken" (qua woordgebruik toch wenkbrauwfronsend). Terwijl ze zelf in een eigengekweekt Antwerps taaltje praten dat sociologisch dezelfde reden heeft: hun eigenheid en identiteit tentoonstellen. Maar wit = neutraal volgens hen.
Tgoh, het klinkt grof, maar ik kan die uitspraken wel redelijk begrijpen. Je zit in België in een heel multiculturele setting, en veel mensen hebben moeilijkheden met de taal (van mijn ouders hoor je ook redelijk dat ze een 'zuiderse' afkomst hebben). Daar kan en heeft hoop ik niemand iets op tegen. En het is de normaalste zaak ter wereld dat bij de 2e en 3e generatie dit al voor een heel groot stuk/totaal weggewerkt is en je aan de manier van spreken (accent, moeilijkheden met bepaalde klanken, etc) niet meer hoort waar iemand z'n (verre) roots liggen.
Bij vele Marokkaanse jongeren (en dan vooral jongens) die in veel gevallen al 3e generatie zijn, hoor je het op de één of andere reden nog altijd. Iets wat je totaal niet hoort bij anderen, zelfs amper bij andere niet-Marokkaanse Belgische moslims.
Woorden à la didinmek, zemmer, drerie, etc. zijn de Vlaamse jongerentaal binnengedrongen. Ik heb geen weet van pakweg Spaanse, Russische of Chinese woorden die dat ook in die mate gedaan hebben (of waar er überhaupt één woord van voorkomt).
Of dat nu een teken van onderintegratie is, dat laat ik aan de sociologen over, maar je zit wel met een groep mensen van 3e-generatie die linguïstisch nog altijd liggen aan te modderen en zware moeilijkheden hebben met de taal (genoeg lokale en internationale onderzoeken wijzen dat uit).
Maar ik ben het ook niet eens met 'enfin ja, it happened' en dat iedereen mag denken wat hij wil maar erover moet zwijgen. Als leraren dit onderling zitten te zeggen, geven ze haast expliciet toe dat niet iedereen dezelfde kans krijgt in hun les. De 'brave Chineesjes' hebben een voetje voor, de Marokkanen moeten bewijzen dat ze geen rotte appel zijn. Dus het zijn uiteraard maar uitspraken. Maar het is niet alsof die in het ijle worden gemaakt, terwijl al hun andere gedrag iets totaal anders zou zijn. Het geeft wel iets aan, hè.
Denk je dat alle andere leerkrachten (die nooit betrapt zijn op zulke uitspraken) dan wel de tabula rasas zijn die iedereen denkt (kuch de indruk van heeft) dat ze zijn? Iedereen heeft z'n ervaringen en niemand is 100% objectief (eens je de kindjesschool gepasseerd bent) als het naar andere mensen toe komt. Dat is een heel spijtige zaak, maar jammer genoeg iets heel menselijks wat je er nooit uit gaat krijgen. Je kan alleen inzetten op mensen diversiteit laten ervaren en ervoor zorgen dat ze daarmee vertrouwd zijn en dit op de duur ook geen achterdocht meer wekt. En dat geldt zowel voor witte professoren als voor jonge Marokkaanse gasten.
Vroeger was ik daar radicaler in, nu ben ik daar veel realistischer in geworden.
