Wat een sprookjes, opnieuw met een foute interpretatie van de wet en zaken die helemaal nergens in het dossier staan.
De andere versie is eenvoudiger: er was geen noemenswaardige consent, hij weet het en zij weet het en niemand ontkent het.
Dit lijkt me dan impliciet consent bij gebrek aan expliciete toestemming. In de praktijk hoeven er toch niet altijd
woorden van 'noemenswaardige toestemming' aan te pas te komen? Anders zou het leven erg transactioneel en emotieloos zijn, wat niet bepaald romantisch is. Op een moment, voor intimiteit, kijk je elkaar vaak aan en geef je, zonder woorden, via gezichtsuitdrukkingen je toestemming door (een glimlach, je lippen samenduwen of met je tanden op je lippen bijten, een ja knik).
Ik zou nooit overwegen om intimiteit te hebben met iemand die negatieve signalen uitstraalt, zoals een afkeurende blik of andere negatieve gezichtsuitdrukkingen.
Uit mijn eigen ervaring, inclusief met mijn huidige partner waarmee ik bijna vier jaar samen ben, zijn er vrouwen die echt wel graag zonder woorden of op een meer dominante en spraakloze manier benaderd worden in een intieme setting. Dit heb ik ook in mijn jongere jaren ervaren tijdens het uitgaan en daten. Niet alles wordt altijd expliciet uitgesproken.
Nogmaals, met alle respect voor het slachtoffer, het blijft speculatief, vind ik het moeilijk te geloven dat er sprake was van een totale blackout.
Ze had de beklaagde kunnen wegduwen of duidelijk "nee" kunnen zeggen, maar koos daar niet voor, of ze herinnert zich dat niet en de beklaagde liegt. Ze koos er verder wel voor om zich uit te kleden en naakt in bed te gaan met hem.
Ik citeer het vonnis, dus in dit geval het verhoor dat een politieagent afnam van de beklaagde:
De steward kon BP 1 niet haar het kot brengen omdat zijn shift er nog niet opzat. Daarop antwoordde hij dat hij het wel zag zitten om haar naar het kot te brengen. Hij belde met het gsm-toestel van BP 1 naar de vriendin bij wie ze ging overnachten, dit om het adres van het kot te weten te komen. Nadat hij het adres had gekregen, wandelden ze naar dit kot. Onderweg vertelden ze over hun studies en hun privéleven. Toen ze in de (…) wandelden, kuste BP 1 hem nog een keer kort ter hoogte van de Fnac. Ze wandelden vervolgens naar de (..), en dan verder tot aan de Banier. Ter hoogte van de Banier zei BP 1 dat ze eigenlijk graag zou hebben dat hij bij haar zou blijven slapen, maar dat dit niet ging omdat haar vriendinnen er ook waren. Toen ze aan het kot kwamen van de vriendin van BP 1, belden ze verschillende keren aan, maar er werd niet opengedaan. Ze belden ook naar die vriendin, maar ze nam niet op. Nadat ze nog een 15tal minuten aan het kot hadden blijven staan, zei hij dat hij ging vertrekken omdat hij morgen les had. Hij was ondertussen bijna 5u30. Hij zei tegen BP 1 dat ze wel bij hem mocht blijven slapen, maar dat het wel nog een halfuur wandelen was. BP 1 zag dat zitten en wandelde met hem mee naar zijn oud kot. Onderweg stopten ze nog 2 keer om eventjes te kussen. Ze praatten ook veel over aan hun gezinnen en relaties. Aan het kot aangekomen, gingen ze naar de kamer van Persoon 1(waarvan hij wist dat ze er zelf niet was). Toen ze in de kamer van Persoon 1waren, waren ze terug beginnen kussen. Vervolgens waren ze elkaars kleding beginnen uitdoen. BP 1 ging als eerste het trapje van de hoogslaper op. Toen ze allebei boven waren, waren ze terug beginnen kussen, begonnen ze elkaars lichaam aan te raken en kwam het tot seks. Net voor de penetratie vroeg hij aan BP 1 of het ok was tot hij haar penetreerde en dat hij dit deed zonder condoom. Hij wist niet of hij expliciet had gevraagd of ze anticonceptie nam, maar hij ging er van uit dat dit het geval was. Ze hadden seks in missionarishouding en kusten en streelden elkaar. BP 1 gaf aan dat het aangenaam was gezien ze een kreunend geluid maakte. Ze hadden ook nog even seks terwijl ze lepeltje-lepeltje lagen. Alles te samen duurden de seksuele betrekkingen 5 à 10 minuten. Hij had dan aangegeven dat hij moe was, waarna ze samen in bed (in elkaars armen) waren gaan slapen.
Het is heel subtiel, maar lees de paragrafen van "wat het slachtoffer nog weet", en "wat de dader nog weet".
Slachtoffer: alles wordt gewoon verbatim uitgeschreven, zonder dat er enige bedenkingen bij gemaakt worden, wordt allemaal als feit geschreven
Dader: "Onderweg begint ze hem te kussen, zegt hij". Zo die subtiele "zegt hij" er bij, wat voor mij toch zo het gevoel geeft van wat onzekerheid aan zijn statements toe te voegen. "hij zegt dat zij hem gekust heeft".
Maar heet slachtoffer "zegt" niet dat ze niks meer weet...
't is ook een teken van deze tijd zekerst dat iedereen nog een steen moet smijten zekerst... (of zoek ik er te veel achter?)
Zou dit niet te maken kunnen hebben met het feit dat verschillende agenten de verhoren hebben afgenomen, waardoor er mogelijk sprake is van interviewer- en interpretatiebias? Worden verhoren die uitgetypt worden niet letterlijk overgenomen in vonnissen? Ik denk van wel.
Ge zit bij een vreemde op kot, ge weet van niets en moet horen wat er gebeurd is en gij verwacht dat ze dan direct spel moet maken? Eerst en vooral moet ge dat allemaal uiteraard verwerken, maar daarnaast weet ge ook helemaal niet hoe die andere persoon gaat reageren. Die persoon is sterker dan u, niemand weet waat ge zijt, ge weet zelf niet waar ge zijt?
Hierin volg ik je wel, maar er is voorafgaand wel enige tijd verstreken waarin zij, in dronken toestand, blindelings vertrouwen heeft gegeven aan de beklaagde. Er zijn meerdere stappen ondernomen, zoals blijkt uit het citaat in het vonnis, waardoor zij in deze situatie is terechtgekomen. Daarbij heeft de beklaagde haar ook in vertrouwen genomen om samen een stap verder te gaan in intimiteit.
Er wordt vaak opgeworpen, en vaak door mannen, dat vrouwen x of y hadden moeten doen. Maar het is meestal veiliger als vrouw om gewoon kalm en gedwee te zijn tot ge ergens veilig zijt. Dat dat dan achteraf geinterpreteerd wordt als 'ze wou het want anders had ze wel feller gereageerd/meer tegengewerkt' is misselijkmakend.
Dat ze de dag erna al een zorgcentrum seksueel geweld binnenstapt is eigenlijk snel te noemen.
Er wordt ook door vrouwen vaak opgemerkt dat mannen x of y hadden moeten doen, bijvoorbeeld proactiever zijn in het initiëren van intimiteit. Dat heb ik af en toe gehoord van potentiële partners tijdens het daten, maar ook van mijn eigen vriendin. Maar als er vervolgens iets gebeurt zonder expliciete toestemming van een vrouw, wordt het meteen als verkrachting bestempeld? Dat lijkt me niet terecht.
Niet alleen de dader moet imo heropgevoed worden in dit geval.
Het zal aan mijn conservatieve ik liggen hé, maar misschien mogen we als maatschappij toch eens wat preutser worden en seks met wildvreemden na een nachtje stappen gewoon afkeuren. Het feit dat we dat als maatschappij als "normaal" beschouwen gaat ook veel sneller tot dit soort zaken leiden.
Want "how how how, das lekker stoer en mannelijk, zo wat grietjes opscharen die ge van toeten noch blazen kent".
Heel onze houding daarop mag echt wel eens veranderen.
Er is niets wat je als "normaal" kunt bestempelen als het gaat om menselijke ervaringen en keuzes. Sinds het ontstaan van de mensheid heeft iedereen zijn eigen weg gevolgd en dingen op zijn eigen manier beleefd, inclusief seksualiteit. Van de Vikingen tot de Romeinen, Galliërs, Indianen, Inca's en vele andere samenlevingen—iedere cultuur heeft zijn eigen unieke benadering gehad van leven en omgaan met intimiteit.
Het is belangrijk om te erkennen dat menselijke gedragingen en normen altijd divers zijn geweest en dat er geen universele standaard is. Het afkeuren van bepaalde keuzes of ervaringen als maatschappij kan een gesprek waard zijn, maar het is ook essentieel om ruimte te laten voor individuele vrijheid en verschillen in beleving.
Ik heb aan een 100% ratio nog enorm veel herinneringen aan zatte avonden. Ik mag zoveel drinken als ik wil.
Ik heb ooit 13 vodka shots gedronken op amper een 3-tal uur tijd (mijn PR al ben ik daar niet trots op) en ik kon mij de dag nadien nog alles in detail herinneren, woord voor woord, zeker 99% van die avond wist ik nog op te rakelen.
Mijn beste vriend, die heeft dan gewoon één zwart gat. Die herinnert zich dan .... quasi niks meer ..
Dat hangt echt van persoon tot persoon af.
Het verschilt inderdaad van persoon tot persoon. Factoren zoals genetica, tolerantie, snelheid van drinken en de hoeveelheid voedsel in de maag spelen allemaal een rol in hoe iemand alcohol verwerkt en of een blackout optreedt. Sommige mensen kunnen zich na een zware avond drinken nog veel herinneren, terwijl anderen een compleet "zwart gat" ervaren. Persoonlijk heb ik daar moeite mee. Zoiets heb ik zelf nog nooit ervaren, noch in mijn omgeving, waardoor het voor mij soms ongeloofwaardig lijkt.
Dat is idd de crux van de zaak. Volgens zijn getuigenis heeft zij avances naar hem gemaakt. Dus hij is verantwoordelijk voor zijn daden al was hij dronken, maar zij was niet verantwoordelijk voor haar daden want zij was dronken?
Dat is de dubbele standaard waar iedereen hier op reageert. En volgens killalot zodra ik dit zeg is het victim blaming.
Of hebt gij een duidelijker standpunt waarom hij volle verantwoordelijkheid heeft, en zij niet? Want dat zie ik niet. Ik merk bij sommigen dat dat wel zo is, maar 'k lijk dan ergens iets compleet te missen.
Mij lijkt het dat ze haar eigen verantwoordelijkheid niet wilde nemen en zich onterecht als slachtoffer opstelt.
Als ik uitga en de avond al begin met het leegdrinken van een fles wijn, en daarna een 2de en nadien nog verder drink en niet kan stoppen, weet ik maar al te goed dat ik daaropvolgend waarschijnlijk gekke dingen zal doen of ervaren die buiten mijn bewuste wil om gaan. Is dat niet juist wat veel mensen soms als doel hebben tijdens het uitgaan, zich even laten gaan en een andere werkelijkheid ervaren?
In het dagelijkse leven ben ik ietwat een controlefreak, maar als ik eens goed op stap ga en dronken
wil worden, is het juist mijn intentie om die controle los te laten en mezelf eens helemaal te laten gaan.
Bon, dat is het verleden, en hedendaags zie ik me dat niet zo fel mee doen.
Hij was dronken, zij blijkbaar nog meer. Eigenlijk is de gradatie van dronkenschap hier grotendeels de bepalende factor. Een gradatie die werd bepaald dmv beelden waarop zij al waggelend en vallend te zien is én het feit dat zij aangeeft een complete black out te hebben gehad.
Dat de beklaagde later, tijdens het proces en in nuchtere toestand, toegeeft dat ze niet in staat was correct te oordelen spreekt uiteraard heel sterk in zijn nadeel, maar uit zijn verklaringen kan je imo onmogelijk stellen dat hij diezelfde inschatting heeft gemaakt of überhaupt kon maken in de dronken toestand waarin hijzelf verkeerde.
Hij schoot inderdaad in z'n eigen voeten en had beter meteen een advocaat ingeschakeld.
Uit mijn eigen ervaringen tijdens verhoren zijn politieagenten nooit je vriend, hoe ze het ook naar voor brengen en je trachten te overtuigen, neem altijd een advocaat gvd.
De vraag is natuurlijk: heeft de kerel dat correct kunnen inschatten? Van iemand die ik niet ken, zou ik ook niet kunnen zeggen hoe anders die persoon reageert als hij dronken of volledig lam is.
In welke mate 'moet' hij dit dan correct gaan inschatten met alles wat er vooraf gebeurd is?
Vonnis:
Aan het kot aangekomen, gingen ze naar de kamer van Persoon 1(waarvan hij wist dat ze er zelf niet was). Toen ze in de kamer van Persoon 1waren, waren ze terug beginnen kussen. Vervolgens waren ze elkaars kleding beginnen uitdoen. BP 1 ging als eerste het trapje van de hoogslaper op. Toen ze allebei boven waren, waren ze terug beginnen kussen, begonnen ze elkaars lichaam aan te raken en kwam het tot seks.